GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN
[de betrokkene] (hierna: de betrokkene),
De beslissing van de kantonrechter
zittingsplaats Leeuwarden
Arrest op het hoger beroep inzake de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (Wahv) tegen de beslissing van de kantonrechter van de rechtbank MiddenNederland van 4 oktober 2024, betreffende
wonende te [woonplaats] .
De kantonrechter heeft het beroep van de betrokkene tegen de beslissing van de officier van justitie niet-ontvankelijk verklaard.
Het verloop van de procedure
De betrokkene heeft hoger beroep ingesteld tegen de beslissing van de kantonrechter.
Er is daarnaast gevraagd om de zaak op een zitting van het hof te behandelen.
De advocaat-generaal heeft een verweerschrift ingediend.
De betrokkene heeft het beroep schriftelijk nader toegelicht.
De advocaat-generaal heeft de gelegenheid gekregen daarop te reageren. Van die gelegenheid is geen gebruik gemaakt.
De zaak is behandeld op de zitting van 20 juni 2025. De betrokkene is verschenen.De advocaat-generaal is vertegenwoordigd door [naam1] .
De beoordeling
1. De kantonrechter heeft het beroep niet-ontvankelijk verklaard, omdat geen zekerheid is gesteld en niet is gebleken dat dit verschoonbaar is.
2. De betrokkene voert aan dat hij wel degelijk zekerheid heeft gesteld, namelijk door middel van het overleggen van een promesse. Een promesse is van hogere waarde dan een bankoverschrijving, omdat deze is voorzien van een autograaf en een biometrisch kenmerk. Verder voert de betrokkene aan dat de verplichting om zekerheid te stellen een belemmering oplevert voor de toegang tot de rechter, hetgeen in strijd is met het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten.
3. Artikel 11 van de Wahv verplicht de betrokkene om in de procedure bij de kantonrechter zekerheid te stellen voor de betaling van de sanctie en de administratiekosten. De zekerheid dient te worden gesteld door betaling via het Digitaal Loket of door overboeking op de rekening van het CJIB. De betrokkene is op juiste wijze geïnformeerd over de verplichting tot zekerheidstelling en de wijze waarop aan deze verplichting moet worden voldaan.
4. Uitgangspunt is dat de verplichting om zekerheid te stellen de toegang tot de rechter niet belemmert (vgl. het arrest van de Hoge Raad van 28 juni 1994, NJ 1994, 657). Het hof ziet geen aanleiding voor het oordeel dat de betrokkene in zijn recht op toegang tot de rechter is belemmerd.
5. Uit het voorgaande volgt dat de betrokkene geen zekerheid heeft gesteld. De wet voorziet immers niet in de mogelijkheid om zekerheid te stellen door middel van het overleggen van een promesse. Het hof ziet in het betoog van de betrokkene verder geen aanleiding om te oordelen dat het niet zekerheid stellen verschoonbaar moet worden geacht. De kantonrechter heeft het beroep daarom terecht niet-ontvankelijk verklaard. Het hof zal de beslissing van de kantonrechter dan ook bevestigen.
De beslissing
Het gerechtshof:
bevestigt de beslissing van de kantonrechter.
Dit arrest is gewezen door mr. Willems-Keekstra, in tegenwoordigheid van mr. Starreveld als griffier, en op een openbare zitting uitgesproken.