COLLEGE VAN BEROEP VOOR HET BEDRIJFSLEVEN
uitspraak van de meervoudige kamer van 2 juni 2026 in de zaak tussen
[naam 1] B.V., te [woonplaats] (onderneming)
de minister van Economische Zaken en Klimaat
uitspraak
zaaknummer: 25/188
(gemachtigde: J.H. Lavell)
en
(gemachtigde: C. Cromheecke)
Procesverloop in beroep
De onderneming heeft tegen het besluit van de minister van 15 januari 2025 (bestreden besluit) beroep ingesteld.
De minister heeft een verweerschrift ingediend.
De zitting was op 9 april 2026. Aan de zitting hebben deelgenomen: [naam 2] namens de onderneming, de gemachtigde van de onderneming en de gemachtigde van de minister.
Waar deze zaak over gaat
1 De Wet Bevordering Speur- en Ontwikkelingswerk (WBSO) is een fiscale regeling om innovatie aan te moedigen. Ondernemers kunnen hiermee hun kosten voor Speur- en Ontwikkelingswerk (S&O) verlagen. Als de minister een aanvraag goedkeurt, geeft hij een S&O-verklaring af. Met deze S&O-verklaring kan de ondernemer vervolgens bij zijn belastingaangifte een deel van de loonkosten aftrekken. Ondernemingen met personeel kunnen ook een aftrek ontvangen over andere kosten en uitgaven aan het S&O-project, zoals de inkoop van materialen. Dit is geregeld in de Wet vermindering afdracht loonbelasting en premie voor de volksverzekeringen (Wva).
De onderneming heeft op 28 maart 2024 een S&O-verklaring aangevraagd voor het project ‘Smart customized production process for electronics and mechatronics’. In deze aanvraag zijn onder andere de uitgaven voor een X-ray machine opgenomen, waarbij de onderneming heeft vermeld dat de machine 50% van de tijd gebruikt zal worden voor S&O. Op 19 juni 2024 is de aanvraag goedgekeurd en heeft de minister een S&O-verklaring afgegeven.
Op 26 september 2024 heeft de onderneming voor hetzelfde project een S&O-verklaring aangevraagd voor de periode oktober tot en met december 2024. Omdat is gebleken dat de X-ray machine niet slechts 50%, maar 90% van de tijd gebruikt zal worden voor S&O, doet de onderneming een aanvraag voor de resterende 40% van de uitgaven voor deze machine. Op de zitting is gebleken dat het aantal uren dat de machine wordt gebruikt voor het S&O project niet is toegenomen. Door het beëindigen van de relatie met een klant viel 40% van het gebruik van de machine weg, waardoor het gebruik voor het project relatief toenam.
De minister heeft de aanvraag afgewezen omdat de uitgaven voor de X-ray machine al eerder in aanmerking zijn genomen voor een S&O-verklaring (artikel 1, eerste lid, aanhef en onder u, sub 1, van de Wva). In het bestreden besluit heeft de minister het bezwaar van de onderneming tegen de afwijzing ongegrond verklaard. Het bedrijfsmiddel is al in aanmerking genomen voor de S&O-verklaring van 19 juni 2024. Dat dit voor 50% van het bedrag was, doet daar niet aan af. Daarnaast is in bezwaar gebleken dat het bedrijfsmiddel in juli 2024, en dus vóór de aanvraag van 26 september 2024, in gebruik is genomen. Ook om deze reden kan de minister niet opnieuw een S&O-verklaring voor de X-ray machine afgeven (artikel 1, eerste lid, aanhef en onder u, sub 2, van de Wva).
