ECLI:NL:GHARL:2026:1983

geboren op [geboortedag] 1988 in [geboorteplaats] ,

wonende te [adres] .

Verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Noord-Nederland.

Het hof heeft bij de beslissing betrokken wat op de zittingen van het hof van 16, 17 en 19 februari 2026 en 3 april 2026 en wat er op de zitting bij de rechtbank besproken is.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal strekkende tot veroordeling van de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 48 maanden waarvan 12 maanden voorwaardelijk, met aftrek van het voorarrest en een proeftijd van 2 jaren. Deze vordering is na voorlezing aan het hof overhandigd.

Verder heeft het hof kennisgenomen van wat verdachte en zijn raadsman, mr. T.H.L. Kneepkens, hebben aangevoerd.

De rechtbank heeft verdachte veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 48 maanden waarvan 12 maanden voorwaardelijk, met aftrek van het voorarrest en een proeftijd van 2 jaren en heeft beslissingen genomen over de inbeslaggenomen zaken.

Het hof komt met betrekking tot het bewijs grotendeels tot hetzelfde oordeel als de rechtbank, maar oordeelt anders ten aanzien van het medeplegen. Het hof vernietigt daarom het vonnis en doet opnieuw recht.

Op de zitting bij de rechtbank Noord-Nederland is de tenlastelegging gewijzigd. Aan verdachte is na deze wijziging ten laste gelegd dat:

hij op of omstreeks 21 juni 2022 te [plaats] (in een loods/pand aan de [locatie] ), althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk heeft geteeld en/of bereid en/of bewerkt en/of verwerkt en/of verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt en/of vervoerd en/of vervaardigd, althans aanwezig heeft gehad, (ongeveer) 61 kilogram amfetamine, althans een grote hoeveelheid van een materiaal bevattende amfetamine, zijnde amfetamine een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

Standpunt van de verdediging

Door de verdediging is de vrijspraak van het tenlastegelegde bepleit. Dit is onderbouwd met het volgende.

Volgens de politie was verdachte met een strijkijzer zakken met amfetamine aan het sealen. De politie heeft over het strijkijzer niet eensluidend geverbaliseerd. De lezing dat het strijkijzer door de politie rechtop is gezet omdat er al een stuk plastic zichtbaar aan het smelten was, past niet bij de foto’s van de aangetroffen situatie. Hierop is geen doorgebrand of beschadigd stuk plastic te zien. Het strijkijzer kan, voordat de observatie van de politie begon, al uren hebben aangestaan in een staande positie. Er zijn al met al te veel vragen rondom het strijkijzer en er kan niet worden vastgesteld dat verdachte deze heeft gebruikt.

Daarnaast kan ook niet vastgesteld worden op welk moment de bakken met amfetamine uit de vriezer zijn gehaald.

Ook het aangetroffen DNA-materiaal zegt niets over de wetenschap en beschikkingsmacht van verdachte ten opzichte van de verdovende middelen. Het DNA-materiaal van verdachte is aangetroffen op verplaatsbare objecten die niet exclusief zijn voorbehouden aan de productie of het voorhanden hebben van amfetamine. Met betrekking tot de tape zegt het forensisch onderzoek niets over de plek op de tape waar het DNA-materiaal is aangetroffen, hetgeen van groot belang is voor de vraag hoe het DNA-materiaal van verdachte hierop terecht kan zijn gekomen.

Tot slot heeft verdachte geen wetenschap en beschikkingsmacht gehad ten aanzien van de amfetamine. De amfetamine is aangetroffen in de losse kantoorruimte die in loods is gebouwd. Deze is normaal gesproken afgesloten. Verdachte komt hier normaliter ook niet. Hij heeft de dag van de aanhouding slechts kort een kijkje genomen in deze ruimte. Deze enkele korte aanwezigheid levert geen wetenschap en beschikkingsmacht op. De verdovende middelen lijken niet open en bloot in deze ruimte te liggen. Ook zijn de zakken waarin de amfetamine is aangetroffen niet transparant waardoor niet te zien is wat de inhoud is. Daarnaast zegt de politie niets over een chemische lucht in de loods. Ook indien de unit altijd openstond en verdachte zicht moet hebben gehad op de verhuisdozen en de zakken die hierin stonden, zegt dit nog niet dat er sprake is geweest van wetenschap van de inhoud hiervan.

