OVERWEGINGEN
Voor een overzicht van de relevante feiten verwijst de Raad naar de hiervoor vermelde tussenuitspraak.
In geschil is een melding toegenomen arbeidsongeschiktheid op 15 april 2009 die - volgens appellant ten onrechte - niet heeft geleid tot een wijziging van een recht op een
WAO-uitkering die is berekend naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 65 tot 80%.
In de tussenuitspraak heeft de Raad geoordeeld dat er voldoende aanwijzingen zijn die het Uwv aanleiding hadden moeten geven om de vermoeidheidsklachten bij de verzekeringsgeneeskundige beoordeling te betrekken dan wel om het protocol chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS) toe te passen. Daarnaast heeft de Raad opgemerkt dat er ten aanzien van de medische geschiktheid van de functie met SBC-code 272043, afbiester dekbedden en slaapzakken, een aanvullende toelichting nodig is vanwege de bediening van een pedaal met de knie.
De vraag is of het Uwv deze gebreken heeft hersteld. De Raad komt tot de volgende beoordeling.
Het Uwv heeft gevolg gegeven aan de opdracht in de tussenuitspraak door appellant te laten onderzoeken door internist Eeftinck Schattenkerk en neuropsycholoog De Jonghe. Daarbij is onder andere beoordeeld of er aanleiding bestaat voor een urenbeperking. Onder verwijzing naar de rapporten van Eeftinck Schattenkerk en De Jonghe en een rapport van een bezwaarverzekeringsarts van 12 maart 2013 heeft het Uwv geen aanleiding gezien om de Functionele Mogelijkhedenlijst (FML) van 26 november 2010 bij te stellen. Het feit dat de al jaren bestaande en bekende vermoeidheidsklachten door psycholoog
drs. J.M.J. de la Fonteijne, verbonden aan het kenniscentrum Chronische Vermoeidheid van UMC st. Radboud, zijn geclassificeerd onder de diagnose CVS maakt volgens het Uwv niet dat de medische belastbaarheid door de verzekeringsartsen onjuist is ingeschat. Er is volgens internist Eeftinck Schattenkerk geen indicatie voor een medische urenbeperking. Met de door de internist vermelde beperkingen is daarnaast volgens het Uwv voldoende rekening gehouden in de FML. Ook heeft de bezwaarverzekeringsarts een toelichting gegeven waarom bepaalde beperkingen in de rubrieken 1 en 2 van een FML die in 2008 is vastgesteld, niet zijn overgenomen in de FML van 26 november 2010. Ten slotte heeft een bezwaararbeidsdeskundige na overleg met de bezwaarverzekeringsarts in het rapport van
26 maart 2013 gemotiveerd dat de functie afbiester dekbedden en slaapzakken, ondanks de knieklachten van appellant, geschikt is te achten voor appellant.
Het Uwv heeft de vermoeidheidsklachten bij de verzekeringsgeneeskundige beoordeling betrokken, heeft een aanvullende toelichting gegeven ten aanzien van de functie afbiester dekbedden en slaapzakken en heeft daarmee de geconstateerde gebreken in het bestreden besluit hersteld. De zienswijze van appellant kan niet tot een ander oordeel leiden. Dat alleen de datum 15 april 2009 is beoordeeld door Eeftinck Schattenkerk en De Jonghe en niet de datum vier weken na 15 april 2009, doet niet af aan de zorgvuldigheid van deze onderzoeken. De datum 12 oktober 2011, inzake een hersteldverklaring ingevolge de Ziektewet, bekend bij de Raad onder procedurenummer 12/3561 ZW, is niet van belang voor de beoordeling van het onderhavige geschil. Daarnaast heeft appellant de onderzoeksresultaten in de in 5 genoemde rapporten niet met medische informatie weerlegd. Op 23 april 2013 heeft appellant aangekondigd dat hij contra-expertises zal laten verrichten door (eveneens) een internist en een neuropsycholoog. Inmiddels is gebleken dat geen concrete afspraken zijn gemaakt voor deze onderzoeken en op 14 oktober 2013 heeft de Raad onder verwijzing naar artikel 8:57, tweede lid, aanhef en onder c, van de Awb, gelezen in verbinding met artikel 21, eerste lid, van de Beroepswet, het onderzoek gesloten.
Nu eerst met de ter uitvoering van de tussenuitspraak door het Uwv gegeven nadere toelichtingen de in de tussenuitspraak bedoelde gebreken zijn hersteld en een voldoende grondslag is verkregen voor het bestreden besluit van 1 juni 2011, zal de Raad de aangevallen uitspraak, alsmede het besluit van 1 juni 2011 vernietigen en bepalen dat de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit geheel in stand blijven.
Aanleiding bestaat om het Uwv te veroordelen in de proceskosten van appellant. Deze kosten worden begroot op € 874,- in beroep en op € 1.092,50 in hoger beroep, voor verleende rechtsbijstand.
BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep
Deze uitspraak is gedaan door I.M.J. Hilhorst-Hagen, in tegenwoordigheid van K.E. Haan als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 25 november 2013.
(getekend) I.M.J. Hilhorst-Hagen
(getekend) K.E. Haan