COLLEGE VAN BEROEP VOOR HET BEDRIJFSLEVEN
uitspraak van de meervoudige kamer van 20 oktober 2026 in de zaak tussen
de minister van Klimaat en Groene Groei
uitspraak
zaaknummer: 25/577
[naam 1] , handelend onder de naam [naam 2], te [woonplaats] (aanvrager)
en
(gemachtigde: mr. drs. M. Wullink)
Procesverloop in beroep
De aanvrager heeft tegen het besluit van 11 juni 2025 (bestreden besluit) beroep ingesteld.
De minister heeft een verweerschrift ingediend.
Over een aantal stukken die de minister verplicht is te overleggen, heeft hij meegedeeld dat uitsluitend het College daarvan kennis zal mogen nemen. Met de beslissing van
18 augustus 2026 heeft het College geoordeeld dat de gevraagde beperking van de kennisneming gerechtvaardigd is. De aanvrager heeft het College toestemming verleend om mede op grondslag van die stukken uitspraak te doen.
De zitting was op 25 augustus 2026. Aan de zitting hebben deelgenomen: de aanvrager en namens de minister de gemachtigde en [naam 3] .
Waar gaat deze zaak over?
De aanvrager heeft een zonnepaneleninstallatie laten installeren die bestaat uit zonnepanelen, omvormer en accu. Hierna heeft hij een melding gedaan op basis van de Uitvoeringsregeling energie-investeringsaftrek 2001 (Uitvoeringsregeling) met als omschrijving: “zonnepanelen voor elektriciteitsopwekking, niet aangesloten op het elektriciteitsnet”. Dit is code 251116 op de Energielijst 2024. De melding is nodig om een energie-investeringsaftrek-verklaring (EIA-verklaring) te krijgen.
Bij het besluit van 13 februari 2025 heeft de minister de aanvrager laten weten dat hij geen EIA-verklaring krijgt, omdat de installatie niet voldoet aan code 251116 van de Energielijst.
In het bestreden besluit is de minister bij zijn standpunt gebleven. Hierbij heeft de minister, voor zover voor het beroep van belang, opgemerkt dat code 251116 bedoeld is voor systemen die niet zijn aangesloten op het elektriciteitsnet (zogenoemde standalone systemen). De term ‘niet aangesloten op het elektriciteitsnet’ sluit volgens de minister elke fysieke verbinding met het net uit, ongeacht of dit direct is of via een omvormer. Uit de door de aanvrager verstrekte informatie blijkt dat de zonnepanelen via de omvormer en een aparte elektriciteitsgroep wel verbinding hebben met het elektriciteitsnet. Daarom valt de investering van de aanvrager niet onder code 251116.
Beoordeling van het beroep
2 Aan de orde is de vraag of de minister terecht een EIA-verklaring heeft geweigerd. Het College beantwoordt deze vraag bevestigend en licht dit hieronder toe.
Heeft de minister aannemelijk gemaakt dat de aanvrager niet voldeed aan de Uitvoeringsregeling?
