ECLI:NL:GHAMS:2026:2599

1. Het verloop van het geding

Voor het verloop van het geding verwijst de Ondernemingskamer naar haar beschikkingen van 14 en 17 september 2020, 3 februari 2021, 26 april 2022, 24 oktober 2022, 14 november 2022, 28 november 2023 en 12 september 2024. Samengevat weergegeven komt het verloop van de procedure voor zover relevant op het volgende neer.

In de beschikkingen van 14 en 17 september 2020, 3 februari 2021, 26 april 2022 en 13 december 2023 heeft de Ondernemingskamer op verzoek van Attexo en [D] , samengevat:

1. een onderzoek bevolen naar het beleid en de gang van zaken van TAF over de periode vanaf 1 september 2014, mr. W.B.J. van Nielen als de onderzoeker benoemd, het onderzoeksbudget vastgesteld en verhoogd en ten slotte de vergoeding van de onderzoeker bepaald;

2. bij wijze van onmiddellijke voorzieningen en voor de duur van het geding:

a. [D] geschorst als bestuurder van TAF;

b. mr. J.G. Princen benoemd tot bestuurder van TAF (hierna: de OK-bestuurder); en

c. alle door Averline gehouden aandelen in TAF ten titel van beheer overgedragen aan mr. R. le Grand (hierna: de OK-beheerder).

In de beschikking van 26 april 2022 is het verzoek van Attexo en [F] tot beëindiging van de enquêteprocedure afgewezen. In de beschikkingen van 24 oktober 2022 en van 14 november 2022 zijn beslissingen genomen ten aanzien van een getuigenverhoor als onderdeel van het onderzoek. Bij beschikking van 28 november 2023 heeft de Ondernemingskamer bepaald dat het verslag van de onderzoeker ter griffie ter inzage kwam te liggen.

In de tweedefasebeschikking van 12 september 2024 heeft de Ondernemingskamer verstaan dat uit het onderzoeksverslag blijkt van wanbeleid van TAF en dat [A] , de trustbestuurders, [D] , Bertona, Miglione en Averline daarvoor verantwoordelijk zijn. De diverse besluiten van de algemene vergadering van TAF waarbij decharge was verleend aan bestuurders van TAF voor het door hen gevoerde bestuur zijn vernietigd voor zover de decharge betrekking had op het door de Ondernemingskamer vastgestelde wanbeleid. Verder heeft de Ondernemingskamer [D] bij eindvoorziening ontslagen als bestuurder van TAF. De benoeming van de OK-bestuurder en de OK-beheerder is verlengd met de duur van vooralsnog twee jaar.

Bij verzoek van 25 augustus 2026 heeft de OK-bestuurder namens TAF verzocht de benoeming van de OK-bestuurder en de OK-beheerder met de duur van zes maanden te verlengen (hierna: het verlengingsverzoek).

Bij e-mail van diezelfde dag zijn partijen door de secretaris van de Ondernemingskamer opgeroepen voor de mondelinge behandeling en in de gelegenheid gesteld om uiterlijk 31 augustus 2026 een verweerschrift in te dienen.

Op 31 augustus 2026 heeft Bertona een verweerschrift ingediend.

Het verlengingsverzoek is behandeld op de zitting van de Ondernemingskamer van 3 september 2026. De advocaten van de OK-bestuurder en de OK-beheerder, van Attexo en [D] , van [H] en van Bertona hebben de standpunten van deze partijen toegelicht aan de hand van overgelegde aantekeningen. Partijen en hun advocaten hebben vragen van de Ondernemingskamer beantwoord en inlichtingen verstrekt.

2. De gronden van de beslissing

Deze zaak kent – voor zover voor deze beslissing van belang en samengevat – de volgende voorgeschiedenis. De onderneming van TAF diende ten behoeve van haar aandeelhouders als ‘cash holding company’ en hield een vermogen van ongeveer € 26 miljoen, deels in de vorm van staatsobligaties en deels in de vorm van deposito’s en andere banktegoeden. Haar aandeelhouders waren (deels indirect) de familie [E] (circa 75%) en de familie Marcinkevičius (circa 25%). In 2014 heeft een serie van transacties plaatsgevonden die uiteindelijk tot gevolg hebben gehad dat het meerderheidsbelang in de aandelen in TAF dat voorheen werd gehouden door de familie [E] is overgenomen door Averline waarbij de koopsom voor de aandelen via diverse leningen en verrekeningen terecht is gekomen bij de houdstervennootschappen van de familie [E] , waaronder Bertona. Het vermogen van TAF is daarbij volledig geïnvesteerd in obligaties uitgegeven door de Poolse vennootschap Emir, een partij die nauwe banden onderhield met (vennootschappen van) de familie [E] . De Emir-obligaties zijn in de jaarrekening van TAF van 2016 afgewaardeerd tot nihil.

In de tweedefasebeschikking heeft de Ondernemingskamer overwogen dat in TAF geen onderneming werd gedreven. Zij hield op dat moment nog de Emir-obligaties – die per 4 november 2024 zouden expireren – en had mogelijk vorderingen op haar oud-bestuurders en aandeelhouders. Janssens en Van Roekel waren in 2020 al teruggetreden als bestuurder en [D] werd in de tweedefasebeschikking ontslagen. Bij die stand van zaken leek het de Ondernemingskamer voor de hand te liggen dat TAF op termijn zou worden geliquideerd en dat de OK-bestuurder in het belang van een ordentelijke afwikkeling in functie zou blijven als zelfstandig bevoegd bestuurder van TAF. Om dezelfde redenen achtte de Ondernemingskamer het geboden dat ook het beheer van de aandelen van Averline in TAF door de OK-beheerder werd voortgezet.

Aan het verlengingsverzoek heeft de OK-bestuurder namens TAF, kort gezegd, ten grondslag gelegd dat hij en de OK-beheerder met meerderheidsaandeelhouder Averline al geruime tijd geen contact meer kunnen krijgen (en Averline in strijd handelt met de statutaire verplichting haar adres en contactgegevens aan de vennootschap mede te delen) en dat hij samen met de minderheidsaandeelhouders (de familie [H] , deels via Attexo) de afgelopen maanden bezig is geweest om de benodigde stappen te zetten die ertoe zullen leiden dat TAF weer voldoende gekapitaliseerd wordt. Tijdens de mondelinge behandeling is toegelicht dat daartoe een emissie van nieuwe aandelen in voorbereiding is en dat met het oog op die emissie reeds een waardering heeft plaatsgevonden. Inmiddels heeft de OK-bestuurder voor oktober een algemene vergadering van aandeelhouders uitgeschreven waarop de aandeelhouders kunnen beslissen over de voorgestelde emissie. Daarna is het voornemen om de beleggingswerkzaamheden binnen TAF te hervatten. Aan Averline zal de mogelijkheid worden geboden naar rato van haar belang in de emissie te participeren. De OK-bestuurder heeft ook toegelicht dat en waarom het aanvankelijke plan om TAF te liquideren niet goed uitvoerbaar is gebleken.

Bertona verzet zich tegen het verlengingsverzoek. Daartoe heeft zij aangevoerd dat de OK-bestuurder niet het belang van de vennootschap, maar uitsluitend nog het belang van minderheidsaandeelhouder [H] lijkt te dienen. Bertona heeft [H] onder bemiddeling van de OK-bestuurder een schikkingsvoorstel gedaan waarbij [H] volledig schadeloos zou worden gesteld, maar dit voorstel heeft [H] op oneigenlijke gronden afgewezen. Mogelijke vorderingen van TAF op grond van wanbeleid zijn ruimschoots verjaard. De voorgestelde schikking was de enige reële manier waarop het wanbeleid kon worden geredresseerd. TAF heeft geen operationele activiteiten, terwijl de Ondernemingskamer in haar tweedefasebeschikking expliciet heeft overwogen dat liquidatie voor de hand lag. Er bestaat geen redelijk belang bij handhaving van de status quo, waaraan ook kosten zijn verbonden voor TAF. Indien de minderheidsaandeelhouders opnieuw willen beleggen, ligt het veel meer voor de hand dat zij dit doen binnen een nieuw op te richten vennootschap.

De Ondernemingskamer overweegt als volgt. De bezwaren van Bertona komen er in wezen op neer dat zij haar vraagtekens heeft bij de wijze waarop de OK-bestuurder zijn taak uitoefent. Daarbij miskent zij dat, indien de Ondernemingskamer een tijdelijke bestuurder heeft benoemd, het niet aan de Ondernemingskamer is, maar aan die tijdelijke bestuurder om binnen de grenzen van zijn taken en bevoegdheden te beoordelen of bepaalde maatregelen binnen of door de rechtspersoon moeten worden getroffen en, zo ja, die te treffen. Tegen die achtergrond moet worden vastgesteld dat de OK-bestuurder onweersproken naar voren heeft gebracht dat er concrete plannen liggen om de positie van de minderheidsaandeelhouders binnen TAF te versterken, waarna TAF overeenkomstig haar statutaire doel opnieuw vermogen zal gaan beleggen. Bovendien zijn er mogelijk vanuit TAF nog vorderingen geldend te maken tegen de verantwoordelijken voor het wanbeleid. De Ondernemingskamer is dan ook van oordeel dat verlenging van de voorzieningen bijdraagt aan het redresseren van het door haar in de tweedefasebeschikking geconstateerde wanbeleid. De Ondernemingskamer zal de voorzieningen daarom verlengen zoals verzocht.

3. De beslissing