OVERWEGINGEN
Appellante woont in Marokko. Haar echtgenoot, geboren in 1925, was ten tijde van zijn overlijden op 21 november 2012 eveneens woonachtig in Marokko. De echtgenoot van appellante ontving tot zijn overlijden een ouderdomspensioen ingevolge de Algemene Ouderdomswet.
Appellante heeft een nabestaandenuitkering en een halfwezenuitkering ingevolge de Algemene nabestaandenwet (ANW) aangevraagd.
Bij beslissing op bezwaar van 6 november 2013 (bestreden besluit) heeft de Svb zijn besluit van 16 augustus 2013 gehandhaafd, waarbij is geweigerd een nabestaandenuitkering en een halfwezenuitkering aan appellante toe te kennen omdat haar echtgenoot ten tijde van zijn overlijden niet verzekerd was ingevolge de ANW en ook niet ingevolge de Marokkaanse wettelijke regelingen.
2. De rechtbank heeft bij de aangevallen uitspraak het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. Zij heeft daartoe overwogen dat de echtgenoot ten tijde van zijn overlijden niet voldeed aan de voorwaarden om verzekerd te worden geacht ingevolge de ANW en evenmin op grond van relevante Marokkaanse wetgeving, zodat appellante geen aanspraak op een ANW-uitkering kan maken. Het beroep op de hardheidsclausule dat pas tijdens de procedure bij de rechtbank is gedaan, valt naar het oordeel van de rechtbank buiten de omvang van het geding. Ten overvloede heeft de rechtbank er op gewezen dat de in artikel 24 van het Besluit uitbreiding en beperking kring verzekerden volksverzekeringen 1999
(KB 746) opgenomen hardheidsclausule de Svb niet de bevoegdheid geeft om in afwijking van de ANW een uitkering toe te kennen. Hierbij is verwezen naar de uitspraak van de Raad van 6 december 2013 (ECLI:NL:CRVB:2013:2711).
3. In hoger beroep heeft appellante het beroep op artikel 24 van KB 746 herhaald. Volgens appellante dient toepassing te worden gegeven aan de hardheidsclausule waardoor in haar geval een extra uitbreiding aan de kring van verzekerden kan worden gegeven.
4. De Raad overweegt als volgt.
Voor zover tussen partijen de verzekeringspositie van de echtgenoot van appellante nog een punt van geschil is, verwijst de Raad naar hetgeen de rechtbank heeft overwogen in de aangevallen uitspraak. Ook overigens wordt het oordeel van de rechtbank en de daarbij gebezigde overwegingen geheel onderschreven. De Raad verwijst in dit verband ook nog naar zijn uitspraak van 17 september 2009 (ECLI:NL:CRVB:2009:BJ8327).
Uit 4.1 volgt dat de aangevallen uitspraak moet worden bevestigd.
5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.
BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.
Deze uitspraak is gedaan door M.M. van der Kade, in tegenwoordigheid van
J.C. Borman als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 10 juni 2016
(getekend) M.M. van der Kade
(getekend) J.C. Borman
Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de datum van verzending beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden (Postbus 20303, 2500 EH
’s-Gravenhage) ter zake van schending of verkeerde toepassing van bepalingen over het begrip verzekerde.