ECLI:NL:GHARL:2026:6343

geboren op [geboortedag] 1985 in [geboorteplaats] ,

wonende te [adres] .

Verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen het vonnis van de politierechter.

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van het hof van 18 september 2026 en het onderzoek op de terechtzitting bij de politierechter.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal, strekkende tot veroordeling van verdachte voor het primair ten laste gelegde feit (diefstal met braak) tot een gevangenisstraf van 30 dagen, met aftrek van voorarrest. Deze vordering is na voorlezing aan het hof overhandigd.

Bij het hierboven genoemde vonnis, waartegen het hoger beroep is gericht, heeft de politierechter:

Het hof vernietigt het vonnis om redenen van doelmatigheid en doet daarom opnieuw recht.

Op de zitting bij de politierechter is de tenlastelegging gewijzigd.

Aan verdachte is na deze wijziging ten laste gelegd dat:

primairhij op of omstreeks 5 december 2025 te [plaats] een accu, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan Politie Oost-Nederland, in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft en/of dat/die weg te nemen goed/goederen onder zijn bereik heeft gebracht door middel van braak en/of verbreking.

subsidiairhij op of omstreeks 5 december 2025 te [plaats] , een accu, althans een goed heeft verworven, voorhanden heeft gehad, en/of heeft overgedragen, terwijl hij ten tijde van de verwerving of het voorhanden krijgen van dit goed wist, althans redelijkerwijs had moeten vermoeden dat het een door misdrijf verkregen goed betrof.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

Standpunt van de advocaat-generaal

De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat het primair ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen kan worden. Er is sprake geweest van een onrechtmatige staande houding. De politierechter heeft daar in voldoende mate rekening mee gehouden bij de strafoplegging.

Oordeel van het hof

Het hof gaat uit van de navolgende feiten en omstandigheden.

Uit het proces-verbaal van bevindingen van verbalisanten [verbalisant 1] en [verbalisant 2] van 6 december 2025, dossierpagina 5 en verder, en het proces-verbaal van aanhouding verdachte van dezelfde verbalisanten van 5 december 2025, dossierpagina 17 en verder, komt het volgende naar voren. Op 4 december 2025 is door verbalisant [verbalisant 3] een lokfiets ingezet op de [straat 1] in [plaats] . Dit vond plaats op basis van artikel 3 Politiewet. De aanleiding hiervoor was dat er sprake was van een trend in het plegen van strafbare feiten in de binnenstad van [plaats] . De fiets is door verbalisant [verbalisant 3] in een rij met meerdere fietsen geplaatst, zodat deze in het algemene straatbeeld paste. De accu betrof een elektrische accu van het merk Bosch, een goed dat veelvuldig wordt gestolen. De fiets is op donderdag 4 december 2025, omstreeks 16.35 uur aan de [straat 1] geplaatst, ter hoogte van de boekhandel en op vrijdag 5 december, omstreeks 22.32 uur weggenomen. De accu verplaatste zich vervolgens naar de [straat 2] in [plaats] . Vanaf daar ging de accu, rond 22.33 uur, in de richting van de kruising [straat 2] met de [straat 3] . Vervolgens verplaatste de accu zich op de [straat 4] en daarna op de [straat 5] .

Verbalisanten [verbalisant 2] en [verbalisant 1] zagen om 22.42 uur een manspersoon lopen in de [straat 6] , op de kruising met de [straat 7] . Deze man was ambtshalve bekend bij de politie als veelpleger van het plegen van fietsen- en accudiefstallen en betrof verdachte. Zij zagen verdachte lopen met een fiets en aan de fiets hing een bigshopper. Verbalisanten hebben verdachte om 22.42 uur staande gehouden en zagen in de bigshopper een tas zitten van de Action met daarin twee fietsaccu's, waarvan één de lokaccu was. Daarop is verdachte aangehouden ter zake van diefstal en heling van een accu. De lokaccu werd zonder toestemming van de politie Oost-Nederland weggenomen.

Juridisch kader

Op grond van artikel 52 Sv is een opsporingsambtenaar bevoegd de identiteit van een verdachte vast te stellen en hem daartoe staande te houden. De rechter dient bij de toetsing van de aanwending van deze bevoegdheid te beoordelen of de betrokken opsporingsambtenaar tot de conclusie kon komen dat sprake was van een redelijk vermoeden van schuld aan enig strafbaar feit. Of daarvan sprake is moet worden vastgesteld op basis van de feiten en omstandigheden die bekend waren op het moment van de staande houding.

