ECLI:NL:GHARL:2026:2332

geboren op [geboortedag] 1993 in [geboorteplaats] ,

wonende te [adres 1] .

Verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Noord-Nederland.

Het hof heeft bij de beslissing betrokken wat op de zitting van het hof van 3 april 2026 en wat op de zitting bij de rechtbank besproken is.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal, strekkende tot:

Deze vordering is na voorlezing aan het hof overhandigd.

Verder heeft het hof kennisgenomen van wat verdachte en zijn raadsvrouw, mr. M. Schlepers, hebben aangevoerd.

Het hof heeft onmiddellijk na het sluiten van het onderzoek op de terechtzitting uitspraak gedaan.

De politierechter in de rechtbank Noord-Nederland heeft bij vonnis van 4 april 2025, waartegen het hoger beroep is gericht:

Omdat de politierechter verdachte vrijsprak van de tenlastegelegde woordelijke bedreiging van [slachtoffer] en verdachte tegen die vrijspraak niet in hoger beroep kan komen, zal het hof verdachte in zoverre niet-ontvankelijk verklaren in het hoger beroep.

Het hof vernietigt het vonnis voor zover dat aan het oordeel van het hof is onderworpen en doet daarom opnieuw recht.

Aan verdachte is ten laste gelegd dat, voor zover aan het oordeel van het hof onderworpen:

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

Verdachte heeft ter zitting bij het hof de aan hem ten laste gelegde feiten expliciet bekend. Door de verdediging zijn daarnaast ter terechtzitting in hoger beroep geen bewijsverweren gevoerd. Het hof beschouwt de verdachte dan ook als een bekennende verdachte in de zin van artikel 359, derde lid van het Wetboek van Strafvordering (Sv).

Het hof is van oordeel dat, op basis van het dossier en hetgeen op de zitting ter sprake is gekomen, wettig en overtuigend bewezen kan worden dat verdachte de aan hem ten laste gelegde feiten heeft begaan.

Het hof acht op grond van de inhoud van wettige bewijsmiddelen, wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:

Het hof spreekt verdachte vrij van die onderdelen van de tenlastelegging die hierboven niet bewezen zijn verklaard.

Het bewezenverklaarde is strafbaar.

Het bewezenverklaarde levert de volgende strafbare feiten op:

Het onder 1 bewezenverklaarde:

bedreiging met zware mishandeling.

Het onder 2 bewezenverklaarde:

opzettelijk en wederrechtelijk enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, vernielen.

Verdachte is strafbaar omdat geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die maakt dat verdachte niet strafbaar is.

Bij het bepalen van de straffen en de maatregel houdt het hof, zoals op de zitting van 3 april 2026 mondeling is gemotiveerd, rekening met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte. Hierbij heeft het hof in het bijzonder gelet op het volgende.

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan bedreiging met zware mishandeling en vernieling door een heggenschaar te gooien door het slaapkamerraam van de woning van aangeefster. Door zo te handelen heeft verdacht aangeefster gevoelens van angst en onveiligheid bezorgd. Daarnaast heeft er geen blijk van gegeven het eigendomsrecht van aangeefster te respecteren.

Het hof heeft bij de strafoplegging acht geslagen op het strafblad van verdachte van 6 maart 2026. Daaruit blijkt dat verdachte eerder onherroepelijk is veroordeeld voor andersoortige feiten.

Verder heeft het hof acht geslagen op het reclasseringsrapport van 26 maart 2025, dat over verdachte is opgemaakt. Dit heeft het hof gedaan in combinatie met de op de zitting door deskundige [naam 1] afgelegde verklaring. Zij is reclasseringswerker en is betrokken bij het toezicht op verdachte. Zij heeft op de zitting van het hof verklaard dat verdachte nu beter zijn afspraken nakomt dan ten tijde van het opmaken van het reclasseringsrapport. Daarnaast heeft zij verklaard dat verdachte op de goede weg is, maar dat het risico op recidive niet laag is. Het niet hebben van een relatie zorgt er, aldus de reclasseringswerker, voor dat het recidiverisico ten aanzien van verdachte is verlaagd. Toch moet er volgens haar nog genoeg gebeuren wil het recidiverisico beheersbaar zijn. Ten slotte acht [naam 1] het van belang dat het hof de bijzondere voorwaarden oplegt overeenkomstig de politierechter.

Verdachte heeft op de zitting van 3 april 2026 verklaard dat hij sinds twee maanden agressieregulatie training volgt en dat hij nu de consequenties van zijn eigen handelen meer inziet.

Gelet op al het voorgaande is het hof, alles afwegende, van oordeel dat een voorwaardelijke gevangenisstraf van 6 weken met een proeftijd van 3 jaren, in combinatie met een taakstraf van 50 uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 25 dagen hechtenis, passend en geboden is.