Volgens de aanvrager voldoet hij aan de voorwaarden van code 251116. Deze code is bedoeld voor installaties die niet zijn aangesloten op het elektriciteitsnet. Zijn installatie is niet aangesloten op het net, zoals blijkt uit een brief van de installateur waarin staat dat de installatie geen stroom terug kan leveren aan het net. Ook stelt de minister volgens de aanvrager andere eisen dan de eisen die voortvloeien uit de Uitvoeringsregeling en/of de Energielijst. Zo zou volgens de minister de optionele omvormer van de installatie de stroom afkomstig van de accu nooit mogen mengen met stroom afkomstig van het elektriciteitsnet en zou de hele installatie standalone moeten zijn. Dat volgt niet uit de regelgeving. Daarnaast heeft de minister belang gehecht aan de omstandigheid dat de locatie waarop de installatie is geïnstalleerd een stroomaansluiting heeft. Volgens de aanvrager is dat een vals startpunt omdat uit de Uitvoeringsregeling en/of de Energielijst niet valt op te maken dat het hebben van een stroomaansluiting invloed heeft op de beoordeling van de aanvraag. In 2023 is volgens de aanvrager bovendien een passage aan code 251116 toegevoegd waardoor de accu geladen mag worden vanaf een andere, niet nader gespecificeerde stroombron. Het gaat dan om de passage op pagina 61 van de Energielijst 2024: “De accu dient hoofdzakelijk toegepast te worden voor de opslag van energie uit zonnepanelen.” Het is volgens de aanvrager onduidelijk wat deze toevoeging betekent, omdat in het bestreden besluit staat dat het moet gaat om een ‘standalone systeem’. Een standalone systeem staat echter op gespannen voet met deze toevoeging. Daarnaast is het volgens de aanvrager aan de minister om aan te geven op welke manier code 251116 geïnterpreteerd moet worden. Volgens de aanvrager kan een grammaticale interpretatie van de code niet als grondslag voor de afwijzing dienen, omdat het woordje ‘die’ in code 251116 grammaticaal alleen betrekking kan hebben op de panelen met fotovoltaïsche zonnecellen en niet op de installatieonderdelen. Ook een wetshistorische, teleologische of systemische-interpretatie kunnen niet aan de afwijzing ten grondslag worden gelegd omdat de wetgever en de minister een algemeen doel nastreven, namelijk ‘het stimuleren van technische voorzieningen die ertoe strekken de inzet van fossiele brandstoffen te beperken’.
Het College oordeelt als volgt. Overeenkomstig de rechtspraak van het College is de minister slechts bevoegd een EIA-verklaring af te geven indien door hem is vastgesteld dat aan alle voorwaarden daarvoor is voldaan (zie bijvoorbeeld de uitspraak van 1 oktober 2024, ECLI:NL:CBB:2024:669, onder 6). Dit betekent dat de minister moet vaststellen of de installatie van de aanvrager voldoet aan de eisen die worden genoemd onder, in dit geval, punt D.1.1.E van de bijlage bij de Uitvoeringsregeling.
Tijdens de zitting heeft de aanvrager de configuratie van zijn installatie toegelicht. Uit deze toelichting blijkt dat de zonnepanelen en de accu zo zijn ingesteld dat zij niet kunnen laden van of terugleveren aan het elektriciteitsnet. De omvormer die onderdeel uitmaakt van de installatie is wel - met een klein draadje - verbonden aan het elektriciteitsnet en is daarmee niet ‘off-grid’. Deze aansluiting op een stabiele stroombron is, volgens de aanvrager, nodig voor een goede werking van de omvormer.
Op grond van artikel 3.42, eerste lid, van de Wet Inkomstenbelasting 2001 (Wet IB) kan in een kalenderjaar een percentage van de door een ondernemer gemaakte energie-investeringen fiscaal ten laste worden gebracht van de winst van die onderneming. Op grond van het zesde lid van deze bepaling moet voor toepassing van die energie-investeringsaftrek de energie-investering zijn aangemeld bij de minister. De investeringen die in aanmerking komen voor deze aftrek worden genoemd in artikel 2 en de bijlage van de Uitvoeringsregeling. In punt D.1.1.E van deze bijlage staat:
“Fotovoltaïsch zonne-energiesysteem voor het opwekken van elektrische energie uit zonlicht met behulp van zonnecellen, en bestaande uit: panelen met fotovoltaïsche zonnecellen met een gezamenlijk piekvermogen van ten minste 4 kW, die niet zijn aangesloten op het elektriciteitsnet, accu met een vermogen van ten minste 5 kVA en een capaciteit van ten minste 15 kWh, (eventueel) actief zonvolgsysteem, (eventueel) stroom/spanningsomvormer.”
Punt D.1.1.E van de bijlage bij de Uitvoeringsregeling wordt verder toegelicht in de Energielijst 2024. Punt D.1.1.E is in de Energielijst 2024 opgenomen onder code 251116 met als omschrijving:
“Zonnepanelen voor elektriciteitsopwekking, niet aangesloten op het
elektriciteitsnet
Bestemd voor: het opwekken van elektrische energie uit zonlicht met behulp van zonnecellen, en bestaande uit: panelen met fotovoltaïsche zonnecellen met een gezamenlijk piekvermogen van ten minste 4 kW, die niet zijn aangesloten op het elektriciteitsnet, accu met een vermogen van ten minste 5 kVA en een capaciteit van ten minste 15 kWh, (eventueel) actief zonvolgsysteem, (eventueel) stroom/spanningsomvormer.
