GERECHTSHOF AMSTERDAM
afdeling civiel recht en belastingrecht, team I
zaaknummer : 200.363.262/01
zaaknummer rechtbank Amsterdam : 11590748 / CV |EXPL 25-4269
arrest van de meervoudige burgerlijke kamer van 18 augustus 2026
in de zaak van
[appellant] ,
kantoorhoudend te [plaats] ;
appellant,
advocaat: mr. M.W. Fakiri te Den Haag,
tegen
[geïntimeerde] ,
wonend te Amsterdam,
geïntimeerde,
niet verschenen.
Partijen worden hierna [appellant] en [geïntimeerde] genoemd.
1. De zaak in het kort
Hoger beroep tegen verzetvonnis; opdracht van een bij verstek veroordeelde aan advocaat om verzet in te stellen is in de gegeven omstandigheden geen daad van bekendheid in de in zin van artikel 142 lid 2 Rv; het hof bekrachtigt het verzetvonnis.
2. Het geding in hoger beroep
[appellant] is bij dagvaarding van 5 december 2025 in hoger beroep gekomen van een vonnis in verzet van de kantonrechter in de rechtbank Amsterdam van 12 september 2025, onder bovenvermeld zaaknummer gewezen tussen [geïntimeerde] als opposant en [appellant] als geopposeerde.
Tegen [geïntimeerde] is verstek verleend.
[appellant] heeft een memorie van grieven met producties ingediend.
Ten slotte is arrest gevraagd.
3. Feiten
Het hof gaat uit van de volgende feiten.
i. i) [appellant] is advocaat.
ii) [geïntimeerde] was bestuurder van Brouwerij [bedrijf] (hierna: [bedrijf] ).
iii) [bedrijf] huurde vanaf oktober 2020 een bedrijfspand aan de [straat] [nummer] te Amsterdam.
iv) [geïntimeerde] had zich persoonlijk borg gesteld voor de nakoming door [bedrijf] van haar verplichtingen uit de huurovereenkomst.
v) Bij vonnis van 5 september 2023 is op vordering van de verhuurder de huurovereenkomst ontbonden, de ontruiming bevolen, en zijn [bedrijf] en [geïntimeerde] hoofdelijk veroordeeld tot betaling van achterstallige huur en schadevergoeding, met rente en kosten.
vi) Op 27 november 2023 heeft [geïntimeerde] contact opgenomen met [appellant] om hoger beroep in te stellen tegen het vonnis.
vii) [bedrijf] was bij [naam] verzekerd tegen kosten van rechtsbijstand.
viii) Bij e-mail van 1 december 2023 heeft [naam] namens [bedrijf] aan [appellant] de opdracht verstrekt voor het instellen van hoger beroep tegen dekking van maximaal € 2.339,50 excl btw van de kosten.
ix) Bij e-mail van diezelfde dag heeft van [appellant] de opdracht van [naam] aan [geïntimeerde] doorgestuurd. Die e-mail houdt verder in:
“Voor alle duidelijkheid: mijn honorarium bedraagt €275 per uur te vermeerderen met 5% kantoorkosten en BTW. Overschrijden mijn declaraties [naam] ’s dekking, dan bent U die tegenover verschuldigd, laat daar geen misverstand over bestaan.”
ix) [appellant] heeft tijdig hoger beroep ingesteld en heeft op 23 januari 2024 het bedrijfspand bezocht van [bedrijf] voor een bespreking met [geïntimeerde] . Bij e-mail aan [geïntimeerde] van diezelfde dag heeft [appellant] zijn voorwaarden herhaald en daaraan toegevoegd ‘Ingeval de verzekering iets niet vergoedt of het budget is uitgeput zijn mijn declaraties geldend tussen ons.”
x) Bij e-mail aan [appellant] van 25 januari 2024 heeft [geïntimeerde] geprotesteerd tegen de vermelding van zijn naam op een rolbericht van het hof en bericht “Ik ben uw contactpersoon voor de juridische zaak maar wens evenals partner Oostra privé niet als partij betrokken te worden.”
xi) Bij e-mail van 26 januari 2024 heeft [appellant] aan [geïntimeerde] bericht “Ingeval ik O.M. [geïntimeerde] als appellant zou terugtrekken blijft ‘s Kantonrechters veroordeling jegens U in stand”. Hij heeft daarbij nogmaals zijn voorwaarden herhaald en daaraan toegevoegd “Ingeval U zich daar niet aan gebonden acht verneem ik dat gaarne nog heden want dan beëindig ik mijn opdracht.”
