ECLI:NL:GHARL:2026:2328

geboren op [geboortedatum] in [geboorteplaats] ,

wonende te [adres] .

De verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen het vonnis van de kantonrechter.

Het hof heeft bij de beslissing betrokken wat op de zitting van het hof van 7 april 2026 en wat er op de zitting bij de rechtbank besproken is.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal. Deze vordering is na voorlezing aan het hof overhandigd.

Verder heeft het hof kennisgenomen van wat verdachte en zijn raadsman, mr. D.C. van den Heuvel, hebben aangevoerd.

De kantonrechter heeft verdachte voor ongeoorloofd schoolverzuim veroordeeld tot een werkstraf voor de duur van veertig uren, subsidiair twintig dagen jeugddetentie, geheel voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaren met oplegging van de algemene en bijzondere voorwaarden.

Het hof legt aan verdachte een andere straf op. Het hof vernietigt daarom het vonnis en doet opnieuw recht.

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

hij in of omstreeks 2 september 2024 tot en met 17 december 2024 te [plaats] meermalen, althans eenmaal, als jongere, die als leerling, vavo-student of mbo-student van een school of instelling, te weten [naam school] stond ingeschreven, niet heeft voldaan aan zijn verplichting het volledige onderwijsprogramma, het volledige programma van de combinatie leren en werken en/of het onderwijsprogramma, bedoeld in artikel 2.107b, tweede lid en/of 2.107I, tweede lid en/of 2.100, eerste lid en/of 2.109, derde lid van de Wet op het voortgezet onderwijs,

dat door die school of instelling werd aangeboden, te volgen,

terwijl ten aanzien van hem de leerplicht, bedoeld in paragraaf 2 van de Leerplichtwet 1969 was beëindigd en hij de leeftijd van 18 jaar niet had bereikt en hij geen startkwalificatie had behaald

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

Het hof acht op grond van de inhoud van wettige bewijsmiddelen, wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:

hij in of omstreeks 2 september 2024 tot en met 17 december 2024 te [plaats] meermalen, althans eenmaal, als jongere, die als leerling, vavo-student of mbo-student van een school of instelling, te weten [naam school] stond ingeschreven, niet heeft voldaan aan zijn verplichting het volledige onderwijsprogramma, het volledige programma van de combinatie leren en werken en/of het onderwijsprogramma, bedoeld in artikel 2.107b, tweede lid en/of 2.107I, tweede lid en/of 2.100, eerste lid en/of 2.109, derde lid van de Wet op het voortgezet onderwijs,

dat door die school of instelling werd aangeboden, te volgen,

terwijl ten aanzien van hem de leerplicht, bedoeld in paragraaf 2 van de Leerplichtwet 1969 was beëindigd en hij de leeftijd van 18 jaar niet had bereikt en hij geen startkwalificatie had behaald.

Het hof spreekt verdachte vrij van die onderdelen van de tenlastelegging die hierboven niet bewezen zijn verklaard.

Het bewezenverklaarde is strafbaar.

Het bewezenverklaarde levert op:

als jongere die kwalificatieplichtig is de verplichting tot geregeld volgen van het onderwijs niet nakomen.

Verdachte is strafbaar omdat geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die maakt dat verdachte niet strafbaar is.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een werkstraf voor de duur van veertig uren, subsidiair twintig dagen jeugddetentie, geheel voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren met als bijzondere voorwaarde reclasseringstoezicht door Samen Veilig Midden-Nederland (SAVE).

De raadsman van verdachte heeft verzocht artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht toe te passen.

Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en gelet op de persoon van de verdachte.

Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.

[verdachte] heeft zich in de periode van 2 september 2024 tot en met 17 december 2024 schuldig gemaakt aan veelvuldig ongeoorloofd schoolverzuim. Dit heeft ertoe geleid dat [verdachte] nog niet beschikt over enige startkwalificatie, terwijl hij zich in een levensfase bevindt waarin onderwijs en vorming van cruciaal belang zijn voor zijn verdere leven.

