ECLI:NL:GHAMS:2018:5240, Gerechtshof Amsterdam, 22-05-2018, 23-000879-17

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 25 april 2018 en 14 mei 2018 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.

Tegen voormeld vonnis is namens de verdachte hoger beroep ingesteld.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door de verdachte en de raadsman naar voren is gebracht.

Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:

1:hij op een of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 1 januari 2011 tot en met 17 februari 2015 te Soest en/of Amersfoort en/of Arnhem en/of elders in Nederland, alleen, althans tezamen en in vereniging met één of meer natuurlijke perso(o)n(en),

(telkens) opzettelijk (een) bij de belastingwet voorziene aangifte(n), als bedoeld in de Algemene wet inzake rijksbelastingen, een groot aantal, althans één of meerdere, (elektronische) aangifte(n) inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen, over het/de jaar/jaren 2010 en/of 2011 en/of 2012 en/of 2013, ten name van (een) ander(en), (waaronder):

onjuist en/of onvolledig heeft gedaan, immers heeft verdachte (telkens) opzettelijk op de/het bij de inspecteur der belastingen en/of de Belastingdienst ingediende (elektronische) aangifte(n) en/of ingeleverde aangiftebiljet(ten) inkomstenbelasting ten name van genoemde perso(o)n(en) over genoemde periode(n) (telkens) een onjuist (belastbaar) loon en/of (belastbaar) inkomen en/of een te hoog althans gefingeerd bedrag aan uitgaven voor dieetkosten en/of kledingkosten en/of kosten voor (het wassen van) beddengoed, althans specifieke zorgkosten en/of persoonsgebonden aftrek en/of onjuiste (andere) aftrekpost(en) opgegeven, terwijl dat/die feit(en) (telkens) er toe strekte(n) dat te weinig belasting werd geheven;

en/of

hij op een of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 1 januari 2011 tot en met 17 februari 2015 te Soest en/of Amersfoort en/of Arnhem en/of elders in Nederland, tezamen en in vereniging met één of meer natuurlijke perso(o)n(en), althans alleen, (telkens) opzettelijk (een) bij de belastingwet voorziene aangifte(n), als bedoeld in de Algemene wet inzake rijksbelastingen,

een groot aantal, althans één of meerdere, (elektronische) aangifte(n) inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen, over het/de jaar/jaren 2010 en/of 2011 en/of 2012 en/of 2013, ten name van (een) ander(en), (waaronder):

(elk) zijnde (een) geschrift(en), dat/die bestemd was/waren om tot bewijs van enig feit te dienen, (telkens) valselijk heeft opgemaakt en/of heeft vervalst, immers heeft verdachte (telkens) valselijk op dat/die (elektronische) aangiftebiljet(ten) (een) te ho(o)g(e), althans gefingeerd(e) bedrag(en) opgegeven en/of vermeld voor de uitgaven voor dieetkosten en/of kledingkosten en/of kosten voor (het wassen van) beddengoed, althans specifieke zorgkosten, althans persoonsgebonden aftrek, en/of een of meerdere (andere) aftrekpost(en) onjuist ingevuld, zulks (telkens) met het oogmerk om dat/die geschrift(en) als echt en onvervalst te gebruiken of door anderen te doen gebruiken;

2:hij, al dan niet handelend onder de naam [organisatie], op of omstreeks 24 maart 2014 te Soest en/of elders in Nederland, tezamen en in vereniging met één of meer natuurlijke perso(o)n(en), althans alleen, (telkens) opzettelijk als degene die ingevolge de Belastingwet verplicht was tot het voor raadpleging beschikbaar stellen van boeken, bescheiden en/of (andere) gegevensdragers en/of de inhoud daarvan, (telkens) opzettelijk deze in valse en/of vervalste vorm voor dit doel ter beschikking heeft gesteld,

immers heeft hij toen en daar (telkens) opzettelijk aan de Belastingdienst 18 (achttien), althans één of meerdere valse en/of vervalste factu(u)r(en) (DOC-003 tot en met DOC-020, p. 0288 e.v.) voor raadpleging beschikbaar gesteld,

bestaande die valsheid (telkens) hierin dat in strijd met de waarheid op deze factu(u)r(en)n staat vermeld dat [verdachte] al dan niet handelend onder de naam [organisatie] (contant) heeft betaald voor diensten verleend door [stichting], terwijl deze diensten niet verleend zijn, althans de betalingen niet hebben plaatsgevonden,

terwijl dat/die feit(en) (telkens) ertoe strekte(n) dat te weinig belasting werd geheven;

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.

Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat het hof tot een andere beslissing komt dan de rechtbank.

Ontvankelijkheid van het openbaar ministerie in de vervolging van de onder 1 cumulatief/alternatief tenlastegelegde valsheid in geschrift

Anders dan de rechtbank, en met de advocaat-generaal, is het hof van oordeel dat het openbaar ministerie ontvankelijk is in de vervolging van de onder 1 cumulatief/alternatief tenlastegelegde valsheid in geschrift. Het hof overweegt dat de tenlastegelegde valsheid in geschrift is toegesneden op artikel 225, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht. Het is de keuze van de wetgever geweest de vervolgingsuitsluitingsgrond van artikel 69, vierde lid, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen te beperken tot (die gevallen waarin de tenlastelegging is toegesneden op) artikel 225, tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht. Het is niet aan de rechter dit ruimer toe te passen dan wettelijk is vastgelegd.

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:

1:hij in de periode van 1 januari 2011 tot en met 17 februari 2015 in Nederland, telkens opzettelijk bij de belastingwet voorziene aangiften als bedoeld in de Algemene wet inzake rijksbelastingen, een groot aantal, elektronische aangiften inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen, over de jaren 2010 en 2011 en 2012 en 2013, ten name van anderen, te weten:

onjuist heeft gedaan, immers heeft verdachte telkens opzettelijk op de bij de inspecteur der belastingen en/of de Belastingdienst ingediende elektronische aangiften inkomstenbelasting ten name van genoemde personen over genoemde perioden telkens een te hoog althans gefingeerd bedrag aan uitgaven voor dieetkosten en/of kledingkosten en/of kosten voor beddengoed, althans persoonsgebonden aftrek opgegeven, terwijl die feiten telkens er toe strekten dat te weinig belasting werd geheven;

en

hij in de periode van 1 januari 2011 tot en met 17 februari 2015 in Nederland, telkens opzettelijk bij de belastingwet voorziene aangiften als bedoeld in de Algemene wet inzake rijksbelastingen, een groot aantal elektronische aangiften inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen, over de jaren 2010 en 2011 en 2012 en 2013, ten name van anderen, te weten:

zijnde geschriften, die bestemd waren om tot bewijs van enig feit te dienen, telkens valselijk heeft opgemaakt, immers heeft verdachte telkens valselijk op die elektronische aangiftebiljetten een te hoog, althans gefingeerd bedrag opgegeven voor de uitgaven voor dieetkosten en/of kledingkosten en/of kosten voor beddengoed, althans persoonsgebonden aftrek, onjuist ingevuld, zulks telkens met het oogmerk om die geschriften als echt en onvervalst te gebruiken;

2:hij, handelend onder de naam [organisatie], op 24 maart 2014 te Soest telkens opzettelijk als degene die ingevolge de belastingwet verplicht was tot het voor raadpleging beschikbaar stellen van boeken, bescheiden en/of andere gegevensdragers en/of de inhoud daarvan, telkens opzettelijk deze in valse vorm voor dit doel ter beschikking heeft gesteld, immers heeft hij toen en daar telkens opzettelijk aan de Belastingdienst 18 (achttien) valse facturen (DOC-003 tot en met DOC-020, p. 0288 e.v.) voor raadpleging beschikbaar gesteld, bestaande die valsheid telkens hierin dat in strijd met de waarheid op deze facturen staat vermeld dat [verdachte] al dan niet handelend onder de naam [organisatie] contant heeft betaald voor diensten verleend door [stichting], terwijl deze diensten niet verleend zijn, terwijl die feiten telkens ertoe strekten dat te weinig belasting werd geheven.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.

Hetgeen onder 1 en 2 meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat, zoals deze na het eventueel instellen van beroep in cassatie zullen worden opgenomen in de op te maken aanvulling op dit arrest.

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het onder 1 en 2 bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.

Het onder 1 bewezenverklaarde levert op:

de eendaadse samenloop van opzettelijk een bij de belastingwet voorziene aangifte onjuist doen, terwijl het feit ertoe strekt dat te weinig belasting wordt geheven, meermalen gepleegd,

en

valsheid in geschrift, meermalen gepleegd.

