[verdachte] ,
Het hoger beroep
Afdeling strafrecht
Parketnummer: 21-001369-22
Uitspraak d.d.: 26 juni 2025
VERSTEK
Verkort arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Leeuwarden, gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Noord-Nederland van 18 februari 2022 met parketnummer 96-012176-21 in de strafzaak tegen
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1983,
wonende te [woonplaats] .
De verdachte heeft tegen het hiervoor genoemde vonnis hoger beroep ingesteld.
Procesgang van de zaak
Verdachte is door de politierechter bij vonnis van 18 februari 2022 bij verstek veroordeeld ten aanzien van het ten laste gelegde feit tot een gevangenisstraf voor de duur van twee weken. Blijkens de akte van uitreiking van 22 maart 2022 is deze veroordeling aan verdachte in persoon betekend op 22 maart 2022. Verdachte heeft vervolgens een brief geschreven, door hem getiteld “Bezwaarschrift strafbeschikking” en gedateerd op 22 maart 2022, waaruit blijkt dat hij hoger beroep heeft willen instellen tegen voornoemd vonnis omdat hij het niet eens is met de opgelegde straf. Deze brief is door de strafgriffie van de rechtbank op 4 april 2022 ontvangen. Blijkens de akte van het instellen van het hoger beroep van 6 april 2022 is echter pas op laatstgenoemde datum, twee dagen na het ontvangen van verdachtes brief, een akte van het instellen van het hoger beroep opgesteld. Hierdoor is er kennelijk verwarring ontstaan bij het openbaar ministerie nu het door verdachte ingestelde hoger beroep onterecht voor tardief werd gehouden. Daarmee werd ook het vonnis waarvan beroep, zo blijkt ook uit het uittreksel van de justitiële documentatie van verdachte van 9 mei 2025, onterecht als onherroepelijk aangemerkt. Vervolgens is de door de politierechter opgelegde gevangenisstraf ten uitvoer gelegd op 12 oktober 2022 tot en met 26 oktober 2022.
De behandeling van het door verdachte ingestelde hoger beroep stond aanvankelijk gepland op de zitting van de enkelvoudige strafkamer van dit hof van 22 december 2022. Blijkens het arrest van dit hof van 30 december 2022 is het onderzoek ter terechtzitting echter heropend en is de zaak verwezen naar de meervoudige strafkamer van dit hof. Het hoger beroep van verdachte is vervolgens behandeld op de terechtzitting van de meervoudige strafkamer van dit hof van 12 juni 2025.
Onderzoek van de zaak
Onderhavig arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van het hof van 12 juni 2025.
Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal strekkende tot veroordeling van verdachte ten aanzien van het ten laste gelegde feit tot een gevangenisstraf voor de duur van twee weken met aftrek van de tijd die verdachte reeds in detentie heeft doorgebracht. Deze vordering is na voorlezing aan het hof overgelegd.
Ontvankelijkheid van het openbaar ministerie in de vervolging
Uit de procesgang van de onderhavige zaak zoals deze hierboven is uiteengezet, blijkt dat er op verschillende momenten in de procedure fouten zijn gemaakt. Hierdoor ziet het hof zich voor de vraag gesteld of het openbaar ministerie thans (nog) ontvankelijk is in de vervolging.
Het hof is van oordeel dat deze vraag bevestigend dient te worden beantwoord. Hoewel er in verschillende fasen van de procedure fouten zijn gemaakt - zowel bij de verwerking van het door verdachte ingestelde hoger beroep, als bij de voortijdige executie van de aanvankelijk opgelegde gevangenisstraf en daarna bij de planning van de zaak na de verwijzing in hoger beroep - zijn deze onvolkomenheden niet allemaal toe te schrijven aan het handelen van het openbaar ministerie. Bovendien is er slechts in zeer uitzonderlijke gevallen ruimte voor niet-ontvankelijkverklaring van het openbaar ministerie. Van een dergelijk geval is in de onderhavige zaak geen sprake.
Vernietiging van het vonnis waarvan beroep
Het hof zal het vonnis waarvan beroep, zoals hierboven weergegeven, vernietigen omdat het tot een andere afdoening van de zaak komt en daarom opnieuw rechtdoen.
