ECLI:NL:GHARL:2026:3648

geboren op [geboortedatum] 1993 in [geboorteplaats] ,

wonende te [woonplaats] .

Verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Midden-Nederland, zittingsplaats Utrecht.

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van het hof van 22 mei 2026 en het onderzoek op de terechtzitting bij de rechtbank.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal. Deze vordering is na voorlezing aan het hof overhandigd. Verder heeft het hof kennisgenomen van wat verdachte en zijn raadsvrouw, mr. F. el Makhtari, hebben aangevoerd.

De politierechter in de rechtbank Midden-Nederland heeft bij vonnis van 2 september 2025, waartegen het hoger beroep is gericht, de verdachte ter zake van opzettelijk onttrekken van een minderjarige aan het opzicht van degene die dit desbevoegd over hem uitoefent, veroordeeld tot een gevangenisstraf van 120 dagen waarvan 103 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaar. Daarnaast heeft de politierechter het tegen verdachte verleende en geschorste bevel tot voorlopige hechtenis opgeheven en een beslissing genomen over het beslag.

In het proces-verbaal van de zitting van de politierechter in de rechtbank Midden-Nederland zijn de gebruikte bewijsmiddelen niet uitgewerkt. Hierdoor kan het hof het vonnis niet bevestigen. Het hof vernietigt daarom het vonnis en doet opnieuw recht.

Tenlastelegging

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

hij in of omstreeks de periode van 16 mei 2025 tot en met 3 juni 2025 te [plaats] , althans in Spanje, en/of in Frankrijk, en/of in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk een of meer minderjarigen, te weten

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

Standpunt van de het openbaar ministerie

De advocaat-generaal heeft tot bewezenverklaring gerekwireerd.

Standpunt van de verdediging

Verdachte en diens raadsvrouw hebben aangevoerd dat vrijspraak moet volgen. Zij hebben hiertoe aangevoerd dat verdachte niet op de hoogte was van de voorlopige ondertoezichtstelling (verder: VOTS), gelet op het feit dat de SMS van Samen Veilig Midden-Nederland (verder: SAVE) met de mededeling daarvan hem niet heeft bereikt. Bovendien was verdachte – al zou deze mededeling hem wel hebben bereikt – niet op de hoogte van de betekenis van een voorlopige ondertoezichtstelling en ook niet van de (strafrechtelijke) consequenties bij het niet naleven ervan.

Het hof stelt op basis van het dossier de volgende feiten en omstandigheden vast.

SAVE heeft op 16 mei 2025 aangifte gedaan van het door verdachte onttrekken van zijn drie kinderen, die allen onder de twaalf jaar waren, aan het opzicht van SAVE. Uit de beschikking over een spoedmachtiging tot uithuisplaatsing van 16 mei 2025 blijkt dat de kinderrechter op 15 mei 2025 ten aanzien van de drie kinderen een VOTS heeft uitgesproken. Deze VOTS is op 16 mei 2025 aan verdachte telefonisch medegedeeld, waarbij verdachte verklaarde het daar niet mee eens te zijn. SAVE heeft hierbij meerdere keren tegen verdachte gezegd dat hij de verblijfplaats van de kinderen aan SAVE moest doorgeven, omdat anders bij de kinderrechter een verzoek tot machtiging uithuisplaatsing van de kinderen ingediend zou worden. De verdachte heeft in dit telefoongesprek onwaarheden verteld over de verblijfplaats van de kinderen, hetgeen hij ter zitting bij de politierechter heeft toegegeven. Verdachte heeft vervolgens niets meer van zich laten horen. SAVE heeft op 17 mei 2025 verdachte per SMS-bericht in kennis gesteld van het verzoek tot schorsing van het gezag. Er is een Europees Aanhoudingsbevel uitgevaardigd en op zondag 18 mei 2025 is verdachte met het hele gezin aangetroffen in Spanje waar zij de grens naar Marokko over wilden gaan. Op 19 mei 2025 zijn medewerkers van SAVE naar Spanje gereisd om de kinderen op te halen. Daarnaast is gebleken dat verdachte zijn kinderen en zijn vrouw op 15 mei 2025 reeds uit het BRP heeft uitgeschreven.

Het hof is van oordeel dat verdachte de tenlastegelegde onttrekking aan het opzicht, wettig en overtuigend kan worden bewezen en overweegt daartoe als volgt.

De kern van de VOTS houdt onder meer in dat op verdachte de verplichting rustte om contact te houden met SAVE en hen op de hoogte te houden van het welzijn van de kinderen, zeker nu er rondom [benadeelde partij 2] grote zorgen waren omtrent het ernstige letsel dat eerder bij hem door het [Ziekenhuis] was vastgesteld. Ook rustte op verdachte de verplichting SAVE, desgevraagd, te informeren over de verblijfplaats van de kinderen, zodat zij in staat was invulling te geven aan de VOTS. Nu verdachte dit niet heeft gedaan, is er sprake van onttrekken van de kinderen aan het opzicht van degene die dit desbevoegd over hen uitoefende.

De omstandigheid dat verdachte niet is geïnformeerd over de mogelijke strafrechtelijke gevolgen van zijn handelen, zo dit al het geval zou zijn, staat aan dit oordeel niet in de weg. Het hof verwerpt de verweren.

