GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN
locatie Arnhem, afdeling civiel
zaaknummer gerechtshof 200.369.962/02
zaaknummer rechtbank Overijssel 345555
beschikking van 16 juli 2026 over een verzoek tot schorsing van de uitvoerbaarheid bij voorraad
in de zaak van
[verzoekster] (de moeder)
die woont in [woonplaats1] ( [provincie] )
advocaat: mr. W. Geersen-Janssen
en
[verweerder] (de vader)die woont in [woonplaats2]advocaat: mr. L. de Groot
1. Samenvatting
De rechtbank Overijssel, locatie Almelo, heeft op 23 april 2026 een zorgregeling vastgelegd, per 1 juni 2026. Het hof wijst het verzoek van de moeder tot schorsing van de uitvoerbaarheid bij voorraad van die beslissing af en legt hierna uit waarom.
2. De feiten
De moeder en de vader zijn de ouders van:
[de minderjarige1] , geboren [in] 2020, en
[de minderjarige2] , geboren [in] 2023.
De ouders hebben samen het gezag over de kinderen. [de minderjarige1] en [de minderjarige2] wonen bij de moeder.
De ouders hebben in een ouderschapsplan van 11 maart 2025 afgesproken dat [de minderjarige1] en [de minderjarige2] iedere woensdag bij de vader zijn en dat zij ieder weekend één dag bij de vader zijn. Daarnaast is in het ouderschapsplan opgenomen dat de feestdagen en de vakanties zoveel mogelijk gelijk (“50/50”) tussen de ouders worden verdeeld en dat het ouderschapsplan in september 2025 zal worden geëvalueerd.
Sinds medio maart 2026 verblijven [de minderjarige1] en [de minderjarige2] iedere woensdag en een
keer per twee weken in het weekend, van zaterdag op zondag, bij de vader.
3. De procedure bij de rechtbank
De vader heeft de rechtbank gevraagd om de zorgregeling uit het ouderschapsplan te wijzigen en een andere, uitgebreidere, zorgregeling vast te stellen.
De rechtbank heeft op 23 april 2026 de volgende zorgregeling tussen de ouders vastgesteld, die ingaat op 1 juni 2026 en op basis waarvan de kinderen bij de vader zijn:
elke week van dinsdag 17:00 uur (vader haalt op) tot woensdag 17:00 uur, dan wel zolang sprake is van zwemles van [de minderjarige1] , tot 18:30 uur (moeder haalt op);
een keer per twee weken van vrijdag 17:00 uur (moeder brengt) tot zondag 17:00 uur (vader brengt);
de helft van de schoolvakanties en feestdagen, zoals door de vader is verzocht;
De rechtbank heeft beslist dat de voorlopige omgangsregeling mag worden uitgevoerd, ook al is er hoger beroep ingesteld (uitvoerbaar bij voorraad verklaard).
4. De procedure bij het hof
De moeder is het niet eens met de beslissing van de rechtbank. Zij komt daarvan in hoger beroep. De moeder wil (in deze procedure) dat het hof de uitvoerbaarheid bij voorraad van die beslissing schorst voor de duur van de procedure in hoger beroep.
De vader is het wel eens met de beslissing van de rechtbank. Hij wil dat het hof die beslissing in stand laat en het schorsingsverzoek afwijst.
De informatie die het hof heeft ontvangen
Het hof heeft de volgende stukken ontvangen:
het beroepschrift, ontvangen op 28 mei 2026;
het verweerschrift;
de brief van de raad van 30 juni 2026, waarin de raad zich afmeldt voor de zitting.
De zitting bij het hof was op 2 juli 2026. Aanwezig waren:
de moeder, bijgestaan door haar advocaat;
de vader, bijgestaan door zijn advocaat.
De advocaat van de moeder heeft spreekaantekeningen overgelegd.
5. Het oordeel van het hof
Wat in de wet staat
Het hoger beroep schorst de werking van een beschikking, tenzij de beschikking uitvoerbaar bij voorraad is verklaard. Op grond van artikel 360 lid 2, tweede volzin, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) kan de hogere rechter, als hoger beroep is ingesteld tegen een beschikking die uitvoerbaar bij voorraad is verklaard, alsnog de werking schorsen.
De rechtbank heeft de beslissing uitvoerbaar bij voorraad verklaard en die beslissing niet verder toegelicht. In dat geval kan het hof de uitvoerbaarheid schorsen als het belang van de moeder om de situatie te houden zoals die was voordat de uitspraak werd gedaan, zwaarder weegt dan het belang van de vader om de uitspraak meteen te kunnen uitvoeren.
Het hof gaat uit van de overwegingen en beslissingen van de beschikking van de rechtbank en kijkt voor zijn beslissing niet naar de kans van slagen van het hoger beroep. Als blijkt dat de beslissing van de rechtbank op een duidelijke fout of vergissing (een ‘kennelijke misslag’) berust, kan het hof de uitvoerbaarheid schorsen. Ook kan het hof de uitvoerbaarheid schorsen als zich na de bestreden uitspraak nieuwe feiten hebben voorgedaan waarmee in de bestreden uitspraak geen rekening kon worden gehouden. Die feiten moeten wel kunnen rechtvaardigen dat van de bestreden uitspraak wordt afgeweken.
