ECLI:NL:CBB:2026:159

Procesverloop

Overwegingen

De Taxiverordening Amsterdam 2012 (Taxiverordening) vindt haar wettelijke grondslag in artikel 82b van de Wet personenvervoer 2000 (Wp 2000). Op grond van artikel 82c van de Wp 2000, in samenhang gelezen met artikel 5:32, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht, is het college van b en w bevoegd tot handhaving van de in de Taxiverordening gestelde verplichtingen door oplegging van een last onder dwangsom.

Op grond van artikel 2.3, eerste lid, van de Taxiverordening is het een chauffeur verboden om zonder taxivergunning van het college van b en w taxivervoer aan te bieden op de in bijlage I bij de Taxiverordening aangegeven delen van de openbare weg. Volgens die bijlage I gaat het daarbij onder meer om het gebied binnen de Ring A10 van Amsterdam.

Met het besluit van 28 februari 2019 heeft het college van b en w aan de chauffeur een last onder dwangsom opgelegd wegens overtreding van artikel 2.3 van de Taxiverordening. Die last houdt in dat als de chauffeur vanaf 1 maart 2019 taxivervoer op de Amsterdamse opstapmarkt aanbiedt zonder vergunning, hij een dwangsom moet betalen van € 5.550,- per overtreding, met een maximum van € 27.750,-. Dit besluit staat in rechte vast.

Met het besluit van 9 juni 2020 heeft het college van b en w de chauffeur meegedeeld dat hij niet heeft voldaan aan de last onder dwangsom van 28 februari 2019 en dat het college van b en w daarom een verbeurde dwangsom van in totaal € 5.550,- invordert. Hiertegen heeft de chauffeur bezwaar gemaakt. Met het besluit van 18 september 2020 heeft het college van b en w dat bezwaar ongegrond verklaard. Hiertegen heeft de chauffeur beroep ingesteld. Met de uitspraak van 12 oktober 2021 (ECLI:NL:CBB:2021:932) heeft het College dat beroep ongegrond verklaard.

23/1781

In een door toezichthouders van de gemeente Amsterdam op ambtsbelofte opgemaakt rapport van bevindingen van 15 december 2022 staat, voor zover hier van belang, het volgende.

“[…]Ik [naam toezichthouder 1] […] en ik [naam toezichthouder 2] […].

Bevindingen

Bevindingen

Het college van b en w heeft op basis van het rapport van bevindingen vastgesteld dat de chauffeur op 17 december 2022 taxivervoer op de opstapmarkt aanbood zonder de daartoe vereiste vergunning. Naar aanleiding hiervan heeft het college van b en w aan de chauffeur meegedeeld dat de aan hem opgelegde dwangsom is verbeurd tot een bedrag van € 5.550,- en dat hij dit bedrag moet betalen voor 28 januari 2023.

Omdat de chauffeur niet binnen de gegeven termijn de dwangsom heeft betaald, heeft het college van b en w het verbeurde bedrag met het invorderingsbesluit II ingevorderd.

Met het bestreden besluit I heeft het college van b en w, onder verwijzing naar het advies van de bezwaarschriftencommissie, de bezwaren tegen de invorderingsbesluiten I en II ongegrond verklaard en deze invorderingsbesluiten gehandhaafd.

24/344

In een door een toezichthouder van de gemeente Amsterdam op ambtsbelofte opgemaakt rapport van bevindingen van 26 oktober 2023 staat, voor zover hier van belang, het volgende.

“[…]Ik [naam toezichthouder] […] verklaar het volgende.

Bevindingen

Het college van b en w heeft op basis van het rapport van bevindingen vastgesteld dat de chauffeur op 21 oktober 2023 taxivervoer op de opstapmarkt aanbood zonder de daartoe vereiste vergunning. Naar aanleiding hiervan heeft het college van b en w aan de chauffeur meegedeeld dat de aan hem opgelegde dwangsom is verbeurd tot een bedrag van € 5.550,- en dat hij dit bedrag moet betalen voor 1 december 2023.

Omdat de chauffeur niet binnen de gegeven termijn de dwangsom heeft betaald, heeft het college van b en w het verbeurde bedrag met het invorderingsbesluit III ingevorderd. Met het bestreden besluit II heeft het college van b en w, onder verwijzing naar het advies van de bezwaarschriftencommissie, het bezwaar tegen invorderingsbesluit III ongegrond verklaard en dit invorderingsbesluit gehandhaafd.

