GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN
[de betrokkene] (hierna: de betrokkene),
De beslissing van de kantonrechter
zittingsplaats Leeuwarden
Arrest op het hoger beroep inzake de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (Wahv) tegen de beslissing van de kantonrechter van de rechtbank Midden-Nederland van 21 maart 2025, betreffende
wonende te [woonplaats] .
De gemachtigde van de betrokkene is mr. I.N.D.J. Rissema, kantoorhoudende te Dordrecht.
De kantonrechter heeft het beroep van de betrokkene tegen de beslissing van de officier van justitie gedeeltelijk gegrond verklaard en de sanctie gematigd tot een bedrag van € 187,50. Het verzoek om een proceskostenvergoeding is toegewezen tot een bedrag van € 453,50.
Het verloop van de procedure
De gemachtigde van de betrokkene heeft hoger beroep ingesteld tegen de beslissing van de kantonrechter. Er is gevraagd om een proceskostenvergoeding.
De advocaat-generaal heeft een verweerschrift ingediend.
De gemachtigde van de betrokkene heeft het beroep schriftelijk nader toegelicht.
De advocaat-generaal heeft de gelegenheid gekregen daarop te reageren. Van die gelegenheid is geen gebruik gemaakt.
De beoordeling
1. Aan de betrokkene is als kentekenhouder bij inleidende beschikking een sanctie opgelegd van € 250,- voor: “als bestuurder de doorgetrokken streep overschrijden (verkeer in beide richtingen)”. Deze gedraging zou zijn verricht op 22 augustus 2021 om 12.54 uur op de Harderbosweg (N306) in Biddinghuizen met het voertuig met het kenteken [kenteken] .
2. De kantonrechter heeft het bedrag van de sanctie met 25 procent gematigd tot € 187,50, omdat de redelijke termijn van berechting als bedoeld in artikel 6 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) in eerste aanleg is overschreden.
3. De gemachtigde van de betrokkene stelt zich op het standpunt dat zich een reële mogelijkheid tot staandehouding van de bestuurder van het voertuig heeft voorgedaan. Wanneer een ambtenaar een verkeersovertreding waarneemt en de mogelijkheid tot staandehouding zich voordoet, dient hiertoe te worden overgegaan. Het heeft er volgens de gemachtigde alle schijn van dat de ambtenaar van staandehouding heeft afgezien om zoveel mogelijk sancties op te kunnen leggen aan de groep snelle voertuigen (het hof begrijpt: aan de kentekenhouders van die voertuigen). Het is kwalijk dat bij een ambtenaar, bekend met een dergelijke groep voertuigen, het opleggen van sancties prevaleert boven de verkeersveiligheid. Men mag van een ambtenaar verwachten dat wanneer hij verwacht dat er meerdere verkeersovertredingen zullen worden gemaakt de ambtenaar de groep (het hof begrijpt: de bestuurders van die voertuigen) staande houdt om dit gedrag te doen eindigen of voorkomen.
4. Uit artikel 5 van de Wahv volgt het uitgangspunt dat wanneer een gedraging wordt geconstateerd, de ambtenaar de bestuurder staande houdt en zijn identiteit vaststelt, zodat hem een sanctie kan worden opgelegd. Slechts wanneer er geen reële mogelijkheid is geweest om de identiteit van de bestuurder aanstonds vast te stellen, mag de sanctie aan de kentekenhouder worden opgelegd.
5. In het zaakoverzicht is als reden waarom niet is staande gehouden opgegeven:
“Geen staandehouding in verband met het volgen van een stoet zeer snelle voertuigen welke mogelijk veel verkeersovertredingen zouden gaan maken.”
6. Daarnaast zijn in het dossier aanvullende processen-verbaal d.d. 16 november 2021 en 29 december 2021 aanwezig. Hierin verklaart de ambtenaar:
“Op 22 augustus 2021, omstreeks 10.00 uur, ontvingen wij een bericht dat een grote groep ‘snelle’ auto’s zich aan het verzamelen waren op het industrieterrein in Naarden om een rit te gaan rijden.
Onze ervaring met deze groepen zijn dat ze zich niet aan de verkeersregels kunnen houden. Hier hebben we op geïnvesteerd door ons met onopvallende voertuigen te mengen in deze grote groep en mee te rijden.
Om onszelf niet te snel bekend te maken in deze groep hebben wij lichte gedragingen, zoals het negeren van een doorgetrokken streep, op kenteken geschreven. De snelheid, welke hierbij ook flink overtreden werd, kon door ons niet vastgesteld worden vanwege de verkeersintensiteit.”
7. Uit de in het aanvullend proces-verbaal opgenomen verklaring van de ambtenaar volgt dat de ambtenaren bewust ervoor hebben gekozen om de bestuurder van het onderhavige voertuig niet staande te houden zodat zij (nog enige tijd) onbekend zouden blijven als ambtenaren c.q. verkeershandhavers met kennelijk als achterliggende gedachte om nog andere (ernstigere) verkeersovertredingen te kunnen registreren die mogelijk door de bestuurders van de overige voertuigen zouden worden begaan.
8. Uit voornoemde verklaring moet worden afgeleid dat staandehouding van de bestuurder van het voertuig misschien feitelijk wel mogelijk was, maar is besloten daarvan af te zien omdat een controle in een onopvallend voertuig werd uitgevoerd ten aanzien van een groep van bestuurders van voertuigen waarvan de verwachting was dat binnen die groep meerdere verkeersovertredingen zouden worden gepleegd. Het hof begrijpt uit deze verklaring dat is gekozen voor het opleggen van een sanctie aan de kentekenhouder van het voertuig met de bedoeling om meer sancties te kunnen opleggen. Het argument van de gemachtigde dat met het afzien van een staandehouding niet wordt gekozen voor het handhaven op de verkeersveiligheid volgt het hof in casu niet. Het staande houden van een bestuurder van een voertuig is weliswaar voorgeschreven op grond van artikel 5 van de Wahv, maar vanuit het oogpunt van effectieve handhaving niet altijd wenselijk. Het kunnen optreden tegen meerdere verkeersovertredingen, zoals met de onderhavige controle was bedoeld, dient het belang van de verkeersveiligheid meer dan het belang van staandehouding van de bestuurder van een voertuig, waarvan de primaire reden is de bestuurder te confronteren met zijn verkeersgedrag. Het hof is van oordeel dat vorenstaande voldoende grond vormt voor de conclusie dat kon worden afgezien van staandehouding. De sanctie is derhalve terecht met toepassing van artikel 5 van de Wahv aan de kentekenhouder van het voertuig opgelegd. De aangevoerde grond treft geen doel.
9. De gemachtigde voert verder in hoger beroep aan dat de betrokkene de gedraging ontkent.
10. Op grond van de gegevens in het zaakoverzicht kan de gedraging worden vastgesteld. De enkele ontkenning van de gedraging is onvoldoende om hieraan te twijfelen. Deze grond treft evenmin doel.
11. Het hof zal, gelet op het voorgaande, de beslissing van de kantonrechter bevestigen. Nu de betrokkene niet in het gelijk wordt gesteld, zal het verzoek om een proceskostenvergoeding worden afgewezen
De beslissing
Het gerechtshof:
bevestigt de beslissing van de kantonrechter;
wijst het verzoek om vergoeding van proceskosten af.
Dit arrest is gewezen door mr. Beswerda, in tegenwoordigheid van mr. Koldenhof-ten Kate als griffier, en op een openbare zitting uitgesproken.