Het hof heeft rekening gehouden met het rapport van de Raad voor de Kinderbescherming (hierna: de Raad) van 27 november 2025 waaruit blijkt dat [verdachte] een vriendelijke en gevoelige jongen is die in zijn jeugd verschillende forse traumatische gebeurtenissen heeft meegemaakt. [verdachte] heeft het gevoel er niet bij te horen en ‘niet in het keurslijf’ van de maatschappij te passen. De Raad ziet dat het periodes beter ging met [verdachte] , maar dat het hem niet is gelukt zijn schoolgang duurzaam te hervatten. De Raad adviseert aan [verdachte] op te leggen een geheel voorwaardelijke taakstraf in de vorm van een werkstraf en begeleiding door de jeugdreclassering van Samen Veilig Midden-Nederland. De Raad acht een gedwongen maatregel noodzakelijk om tot verandering te komen en die ook te kunnen vasthouden. Gezien wordt dat [verdachte] wel anders wil, maar dat dit hem zelfstandig niet lukt. De Raad adviseert daarom aan [verdachte] bijzondere voorwaarden op te leggen (meewerken aan dagbesteding, vrijetijdsbesteding, noodzakelijk bevonden hulpverlening, zoals specialistische psychologische behandeling en begeleiding vanuit een jobcoach).

Op de zitting in hoger beroep heeft [verdachte] aangegeven dat hij wel naar school wilde, maar dat het hem gewoonweg niet lukte. [verdachte] ervaart prestatiedruk waar hij niet goed mee om kan gaan, waardoor hij in een negatieve spiraal terechtkomt. [verdachte] geeft aan dat hij zijn halve leven al hulp heeft gehad van verschillende instanties die zeggen dat ze hem willen helpen, maar dat dit eigenlijk nooit echt van de grond komt. Dit is de reden dat [verdachte] moeite heeft met het vonnis. Hij is blij dat hij de werkstraf niet zou hoeven uit te voeren, maar is het niet eens met de bijzondere voorwaarden. Dit omdat hij dan weer iets opgelegd krijgt en prestatiedruk ervaart. Dit keer niet door een hulpverlener, maar door een rechter. Ook geeft [verdachte] aan dat hij zich weer heeft ingeschreven voor een opleiding en hij zijn sport weer heeft opgepakt, waarbij hij les geeft aan een jongen. [verdachte] heeft zich vrijwillig aangemeld bij een psycholoog, omdat hij inziet dat hij hulp nodig heeft bij het verwerken van zijn trauma’s. Het lijkt er daarom op dat [verdachte] zijn leven momenteel redelijk op de rit heeft.

Er is sprake fors schoolverzuim, waar het hof niet aan voorbij kan gaan. Het hof is daarom van oordeel dat in dit geval, ondanks de bijzondere omstandigheden, toch een straf aan [verdachte] moet worden opgelegd en dat niet kan worden volstaan met een schuldigverklaring zonder oplegging van straf of maatregel, zoals is bepleit door de raadsman.

Het hof is ook van oordeel dat het voor [verdachte] , die inmiddels meerderjarig is, het belangrijkste is om door te gaan op de goede weg die hij heeft ingeslagen en dat het opleggen van extra druk, in de vorm van bijzondere voorwaarden, daarbij niet helpend is.

Alles afwegende acht het hof een geheel voorwaardelijke werkstraf voor de duur van twintig uren, subsidiair tien dagen jeugddetentie met een proeftijd van één jaar, zonder bijzondere voorwaarden passend en geboden.

Het hof heeft de proeftijd met één jaar verminderd gelet op de ouderdom van het feit.

De straf is gebaseerd op artikel 26 van de Leerplichtwet 1969 en de artikelen 77a, 77g, 77m, 77n, 77x, 77y en 77z van het Wetboek van Strafrecht.

Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij golden op het moment van het bewezenverklaarde.

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf, bestaande uit een werkstraf voor de duur van 20 (twintig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 10 (tien) dagen jeugddetentie.

Bepaalt dat de werkstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd van 1 (één) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Dit arrest is gewezen door mr. M.E. van der Werf, mr. R.W. van Zuijlen en mr. N.I.S. Boers, in aanwezigheid van de griffier mr. M. Klein en is uitgesproken op de openbare zitting van het hof van 21 april 2026.