ECLI:NL:GHAMS:2020:4033, Gerechtshof Amsterdam, 22-07-2020, 23-001436-19

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 8 juli 2020 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.

Het openbaar ministerie heeft hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis, waarbij de verdachte van het tenlastegelegde is vrijgesproken.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door de verdachte en de raadsman naar voren is gebracht.

Gelet op de in hoger beroep door het gerechtshof toegelaten wijziging is aan de verdachte tenlastegelegd dat:

primair

hij in of omstreeks de periode van 23 oktober 2017 tot en met 25 oktober 2017 te Amsterdam, in elk geval in Nederland, opzettelijk en wederrechtelijk de toegang tot en/of het gebruik van een geautomatiseerd werk heeft belemmerd, door daaraan gegevens aan te bieden en/of toe te zenden, immers heeft verdachte door middel van de site "[website 1]" gegevens aangeboden en/of toegezonden naar de website "[website 2]" waardoor de toegang tot en/of het gebruik van dit geautomatiseerde werk werd(en) belemmerd;

subsidiair

hij in of omstreeks de periode van 23 oktober 2017 tot en met 25 oktober 2017 te Amsterdam, in elk geval in Nederland, opzettelijk en wederrechtelijk heeft gepoogd de toegang tot en/of het gebruik van een geautomatiseerd werk te belemmeren, door daaraan gegevens aan te bieden en/of toe te zenden, immers heeft verdachte door middel van de site "[website 1]" gegevens aangeboden en/of toegezonden naar de website “[website 2]", terwijl de uitvoering van dit voorgenomen misdrijf niet is voltooid.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.

Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat het hof met betrekking tot de bewijsvraag tot een andere beslissing komt dan de politierechter.

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het primair tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:

hij in de periode van 23 oktober 2017 tot en met 25 oktober 2017 in Nederland, opzettelijk en wederrechtelijk de toegang tot en/of het gebruik van een geautomatiseerd werk heeft belemmerd, door daaraan gegevens toe te zenden, immers heeft verdachte door middel van de site "[website 1]" gegevens toegezonden naar de website "[website 2]" waardoor de toegang tot en/of het gebruik van dit geautomatiseerde werk werd(en) belemmerd.

Hetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

De overtuiging dat de verdachte het primair bewezenverklaarde heeft begaan grondt het hof op de inhoud van de wettige bewijsmiddelen, houdende daartoe redengevende feiten en omstandigheden. Het arrest zal in die gevallen waarin de wet dit vereist worden aangevuld met een later bij dit arrest te voegen bijlage waarin de inhoud van de bewijsmiddelen en - mede in reactie op de gevoerde en verworpen bewijsverweren - bewijsoverwegingen zijn vervat.

Geen omstandigheid is aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.

Het bewezen verklaarde levert op:

opzettelijk en wederrechtelijk de toegang tot en/of het gebruik van een geautomatiseerd werk belemmeren door daaraan gegevens toe te zenden.

Geen omstandigheid is aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte ten aanzien van het bewezenverklaarde uitsluit, zodat de verdachte strafbaar is.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het primair tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 40 uren subsidiair 20 dagen hechtenis, waarvan 20 uren subsidiair 10 dagen hechtenis, voorwaardelijk en met een proeftijd van 2 jaren. Verder heeft hij gevorderd dat een inbeslaggenomen computer wordt onttrokken aan het verkeer.

De raadsman heeft het hof in geval van een bewezenverklaring verzocht aan de verdachte een geheel voorwaardelijke taakstraf op te leggen voor de duur van 40 uren met een proeftijd van 1 jaar. Voorts heeft hij het hof gevraagd de inbeslaggenomen computer aan de verdachte te retourneren.

Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het doen uitvoeren van 16 Distributed Denial of Service aanvallen, oftewel DDoS-aanvallen, gericht tegen de website “[website 2]”. Bij dergelijke aanvallen wordt met behulp van zogenaamde bots vanaf computers van derden, een dusdanige hoeveelheid aanvragen bij de betreffende website gedaan dat deze website niet meer of slechts met een aanzienlijke vertraging te bereiken is. De verdachte is tot zijn daden gekomen uit boosheid over een aankoop op die website. Met deze vorm van eigenrichting heeft verdachte de toegang tot het internet van willekeurige andere mensen belemmerd en het bedrijf achter de website schade berokkend. Hij is er daarbij verder aan voorbij gegaan dat het maatschappelijke belang van een goed functioneren van het internet en daarmee samenhangende toepassingen groot is. Normaliter zou oplegging van een forse onvoorwaardelijke taakstraf dan ook zeer op zijn plaats zijn geweest.

In strafmatigende zin houdt het hof er echter rekening mee dat de verdachte (i) er op de terechtzitting in hoger beroep blijk van heeft gegeven inmiddels inzicht te hebben verkregen in het laakbare van zijn handelen en het om een eenmalige misstap lijkt te zijn gegaan, (ii) zijn leven verder goed op de rit heeft en (iii) na het bewezenverklaarde geen strafbare feiten meer heeft begaan die ter kennis van justitie zijn gekomen.

Het hof acht, alles afwegende, een geheel voorwaardelijke taakstraf als door de raadsman voorgesteld passend en geboden. Daaraan zal een relatief korte proeftijd worden gekoppeld.

Het bewezenverklaarde is begaan met behulp van een in beslag genomen en nog niet teruggegeven computer. Op deze computer staat DDoS-simulatie software (p. 53). Om die reden is het ongecontroleerde bezit van de computer in strijd met het algemeen belang en is het apparaat dus vatbaar voor onttrekking aan het verkeer (vgl. HR 4 december 2018, ECLI:NL:HR:2018:2244). Hetgeen de raadsman naar voren heeft gebracht geeft het hof geen aanleiding om tot een andere beslissing te komen. Het hof heeft echter wel nota genomen van de toezegging van de advocaat-generaal om, alvorens tot executie van dit arrest over te gaan, te bezien of het tot de mogelijkheden behoord om de verdachte een kopie te verstrekken van door hem (concreet) te benoemen bedrijfsinformatie (zoals administratie) of persoonlijke informatie (zoals foto’s).

De op te leggen straf en maatregel zijn gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 36b, 36c en 138b van het Wetboek van Strafrecht.

Deze wettelijke voorschriften worden toegepast zoals geldend ten tijde van het bewezenverklaarde.

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 40 (veertig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 20 dagen hechtenis.

Bepaalt dat de taakstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd van 1 (één) jaar aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Beveelt de onttrekking aan het verkeer van het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten een computer (5570476).

Gelast de teruggave aan de verdachte van het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten een gsm (5570489).

Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. J.W.P. van Heusden, mr. N. van der Wijngaart en mr. J.J.I. de Jong, in tegenwoordigheid van mr. S. Bonset, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 22 juli 2020.

mr. S. Bonset is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.