ECLI:NL:CRVB:2014:113, Centrale Raad van Beroep, 21-01-2014, 12-6460 WWB-T

OVERWEGINGEN

De Raad gaat uit van de volgende in dit geding van belang zijnde feiten en omstandigheden.

Appellant ontvangt bijstand ingevolge de Wet werk en bijstand (WWB). Met een op

7 juli 2011 bij de Sociale Dienst Maastricht binnengekomen aanvraagformulier heeft appellant langdurigheidstoeslag aangevraagd. Bij besluit van 10 augustus 2011, gehandhaafd bij besluit op bezwaar van 8 december 2011, heeft het college deze aanvraag buiten behandeling gesteld op de grond dat appellant onvoldoende gegevens had verstrekt. Bij besluit van 9 juli 2012 (bestreden besluit) heeft het college hangende het beroep tegen het besluit van 8 december 2011 het bezwaar tegen het besluit van 10 augustus 2011 alsnog gegrond verklaard en appellant over het jaar 2011 langdurigheidstoeslag toegekend. Appellant heeft in reactie hierop aangegeven dat het college ten onrechte niet heeft beslist over het recht van appellant op langdurigheidstoeslag over 2008, 2009 en 2010.

Bij de aangevallen uitspraak, voor zover aangevochten, heeft de rechtbank het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. De rechtbank heeft daartoe overwogen dat dit besluit geen betrekking heeft en ook geen betrekking hoefde te hebben op een eventuele langdurigheidstoeslag over de jaren 2008 tot en met 2010.

Appellant heeft zich in hoger beroep op de hierna te bespreken grond tegen deze uitspraak gekeerd. Hij wil alsnog langdurigheidstoeslag over de jaren 2008 en 2009.

De Raad komt tot de volgende beoordeling.

Het gaat in dit geding uitsluitend nog om het niet toekennen van langdurigheidstoeslag over de jaren 2008 en 2009.

De beroepsgrond dat de rechtbank in de aangevallen uitspraak ten onrechte heeft overwogen dat het bestreden besluit geen betrekking hoefde te hebben op een eventuele langdurigheidstoeslag over 2008 en 2009, treft doel. Het op 7 juli 2011 ingediende aanvraagformulier langdurigheidstoeslag biedt niet de mogelijkheid om aan te geven voor welk jaar of welke jaren de langdurigheidstoeslag wordt aangevraagd. Ook in de toelichting op bladzijde twee van het aanvraagformulier wordt een aanvrager niet gewezen op de mogelijkheid om de langdurigheidstoeslag voor een specifiek jaar of over meerdere jaren in te dienen. Het college heeft desgevraagd ter zitting toegegeven dat de redactie van het aanvraagformulier op dit punt aanpassing behoeft en heeft erkend dat de op 7 juli 2011 ontvangen aanvraag ruimer gelezen had moeten worden dan in het bestreden besluit is gedaan. Immers, zoals de Raad eerder heeft overwogen (uitspraak van 27 november 2012, ECLI:CRVB:2012:BY4757) sluit artikel 36 (oud en nieuw) van de WWB de toepassing van artikel 44 van de WWB uit, zodat een aanvraag om langdurigheidstoeslag met terugwerkende kracht gedaan kan worden. Gelet hierop had het college in dit geval ook de jaren 2008 en 2009 moeten beoordelen en heeft het college dit dus ten onrechte achterwege gelaten.

De rechtbank heeft wat onder 4.2 is overwogen niet onderkend. De Raad zal met toepassing van artikel 21, zesde lid, van de Beroepswet het college opdragen het gebrek in het bestreden besluit te herstellen met inachtneming van wat in 4.2 is overwogen.

Ten behoeve van de nadere besluitvorming door het college overweegt de Raad het volgende. Op aanvragen gedaan in 2009 of later, die betrekking hebben op een recht op landurigheidstoeslag dat ontstaan is vóór 2009, is het oude recht, zoals vervat in artikel 36 WWB zoals dat luidde vóór 1 januari 2009, van toepassing. Dit heeft tot gevolg dat voor de jaren 2008 en 2009 twee te onderscheiden referteperiodes moeten worden beoordeeld. Voorts ligt het, gelet op de vertraging die is ontstaan doordat het college de aanvraag van 7 juli 2011 niet op de juiste wijze heeft beoordeeld, in de rede dat het college zich ten aanzien van eventuele daaruit voortvloeiende problemen bij de verstrekking van inkomensgegevens over de referteperiodes soepel opstelt.

BESLISSING

HD