24/831

In een door een toezichthouder van de gemeente Amsterdam opgemaakt rapport van bevindingen van 3 februari 2024 staat, voor zover hier van belang, het volgende.

“[…]Naar aanleiding van mijn controle bevond ik, rapporteur, het volgende:

“Op zaterdag 3 februari 2024 omstreeks 05.30 uur bevond ik, rapporteur, mij in uniform gekleed en met surveillance belast, op de openbare weg, Vijzelstraat te Amsterdam, ter hoogte van de Reguliersdwarsstraat.

[…]

Ik, rapporteur, zag dat de bestuurder van genoemd taxivoertuig zijn taxivoertuig liet stilstaan

op een laad en losplaats, welke was aangeduid middels bord E7. Ik nam geen laad, danwel

losactiviteit waar.

[…]

Ik, rapporteur, sprak de betrokkene aan. Ik vroeg de betrokkene wat de reden was, dat hij zich

ophield op genoemde locatie. De betrokkene gaf aan dat hij net vijf minuten op genoemde

locatie geparkeerd stond. Ik zag namelijk dat de bestuurder zich met een taxivoertuig, welke

was voorzien van een blanco daklicht, voorzien van de tekst “taxi”, geparkeerd stond op het

Koningsplein. Ik nam geen laad, danwel losactiviteit waar. De bestuurder kon mij niet aantonen dat hij zich aldaar ophield ter uitvoering van een vooraf bestelde rit.

Desgevraagd gaf de betrokkene mij, rapporteur, aan dat hij zich niet ophield teneinde een

vooraf bestelde rit uit te voeren. Desgevraagd kon de betrokkene niet aantonen dat hij zich op

genoemde locatie ophield ter uitvoering van een vooraf bestelde rit.

[…]”

Het college van b en w heeft op basis van het rapport van bevindingen vastgesteld dat de chauffeur op 3 februari 2024 taxivervoer op de opstapmarkt aanbood zonder de daartoe vereiste vergunning. Naar aanleiding hiervan heeft het college van b en w aan de chauffeur meegedeeld dat de aan hem opgelegde dwangsom is verbeurd tot een bedrag van € 5.550,- en dat hij dit bedrag moet betalen voor 15 maart 2024.

Omdat de chauffeur niet binnen de gegeven termijn de dwangsom heeft betaald, heeft het college van b en w het verbeurde bedrag met het invorderingsbesluit IV ingevorderd. Met het bestreden besluit III heeft het college van b en w, onder verwijzing naar het advies van de bezwaarschriftencommissie, het bezwaar tegen invorderingsbesluit IV ongegrond verklaard en dit invorderingsbesluit gehandhaafd.

Standpunten van partijen

2 De chauffeur voert – samengevat weergegeven – het volgende aan. De motivering in de bestreden besluiten is onvoldoende om die besluiten te dragen. De invorderingsbesluiten berusten op een onzorgvuldig onderzoek en zijn gebrekkig gemotiveerd. Anders dan waarvan het college van b en w uitgaat, heeft de chauffeur niet als doel gehad om taxivervoer aan te

bieden. Het college van b en w heeft niet het bewijs geleverd dat sprake was van het aanbieden van taxivervoer. Zo was de taximeter niet in werking en is er geen overeenkomst van opdracht gesloten met de klant. De chauffeur heeft aannemelijk gemaakt dat hij ter plaatse met een ander doel dan het aanbieden van taxivervoer aanwezig was. Verder heeft het college van b en w ten onrechte de dwangsommen niet ingetrokken op grond van de persoonlijke financiële situatie van de chauffeur. Uit niets blijkt dat hij inkomsten zou genereren als taxichauffeur, terwijl uit een door de kantonrechter gewezen vonnis in een huurzaak van de chauffeur blijkt dat er een fors bedrag aan achterstallige huurpenningen

is bij gekomen. Deze moeten worden opgeteld bij de al bestaande schuldenberg van de chauffeur.

