ECLI:NL:GHAMS:2017:2072, Gerechtshof Amsterdam, 30-05-2017, 200.204.107/01

1. Het geding in hoger beroep

2. Beoordeling

Het gaat in deze zaak, kort samengevat en voor zover in het incident van belang, om het volgende. [X] is gehuwd met [appellante] . ABN AMRO heeft diverse leningen verstrekt aan vennootschappen waarbij [X] betrokken was en aan het echtpaar [appellante] . In het kader van deze leningen heeft [X] , op verzoek van ABN AMRO, diverse borgstellingen afgegeven. Op de woning van het echtpaar [appellante] is ten behoeve van ABN AMRO een recht van hypotheek gevestigd. Nadat twee vennootschappen failliet waren verklaard heeft ABN AMRO [X] aangesproken voor een bedrag van ruim twee miljoen euro onder de door hem afgegeven borgtochten. Toen [X] niet aan de sommatie voldeed, heeft ABN AMRO het faillissement van [X] aangevraagd. Het echtpaar [appellante] is vanaf dat moment gestopt met het betalen van de hypothecaire lasten. Op 22 mei 2012 is [X] in staat van faillissement verklaard door de rechtbank Roermond. Op 14 augustus 2012 heeft het gerechtshof ’s-Hertogenbosch het vonnis strekkende tot faillietverklaring vernietigd en op verzoek van [X] de wettelijke schuldsaneringsregeling op hem van toepassing verklaard. Bij brief van 9 september 2013 heeft de advocaat van [X] ABN AMRO aansprakelijk gesteld voor de schade die is en zal worden geleden doordat de bank haar toezeggingen niet is nagekomen en borgstellingen heeft geëist voor de aan verschillende vennootschappen verstrekte kredieten. De bewindvoerder van [X] heeft bij akte van cessie van 20 april 2015 de (in eerste aanleg in conventie aan de orde zijnde) vordering van [X] op de ABN AMRO aan [appellante] overgedragen. De schuldsaneringsregeling van [X] is inmiddels geëindigd.

In eerste aanleg in conventie heeft [appellante] , voor zover voor dit incident van belang, gevorderd dat de rechtbank voor recht zal verklaren dat ABN AMRO toerekenbaar is tekortgeschoten in de nakoming van haar verplichtingen jegens [X] c.q. onrechtmatig jegens [X] heeft gehandeld en ABN AMRO zal veroordelen tot vergoeding van de dientengevolge geleden schade, nader op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet. In reconventie heeft ABN AMRO gevorderd [appellante] te veroordelen tot betaling van € 326.583,45 met contractuele - en wettelijke rente. De rechtbank heeft de vorderingen - kort gezegd - in conventie afgewezen en in reconventie grotendeels toegewezen. Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad verklaard.

Het hof begrijpt de incidentele conclusie en voorwaardelijke akte schorsing van [X] aldus dat hij vordert te mogen tussenkomen voor zover het geding ziet op de in eerste aanleg in conventie ingestelde vordering en dat de schorsing alleen wordt ingeroepen, indien deze tussenkomst niet wordt toegestaan. Ter onderbouwing van zijn incidentele vordering tot tussenkomst heeft [X] aangevoerd dat [appellante] de gehele vordering op ABN AMRO zoals zij die in eerste aanleg (in conventie) heeft ingesteld heeft (terug)verkocht en ge(retro)cedeerd aan [X] . Dit blijkt, aldus [X] , uit de als productie 2 bij de incidentele conclusie overgelegde “overeenkomst en akte van cessie” van 17 oktober 2016.

ABN AMRO heeft zich, voor zover hier van belang, ten aanzien van de incidentele vordering op het standpunt gesteld dat deze dient te worden toegewezen voor zover deze ziet op de vordering gedaan in eerste aanleg in conventie.

Het hof neemt bij de beoordeling van de incidentele vordering tot tussenkomst op de voet van artikel 217 Rv tot uitgangspunt, kort gezegd, dat een partij kan vorderen in een aanhangig geding te mogen tussenkomen, indien hij een eigen vordering wenst in te stellen tegen (een van) de procederende partijen en voldoende belang heeft zich met dat doel in te mengen in het aanhangige geding in verband met de nadelige gevolgen die hij van de uitspraak in de hoofdzaak kan ondervinden. Dat belang kan erin bestaan dat in verband met de gevolgen die de uitspraak in de hoofdzaak kan hebben, benadeling of verlies van een recht van de tussenkomende partij dreigt, dan wel diens positie anderszins kan worden benadeeld.

Naar het oordeel van het hof is in voldoende mate komen vast te staan dat [X] belang heeft bij zijn incidentele vordering tot tussenkomst, nu hij stelt dat de in eerste aanleg in conventie ingestelde vordering door [appellante] aan hem is gecedeerd. Het hof zal de incidentele vordering dan ook dienovereenkomstig toewijzen. Hieruit vloeit voort dat het geding niet is geschorst nu niet aan de voorwaarde hiervoor is voldaan.

Een oordeel over de kosten van het incident zal worden aangehouden tot het arrest in de hoofdzaak.

Het hof zal de zaak naar de rol verwijzen om [X] in de gelegenheid te stellen bij memorie zijn eis in interventie te formuleren. Vervolgens zal de zaak naar de rol worden verwezen voor memorie van antwoord aan de zijde van ABN AMRO, zowel ten aanzien van de memorie van [X] als die van [appellante] .

3. Beslissing