Wettelijk kader
3 Het toepasselijke wettelijke kader is opgenomen in een bijlage bij deze uitspraak.
Beoordeling van het beroep
4 Het College oordeelt dat de minister de aanvraag terecht heeft afgewezen en zal dat hierna toelichten.
De onderneming betoogt dat de afwijzing is gebaseerd op een onjuiste interpretatie van de Wva. In artikel 23, tweede lid, aanhef en onder d, van de Wva staat dat de S&O-verklaring moet bevatten: “het bedrag aan kosten en uitgaven dat naar verwachting betrekking heeft op die periode en het werk, bedoeld in onderdeel a”. De onderneming stelt dat zij hieraan heeft voldaan door bij haar eerste aanvraag op basis van de op dat moment beschikbare informatie in te schatten voor welk percentage van de tijd de X-ray machine gebruikt zou gaan worden voor S&O, namelijk 50%. Gedurende het jaar werd de zakelijke relatie met een klant beëindigd, waardoor de machine nagenoeg uitsluitend voor S&O ingezet zou gaan worden. De aanvraag van 26 september 2024 leidt nadrukkelijk niet tot een dubbele aanvraag, nu deze niet is bedoeld om dezelfde uitgave meerdere keren aan te vragen. De gecombineerde aanvragen bedragen nog altijd niet meer dan 100% van de totale aanschafwaarde. Verder voert de onderneming aan dat de oorspronkelijke aanvraag al op 28 maart 2024 is ingediend, dus vóór de ingebruikname van de X-ray machine. De uitgave zelf is daarmee tijdig en correct opgevoerd en de aanvullende aanvraag doet hier niets aan af. De onderneming stelt dat de minister met deze interpretatie van de Wva een ongewenste situatie creëert waarin aanvragers er belang bij hebben om hun uitgaven altijd in totaliteit op te voeren. Dit komt doordat een neerwaartse bijstelling wel toegestaan wordt, terwijl een opwaartse correctie binnen het lopende kalenderjaar niet mogelijk is.
De minister stelt zich op het standpunt dat er geen sprake is van een interpretatie van de Wva. De wetgeving is duidelijk: het bedrijfsmiddel mag niet eerder in aanmerking zijn genomen voor een S&O-verklaring en niet eerder zijn gebruikt. Dit is slechts voor één uitleg vatbaar.
Het College oordeelt dat de minister terecht heeft geconcludeerd dat zich twee afwijzingsgronden voordoen. Vast staat dat het bedrijfsmiddel (de X-ray machine) al in aanmerking is genomen voor de S&O-verklaring van 19 juni 2024. Ook staat vast dat het bedrijfsmiddel vóór de aanvraag van 26 september 2024 in gebruik is genomen. Dat de onderneming een aanvullende aanvraag heeft willen doen, waarmee zij nog altijd niet de totale aanschafwaarde van het bedrijfsmiddel heeft opgevoerd, maakt dat niet anders. Artikel 1, eerste lid, aanhef en onder u, sub 1 en sub 2, van de Wva bieden, anders dan de onderneming betoogt, geen ruimte voor interpretatie. De minister heeft de Wva juist toegepast. De beroepsgronden van de onderneming slagen dus niet.
Slotsom
5 Het College zal het beroep ongegrond verklaren.
6 De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Beslissing
Het College verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. J.L. Verbeek, mr. J.L.W. Aerts en mr. M.J. Jacobs, in aanwezigheid van mr. A.A. Dijk, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 2 juni 2026.
w.g. J.L. Verbeek w.g. A.A. Dijk
Bijlage
Wet vermindering afdracht loonbelasting en premie voor de volksverzekeringen
Artikel 1, eerste lid, onder u
u. uitgaven: al hetgeen is betaald voor de verwerving van nieuw vervaardigde bedrijfsmiddelen voor zover deze betalingen drukken op de S&O-inhoudingsplichtige of op een lichaam dat deel uitmaakt van dezelfde fiscale eenheid als de S&O- inhoudingsplichtige en deze bedrijfsmiddelen:
1°. niet eerder in aanmerking zijn genomen voor een S&O-verklaring;
2°. niet eerder zijn gebruikt; en
3°. dienstbaar en direct toerekenbaar zijn aan de realisatie van speur- en ontwikkelingswerk van de S&O-inhoudingsplichtige;
Artikel 23, tweede lid, onder d
2 De S&O-verklaring bevat:
d. het bedrag aan kosten en uitgaven dat naar verwachting betrekking heeft op die periode en het werk, bedoeld in onderdeel a, alsmede een omschrijving van die kosten en uitgaven, of het bedrag dat voor die periode naar verwachting volgt uit de toepassing van het vierde lid, onderdeel b;