GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN
[betrokkene] (hierna: de betrokkene),
De beslissing van de kantonrechter
zittingsplaats Leeuwarden
Arrest op het hoger beroep inzake de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (Wahv) tegen de beslissing van de kantonrechter van de rechtbank Midden-Nederland van 31 oktober 2025, betreffende
wonende te [woonplaats 1].
De gemachtigde van de betrokkene is [gemachtigde], wonende te [woonplaats 2].
De kantonrechter heeft het beroep van de betrokkene tegen de beslissing van de officier van justitie gedeeltelijk gegrond verklaard en de sanctie gematigd tot een bedrag van € 275,25.
Het verloop van de procedure
De gemachtigde van de betrokkene heeft hoger beroep ingesteld tegen de beslissing van de kantonrechter.
De advocaat-generaal heeft een verweerschrift ingediend.
De gemachtigde van de betrokkene heeft het beroep schriftelijk nader toegelicht.
De advocaat-generaal heeft de gelegenheid gekregen daarop te reageren. Van die gelegenheid is geen gebruik gemaakt.
De beoordeling
1. Aan de betrokkene is als kentekenhouder bij inleidende beschikking een sanctie opgelegd van € 367,- voor: “32 km per uur harder rijden dan mag op een autosnelweg buiten de bebouwde kom (verkeersbord A1)”. Deze gedraging zou zijn verricht op 18 september 2023 om 13.27 uur op de trajectcontrole A12 links in Utrecht met het voertuig met het kenteken [kenteken].
2. De kantonrechter heeft het bedrag van de sanctie gematigd tot € 275,25 omdat de redelijke termijn van berechting in eerste aanleg is overschreden.
3. De gemachtigde, ten tijde van de gedraging de bestuurder van het voertuig, voert aan dat de gedraging niet verwijtbaar is verricht. Er was sprake van een acute medische situatie, namelijk een acute sanitaire noodsituatie van een hoogbejaarde passagier van 89. Er was geen ander alternatief dan de snelheid te verhogen tot de eerstvolgende afrit, waar onmiddellijk is gestopt. Er was geen sprake van roekeloos rijgedrag of structureel te hard rijden. De kantonrechter heeft onvoldoende gemotiveerd dat er toch gevaar is geweest en de noodsituatie geen grond is voor verdere matiging. De foto van de trajectcontrole toont geen enkel voertuig in de omgeving en het tijdstip van de gedraging staat bekend als niet druk. Eerder in de procedure is al een verklaring van de passagiers toegestuurd. Verder merkt de gemachtigde op dat de officier van justitie niet op tijd heeft beslist. De procedure loopt inmiddels geruime tijd. De gemachtigde heeft deze vertraging niet veroorzaakt. In het licht van de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) moet dit bij de beoordeling van de billijkheid van de sanctie worden betrokken.
4. Gelet op de stukken in het dossier en in aanmerking genomen dat de gemachtigde de gedraging niet ontkent, is naar het oordeel van het hof komen vast te staan dat de gedraging is verricht. Vervolgens dient het hof te beoordelen of er andere redenen zijn een sanctie achterwege te laten of het bedrag van de sanctie te matigen.
5. De reden dat een passagier zeer nodig moest plassen en de gemachtigde wilde voorkomen dat kleding en het interieur van het voertuig bevuild raakten mag in zijn beleving dringend en legitiem zijn geweest, maar is geen bijzondere omstandigheid die aanleiding geeft de sanctie achterwege te laten of het bedrag van de sanctie te matigen. Daartoe wordt overwogen dat van weggebruikers mag worden verwacht dat voorafgaand aan en gedurende een reis zodanige maatregelen worden getroffen dat in het verkeer niet de situatie ontstaat dat verkeersregels moeten worden overtreden om een sanitaire stop te maken. Dit geldt ook, of misschien wel juist, voor hoogbejaarde passagiers. Het is daarbij niet relevant of het druk was op de weg, of de gemachtigde roekeloos reed en of een eventuele overtreding al dan niet (extra) gevaar oplevert. Het betreft hier niet een noodsituatie die het overschrijden van de maximumsnelheid kan rechtvaardigen.
6. De omstandigheid dat de redelijke termijn berechting is overschreden geeft evenmin aanleiding om de sanctie verder te matigen dan de kantonrechter heeft gedaan. De redelijke termijn van twee jaar is in eerste aanleg met iets meer dan een maand overschreden. De kantonrechter heeft daar bij de beoordeling van het beroep rekening mee gehouden en ter compensatie het bedrag van de sanctie met 25 procent gematigd. Dat is gebruikelijk volgens vaste rechtspraak. De gemachtigde heeft niet iets aangevoerd dat meebrengt dat hier van afgeweken moet worden. In hoger beroep is de redelijke termijn niet overschreden, zodat ook daarin geen grond ligt om het bedrag van de sanctie verder te matigen.
7. Gelet op het voorgaande zal het hof de beslissing van de kantonrechter bevestigen.
De beslissing
Het gerechtshof:
bevestigt de beslissing van de kantonrechter.
Dit arrest is gewezen door mr. Beswerda, in tegenwoordigheid van mr. Wijmenga als griffier, en op een openbare zitting uitgesproken.