Het hof acht op grond van de inhoud van wettige bewijsmiddelen, wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:

hij in of omstreeks de periode van 16 mei 2025 tot en met 19 mei 2025 te [plaats] , althans in Spanje, en /of in Frankrijk, en /of in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer andere n, althans alleen , opzettelijk een of meer minderjarigen, te weten

Het hof spreekt verdachte vrij van die onderdelen van de tenlastelegging die hierboven niet bewezen zijn verklaard.

Het bewezenverklaarde is strafbaar.

Het bewezenverklaarde levert op:

opzettelijk een minderjarige onttrekken aan het opzicht van degene die dit desbevoegd over hem uitoefent, meermalen gepleegd.

Verdachte is strafbaar omdat geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die maakt dat verdachte niet strafbaar is.

Standpunt van het openbaar ministerie

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat aan de verdachte wordt opgelegd een gevangenisstraf voor de duur van 120 dagen, waarvan 87 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren en met aftrek van het voorarrest.

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft primair – gelet op de bepleite vrijspraak – verzocht om af te zien van een strafoplegging. Subsidiair heeft zij het hof verzocht te volstaan met een straf gelijk aan het voorarrest.

Oordeel van het hof

Bij het bepalen van de straf en maatregel houdt het hof rekening met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte.

Verdachte heeft zijn minderjarige kinderen gedurende een periode van twee weken aan het wettig gestelde opzicht onttrokken. [benadeelde partij 1] was tijdens de pleegperiode 1,5 jaar oud en de tweeling [benadeelde partij 2] en [benadeelde partij 3] waren pas zes maanden oud. Bovendien was bij baby [benadeelde partij 2] sprake van ernstig (hersen)letsel, waarvoor nog nader onderzoek werd verricht door het [Ziekenhuis] en waarvoor hij behandeling nodig had. Verdachte is met zijn gezin naar Spanje gereden en heeft SAVE, ondanks diens pogingen daartoe, niet in kennis gesteld over het welzijn en de verblijfplaats van de kinderen. Verdachte heeft, met name door [benadeelde partij 2] in zijn zorgelijke toestand mee te nemen op een lange reis zonder SAVE hierin te betrekken of te informeren, grote risico’s genomen en zijn verantwoordelijkheid als vader miskend.

Bij het opleggen van de straf heeft het hof kennis genomen van het uittreksel uit de justitiële documentatie van 20 april 2026, waaruit blijkt dat verdachte in het recente verleden niet is veroordeeld voor een strafbaar feit. Dit heeft verder geen invloed op de bepaling van de straf.

Het hof houdt rekening met de persoonlijke omstandigheden van verdachte, zoals die uit het dossier en ter terechtzitting in hoger beroep zijn gebleken. Na een periode van uithuisplaatsing en een intensieve gezinsopname wonen de drie kinderen sinds begin 2026 weer samen bij verdachte en zijn vrouw. Er is weer sprake van een gezamenlijke woonsituatie en familieleven. Verder heeft verdachte ter zitting aangegeven dat hij tot inzicht is gekomen dat hij destijds niet juist heeft gehandeld en dat hij spijt heeft van zijn houding in die periode.

Het bewezenverklaarde feit rechtvaardigt, gelet op de ernst, een oplegging van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Een detentie van verdachte acht het hof, gelet op de recente hereniging van het gezin echter te ingrijpend.

Alles overwegende acht het hof een gevangenisstraf van 120 dagen waarvan 86 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren en met aftrek van het voorarrest (17 dagen) in Spanje en (17 dagen) in Nederland, passend en geboden.

Het voorwaardelijk strafdeel acht het hof van belang om verdachte, zeker nu er nog een ondertoezichtstelling loopt, geen strafbare feiten meer te plegen.

De vordering van de advocaat-generaal

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de telefoon wordt teruggegeven aan de rechthebbende, te weten verdachte [verdachte] .

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft zich bij de vordering van de advocaat-generaal aangesloten.

Oordeel van het hof

Het hof zal de teruggave aan verdachte gelasten van de telefoon, omdat deze niet vatbaar is voor verbeurdverklaring of onttrekking aan het verkeer en het belang van strafvordering zich niet tegen teruggave verzet.

De straf is gebaseerd op de artikelen 14a, 14b, 14c, en 279 van het Wetboek van Strafrecht.

Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij golden op het moment van het bewezenverklaarde.

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 120 (honderdtwintig) dagen.

Bepaalt dat een gedeelte van de gevangenisstraf, groot 86 (zesentachtig) dagen, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, zijnde 34 dagen, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Gelast de teruggave aan de verdachte van het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten:

- een telefoon.

Beveelt de opheffing van het (geschorste) bevel voorlopige hechtenis.

Dit arrest is gewezen door mr. N.I.S. Boers, mr. L.G.J.M. van Ekert en mr. I. Augusteijn, in aanwezigheid van de griffier mr. M.J. de Groot - van de Ruitenbeek en is uitgesproken op de openbare zitting van het hof van 5 juni 2026.

Proces-verbaal van het in dezelfde zaak voorgevallene ter openbare terechtzitting van het gerechtshof van 5 juni 2026.

Tegenwoordig:

mr. R. Godthelp, voorzitter,

mr. B. van Roessel, advocaat-generaal,

mr. B. van Leeuwen, griffier.

De voorzitter doet de zaak uitroepen.

De verdachte is niet in de zaal van de terechtzitting aanwezig.

De voorzitter spreekt het arrest uit.

Waarvan is opgemaakt dit proces-verbaal, dat door de voorzitter en de griffier is vastgesteld en ondertekend.