De tenlastelegging
Aan verdachte is tenlastegelegd dat:
hij op of omstreeks 1 oktober 2020 te [plaats] terwijl hij wist of redelijkerwijs moest weten dat een op zijn naam gesteld rijbewijs voor een of meer categorieën van motorrijtuigen, te weten Categorie B, ongeldig was verklaard en aan hem daarna geen ander rijbewijs voor het besturen van een motorrijtuig van de betrokken categorie of categorieën was afgegeven, op de weg, [straat] , als bestuurder een motorrijtuig, (personenauto), van die categorie of categorieën heeft bestuurd.
Bewijsoverweging
Het hof acht het aan verdachte ten laste gelegde feit wettig en overtuigend bewezen op basis van de gebezigde bewijsmiddelen, zoals deze later in de eventueel op te maken aanvulling op dit arrest zullen worden opgenomen en waaronder begrepen de bekennende verklaring van verdachte. Het hof heeft geen reden om aan de juistheid en betrouwbaarheid van de inhoud van die bewijsmiddelen te twijfelen.
Bewezenverklaring
Door wettige bewijsmiddelen, waarin zijn vervat de redengevende feiten en omstandigheden waarop de bewezenverklaring steunt, acht het hof wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:
hij op 1 oktober 2020 te [plaats] terwijl hij wist dat een op zijn naam gesteld rijbewijs voor een of meer categorieën van motorrijtuigen, te weten Categorie B, ongeldig was verklaard en aan hem daarna geen ander rijbewijs voor het besturen van een motorrijtuig van de betrokken categorie was afgegeven, op de weg, [straat] , als bestuurder een motorrijtuig (personenauto) van die categorie heeft bestuurd.
Het hof acht niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard, zodat deze daarvan behoort te worden vrijgesproken.
Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
Het bewezenverklaarde levert op:
overtreding van artikel 9, tweede lid, van de Wegenverkeerswet 1994.
Strafbaarheid van de verdachte
Verdachte is strafbaar aangezien geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die verdachte niet strafbaar zou doen zijn.
Toepassing van artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht
Bij de keuze van de in deze zaak passende strafrechtelijke afdoening heeft het hof naast de hiervoor omschreven procesgang, gelet op de aard en ernst van de feiten, de omstandigheden waaronder de feiten zijn begaan en de persoon van verdachte, zoals van een en ander bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken. Het hof heeft in het bijzonder acht geslagen op het navolgende.
Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het besturen van een personenauto terwijl hij daartoe niet bevoegd was omdat zijn rijbewijs ongeldig was verklaard door het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen (hierna: CBR). Dergelijke beslissingen van het CBR hebben tot doel de verkeersveiligheid te bevorderen. Verdachte, die van de ongeldigverklaring op de hoogte was, heeft zich hiervan niks aangetrokken. Aldus heeft verdachte een hem, ten behoeve van de verkeersveiligheid, opgelegd verbod genegeerd en zodoende de verkeersveiligheid in gevaar gebracht.
Het hof heeft eveneens het verdachte betreffende uittreksel uit het justitiële documentatieregister van 9 mei 2025 meegewogen. Hieruit blijkt dat verdachte voorafgaand aan het ten laste gelegde feit slechts beperkt contact heeft gehad met justitie.
Het hof weegt bij het bepalen van de manier waarop de zaak afgedaan moet worden ook mee de procesgang van de zaak, zoals hierboven uiteengezet. Hieruit is gebleken dat er op verschillende momenten in het afdoeningsproces fouten zijn gemaakt die aan de Staat toe te schrijven zijn. Zo onder andere ook in de hoger beroepsfase waarin de afhandeling van onderhavige, overzichtelijke, strafzaak drie jaren en (afgerond) drie maanden heeft geduurd. Daardoor is de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6, eerste lid, van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en de fundamentele vrijheden, die in dit geval twee jaren bedraagt, in dit geval geschonden. Een en ander geeft het hof aanleiding toepassing te geven aan artikel 9a Sr en te bepalen dat geen straf of maatregel wordt opgelegd.
Toepasselijke wettelijke voorschriften
Het hof heeft gelet op artikel 9a Sr en de artikelen 9 en 176 van de Wegenverkeerswet 1994.
Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij golden ten tijde van het bewezenverklaarde.
BESLISSING
Het hof:
vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan;
verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar;
bepaalt dat ter zake van het bewezenverklaarde geen straf of maatregel wordt opgelegd.
Aldus gewezen door
mr. G.A. Versteeg, voorzitter,
mr. M.C. Fuhler en mr. J. Hielkema, raadsheren,
in tegenwoordigheid van mr. I.C. Bita, griffier,
en op 26 juni 2025 ter openbare terechtzitting uitgesproken.