ECLI:NL:GHARL:2025:7322, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 20-11-2025, 200.352.458/01

1. [appellante1] ,

1. Het geding in eerste aanleg

2. Het geding in hoger beroep

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- het beroepschrift met producties, ingekomen op 17 maart 2025 en

- het verweerschrift met producties van Tactus.

De mondelinge behandeling heeft op 16 oktober 2025 plaatsgevonden. Hierbij waren aanwezig:

[appellante1] en [appellante2] , bijgestaan door mr. Van Rossen,

[naam1] namens Tactus, bijgestaan door mrs. Roetert Steenbruggen-Hulshof en S.E.M. Sturhoofd en

[naam2] namens Myrtax.

3. De feiten

[appellante1] is geboren op [geboortedatum] 1993.

Bij beschikking van de rechtbank Limburg van 24 juli 2020 is een curatele ingesteld ten behoeve van [appellante1] wegens haar geestelijke of lichamelijke toestand met benoeming van

[appellante2] als curator. Vanaf 16 maart 2017 waren haar goederen al onder bewind gesteld.

Bij verzoekschrift, ingekomen bij de kantonrechter op 7 augustus 2023, heeft Tactus verzocht om [appellante2] als curator van [appellante1] te ontslaan en een professioneel curator te benoemen.

4. De omvang van het geschil

Bij de bestreden beschikking heeft de kantonrechter [appellante2] als curator ontslagen, met ingang van 16 januari 2025 en met ingang van diezelfde datum Myrtax Bewindvoering B.V. tot opvolgend curator ten behoeve van [appellante1] benoemd.

[appellante1] en [appellante2] zijn met drie grieven in hoger beroep gekomen van de bestreden beschikking. Zij verzoeken het hof de bestreden beschikking te vernietigen en, opnieuw beschikkende, het verzoek van Tactus alsnog af te wijzen.

Tactus voert verweer en zij vraagt het hof de bestreden beschikking in stand te houden.

5. De motivering van de beslissing

Op grond van artikel 1:385 lid 1 onder d van het Burgerlijk Wetboek (BW) kan de curator te allen tijde wegens gewichtige redenen worden ontslagen.

Het oordeel van het hof

[appellante1] en [appellante2] hebben gesteld dat het beginsel van hoor en wederhoor is geschonden, omdat de kantonrechter hun stellingen en stukken grotendeels buiten beschouwing heeft gelaten of slechts summier heeft besproken. Ook is sprake van een motiveringsgebrek, aldus [appellante1] en [appellante2] .

Het hof overweegt dat het beginsel van hoor en wederhoor inhoudt dat de rechter partijen over en weer in de gelegenheid stelt om hun standpunten naar voren te brengen en toe te lichten en zich uit te laten over elkaars standpunten. Uit de bestreden beschikking blijkt dat er meerdere mondelinge behandelingen zijn geweest waar [appellante1] en [appellante2] bij aanwezig waren, dat [appellante1] en [appellante2] in de gelegenheid zijn gesteld om stukken in te dienen en dat zij hiervan ook gebruik hebben gemaakt. Daarom is het hof van oordeel dat de rechtbank het beginsel van hoor en wederhoor niet heeft geschonden. Voor zover de stelling van [appellante1] en [appellante2] dat zij geen kennis hebben kunnen nemen van en kunnen reageren op de brief van Tactus van 22 november 2024 juist is, hebben zij in hoger beroep alsnog die gelegenheid gehad.

Naar het oordeel van het hof is geen sprake van een motiveringsgebrek. In de bestreden beschikking heeft de kantonrechter uitgebreid overwogen waarom [appellante2] zal worden ontslagen als curator. Dat [appellante1] en [appellante2] het niet eens zijn met deze motivering, maakt niet dat sprake is van een motiveringsgebrek.

Het hof is net als de kantonrechter van oordeel dat sprake is van gewichtige redenen voor ontslag. Het hof verwijst naar de motivering van de kantonrechter in de bestreden beschikking, neemt deze over na eigen onderzoek en maakt deze tot de zijne. Het hof voegt daar nog aan toe dat [appellante2] en [appellante1] hun stelling dat het ontslag van [appellante2] niet in het belang van [appellante1] is, omdat dat destabilisatie en risico op terugval in verslaving tot gevolg heeft, niet hebben onderbouwd. Tactus heeft juist aangevoerd dat sinds de benoeming van de huidige curator eindelijk stappen zijn gezet richting passende zorg. [appellante1] verblijft namelijk nu (met een rechterlijke machtiging) bij Trajectum. Het regelen van een veilige en niet vrijblijvende woonomgeving voor [appellante1] is [appellante2] niet gelukt, ook niet nadat zij door de kantonrechter in de gelegenheid werd gesteld dit alsnog te regelen. [appellante2] had een andere visie op passende zorg voor [appellante1] en heeft alleen gezocht naar ambulante hulp, terwijl dit niet voldoende was om te voorzien in de aanzienlijke zorgbehoefte van [appellante1] vanwege haar multi-complexe problematiek (en alle risico’s die daarbij horen). In die periode is [appellante1] teruggevallen in middelengebruik en bijbehorend verslavingsgedrag waarbij zij ook zwanger is geraakt. Net als de kantonrechter is het hof van oordeel dat [appellante2] als curator ernstig is tekortgeschoten in het nakomen van haar verplichtingen, hetgeen een gewichtige reden is voor ontslag. Daarbij overweegt het hof dat de vertrouwensrelatie die [appellante2] met [appellante1] heeft, door het ontslag niet wordt verbroken. De rol die [appellante2] in het leven van [appellante1] heeft, wordt bovendien erkend door de curator. Op de mondelinge behandeling heeft de curator aan het hof verteld dat [appellante2] veel informatie heeft, dat [appellante2] aansluit bij de MDO’s, waarin [appellante2] waardevolle inbreng heeft en dat [appellante2] [appellante1] soms een beetje kan bijsturen. Het hof overweegt dat aan deze persoonlijke en belangrijke rol die [appellante2] in het leven van [appellante1] speelt geen einde komt door de benoeming van Myrtax als curator.

Het hof zal de bestreden beschikking in stand houden (bekrachtigen).

6. De beslissing