ECLI:NL:CRVB:2000:ZB8703, Centrale Raad van Beroep, 08-03-2000, 98/4901 AOW

Bij brief van 17 juni 1996 heeft gedaagde aan appellant kennis gegeven van zijn

besluit geen ouderdomspensioen ingevolge de Algemene Ouderdomswet (AOW) aan

appellant toe te kennen.

Bij besluit van 7 november 1996 heeft gedaagde het bezwaar tegen het besluit van

17 juni 1996 ongegrond verklaard. Nadat namens appellant beroep was ingesteld

tegen het besluit van 7 november 1996 heeft gedaagde bij besluit van 8 juli 1997

met ingang van 1 december 1995 een ouderdoms-pensioen ingevolge de AOW aan appel-

lant toegekend ter hoogte van 6% van het pensioen voor een gehuwde, welk besluit

met toepassing van het bepaalde in de artikelen 6:18 en 6:19 van de Algemene wet

bestuursrecht (Awb) is betrokken in de beroepsprocedure.

De Arrondissementsrechtbank te Amsterdam heeft bij uitspraak van 12 mei 1998 -

onder meer - de besluiten van 7 november 1996 en 8 juli 1997 vernietigd en

gedaagde veroordeeld in de proceskosten van appellant tot een bedrag ad f 1.420,-.

Namens appellant is mr C.A.J. de Roy van Zuydewijn, advocaat te Amsterdam, op bij

beroepschrift aangevoerde gronden van die uitspraak in hoger beroep gekomen.

Het geding is behandeld ter zitting van de Raad, gehouden op 2 februari 2000,

waar appellant, zoals schriftelijk aangekondigd, niet is verschenen en waar

gedaagde zich heeft doen vertegenwoordigen door mr G.E. Eind, werkzaam bij de

Sociale Verzekeringsbank.

De Raad stelt vast dat het geding in hoger beroep beperkt is tot de door de

rechtbank uitgesproken proceskostenveroordeling.

Het geschil betreft de vraag of de rechtbank met de vaststelling van de

proceskosten in eerste aanleg op f 1.420,- een juiste toepassing heeft gegeven

aan het Besluit proceskosten bestuursrecht (Stb. 1993, 763, hierna: Bpb).

Dienaangaande overweegt de Raad het volgende.

In de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank overwogen dat de brieven van de

gemachtigde van appellant van 28 mei 1997 (een reactie op het verweerschrift) en

23 september 1997 (een reactie op verzoek van de rechtbank op het nadere besluit

van 8 juli 1997) niet zijn te beschouwen als voor vergoeding in aanmerking

komende proceshandelingen als bedoeld in de Bijlage bij het Bpb. Appellant heeft

dit oordeel in hoger beroep betwist en heeft aangevoerd dat de rechtbank ten

onrechte niet is uitgegaan van twee aparte zaken bij de vaststelling van de

proceskostenveroordeling, nu het beroep betrekking heeft op twee besluiten.

De Raad stelt voorop dat artikel 8:75 van de Awb betrekking heeft op de kosten

gemaakt in verband met de behandeling van het beroep, welk beroep in beginsel

ondeelbaar is. Nu de rechtbank het beroep op grond van artikel 6:19 van de Awb

mede gericht heeft geacht tegen het besluit van 8 juli 1997 kan de door appellant

voorgestane benadering, waarbij de proceskosten niet worden gerelateerd aan het

ingestelde beroep als zodanig, maar aan de verschillende besluiten waarop dat

beroep betrekking heeft, dan ook niet als juist worden onderschreven.

Ten aanzien van de brief van 28 april 1997 merkt de Raad, onder verwijzing naar

zijn uitspraak van 4 november 1998, gepubliceerd in RSV 99/78, op, dat een

eigener beweging ingezonden commentaar op enig gedingstuk niet kan worden

beschouwd als één van de limitatief in de Bijlage bij het Bpb opgesomde

proceshandelingen waarop een veroordeling in de kosten van rechtsbijstand

betrekking kan hebben. Het feit dat het verweerschrift de rechtbank aanleiding

had kunnen geven om een reactie aan appellant te vragen kan niet tot een ander

oordeel leiden, nu een dergelijke reactie niet is gevraagd.

Wat betreft de brief van 23 september 1997, merkt de Raad allereerst op dat

daarbij namens appellant inhoudelijk is gereageerd op het verzoek van de

rechtbank om, met het oog op de mogelijke toepassing van artikel 6:19 van de Awb,

te berichten of gedaagde met het nadere besluit van 8 juli 1997 volledig tegemoet

was gekomen aan het beroep van appellant en zo neen, om de grieven tegen dat

besluit kenbaar te maken. Hoewel deze reactie niet kan worden aangemerkt als een

schriftelijke uiteenzetting als bedoeld in artikel 8:43, eerste lid, van de Awb,

noch als het geven van schriftelijke inlichtingen als bedoeld in artikel 8:45 van

de Awb, is de Raad van oordeel dat deze reactie zodanige overeenkomsten vertoont

met de reacties bedoeld in voornoemde artikelen dat er aanleiding is om voor de

brief van 23 september 1997 een vergoeding toe te kennen analoog aan de in de

Bijlage bij het Bpb genoemde vergoeding voor de hiervoor bedoelde reacties,

zijnde 0,5 extra punt.

Het vorenstaande leidt ertoe dat de proceskosten in eerste aanleg alsnog op

f 1.775,- moeten worden vastgesteld en dat de aangevallen uitspraak in zoverre

niet in stand kan blijven.

De Raad acht termen aanwezig om op grond van artikel 8:75 van de Awb gedaagde te

veroordelen in de proceskosten van appellant in hoger beroep. De Raad is van

oordeel dat de zaak in hoger beroep van licht gewicht is te beschouwen, waardoor

het bedrag aan kosten, welke kosten zijn begroot op f 710,- voor verleende

rechtsbijstand, moet worden vastgesteld met toepassing van de wegingsfactor 0,5.

Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen alsmede op het bepaalde in artikel 25,

eerste lid van de Beroepswet, stelt de Raad vast dat gedaagde het griffierecht

ad f 160,- aan appellant dient te vergoeden.

Vernietigt de aangevallen uitspraak, voorzover betrekking hebbend op de

proceskostenveroordeling;

Verstaat dat de proceskosten in eerste aanleg nader worden vastgesteld op f 1.775,-;

Veroordeelt gedaagde in de proceskosten van appellant in hoger beroep, begroot op f 355,-;

Bepaalt dat gedaagde het door appellant in hoger beroep gestorte griffierecht ad

f 160,- vergoedt.

Aldus gegeven door mr N.J. Haverkamp als voorzitter en mr F.P. Zwart en mr T.L.

de Vries als leden, in tegenwoordigheid van J.J.B. van der Putten als griffier

en uit-gesproken in het openbaar op 8 maart 2000.