OVERWEGINGEN
Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank ongegrond verklaard het beroep van appellant tegen het besluit van het Uwv van 7 december 2012. Bij dit besluit heeft het Uwv - beslissend op bezwaar - zijn besluit van 11 juni 2012 gehandhaafd, waarbij is vastgesteld dat er voor appellant met ingang van 14 juli 2012 geen recht is ontstaan op een uitkering op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA).
De rechtbank heeft daarbij, voor zover in hoger beroep van belang, overwogen dat het medisch onderzoek voldoende zorgvuldig is geweest en er rekening is gehouden met de beschikbare medische informatie van appellant. Appellant heeft in bezwaar noch in beroep nieuwe medische informatie overgelegd die zijn stelling onderbouwen dat de beperkingen per de datum in geding niet juist zijn vastgesteld. Gelet op het voorgaande heeft de rechtbank geen aanleiding gezien om een onafhankelijk deskundige te benoemen om een nader medisch onderzoek in te stellen. Voorts heeft de rechtbank geoordeeld dat in het dossier geen aanknopingspunten zijn gevonden voor het oordeel dat de functies die door de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep aan de schatting ten grondslag zijn gelegd in medisch opzicht voor appellant ongeschikt zijn.
3. Appellant heeft in hoger beroep de gronden van het beroep in essentie herhaald. Hij is van mening dat hij door zijn pijnklachten zeer beperkt belastbaar is en dat hij daardoor geen gangbare arbeid kan verrichten.
4. De Raad komt tot de volgende beoordeling.
De rechtbank heeft terecht geoordeeld dat het verzekeringsgeneeskundig onderzoek voldoende zorgvuldig en volledig is geweest. De beschikbare gegevens bevatten voldoende informatie over de gezondheidstoestand van appellant op de in geding zijnde datum om tot een zorgvuldig oordeel te komen. Er is geen aanleiding om het oordeel van de rechtbank over de medische grondslag van bestreden besluit niet te volgen. Aan de eigen opvatting van appellant over zijn gezondheidstoestand komt niet dat gewicht toe dat hij daaraan gehecht wil zien. Evenals de rechtbank ziet de Raad geen aanleiding tot het inschakelen van een deskundige.
De rechtbank heeft voorts, gelet op het oordeel over de medisch grondslag van het bestreden besluit, met juistheid geoordeeld dat de geselecteerde functies in medisch opzicht geschikt zijn voor appellant. In hoger beroep zijn geen nadere gronden aangevoerd op grond waarvan geoordeeld zou moeten worden dat appellant niet tot het vervullen van die functies in staat kan worden geacht.
5. Uit hetgeen is overwogen onder 4.1 en 4.2 volgt dat het hoger beroep niet slaagt. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.
6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.
Deze uitspraak is gedaan door R.E. Bakker als voorzitter en J.S. van der Kolk en
G. van Zeben-de Vries als leden, in tegenwoordigheid van H.J. Dekker als griffier.
De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 31 juli 2015.
(getekend) R.E. Bakker
(getekend) H.J. Dekker