xii) Laatstelijk bij e-mail van 30 januari 2024 heeft [appellant] aan [geïntimeerde] om een bevestiging van diens instemming met zijn voorwaarden gevraagd. [geïntimeerde] is daar niet op ingegaan.
xiii) Op 2 februari 2024 heeft [appellant] zich uit de opdracht teruggetrokken.
xiii) [appellant] heeft per saldo € 17.474,46 aan declaraties bij [bedrijf] en [geïntimeerde] ingediend met kopie aan [naam] . [naam] heeft daarvan € 15.321,33 aan [appellant] voldaan. [appellant] heeft [geïntimeerde] tevergeefs aangesproken tot betaling van het restantbedrag op zijn declaraties van € 2.153,13.
4. Eerste aanleg
[appellant] heeft [bedrijf] en [geïntimeerde] gedagvaard en - uitvoerbaar bij voorraad - gevorderd dat zij hoofdelijk worden veroordeeld tot betaling van laatstgenoemd bedrag met rente, alsmede in de kosten van het geding.
Bij verstekvonnis van 22 augustus 2024 is - uitvoerbaar bij voorraad - de vordering van [appellant] toegewezen.
[geïntimeerde] heeft in verzet de vordering van [appellant] alsnog gemotiveerd bestreden.
Bij vonnis in verzet van 12 september 2025 is de vordering van [appellant] afgewezen met zijn veroordeling in de kosten.
5. Beoordeling in hoger beroep
De grieven I en II keren zich tegen het oordeel van de kantonrechter dat [geïntimeerde] tijdig in verzet is gekomen en zodoende ontvankelijk is in zijn verzet.
Bij de beoordeling wordt als gesteld en niet weersproken van het volgende uitgegaan:
i. i) Op 2 september 2024 is het verstekvonnis betekend.
ii) Op 26 september 2024 is executoriaal derdenbeslag gelegd onder de Volksbank.
iii) Op 3 oktober 2024 is het derdenbeslag aan [geïntimeerde] overbetekend.
iv) Bij e-mail van 7 december 2024 heeft de opvolgend advocaat van [geïntimeerde] , mr. Doornbos, aan [appellant] geschreven:
“U bent recentelijk een procedure gestart tegen cliënt, de heer [geïntimeerde] . aangaande vermeend niet betaald honorarium. In dat kader is er een verstekvonnis tegen cliënt gewezen en is de executie aangezegd. Ik zal namens cliënt in verzet gaan. Ik beschik echter niet over de dagvaarding, noch over het vonnis. Kunt u mij dat per omgaande toezenden? (…)”
v) Op 9 december 2024 heeft [appellant] het verstekvonnis naar mr. Doornbos gestuurd.
[appellant] betoogt dat de e-mail van mr. Doornbos in opdracht van [geïntimeerde] moet zijn geschreven en dat [geïntimeerde] die opdracht uitsluitend kan hebben verleend omdat hij in het bezit was, althans bekend was met het verstekvonnis. Dat betekent volgens [appellant] dat [geïntimeerde] ten tijde van de opdracht aan mr. Doornbos al over voldoende gegevens beschikte met betrekking tot de inhoud van het verstekvonnis en dat de verzettermijn vóór 6 december 2024 is gaan lopen.
[geïntimeerde] heeft in eerste aanleg de tijdigheid van zijn verzet als volgt toegelicht:
Recent ontdekte [geïntimeerde] dat, in verband met de aangevangen executie, er een verstekvonnis tegen hem was gewezen. Dit vonnis is overigens nimmer in persoon bij [geïntimeerde] betekend en het vonnis zelf heeft de advocaat van [geïntimeerde] toegezonden gekregen. Het vonnis is niet aan [geïntimeerde] ter hand gesteld.
[geïntimeerde] stelt dus dat niet het verstekvonnis zelf, maar de aangevangen executie de aanleiding was voor zijn opdracht aan mr. Doornbos. Het betoog van [appellant] houdt geen betwisting in van die stelling. Zijn betoog gaat daarom niet op. Het moet met [geïntimeerde] ervoor worden gehouden dat hij ten tijde van de opdracht aan mr. Doornbos enkel bekend was met het bestaan van een verstekvonnis als aanleiding voor de executie. De enkele bekendheid met het bestaan van een verstekvonnis is echter onvoldoende om de verzettermijn te doen aanvangen. Waar het om gaat is dat de veroordeelde over voldoende gegevens beschikt met betrekking tot de inhoud van zijn veroordeling om zich daartegen tijdig en adequaat te kunnen verzetten. Daarvoor is minst genomen vereist - zoals ook de kantonrechter onbestreden in hoger beroep heeft aangenomen - bekendheid met eiser(s), de vordering en het gerecht waardoor hij is veroordeeld. Dat kan in deze zaak niet worden vastgesteld. [geïntimeerde] heeft onbetwist gesteld dat het verstekvonnis hem niet ter hand is gesteld en - zoals onbestreden in hoger beroep is vastgesteld - dat mr. Doornbos pas op een later moment dan 9 december 2024 de informatie daarover met hem heeft gedeeld. Gesteld noch gebleken is dat [geïntimeerde] ten tijde van de opdracht aan mr. Doornbos dan wel op enig moment gelegen méér dan vier weken vóór de verzetdagvaarding uit het verstekvonnis dan wel uit enige andere bron over bedoelde gegevens heeft beschikt.
[appellant] heeft niet anderszins gegriefd tegen het oordeel van de kantonrechter dat niet is gebleken van een daad van bekendheid van [geïntimeerde] . [appellant] heeft evenmin gegriefd tegen de aannames van de kantonrechter dat het verstekvonnis niet in persoon is betekend en dat er geen eerste uitbetaling vanuit het beslag is gedaan. Dat betekent dat als verder niet betwist ook in hoger beroep ervan moet worden uitgegaan dat [geïntimeerde] tijdig in verzet is gekomen en dus ontvankelijk was in zijn verzet. De grieven I en II falen.
Grief III is gericht tegen het oordeel van de kantonrechter dat geen opdracht tussen [appellant] en [geïntimeerde] tot stand is gekomen. Ook deze grief faalt. Dat wordt als volgt toegelicht.
In de e-mail van [geïntimeerde] van 27 november 2023 wordt [appellant] bedankt voor het telefoongesprek - het hof begrijpt - eerder die dag. Dat [appellant] in dat gesprek of anderszins zijn voorwaarden heeft genoemd en dat [geïntimeerde] toen daarmee heeft ingestemd, blijkt nergens uit. Daarmee kan de verdere inhoud van de e-mail van [geïntimeerde] hooguit worden opgevat als een uitnodiging aan [appellant] tot het doen van een aanbod, terwijl voor een overeenkomst (ook die van opdracht) aanbod én aanvaarding is vereist.
Evenmin is voldoende voor het aannemen van een opdracht dat [appellant] in zijn e-mail van 26 januari 2024 - met herhaling van zijn voorwaarden - [geïntimeerde] heeft gewaarschuwd dat de veroordeling tegen hem in stand zou blijven als hij zich als appellant zou terugtrekken, en [geïntimeerde] daarop niet is teruggekomen (mvg sub 23). Daarentegen bevestigt juist het feit dat [geïntimeerde] daarop niet is teruggekomen dat hij de herhaalde voorwaarden van [appellant] - en daarmee diens aanbod - niet heeft aanvaard. Dat is bovendien precies de reden geweest waarom [appellant] zich heeft teruggetrokken: dat [geïntimeerde] desgevraagd en gesommeerd zijn voorwaarden - oftewel zijn aanbod - niet heeft aanvaard. De grief strandt dus ook eigenlijk al op de terugtrekking van [appellant] na de weigering van [geïntimeerde] om de door [appellant] gestelde voorwaarden te accepteren.
De laatste grief (IV) kan zonder zelfstandige toelichting onbesproken blijven. Daarmee falen alle grieven. [appellant] heeft geen bewijsaanbod gedaan ten aanzien van feiten die nog tot een ander oordeel zouden kunnen leiden. Het hoger beroep heeft dus geen succes. Het verzetvonnis zal worden bekrachtigd en [appellant] wordt als de in het ongelijkgestelde partij veroordeeld in de kosten, begroot op nihil, nu [geïntimeerde] in hoger beroep niet is verschenen.
6. Beslissing
Het hof:
bekrachtigt het verzetvonnis;
veroordeelt [appellant] in de kosten, begroot op nihil.
Dit arrest is gewezen door mrs. H.T. van der Meer, A.S. Arnold en C.L.J.M. de Waal en door de rolraadsheer in het openbaar uitgesproken op 18 augustus 2026.