Het hof zal aan de voorwaardelijke gevangenisstraf bijzondere voorwaarden verbinden in de vorm van een meldplicht en een behandelplicht. De exacte inhoud hiervan zal in de beslissing worden opgenomen. Het hof zal de door verdachte in voorarrest doorgebrachte dagen aftrekken van de taakstraf. Het hof ziet dat verdachte zijn leven probeert te verbeteren en op de goede weg is, maar acht een voorwaardelijke gevangenisstraf noodzakelijk als stok achter de deur voor verdachte om hem ervan te weerhouden opnieuw (soortgelijke) strafbare feiten te plegen.

Het hof zal bevelen dat deze bijzondere voorwaarden dadelijk uitvoerbaar zijn, omdat er, gelet op hetgeen reclasseringsmedewerker [naam 1] op de zitting van het hof heeft verklaard, ernstig rekening mee moet worden gehouden dat verdachte wederom een misdrijf zal begaan dat gericht is tegen de onaantastbaarheid van het lichaam.

Het hof ziet verder aanleiding om, ter bescherming van aangeefster, een maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid van verdachte als bedoeld in artikel 38v Sr op te leggen in de vorm van een contactverbod. De maatregel zal worden opgelegd voor de duur van één jaar, met aftrek van de periode dat de maatregel al van kracht is geweest.

Deze maatregel houdt een contactverbod, te weten dat verdachte op geen enkele wijze - direct of indirect – contact zal opnemen met aangeefster, behalve voor zover dit contact geschiedt met betrekking tot hun minderjarige kind en blijft binnen de tussen aangeefster en verdachte in dat verband gesloten “overeenkomst onderling contact” van 22 oktober 2025, inhoudende dat:

Het hof zal bevelen dat deze maatregel dadelijk uitvoerbaar is, omdat er – zoals hierboven al is overwogen – uit de verklaring van [naam 1] blijkt dat er nog ernstig rekening mee moet worden gehouden dat verdachte opnieuw strafbare feiten zal plegen of zich belastend zal gedragen tegenover aangeefster.

De straf en/of maatregel is gebaseerd op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 38v, 38w, 55, 57, 285 en 350 van het Wetboek van Strafrecht.

Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij golden op het moment van het bewezenverklaarde.

Het hof:

Verklaart de verdachte niet-ontvankelijk in het hoger beroep voor zover het is gericht tegen de vrijspraak van het onder 1 tenlastegelegde ten aanzien van de woordelijke bedreiging.

Vernietigt het vonnis waarvan beroep voor zover aan het oordeel van het hof onderworpen en doet in zoverre opnieuw recht:

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het onder 1 en 2 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 6 (zes) weken.

Bepaalt dat de gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 3 (drie) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt dan wel de hierna te noemen bijzondere voorwaarden niet heeft nageleefd.

Van rechtswege gelden hierbij als voorwaarden dat de verdachte:

Geeft opdracht dat de reclassering toezicht houdt op de naleving van de voorwaarden en de verdachte ten behoeve daarvan begeleidt.

Heft op het door de politierechter gegeven bevel tot dadelijke uitvoerbaarheid ten aanzien van de bijzondere voorwaarden.

Beveelt dat voormelde voorwaarden en het uit te oefenen reclasseringstoezicht, dadelijk uitvoerbaar zijn.

Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 50 (vijftig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 25 (vijfentwintig) dagen hechtenis.

Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde taakstraf in mindering zal worden gebracht, volgens de maatstaf van twee uren taakstraf per in voorarrest doorgebrachte dag, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Legt op de maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid inhoudende dat de verdachte voor de duur van 1 jaar op geen enkele wijze - direct of indirect - contact zal opnemen, zoeken of hebben met: slachtoffer [slachtoffer] , geboren op [geboortedatum] , behalve voor zover dit geschiedt met betrekking tot hun minderjarige kind en blijft binnen de tussen [slachtoffer] en verdachte gesloten “overeenkomst onderling contact” van 22 oktober 2025, inhoudende dat:

Beveelt dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor het geval niet aan de maatregel wordt voldaan. De duur van deze vervangende hechtenis bedraagt 1 week voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan, met een gezamenlijk maximum van 6 maanden.

Toepassing van de vervangende hechtenis heft de verplichtingen ingevolge de opgelegde maatregel niet op.

Beveelt dat de tijd die de verdachte al onderworpen is geweest aan de door de politierechter opgelegde en dadelijk uitvoerbaar verklaarde vrijheidsbeperkende maatregel bij de uitvoering van de opgelegde vrijheidsbeperkende maatregel in mindering zal worden gebracht.

Beveelt daarnaast dat de vervangende hechtenis die eventueel al is tenuitvoergelegd, eveneens bij een eventuele tenuitvoerlegging van de vervangende hechtenis in mindering wordt gebracht.

Dit arrest is gewezen door mr. J. Dolfing, mr. J. Hielkema en mr. F.E.J. Goffin, in aanwezigheid van de griffier mr. L. Dijkman en is uitgesproken op de openbare zitting van het hof van 3 april 2026.