3 Het college van b en w heeft gemotiveerd verweer gevoerd.

Beoordeling door het College

Het College is, in lijn met zijn uitspraak van 10 maart 2020 (ECLI:NL:CBB:2020:140), van oordeel dat wanneer een taxichauffeur met een als taxi herkenbare auto stilstaat op een als illegale opstapplaats voor taxi’s bekend staande plaats in Amsterdam, zonder dat hij op dat moment bezig is met het ophalen (laden) of afzetten (lossen) van klanten die bij hem een taxirit hebben besteld, dat de conclusie rechtvaardigt dat hij daar taxivervoer aanbiedt op de opstapmarkt. Deze aanname kan door de taxichauffeur slechts worden weerlegd door aannemelijk te maken dat hij daar staat ter uitvoering van een bij hem bestelde taxirit dan wel dat hij daar staat als gevolg van overmacht, zoals bijvoorbeeld autopech. Indien de taxichauffeur stelt dat hij daar om andere redenen staat dan voor laden en lossen, bijvoorbeeld om op zijn telefoon te kijken of om op een oproep voor een taxirit te wachten, helpt dat hem niet, omdat dan ervan mag worden uitgegaan dat hij taxivervoer aanbiedt op de opstapmarkt, zoals dat er overigens voor omstanders en handhavers van de gemeente Amsterdam ook uitziet. De taxichauffeur die op een als illegale opstapplaats voor taxi’s bekend staande laad- en losplaats staat, zonder bezig te zijn met een bestelde taxirit, riskeert dan ook niet alleen een boete voor verkeerd parkeren of stilstaan op een plaats waar dat niet mag, maar ook dat hem een last onder dwangsom wordt opgelegd of dat hij als gevolg van een opgelegde last een dwangsom verbeurt. Het College gaat er daarbij met het college van b en w van uit dat algemeen bekend is of mag worden verondersteld, zeker bij taxichauffeurs in Amsterdam, welke plaatsen bekend staan als illegale opstapplaatsen voor taxi’s. Dat zijn in ieder geval de weggedeeltes waar niet geparkeerd mag worden, zoals laad- en losplaatsen, in het hele centrum van Amsterdam en vierentwintig uur per dag, bijvoorbeeld in de buurt van het Centraal Station of hotels.

Verder is het vaste rechtspraak van het College (zie bijvoorbeeld de uitspraak van 19 december 2023 (ECLI:NL:CBB:2023:736 onder 4.2)) dat een bestuursorgaan, onverminderd de eigen verantwoordelijkheid ten aanzien van het bewijs, in beginsel mag afgaan op de juistheid van de bevindingen in een op ambtseed of ambtsbelofte opgemaakt en ondertekend proces-verbaal, voor zover deze eigen waarnemingen van de opsteller van het rapport weergeven. Indien die bevindingen worden betwist, zal moeten worden onderzocht of er, gelet op de aard en inhoud van die betwisting, grond bestaat voor zodanige twijfel aan die bevindingen dat deze niet of niet volledig aan de vaststelling van de overtreding ten grondslag kunnen worden gelegd.

In wat de chauffeur aanvoert, ziet het College geen aanknopingspunt voor de conclusie dat de bevindingen van de toezichthouders in de onderscheidenlijke rapporten van bevindingen onjuist zijn en dat het college van b en w in zijn besluitvorming daarvan niet mocht uitgaan.

Afgemeten aan het hiervoor onder 4.1 weergegeven beoordelingskader, is het College met het college van b en w van oordeel dat de chauffeur op 10 december 2022, 17 december 2022, 21 oktober 2023 en 3 februari 2024 zonder vergunning taxivervoer heeft aangebodenop de opstapmarkt. De chauffeur heeft zijn als taxi herkenbare auto op die data geparkeerd op locaties die bekend staan als illegale opstapplaatsen voor taxi’s. In wat de chauffeur aanvoert, is niet aannemelijk geworden dat hij daar stond ter uitvoering van een bij hem bestelde taxirit dan wel dat hij daar stond als gevolg van overmacht, zoals bijvoorbeeld autopech.

Dit betekent dat de chauffeur de opgelegde last onder dwangsom op 10 december 2022, 17 december 2022, 21 oktober 2023 en 3 februari 2024 heeft overtreden en dwangsommen heeft verbeurd. Bij een besluit over het invorderen van een verbeurde dwangsom weegt het belang van de invordering zwaar. Als dat anders zou zijn, zou het opleggen van een dwangsom niet bijdragen aan een effectieve handhaving. Slechts in bijzondere omstandigheden kan geheel of gedeeltelijk van invordering worden afgezien. Bijzondere omstandigheden zijn in deze zaak niet gesteld of gebleken. Het college van b en w heeft gebruik mogen maken van zijn bevoegdheid om de dwangsommen in te vorderen. Bij het feitelijk incasseren van de dwangsommen kan rekening worden gehouden met de draagkracht van degene die moet betalen, bijvoorbeeld met een betalingsregeling.

5 De beroepen zijn ongegrond. Het college van b en w hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing