ECLI:NL:GHAMS:2026:719

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 13 januari 2026 en naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.

Namens de verdachte is hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de raadsman naar voren heeft gebracht.

Gelet op de in eerste aanleg door de rechtbank toegelaten wijzigingen is aan de verdachte tenlastegelegd dat:

1.

hij op of omstreeks 2 februari 2021 te Amstelveen, althans in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk heeft geteeld en/of bereid en/of bewerkt en/of verwerkt en/of verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt en/of vervoerd, in elk geval opzettelijk aanwezig heeft gehad,

hoeveelheid, van een materiaal bevattende methadon

(telkens) een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I. dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet;

2.

hij op of omstreeks 2 februari 2021 te Amstelveen, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk heeft geteeld en/of bereid en/of bewerkt en/of verwerkt en/of verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt en/of vervoerd, in elk geval opzettelijk aanwezig heeft gehad, een hoeveelheid van (in totaal) ongeveer 504.3 gram hennep en/of ongeveer 40 gram paddo's, in elk geval een hoeveelheid van meer dan 30 gram van een materiaal bevattende hennep en/of psilocine en/of psilocybine, (telkens) een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst II. dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.

Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat het hof tot een andere bewezenverklaring komt dan de rechtbank.

De advocaat-generaal heeft gerekwireerd tot een bewezenverklaring zoals door de rechtbank is bepaald.

De raadsman heeft zich primair op het standpunt gesteld dat de verdachte dient te worden vrijgesproken. Daartoe heeft hij aangevoerd dat de verdachte de tas kortstondig in zijn bezit heeft gehad, waardoor hij geen beschikkingsmacht had over de tas. Daarnaast heeft de raadsman bepleit dat de verdachte geen wetenschap had van de inhoud van de tas. Subsidiair stelt de raadsman zich op het standpunt dat niet kan worden bewezen dat de verdachte alle tenlastegelegde hoeveelheden verdovende middelen voorhanden heeft gehad. Een aantal items is onjuist (te hoog) in de tenlastelegging weergegeven, zodat de conclusie dient te zijn dat de verdachte een mindere hoeveelheid verdovende middelen voorhanden heeft gehad.

Het hof overweegt als volgt.

De rechtbank heeft ten aanzien van de beschikkingsmacht en de wetenschap van de verdachte het volgende overwogen.

Vast staat dat verdachte een sporttas bij zich droeg waarin verschillende hoeveelheden en soorten verdovende middelen zijn aangetroffen. Deze verdovende middelen bevonden zich in de machtssfeer van verdachte, aangezien hij deze sporttas bij zich droeg.

Verdachte heeft tijdens zijn verhoren ontkend dat hij wist dat er verdovende middelen in de sporttas zaten. De rechtbank vindt die verklaring ongeloofwaardig. Verdachte heeft immers geprobeerd om met de smoes dat hij zijn hond wilde uitlaten, aan verbalisanten te ontkomen. In plaats van zijn hond uit te laten, zette verdachte zijn hond in de auto en werd gezien dat hij met de sporttas gebukt door de bosschages liep en hij zich voor de politie probeerde te verstoppen. Toen verbalisanten verdachte in het vizier kregen, probeerde hij te vluchten. Deze gedragingen passen naar het oordeel van de rechtbank bij iemand die iets te verbergen heeft en niet bij iemand die geen wetenschap heeft van de inhoud van de tas.

Het hof verenigt zich met deze overwegingen van de rechtbank en neemt deze over. Op grond hiervan verwerpt het hof het verweer van de raadsman en is het hof van oordeel dat kan worden bewezen dat de verdachte de verdovende middelen opzettelijk voorhanden heeft gehad.

Het hof volgt het standpunt van de raadsman met betrekking tot de verzochte partiele vrijspraken.

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat de verdachte:

1.

op 2 februari 2021 te Amstelveen opzettelijk aanwezig heeft gehad

Hetgeen onder 1 en 2 meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

Het bewezenverklaarde is gegrond op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat, zoals deze na het eventueel instellen van beroep in cassatie zullen worden opgenomen in de op te maken aanvulling op dit arrest.

Geen omstandigheid is aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het onder 1 en 2 bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.

Het onder 1 bewezenverklaarde levert op:

opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 2 onder C van de Opiumwet gegeven verbod, meermalen gepleegd.

Het onder 2 bewezenverklaarde levert op:

opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 3 onder C van de Opiumwet gegeven verbod.

De verdachte is strafbaar, omdat geen omstandigheid aannemelijk is geworden die de strafbaarheid ten aanzien van het onder 1 en 2 bewezenverklaarde uitsluit.

De rechtbank heeft de verdachte voor het in eerste aanleg bewezenverklaarde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 6 maanden, met aftrek van het voorarrest.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 144 dagen, waarvan 102 dagen voorwaardelijk, en met een proeftijd van 2 jaren.

De raadsman heeft het hof verzocht rekening te houden met de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Als de verdachte opnieuw de gevangenis in zou moeten zou dit verstrekkende nadelige gevolgen hebben voor de verdachte. De verdachte woont sinds zijn vrijlating in deze zaak in Duitsland, hij is inmiddels getrouwd en heeft een vaste baan. Daarbij heeft de raadsman verzocht rekening te houden met het feit dat de verdachte een first offender is en dat hij in deze zaak al 6 weken in voorlopige hechtenis heeft gezeten. Tot slot heeft de raadsman verzocht om rekening te houden met het tijdsverloop.

Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het aanwezig hebben van hoeveelheden harddrugs en hennep. Het gebruik van dergelijke verdovende middelen kan schadelijke gevolgen meebrengen voor de gezondheid van gebruikers en de financiering ervan kan gepaard gaan met diverse vormen van overlast gevende criminaliteit. Door zijn handelen heeft de verdachte bijgedragen aan het criminele circuit waarin deze drugs rouleren.

Gelet op de ernst van de feiten is alleen een (deels) onvoorwaardelijke gevangenisstraf passend.

Blijkens een de verdachte betreffend uittreksel uit de Justitiële Documentatie van 29 december 2025 is hij niet eerder in Nederland strafrechtelijk veroordeeld.

Het hof heeft rekening gehouden met de omstandigheid dat de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden is overschreden. De redelijke termijn is aangevangen op 2 februari 2021, de dag dat de verdachte in verzekering is gesteld. Het vonnis van de rechtbank dateert van 9 december 2021. Namens de verdachte is op 21 december 2021 hoger beroep ingesteld. De zaak is in hoger beroep afgerond met een eindbeslissing op 13 januari 2025. Uitgaande van een redelijke termijn van twee jaren per instantie, is er sprake van een overschrijding van deze termijn in hoger beroep van ruim 2 jaren en 1 maand.

Gelet op de persoonlijke omstandigheden en de overschrijding van de redelijke termijn ziet het hof reden om een gevangenisstraf conform de eis van de advocaat-generaal op te leggen.

Het hof acht, alles afwegende, een gevangenisstraf voor de duur van 144 dagen, waarvan 102 dagen voorwaardelijk, passend en geboden.

Onder verdachte zijn verschillende voorwerpen in beslag genomen, te weten:

Verbeurdverklaring

De stempel (nr. 20) en de sporttas (nr. 21) behoren aan verdachte toe. Nu met betrekking tot deze voorwerpen het bewezen verklaarde is begaan, worden deze verbeurdverklaard.

Onttrekking aan het verkeer

De inbeslaggenomen verdovende middelen (nrs. 1-19) zal het hof onttrekken aan het verkeer omdat het bewezen verklaarde met betrekking tot deze voorwerpen is begaan en deze van zodanige aard zijn dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet of het algemeen belang.

De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 2, 3, 10 en 11 van de Opiumwet en de artikelen 14a, 14b, 14c, 33, 33a, 36b, 36c en 57 van het Wetboek van Strafrecht.

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het onder 1 en 2 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 144 (honderdvierenveertig) dagen.

Bepaalt dat een gedeelte van de gevangenisstraf, groot 102 (honderdtwee) dagen, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Verklaart verbeurd de in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten:

Beveelt de onttrekking aan het verkeer van de in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten:

Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. A.M.M.E. Doekes-Beijnes, mr. M.M.H.P. Houben en mr. R.A.E. van Noort, in tegenwoordigheid van mr. M.S. Fritsche, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 13 januari 2026.

mr. A.M.M.E. Doekes-Beijnes is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen