[verdachte] ,
Het hoger beroep
Onderzoek van de zaak
Het vonnis waarvan beroep
De tenlastelegging
Bewijsoverweging
Bewezenverklaring
Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
Strafbaarheid van de verdachte
Oplegging van straf
Afdeling strafrecht
Parketnummer: 21-000349-22
Uitspraak d.d.: 18 juli 2025
TEGENSPRAAK
Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Leeuwarden, gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Midden-Nederland van 28 januari 2022 met parketnummer 16-285276-21 in de strafzaak tegen
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1992,
wonende te [woonplaats] .
De verdachte heeft tegen het hiervoor genoemde vonnis hoger beroep ingesteld.
Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van het hof van 4 juli 2025 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422 van het Wetboek van Strafvordering, het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg.
Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal, strekkende tot bevestiging van het vonnis van de rechtbank, met dien verstande dat opnieuw een bevel tot gevangenneming wordt gegeven. Deze vordering is na voorlezing aan het hof overgelegd.
Het hof heeft verder kennisgenomen van hetgeen door de verdachte en zijn raadsman, mr. V.A. van Biljouw, naar voren is gebracht.
Bij het hierboven genoemde vonnis, waartegen het hoger beroep is gericht, heeft de rechtbank de verdachte ter zake van het aan hem tenlastegelegde feit veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van twaalf maanden, met aftrek van het voorarrest. Voorts heeft de rechtbank de gevangenneming bevolen van de verdachte. Daarnaast heeft de rechtbank een deel van de onder de verdachte inbeslaggenomen goederen onttrokken aan het verkeer, te weten een pistool, een patroonhouder en drie patronen. Tot slot heeft de rechtbank de teruggave aan de verdachte gelast van de onder hem inbeslaggenomen Samsung-telefoon, een Huawei-telefoon en een Smartwatch.
Het hof zal het vonnis waarvan beroep vernietigen, omdat het tot een andere strafoplegging komt en daarom opnieuw rechtdoen.
Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:
hij op of omstreeks 5 oktober 2021 te [plaats] tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,
- een vuurwapen van categorie III, onder 1, te weten een pistool, van het merk Walther, model PP, kaliber 9mm K., zijnde een vuurwapen en/of
- (bijbehorende) munitie van categorie III, te weten drie scherpe patronen, kaliber 9 mm Br. C. of 380 auto, merk S&B en/of FC, voorhanden heeft gehad;
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.
Het hof volstaat ten aanzien van het hierna bewezenverklaarde feit met een opgave van de bewijsmiddelen overeenkomstig het bepaalde in artikel 359, derde lid laatste volzin, van het Wetboek van Strafvordering, nu de verdachte het hierna bewezenverklaarde feit duidelijk en ondubbelzinnig heeft bekend en door de verdediging ten aanzien van dit feit geen vrijspraak is bepleit.
Door wettige bewijsmiddelen, waarin zijn vervat de redengevende feiten en omstandigheden waarop de bewezenverklaring steunt, acht het hof wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:
hij op 5 oktober 2021 te [plaats] ,
- een vuurwapen van categorie III, onder 1, te weten een pistool, van het merk Walther, model PP, kaliber 9mm K., en
- ( bijbehorende) munitie van categorie III, te weten drie scherpe patronen, kaliber 9 mm Br. C. of 380 auto, merk S&B en FC, voorhanden heeft gehad.
Het hof acht niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard, zodat hij daarvan behoort te worden vrijgesproken.
Het bewezenverklaarde levert op:
handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie en het feit begaan met betrekking tot een vuurwapen van categorie III.
en
handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie.
De verdachte is strafbaar aangezien geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die de verdachte niet strafbaar zou doen zijn.
De hierna te melden strafoplegging is in overeenstemming met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, mede gelet op de persoon van verdachte, zoals van een en ander bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.
Met betrekking tot de aard en de ernst van het bewezenverklaarde delict heeft het hof in het bijzonder acht geslagen op:
Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft het hof in het bijzonder acht geslagen op:
De raadsman heeft verzocht om aan de verdachte geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen in verband met zijn persoonlijke omstandigheden, met name gelet op de baan die verdachte heeft. De raadsman heeft bepleit dat een taakstraf in combinatie met een voorwaardelijke gevangenisstraf een passende strafoplegging is. Naar het oordeel van het hof kan gelet op de aard en ernst van het bewezenverklaarde echter niet worden volstaan met een andere of lichtere sanctie dan een straf die een onvoorwaardelijke vrijheidsbeneming met zich meebrengt.
Verder heeft het hof geconstateerd dat de redelijke termijn waarbinnen de berechting had moeten plaatsvinden in hoger beroep is overschreden. De redelijke termijn in hoger beroep is aangevangen op 28 januari 2022, de dag waarop verdachte hoger beroep heeft ingesteld. Dit arrest is uitgesproken op 18 juli 2025 en daarmee niet binnen twee jaar na aanvang van de redelijke termijn. Het hof constateert dat sprake is van een overschrijding van de redelijke termijn van bijna anderhalf jaar. Aan die overschrijding zal het hof gevolgen verbinden door de duur van de oplegging van de gevangenisstraf met tien procent te matigen.
Het hof acht in beginsel een gevangenisstraf voor de duur van twaalf maanden, met aftrek van het voorarrest, passend en geboden. Gelet op de geconstateerde overschrijding van de redelijke termijn acht het hof de oplegging van een gevangenisstraf voor de duur van 324 dagen, met aftrek van voorarrest, passend en geboden.
Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 Penitentiaire beginselenwet.
Voorlopige hechtenis
De advocaat-generaal heeft ter terechtzitting de gevangenneming van verdachte gevorderd. Het hof wijst die vordering af. Er zijn naar het oordeel van het hof wel ernstige bezwaren, maar geen gronden van toepassing.
Beslag
Het hof acht de aan de verdachte toebehorende inbeslaggenomen voorwerpen, te weten een pistool, een patronenhouder en drie patronen vatbaar voor onttrekking aan het verkeer, nu het bewezenverklaarde met betrekking tot deze voorwerpen zijn begaan en het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet en het algemeen belang.
Verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep verklaard dat hij de inbeslaggenomen smartwatch en telefoons (2) reeds heeft teruggekregen. Het hof zal over die inbeslaggenomen goederen dan ook geen beslissing nemen.
Toepasselijke wettelijke voorschriften
Het hof heeft gelet op de artikelen 36b, 36c en 63 van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 26 en 55 van de Wet wapens en munitie.
Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij golden ten tijde van het bewezenverklaarde.
BESLISSING
Het hof:
Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan.
Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.
Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 324 (driehonderdvierentwintig) dagen.
Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
Beveelt de onttrekking aan het verkeer van de in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten:
Wijst af het bevel tot gevangenneming.
Aldus gewezen door
mr. A.H. toe Laer, voorzitter,
mr. F. van der Maden en mr. J.A.M. Kwakman, raadsheren,
in tegenwoordigheid van mr. G.A.G. van Essen, griffier,
en op 18 juli 2025 ter openbare terechtzitting uitgesproken.