Voorwaardelijk verzoek

Als het hof tot een bewezenverklaring komt, verzoekt de verdediging om de benoeming van een NFI-deskundige teneinde (aanvullend) onderzoek te doen aan het strijkijzer en de goederen waarop DNA-mengprofielen zijn aangetroffen. De verdediging wil daarbij voorts antwoord op de volgende (aanvullende) vraag:

Kan worden uitgesloten dat andere personen dan de verdachte het strijkijzer, de tape, handschoenen en zakken (voor de instap van de verbalisanten in de loods) als laatste - op 21 juni 2022 - hebben aangeraakt en/of gebruikt?

Bewijs, bewijsoverwegingen en het oordeel van het hof

Bewijs

Op grond van de voorhanden zijnde bewijsmiddelen stelt het hof het volgende vast:

Op 21 juni 2022 omstreeks 09:55 uur treedt de politie het bedrijfspand aan de [locatie] te [plaats] binnen. De politie treft daar verdachte aan. De politie ziet in de ruimte waar verdachte is (een unit in de bedrijfsruimte) vier verhuisdozen staan. Twee dozen zijn dichtgeplakt en twee staan open. In elke openstaande doos zitten twee zwarte openstaande sealzakken. In elke sealzak zitten in ieder geval zes tot acht Tupperware bakjes. In elk van deze bakjes zit een witte substantie. Deze bakjes zijn koud alsof ze net uit de vriezer komen. Het strijkijzer staat op het moment van binnentreden aan en is heet. De twee dichtgetapte verhuisdozen stralen kou uit.

De politie relateert over de aangetroffen situatie in de unit verder nog het volgende.

Verdachte staat in de deuropening van de unit (kantoorgedeelte) op het moment dat de politie daar naar binnengaat. Er is verder niemand. Er staat een vrieskist open. Op een zwart tafeltje vooraan in de ruimte ziet de verbalisant het strijkijzer plat op het uiteinde van een zwarte plastic zak liggen. Het snoer van het strijkijzer zit in het stopcontact en het strijkijzer staat aan. Het plastic is deels gesmolten. Omdat het strijkijzer nog aan is en er op deze manier brandgevaar is, zet de verbalisant het strijkijzer uit en zet het rechtop. Een andere verbalisant haalt het snoer uit het stopcontact. Het strijkijzer straalt warmte uit.

Twee verbalisanten hebben op 21 juni 2022 vanaf 08:00 uur staan posten bij het perceel [locatie] in [plaats] . Ze hebben volledig zicht op de in- en uitgang die toegang geven tot de bedrijfsruimten van dit perceel. Dit is de enige in- en uitgang.

Om 09:45 uur stelt postauto 2 vast dat een voertuig het hek aan de zijde van postauto 2 doorgaat. Verdachte is de bestuurder en enige inzittende van het voertuig. Het voertuig rijdt rechtstreeks naar de [locatie] te [plaats] , de roldeur gaat open en het voertuig gaat het bedrijfspand binnen. Er zijn tussen 08.00 uur en het moment dat verdachte het pand binnenging en werd aangehouden, geen andere personen dit pand binnengegaan.

De vier aangetroffen verhuisdozen met inhoud en een losse plastic bak worden inbeslaggenomen en onderzocht. In de dozen zitten plastic bakken met een vochtige, witte substantie. In totaal zijn het 68 plastic bakken en de witte substantie weegt in totaal ongeveer 61 kilo. Uit indicatieve testen blijkt dat de inhoud van alle bakken positief testen op amfetamine. Het NFI test steekproefsgewijs de inhoud van 19 bakken en stelt vast dat het telkens amfetamine betreft.

In de unit zijn diverse sporen en sporendragers veiliggesteld en bemonsterd, waaronder gedragen handschoenen. Dit betreft:

Verder betreft het sporenonderzoek:

Deze monsters zijn naar het ‘The Maastricht Forensic Institute’ gestuurd. Dit instituut heeft hiermee vergelijkend DNA-onderzoek verricht met het DNA-profiel van verdachte. De resultaten daarvan zijn als volgt:

Verdachte heeft ter zitting van de rechtbank op 20 november 2023 verklaard dat hij bekend is met de loods aan de [locatie] te [plaats] . Hij is daar op 21 juni 2022 door de politie aangehouden en hij is de man op de beelden van de aanhouding.