Het onder 2 bewezenverklaarde levert op:

het feit begaan, omschreven in artikel 68, eerste lid, onderdeel c van de Algemene wet inzake rijksbelastingen, terwijl het feit ertoe strekt dat te weinig belasting wordt geheven.

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte ten aanzien van het onder 1 en 2 bewezenverklaarde uitsluit, zodat de verdachte strafbaar is.

De rechtbank Amsterdam heeft de verdachte voor het in eerste aanleg onder 1 en 2 bewezenverklaarde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 15 maanden waarvan 5 maanden voorwaardelijk met aftrek van voorarrest en een proeftijd van drie jaren en onder de algemene voorwaarden en de bijzondere voorwaarden in het vonnis vervat.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het onder 1 en 2 tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 15 maanden waarvan 5 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaren.

De verdachte heeft verklaard dat zijn vrouw aan lymfklierkanker lijdt, thans stabiel is maar elke zes maanden een bloedonderzoek moet ondergaan.

De raadsman heeft het volgende aangevoerd. De verdachte heeft zijn leven gebeterd. Hij heeft zijn werkwijze aangepast, hij houdt zijn vakliteratuur bij en hij heeft geen problemen meer met de Belastingdienst. Oplegging van een beroepsverbod, zoals de rechtbank heeft gedaan, is niet meer redelijk of nodig. Hij zou in dat geval gedurende drie jaar zijn beroep niet kunnen uitoefenen en in de bijstand terechtkomen. Dit terwijl hij ook voor zijn vrouw inkomen genereert. Daarnaast loopt nog een ontnemingsprocedure bij de rechtbank. Alles bij elkaar zou het betekenen dat de verdachte de huur van zijn woning waarschijnlijk niet meer zou kunnen betalen. Gelet op de situatie van zijn vrouw wil de verdachte in haar omgeving blijven. Tien maanden onvoorwaardelijke celstraf is daarom te zwaar. Daarnaast heeft de verdachte last ondervonden van media-aandacht.

De raadsman heeft het hof verzocht een alternatieve straf in plaats van een gevangenisstraf op te leggen.

Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan belastingfraude. Hij heeft, als belastingadviseur, een groot aantal onjuiste belastingaangiftes voor andere personen ingevuld, waarbij hij telkens gefingeerde persoonsgebonden kosten als aftrekposten heeft opgegeven. Aldus heeft hij het vertrouwen geschaad dat de Belastingdienst in aangiften moet kunnen hebben en heeft hij een aanzienlijk belastingnadeel veroorzaakt. De verdachte trok zich kennelijk niets aan van het risico dat zijn klanten liepen op navorderingen van de Belastingdienst. Voorts heeft de verdachte zich schuldig gemaakt aan het voor raadpleging beschikbaar stellen van achttien valse facturen aan de Belastingdienst.

Gelet op de ernst van het bewezenverklaarde kan niet worden volstaan met een andere straf dan een deels onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Het hof acht in dat verband van belang dat de verdachte zijn gedragingen gedurende een lange periode heeft gepleegd en in de uitoefening van zijn beroep. Hetgeen de raadsman en de verdachte hebben aangevoerd, brengt het hof niet tot een ander oordeel over de noodzaak tot oplegging van een deels onvoorwaardelijke gevangenisstraf.

Anders dan de rechtbank ziet het hof geen aanleiding om aan het voorwaardelijke deel van de straf een beroepsverbod te verbinden.

Het hof acht, alles afwegende, een deels voorwaardelijke gevangenisstraf van na te melden duur passend en geboden.

De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 68 en 69 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen en de artikelen 14a, 14b, 14c, 55, 57 en 225 van het Wetboek van Strafrecht.

Deze wettelijke voorschriften worden toegepast zoals geldend ten tijde van het bewezenverklaarde.

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het onder 1 en 2 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 15 (vijftien) maanden.

Bepaalt dat een gedeelte van de gevangenisstraf, groot 5 (vijf) maanden, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, of artikel 27a van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. R.P. den Otter, mr. M.J.A. Plaisier en mr. H.A. van Eijk, in tegenwoordigheid van

mr. S. Egidi, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 22 mei 2018.

De griffier is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.