GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN
[de betrokkene] (hierna: de betrokkene),
De beslissing van de kantonrechter
zittingsplaats Leeuwarden
Arrest op het hoger beroep inzake de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (Wahv) tegen de beslissing van de kantonrechter van de rechtbank Den Haag van 17 december 2024, betreffende
wonende te ’ [woonplaats] .
De gemachtigde van de betrokkene is M.J.M. Bergers, kantoorhoudende te Maastricht.
De kantonrechter heeft het beroep van de betrokkene tegen de beslissing van de officier van justitie gegrond verklaard, die beslissing vernietigd, het beroep tegen de inleidende beschikking ongegrond verklaard en het verzoek om een proceskostenvergoeding afgewezen.
Het verloop van de procedure
De gemachtigde van de betrokkene heeft hoger beroep ingesteld tegen de beslissing van de kantonrechter. Er is gevraagd om een proceskostenvergoeding.
De advocaat-generaal heeft een verweerschrift ingediend.
De gemachtigde van de betrokkene heeft het beroep schriftelijk nader toegelicht.
De advocaat-generaal heeft daarop gereageerd.
De beoordeling
1. Het hoger beroep is gericht tegen de beslissing van de kantonrechter tot ongegrondverklaring van het beroep tegen de inleidende beschikking, waarbij aan de betrokkene een sanctie is opgelegd van € 150,- voor: “als bestuurder tijdens het rijden een mobiel elektronisch apparaat vasthouden”.
2. De gemachtigde van de betrokkene voert aan dat de betrokkene de gedraging ontkent. Al vanaf de staandehouding heeft zij aangegeven geen telefoon te hebben vastgehouden. Verder voert de gemachtigde aan dat de kantonrechter ten onrechte geen consequenties heeft verbonden aan de schending van de hoorplicht door de officier van justitie. De gemachtigde verwijst daarbij naar de arresten van het hof van 11 september 2024 (ECLI:NL:GHARL:2024:5796), 8 mei 2025, (ECLI:NL:GHARL:2025:2852) en 13 mei 2025 (ECLI:NL:GHARL:2025:2912). Het valt de gemachtigde op dat er na 1 oktober 2023 wel erg veel “incidentele communicatiefouten” zijn aangaande de hoorzittingen. De gemachtigde noemt ter illustratie twee andere zaken als voorbeeld.
3. Het hof ziet geen aanleiding om te twijfelen aan de juistheid van de gegevens in het dossier op basis waarvan kan worden vastgesteld dat de gedraging is verricht. De enkele ontkenning van de gedraging is daarvoor onvoldoende.
4. De kantonrechter heeft de beslissing van de officier van justitie vernietigd wegens schending van de hoorplicht door de officier van justitie. Met betrekking tot het betoog van de gemachtigde dat dit consequenties moet hebben voor de inleidende beschikking overweegt het hof het volgende.
5. De gemachtigde heeft namens de betrokkene administratief beroep ingesteld en heeft daarbij verzocht om te worden gehoord. Bij brief van 9 januari 2024 heeft de officier van justitie de gemachtigde uitgenodigd voor een telefonische hoorzitting op 12 februari 2024. Op 19 januari 2024 heeft de gemachtigde verzocht om de hoorzitting te verplaatsen omdat hij op de genoemde datum is verhinderd. Niet gebleken is dat de officier van justitie hierop heeft gereageerd. Uit het hoorverslag blijkt dat de gemachtigde tijdens de hoorzitting niet bereikbaar was. Vervolgens heeft de officier van justitie op het administratief beroep beslist zonder de gemachtigde te horen.
6. In dit geval is de hoorplicht geschonden doordat de officier van justitie niet heeft gereageerd op het verzoek van de gemachtigde om de hoorziting te verplaatsen. Niet is gebleken dat deze schending van de hoorplicht deel uitmaakt van de structurele schending van de hoorplicht waarop de door de gemachtigde genoemde arresten van het hof zien. De twee door de gemachtigde aangehaalde zaken waarin volgens de gemachtigde de hoorplicht na 1 oktober 2023 is geschonden, zijn niet vergelijkbaar met de onderhavige zaak en kunnen reeds daarom niet de onderbouwing daarvoor leveren dat de schending van de hoorplicht in de onderhavige zaak een structureel karakter heeft. Daarom zal het hof aan de schending van de hoorplicht in de onderhavige zaak geen consequenties verbinden voor de inleidende beschikking.
7. Gelet op het voorgaande zal het hof de beslissing van de kantonrechter bevestigen.
8. Nu de betrokkene niet in het gelijk wordt gesteld, zal het verzoek om een proceskostenvergoeding worden afgewezen. Dit brengt mee dat de grond van de gemachtigde dat sprake is van een bijzonder geval, waardoor toepassing van de in artikel 13a, tweede lid, van de Wahv genoemde factor achterwege moet blijven, geen bespreking meer behoeft.
De beslissing
Het gerechtshof:
bevestigt de beslissing van de kantonrechter;
wijst het verzoek om vergoeding van proceskosten af.
Dit arrest is gewezen door mr. Van Schuijlenburg, in tegenwoordigheid van mr. Starreveld als griffier, en op een openbare zitting uitgesproken.