Voor het bepalen van het gezamenlijke piekvermogen van de panelen met fotovoltaïsche zonnecellen dient het samenstel van voorzieningen te worden genomen. Onder een samenstel van voorzieningen wordt verstaan: alle aanwezige middelen voor de productie van elektriciteit opgewekt door middel van panelen met fotovoltaïsche zonnecellen.
Toelichting:
• De accu dient hoofdzakelijk toegepast te worden voor de opslag van energie uit
zonnepanelen.
• Zonnepanelen aangesloten op het elektriciteitsnet, moeten voldoen aan de
omschrijving van code 251102.”
De Energielijst en de toelichting die daarin wordt gegeven zijn bedoeld als een communicatiemiddel om de Uitvoeringsregeling duidelijker te maken. De manier waarop dit is gedaan, bijvoorbeeld door in de toelichting op code 251116 van de Energielijst 2024 op te nemen dat de accu ‘hoofdzakelijk’ dient te worden toegepast voor de opslag van energie uit zonnepanelen, kan voor verwarring zorgen. De minister heeft ter zitting toegelicht dat hiermee beoogd is aan te geven dat de accu daarnaast ook kan worden gebruikt voor de opslag van op andere wijze duurzaam opgewekte energie, zoals door windmolens. In ieder geval maakt de laatst aangehaalde zin (“Zonnepanelen …. Code 251102”) duidelijk dat zonnepanelen aangesloten op het net niet onder code 251116 vallen.
Zoals hiervoor in 3.2 aan de orde kwam, kan een EIA-verklaring alleen worden afgegeven wanneer de aanvraag voldoet aan de eisen uit de Uitvoeringsregeling. In dit geval heeft de minister de Uitvoeringsregeling juist toegepast en de gevraagde EIA-verklaring van de aanvrager daarom terecht afgewezen. De installatie van de aanvrager bestaat namelijk uit diverse met elkaar verbonden onderdelen. Eén onderdeel – de omvormer – is aangesloten op het elektriciteitsnet. Er is dus sprake van een installatie die is aangesloten op het elektriciteitsnet. Aangezien de zonnepanelen deel uitmaken van die installatie, vallen die niet onder code 251116. Alles wat de aanvrager verder als onderbouwing van zijn standpunt naar voren heeft gebracht, kan daar niet aan afdoen. De beroepsgrond slaagt niet.
Zorgvuldigheid
Ook voert de aanvrager aan dat er vraagtekens gezet moeten worden bij de gehanteerde voorwaarden. In het bestreden besluit geeft de minister aan dat er in 2025 46 aanvragen zijn ontvangen voor code 251116 en dat er slechts 5 zijn goedgekeurd. Dit is volgens de aanvrager een zodanig laag slagingspercentage dat het aanleiding is om te onderzoeken of er een discrepantie bestaat tussen de geuite en gehanteerde voorwaarden. Het is daarbij volgens de aanvrager ook in strijd met het zorgvuldigheidsbeginsel als een dergelijk hoog afwijzingspercentage niet eerder is opgemerkt en hier niets mee is gedaan.
Het College komt tot het oordeel dat er geen sprake is van strijd met het zorgvuldigheidsbeginsel. Dat slechts weinig EIA-verklaringen onder punt D.1.1.E. van de Uitvoeringsregeling worden toegewezen, betekent nog niet dat de gehanteerde voorwaarden om die reden onduidelijk zijn. Ook is de minister niet gehouden om bij een laag slagingspercentage de gehanteerde voorwaarden nader te onderzoeken. De grond slaagt niet.
Slotsom
6 Het College zal het beroep ongegrond verklaren. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Beslissing
Het College verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. M. van Duuren, mr. M.J. Jacobs en mr. J.H. de Wildt, in aanwezigheid van mr. E.M.M.A. Driessen, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 20 oktober 2026.
w.g. M. van Duuren w.g. E.M.M.A. Driessen