OVERWEGINGEN
Artikel 8:15 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) bepaalt dat op verzoek van een partij elk van de rechters die een zaak behandelen, kan worden gewraakt op grond van feiten en omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen leiden.
Verzoeker heeft primair aan de wrakingsverzoeken ten grondslag gelegd dat de Centrale Raad van Beroep niet voldoet aan de gestelde eis van bevoegdheid (“full jurisdiction”) om kennis te nemen van het geschil tussen verzoeker en de Svb, zodat ook de behandelend rechters niet bevoegd zijn over het geschil te oordelen. Subsidiair heeft verzoeker aangevoerd dat uit rechtspraak blijkt van vooringenomen opvattingen van mrs. Van der Kade, De Vries en Simon ten faveure van de Nederlandse staat en haar bevoegde organen.
De Raad komt tot de volgende beoordeling.
Een wrakingsgrond moet zijn gelegen in feiten of omstandigheden die betrekking hebben op (de persoon van) de rechter die de zaak behandelt. Bij een beoordeling van een beroep op het ontbreken van de onpartijdigheid van de rechter dient voorts het uitgangspunt te zijn dat een rechter uit hoofde van zijn aanstelling moet worden vermoed onpartijdig te zijn tenzij zich een uitzonderlijke omstandigheid voordoet die een zwaarwegende aanwijzing vormt voor het oordeel dat een rechter jegens een rechtzoekende een vooringenomenheid koestert, althans dat bij een rechtzoekende dienaangaande bestaande vrees objectief gerechtvaardigd is (zie bijvoorbeeld Hoge Raad 21 september 2010, ECLI:NL:HR:2010:BM9141).
De primaire wrakingsgrond ziet niet op feiten of omstandigheden die specifiek betrekking hebben op de persoon van één of meer van de behandelende rechters in deze zaak en die raken aan de rechterlijke onpartijdigheid als bedoeld in artikel 8:15 van de Awb. Het standpunt van verzoeker, inhoudende dat de Raad niet bevoegd is kennis te nemen van het geschil tussen verzoeker en de Svb, kan niet anders worden opgevat dan te zijn gericht tegen elk lid van de Raad en elke kamer in welke samenstelling dan ook, derhalve tegen de Raad als zodanig. Volgens vaste rechtspraak (zie bijvoorbeeld de uitspraak van de Raad van 24 oktober 2011, ECLI:NL:CRVB:2011:BV8921) is een verzoek om wraking van een rechterlijk college als zodanig geen wrakingsverzoek waarop artikel 8:15 van de Awb ziet.
Zoals in de beslissing van 18 november 2013 al is overwogen, heeft onpartijdigheid van een rechter niet reeds te lijden onder de omstandigheid dat die rechter eerder uitspraak heeft gedaan in een zaak waarin verzoeker partij was en daarbij in het ongelijk is gesteld of dat de rechter al eerder in een of meer andere gedingen over de in geschil zijnde rechtsvraag heeft geoordeeld. Ook in de omstandigheid dat mrs. Van der Kade, De Vries, Simon eerder uitspraken hebben gedaan, waarin de Svb in het gelijk is gesteld, zijn geen aanknopingspunten gelegen voor het oordeel dat mrs. Van der Kade, De Vries en Simon jegens verzoeker vooringenomen zijn of dat bij verzoeker daartoe een objectief gerechtvaardigde vrees bestaat.
Uit 3.1 tot en met 3.3 volgt dat de verzoek om wraking moeten worden afgewezen.
Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep wijst de verzoeken om wraking af.
Deze uitspraak is gedaan door J. Brand als voorzitter en J.P.M. Zeijen en M. Hillen als leden, in tegenwoordigheid van A.C. Oomkens als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 1 mei 2014.
(getekend) J. Brand
(getekend) A.C. Oomkens