Het standpunt van de moeder
De moeder voert aan dat de uitbreiding van de zorgregeling te snel gaat voor de kinderen. Sinds de zorgregeling op 1 juni 2026 is ingegaan, vertonen de kinderen signalen van stress, angst en hebben ze fysieke klachten. Ze zijn emotioneel tijdens de wisselmomenten, plassen vrijwel iedere nacht in bed en slapen slecht. Wanneer de zorgregeling in stand blijft, is het aannemelijk dat de klachten erger zullen worden. Verder berust de beslissing van de rechtbank op een kennelijke misslag. De rechtbank motiveert onvoldoende waarom de kinderen een uitbreiding van de zorgregeling aankunnen. Wanneer de moeder zou moeten wachten op de inhoudelijke behandeling van het hoger beroep, is het volgens haar niet meer mogelijk om de zorgregeling terug te draaien, omdat de zomervakantie van de kinderen al snel begint, namelijk op 6 juli 2026.
Het standpunt van de vader
De vader voert aan dat de zorgregeling goed verloopt. De signalen die de moeder bij de kinderen waarneemt, ziet hij niet. De kinderen zijn vrolijk, eten goed en slapen bij hem normaal. [de minderjarige1] heeft soms moeite met de wisselingen en vertelt ook aan de vader dat ze wil blijven. Het is aan de ouders om haar hierin goed te begeleiden. De ervaring van de vader is dat dit ook prima gaat en dat [de minderjarige1] dan snel weer rustig is. De bezwaren van de moeder lijken zich vooral te richten tegen de zomervakantieregeling, terwijl de zorgregeling naar behoren en zonder problemen wordt uitgevoerd. Van onomkeerbare of moeilijk herstelbare gevolgen is geen sprake. Een vakantieregeling is tijdelijk en aanpasbaar. Daartegenover staat het zwaarwegend belang van de vader en de kinderen bij voortzetting van de door de rechtbank vastgestelde regeling, in het bijzonder vanwege de behoefte aan duidelijkheid en continuïteit.
Het oordeel van het hof
Het uitgangspunt is dat een beslissing van de rechtbank, die uitvoerbaar bij voorraad is verklaard, wordt uitgevoerd. In de door de moeder gestelde feiten en omstandigheden ziet het hof geen aanleiding voor schorsing en daarmee van dat uitgangspunt af te wijken.
In de eerste plaats kan niet worden vastgesteld dat de rechtbank haar beslissing op een kennelijke (feitelijke of juridische) misslag heeft gegrond. Een kennelijke misslag is een duidelijke fout of een vergissing die zo zonneklaar is dat er geen twijfel over kan bestaan. De moeder voert aan dat de rechtbank onvoldoende heeft gemotiveerd waarom de kinderen de zorgregeling aankunnen en dat geen onderzoek is gedaan naar de draagkracht van de kinderen. Nog los van de vraag of de motivering onvoldoende is, is dat geen kennelijke misslag maar een vraag die in de bodemprocedure aan de orde kan worden gesteld.
In de tweede plaats heeft de moeder haar stelling dat de kinderen (en zij) een groter belang hebben bij schorsing van de werking van de beschikking dan de vader bij de uitvoering van de beschikking, onvoldoende aannemelijk gemaakt. Hoewel de moeder grote zorgen heeft over de signalen die de kinderen bij haar laten zien, heeft de vader verklaard dat hij die signalen niet herkent op de momenten dat de kinderen bij hem zijn. De moeder heeft haar stellingen niet verder onderbouwd. Zo heeft zij geen stukken van professionals overgelegd, waaruit kan blijken dat de kinderen klachten ervaren rondom de omgangsmomenten en hoe acuut of serieus die klachten zijn. Het hof kan op basis van wat de moeder vertelt niet vaststellen dat er ‘hechtingsproblematiek’ is, zoals de moeder aanvoert. Wel erkennen beide ouders dat de kinderen moeite hebben met het nemen van afscheid bij de overdrachtsmomenten. De kinderen zijn nog jong en de huidige zorgregeling wordt sinds enkele weken uitgevoerd. Het is aan de ouders om de kinderen te stimuleren in het contact met de andere ouder. Daarbij kan hulpverlening voor de ouders en de kinderen helpen bij het verbeteren van het onderlinge contact en de communicatie.
Het hof ziet twee ouders die hun best doen voor de kinderen. Zij zijn allebei een goede ouder voor de kinderen. [de minderjarige1] en [de minderjarige2] hebben belang bij het opbouwen van contact met de vader, ook omdat de ouders als doel hebben om te komen tot een ‘co-ouderschapsregeling’. Bovendien zijn er bij de vader geen directe veiligheidsrisico’s of signalen waardoor er zorgen zijn over de omgang bij de vader. Het hof is daarom van oordeel dat het belang van de vader (en kinderen) bij uitvoering van de beschikking nu zwaarder weegt dan het belang bij schorsing van die beslissing. Het hof zal beslissen dat de beschikking van de rechtbank moet worden uitgevoerd totdat in de bodemprocedure wordt beslist over een definitieve zorgregeling.
6. De beslissing
Het hof, beschikkende in hoger beroep:
wijst het verzoek van de moeder af tot schorsing van de uitvoerbaarheid bij voorraad van de beschikking van de rechtbank Overijssel, locatie Almelo, van 23 april 2026.
Deze beschikking is gegeven door mrs. E. de Boer, M.L. van der Bel en P.B. Kamminga, bijgestaan door mr. T.F. de Ruiter als griffier en is in het openbaar uitgesproken op 16 juli 2026.