GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN
[betrokkene] (hierna: de betrokkene),
De beslissing van de kantonrechter
zittingsplaats Leeuwarden
Arrest op het hoger beroep inzake de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (Wahv) tegen de beslissing van de kantonrechter van de rechtbank NoordNederland van 7 juli 2025, betreffende
wonende te [woonplaats] .
De gemachtigde van de betrokkene is mr. N.G.A. Voorbach, kantoorhoudende te Zoetermeer.
De kantonrechter heeft het beroep van de betrokkene tegen de beslissing van de officier van justitie gegrond verklaard, die beslissing vernietigd en de inleidende beschikking gewijzigd in die zin dat het bedrag van de sanctie wordt gematigd tot € 176,25. Het verzoek om een proceskostenvergoeding is toegewezen tot een bedrag van € 56,69.
Het verloop van de procedure
De gemachtigde van de betrokkene heeft hoger beroep ingesteld tegen de beslissing van de kantonrechter. Er is gevraagd om een proceskostenvergoeding.
De advocaat-generaal heeft de gelegenheid gekregen een verweerschrift in te dienen. Van die gelegenheid is geen gebruik gemaakt.
De beoordeling
1. De gemachtigde van de betrokkene voert aan dat de kantonrechter bij de vaststelling van de hoogte van de proceskostenvergoeding ten onrechte de wegingsfactor 0,25 (gewicht van de zaak = zeer licht) heeft toegepast.
2. De kantonrechter heeft overwogen dat de wegingsfactor 0,25 wordt toegepast, omdat de sanctie uitsluitend wordt gematigd vanwege de overschrijding van de redelijke termijn van berechting en heeft daarbij verwezen naar de meervoudige uitspraak van de rechtbank Gelderland van 25 april 2025 (ECLI:NL:RBGEL:2025:3401).
3. De grond van de gemachtigde slaagt. De kantonrechter heeft het bedrag van de sanctie gematigd wegens de overschrijding van de redelijke termijn van berechting. Daarmee is de betrokkene gedeeltelijk in het gelijk gesteld en bestaat grond voor het toekennen van een proceskostenvergoeding. Het uitgangspunt is dat ook in geval de matiging van het bedrag van de sanctie uitsluitend haar grondslag heeft in de overschrijding van de redelijke termijn van berechting in eerste aanleg, het gewicht van de zaak als licht moet worden aangemerkt (vgl. het arrest van het hof van 21 januari 2025, ECLI:NL:GHARL:2025:253). De verwijzing naar de uitspraak van de rechtbank Gelderland van 25 april 2025 geeft geen aanleiding om daarover anders te oordelen, reeds omdat die zaak geen betrekking heeft op het matigen van een sanctie, maar op het toekennen van een vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn van berechting.
4. Het voorgaande brengt mee dat het hof de beslissing van de kantonrechter zal vernietigen voor wat betreft diens beslissing op het verzoek om een proceskostenvergoeding en zal doen wat de kantonrechter had behoren te doen, te weten een juiste proceskostenvergoeding toekennen.
5. De matiging van het sanctiebedrag vindt uitsluitend zijn grondslag in de overschrijding van de redelijke termijn van berechting in eerste aanleg. De proceskosten gemaakt in de fase van het administratief beroep komen niet voor vergoeding in aanmerking. Aan het indienen van het beroepschrift bij de kantonrechter dient één punt te worden toegekend. De waarde per punt bedraagt voor het (hoger) beroep € 934,-. Gelet op de aard van de zaak wordt de wegingsfactor 0,5 (gewicht van de zaak = licht) toegepast. Omdat de beslissing van de officier van justitie na 31 december 2023 is bekendgemaakt, wordt het bedrag van de in de procedure bij de kantonrechter gemaakte kosten op grond van artikel 13a, tweede lid, aanhef en onder a, van de Wahv vermenigvuldigd met factor 0,25.
Aldus bedraagt de vergoeding voor de in de procedure bij de kantonrechter gemaakte proceskosten € 116,75 (= 1 x € 934,- x 0,5 x 0,25).
6. Naar het oordeel van het hof bestaat in het onderhavige geval tevens aanleiding voor het toekennen van een proceskostenvergoeding voor de fase van het hoger beroep. De kantonrechter heeft de betrokkene een onjuiste proceskostenvergoeding toegekend. De gemachtigde van de betrokkene heeft hoger beroep moeten instellen om alsnog een juiste proceskostenvergoeding te krijgen. Het is dan ook redelijk om voor het hoger beroep een proceskostenvergoeding toe te kennen.
7. Aan het indienen van het hoger beroepschrift dient één punt te worden toegekend. De waarde per punt bedraagt € 934,-. Omdat de betrokkene in hoger beroep alleen in het gelijk wordt gesteld ten aanzien van de proceskostenvergoeding, wordt voor de vaststelling van de vergoeding van de in hoger beroep gemaakte proceskosten de wegingsfactor 0,25 (gewicht van de zaak = zeer licht) toegepast. Het bedrag van de in hoger beroep gemaakte kosten wordt op grond van artikel 13a, tweede lid, aanhef en onder b, van de Wahv vermenigvuldigd met factor 0,1. Aldus bedraagt de vergoeding voor de in hoger beroep gemaakte proceskosten € 23,35 (= 1 x € 934,- x 0,25 x 0,1).
De beslissing
Het gerechtshof:
vernietigt de beslissing van de kantonrechter voor wat betreft diens beslissing op het verzoek om een proceskostenvergoeding;
veroordeelt de advocaat-generaal tot het vergoeden van de proceskosten van de betrokkene tot een bedrag van € 140,10.
Dit arrest is gewezen door mr. Wijma, in tegenwoordigheid van mr. Starreveld als griffier, en op een openbare zitting uitgesproken.