Bewijsoverwegingen

Verdachte ontkent dat hij iets te maken heeft met de aangetroffen amfetamine. Hij heeft verklaard dat hij naar de loods is gekomen om auto-onderdelen op te halen. Vervolgens ziet hij dat de deur van de losse kantoorruimte, die in de loods is gebouwd, open is en dat er licht brandt. Hij is daarna naar de kantoorruimte gelopen om te kijken of daar iemand aanwezig is. Precies op dat moment valt de politie de loods binnen, aldus de verklaring van de verdachte.

Het hof acht deze verklaring van verdachte niet geloofwaardig. De politie geeft gezien dat er op 21 juni 2022 tussen 08:00 uur en de aankomst van verdachte geen andere personen de loods in- en uit zijn gegaan. Na het binnentreden in de loods treft de politie een heet strijkijzer aan en bakjes amfetaminepasta die aanvoelen alsof deze net uit de vriezer komen, terwijl van de in de ruimte aanwezige koel- dan wel vrieskist het deksel open staat. Daar komt nog bij dat er op twee stukken tape (waarmee de verhuisdozen, waarin de bakken met amfetamine zaten, zijn dichtgeplakt), op twee handschoenen en op één sealbag DNA-materiaal is aangetroffen waarvan het DNA-profiel matcht met het DNA-profiel van verdachte. In de loods wordt verder niemand aangetroffen.

Gelet op deze bevindingen - in onderlinge samenhang bekeken – is het hof van oordeel dat wettig en overtuigend bewezen is dat verdachte degene is die de amfetamine uit de vriezer heeft gehaald en met het strijkijzer bezig is geweest om de zakken te sealen. Het hof acht derhalve ook bewezen dat verdachte wetenschap en beschikkingsmacht heeft gehad ten aanzien van de amfetamine.

Anders dan de verdediging gaat het hof met betrekking tot het aantreffen van het strijkijzer uit van het proces-verbaal van bevindingen op pagina 5509 en verder van het dossier. Op de foto’s is een zwarte plastic tas op een zwarte tafel te zien. Hierop is niet te zien of het plastic al dan niet gesmolten is. De verbalisant verklaart hier echter duidelijk en gedetailleerd over. Het hof heeft geen reden om aan het relaas van de verbalisant te twijfelen.

Hoewel de uit de sporen verkregen DNA-profielen die matchen met het DNA-profiel van verdachte zijn aangetroffen op verplaatsbare objecten, is het aangetroffen op vijf verschillende objecten die (hoogstwaarschijnlijk) allemaal zijn gebruikt bij het verpakken van de amfetamine. Dat, in combinatie met het overige bewijs, maakt dat het hof van oordeel is dat dit dadersporen betreffen.

Het hof is derhalve van oordeel dat wettig en overtuigend bewezen is verdachte de amfetamine opzettelijk aanwezig heeft gehad.

Voorwaardelijk verzoek

Het hof wijst het voorwaardelijke verzoek, tot benoeming van een NFI-deskundige om (aanvullend) onderzoek te doen aan het strijkijzer en de goederen waarop DNA-mengprofielen zijn aangetroffen, als zijnde onvoldoende onderbouwd af.

Er is geen noodzaak voor dit nadere onderzoek in het kader van de beantwoording van de vragen van artikel 348 en 350 van het Wetboek van Strafvordering. Het hof acht zich voldoende geïnformeerd.

Het hof acht op grond van de inhoud van wettige bewijsmiddelen, wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:

hij op 21 juni 2022 te [plaats] (in een loods aan de [locatie] ), opzettelijk aanwezig heeft gehad, ongeveer 61 kilogram amfetamine, zijnde amfetamine een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I.

Het hof spreekt verdachte vrij van die onderdelen van de tenlastelegging die hierboven niet bewezen zijn verklaard.

Het bewezenverklaarde is strafbaar.

Het bewezenverklaarde levert op:

opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 2 onder C van de Opiumwet gegeven verbod.

Verdachte is strafbaar omdat geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die maakt dat verdachte niet strafbaar is.

Bij het bepalen van de straf houdt het hof rekening met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte.

Verdachte heeft een zeer grote hoeveelheid amfetamine voorhanden gehad. Het is een feit van algemene bekendheid dat verdovende middelen, en zeker harddrugs als amfetamine, grote schade toebrengen aan het sociaal-maatschappelijk functioneren van diegenen die daarvan gebruik maken en al dan niet daaraan verslaafd zijn, en dat deze drugs derhalve grote gevaren voor de volksgezondheid opleveren. Bovendien leiden harddrugs veelal, direct en indirect, tot vele vormen van criminaliteit. Verdachte heeft hierin een rol gehad. Daarbij is wel van belang dat alleen bewezen kan worden dat verdachte de amfetamine op 21 juni 2022 voorhanden heeft gehad en niet dat hij ook op andere momenten betrokkenheid heeft gehad bij deze partij verdovende middelen.

Het hof heeft kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 20 januari 2026 waaruit blijkt dat hij niet eerder is veroordeeld.

Door de reclassering is over de verdachte gerapporteerd. Het laatste rapport is van 12 februari 2026. Hierin is beschreven dat er bij verdachte sprake lijkt te zijn van stabiliteit in zijn leven. Hij heeft een huis, inkomen uit werk en zorgt voor zijn gezin. Vanwege ziekte van de partner van verdachte komen de gezinstaken grotendeels bij verdachte terecht.

Ter zitting van het hof is door de verdediging naar voren gebracht dat als verdachte naar de gevangenis zou moeten dat voor zijn gezin dramatisch zou zijn. Verdachte en zijn partner hebben een gezin met vijf opgroeiende kinderen. Verdachte is de kostwinner en heeft de zorg voor zijn gezin, omdat zijn partner een spierziekte heeft. Verdachte heeft zijn leven op orde en een blanco strafblad.

Het hof stelt vast dat in de appèlfase de redelijke termijn in de zin van artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) is overschreden, nu niet binnen twee jaren na het instellen van het rechtsmiddel een eindarrest is gewezen. Het hof volstaat, gelet op de relatief geringe overschrijding van de redelijke termijn (circa drie maanden), met de constatering dat inbreuk is gemaakt op artikel 6 van het EVRM.

Gelet op de ernst van het feit en gelet op de straffen die meestal worden opgelegd bij soortgelijke misdrijven kan het hof niet anders dan een lange gevangenisstraf opleggen ook al heeft dit ook een grote impact op meerdere personen om verdachte heen. Het hof is van oordeel, dat gezien het voorgaande, in onderling verband en samenhang bezien, dat een gevangenisstraf voor de duur 24 maanden, met aftrek van het voorarrest, passend en geboden is.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 Penitentiaire beginselenwet, dan wel de regeling van voorwaardelijke invrijheidstelling, als bedoeld in artikel 6:2:10 Wetboek van Strafvordering, aan de orde is.

De hierna te noemen inbeslaggenomen voorwerpen zijn aangetroffen tijdens het onderzoek naar het door verdachte begane feit. Zij behoren aan verdachte toe en kunnen gebruikt worden voor het begaan of de voorbereiding van soortgelijke feiten of tot belemmering van de opsporing daarvan. Deze voorwerpen horen bij elkaar. Het hof onttrekt deze voorwerpen aan het verkeer, omdat de combinatie van deze voorwerpen van zodanige aard is dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met het algemeen belang en de wet.

Het onder verdachte inbeslaggenomen geld wordt teruggegeven aan verdachte.

De straf en/of maatregel is gebaseerd op de artikelen 2 en 10 van de Opiumwet en de artikelen 36b, 36d van het Wetboek van Strafrecht.

Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij golden op het moment van het bewezenverklaarde.

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 24 (vierentwintig) maanden.

Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Beveelt de onttrekking aan het verkeer van de in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten: hennepkweekgerelateerde goederen.

Gelast de teruggave aan de verdachte van het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten: geldbedrag € 685,00.

Dit arrest is gewezen door mr. M.C. Fuhler, mr. M.C. van Linde en mr. A.F. van Kooij, in aanwezigheid van de griffier mr. M. Nijhuis en is uitgesproken op de openbare zitting van het hof van 3 april 2026.