beschikking
GERECHTSHOF AMSTERDAM
afdeling strafrecht
rekestnummer(s): 000395-25 (530 Sv) en 000396-25 (533 Sv)
parketnummer in eerste aanleg: 15-251738-23
Beschikking op het hoger beroep tegen de beschikking van de raadkamer van de rechtbank Noord-Holland van 3 februari 2025 op het verzoekschrift op de voet van de artikel 530 en 533 van het Wetboek van Strafvordering (Sv) van:
[verzoeker] ,
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1968,
domicilie kiezende ten kantore van zijn advocaat, mr. S.T. van Berge Henegouwen,
Boschstraat 28, 6211 AX Maastricht.
1. Procesverloop
Het hoger beroep is op 10 februari 2025 ingesteld door verzoeker (hierna appellant).
Op 4 maart 2026 is het standpunt van de advocaat-generaal kenbaar gemaakt.
Het hof heeft kennis genomen van de stukken in de strafzaak met voormeld parketnummer en heeft op 18 maart 2026 de advocaat-generaal ter gelegenheid van de openbare behandeling van het verzoekschrift in raadkamer gehoord.
Verzoeker en zijn advocaat zijn met kennisgeving hiervan niet in raadkamer verschenen, nadat het hof hen op voorhand had laten weten voornemens te zijn het verzoek te zullen bewilligen zoals hieronder is weergegeven.
2. Inhoud van het verzoek
Het verzoek strekt tot het verkrijgen van een vergoeding ter zake van:
3. Beoordeling
Het hoger beroep is tijdig ingesteld.
De rechtbank heeft de verzoeken onder a, b en c afgewezen. De rechtbank heeft overwogen dat op grond van de inhoud van het dossier geen sprake is van een zaak die, indien de zaak aan de strafrechter was voorgelegd, onmiskenbaar zou hebben geleid tot het niet opleggen van een straf of maatregel.
De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat het verzoek kan worden toegewezen.
Gelet op de bestendige jurisprudentie van dit hof heeft de rechtbank een onjuiste maatstaf gehanteerd. Het hof zal de beschikking daarom vernietigen en opnieuw recht doen.
Het hof overweegt dat ingevolge het bepaalde in artikel 534, eerste lid Sv de toekenning van een schadevergoeding steeds plaats heeft, indien en voor zover daartoe naar het oordeel van de rechter, alle omstandigheden in aanmerking genomen, gronden van billijkheid aanwezig zijn. Dit betekent enerzijds dat bij verzoeken op de voet van de artikelen 530 en 533 Sv als uitgangspunt vergoeding plaatsvindt, maar anderzijds dat het de rechter vrij staat op gronden van billijkheid vergoeding achterwege te laten of slechts gedeeltelijk toe te kennen. Deze oordeelsvrijheid wordt begrensd door de onschuldpresumptie zoals (ook) neergelegd in artikel 6, tweede lid, van het Europees verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM). De onschuldpresumptie verlangt dat – ongeacht de aard van de aan de strafzaak gekoppelde procedure en ongeacht de vraag of de strafprocedure is geëindigd met een vrijspraak dan wel een sepot – de motivering van het oordeel in de gekoppelde procedure (in casu: de onderhavige verzoekschriftprocedure) niet alsnog neerkomt op het uiten van de mening dat hij of zij zich schuldig heeft gemaakt aan het overtreden van een strafrechtelijke norm en daarmee aan het plegen van een strafbaar feit (EHRM (GK) 11 juni 2024, appl. nos. 32483/19 & 35049/19, Nealon & Hallam t. het Verenigd Koninkrijk).
Het hof stelt vast dat de zaak tegen appellant is geëindigd met een sepot. Niet in het geding is dat tussen appellant en derden onenigheid is ontstaan en dat daarbij over en weer geweld is gebruikt en /of bedreigingen zijn geuit en/of vernielingen zijn gepleegd. Appellant heeft zich evenwel op het standpunt gesteld dat sprake was van een noodweersituatie. Voor een nader onderzoek naar de juistheid van dit standpunt is in een verzoekschriftprocedure als de onderhavige geen ruimte. Bij verwerping van het standpunt van appellant (zonder nader onderzoek) zou dit neerkomen op het uiten van de mening dat appellant zich schuldig heeft gemaakt aan overtreding van een strafrechtelijke norm. Hiermee zou de grens van de oordeelsvrijheid in onderhavige procedure worden overschreden.
Gronden van billijkheid zijn aanwezig voor toekenning van een vergoeding voor:
4. Beslissing
Het hof:
Vernietigt de beschikking waarvan beroep en doet opnieuw recht.
Wijst het verzochte toe.
Kent aan appellant een vergoeding toe van € 4.135,21 (vierduizend honderdvijfendertig euro en eenentwintig cent).
Beveelt de onverwijlde betekening van deze beschikking aan appellant.
Deze beschikking is gegeven door de meervoudige raadkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mrs. A.W.T. Klappe, N. van der Wijngaart en D.A.C. Koster, in tegenwoordigheid van mr. P.M. Groenenberg als griffier, is ondertekend door de voorzitter en de griffier en is uitgesproken op de openbare zitting van dit hof van 18 maart 2026.
De voorzitter beveelt:
de tenuitvoerlegging van deze beschikking door overmaking van € 4.135,21 (vierduizend honderdvijfendertig euro en eenentwintig cent) op bankrekeningnummer [iban] t.n.v. Stichting Derdengelden Van Berge Henegouwen advocaten o.v.v. [verzoeker] / 530-533 Sv.
Amsterdam, 18 maart 2026,
mr. A.W.T. Klappe, voorzitter.