Vormverzuim onrechtmatige staande houding

Het hof is van oordeel dat de verbalisanten verdachte in de gegeven situatie niet als verdachte konden aanmerken in de zin van artikel 27 Sv en dat verdachte derhalve niet mocht worden staande gehouden ter vaststelling van zijn identiteit zoals bedoeld in artikel 52 Sv. De omstandigheid dat de verbalisanten verdachte, ambtshalve bekend als veelpleger van fietsen- en accudiefstallen, 10 minuten na het wegnemen van de fiets in de [straat 6] , zagen lopen met een bigshopper, in de buurt van de plaats waar de lokaccu zich zou bevinden, was onvoldoende voor een redelijk vermoeden van schuld. Volgens openbaar raadpleegbare bronnen blijkt dat de afstand tussen de boekenwinkel aan de [straat 1] en de plaats waar verdachte is staande gehouden circa 500 meter bedraagt. Tussen de diefstal van de fiets en het aantreffen van verdachte zit een tijdsbestek van 10 minuten. Onduidelijk is gebleven hoeveel andere personen zich tijdens en na de diefstal van de fiets in de buurt van de lokaccu hebben bevonden. Ook is niet gebleken dat en met welke mate van nauwkeurigheid verbalisanten hebben kunnen vaststellen in hoeverre de route die verdachte heeft afgelegd en de plaats waar verdachte zich bevond ten tijde van de staande houding overeen kwam met de bewegingen en locatie van de lokaccu.

Het hof concludeert dat de staande houding van verdachte onrechtmatig was, waarmee sprake is geweest van een inbreuk op de persoonlijke levenssfeer in de zin van artikel 8 EVRM. Dat levert een onherstelbaar vormverzuim op als bedoeld in artikel 359a Sv. In aanmerking nemende het belang van het geschonden voorschrift, de ernst van het verzuim en het nadeel dat daardoor is veroorzaakt, is het hof van oordeel dat het door het vormverzuim veroorzaakte nadeel zich laat compenseren door strafvermindering en dat daarmee kan worden volstaan. Niet aannemelijk is geworden dat het recht op een eerlijk proces in het geding is gekomen.

Het hof acht op grond van de inhoud van wettige bewijsmiddelen, wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het primair tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:

primairhij op 5 december 2025 te [plaats] een accu die geheel aan Politie Oost-Nederland, toebehoorde heeft weggenomen met het oogmerk om die zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van braak.

Het hof spreekt verdachte vrij van die onderdelen van de tenlastelegging die hierboven niet bewezen zijn verklaard.

Het bewezenverklaarde is strafbaar.

Het primair bewezenverklaarde levert op:

diefstal, waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van braak.

Verdachte is strafbaar omdat geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die maakt dat verdachte niet strafbaar is.

Standpunt van de advocaat-generaal

De advocaat-generaal heeft gerekwireerd verdachte te veroordelen tot een gevangenisstraf van 30 dagen, met aftrek van voorarrest. De onrechtmatige staande houding moet leiden tot strafvermindering, zoals de politierechter in eerste aanleg heeft gedaan.

Oordeel van het hof

Bij het bepalen van de straf houdt het hof rekening met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte.

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan diefstal met braak van een lokaccu van de politie. Met dit handelen heeft verdachte schade en overlast berokkend. Hij heeft kennelijk alleen oog gehad voor zijn eigen persoonlijk financieel gewin en heeft in het geheel geen respect getoond voor de eigendomsrechten van een ander.

Het hof heeft bij de strafoplegging gelet op het strafblad van verdachte van 19 augustus 2026, waaruit volgt dat hij eerder voor soortgelijke en andersoortige strafbare feiten onherroepelijk is veroordeeld. Daarnaast houdt het hof rekening met de toepassing van artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht.

Verder houdt het hof bij het bepalen van de straf rekening met het feit dat sprake is geweest van een vormverzuim, te weten een onrechtmatige staande houding. Dit betreft een vormverzuim in de zin van artikel 359a Sv. Het hof zal als gevolg van dit vormverzuim de op te leggen straf matigen.

Alles afwegende acht het hof in beginsel, mede gelet op de ernst van het feit en de hardnekkige recidive, een gevangenisstraf van 54 dagen, met aftrek van voorarrest, passend. Gelet echter op het vormverzuim, acht het hof passend en geboden de oplegging van een gevangenisstraf van 30 dagen, met aftrek van voorarrest.

Verbeurdverklaring

Het primair bewezenverklaarde is begaan met behulp van een schroevendraaier van het merk Sencys (goednummer BZAV2840). Die behoort aan verdachte toe en zal daarom worden verbeurd verklaard. Hierbij is rekening gehouden met de financiële draagkracht van de verdachte.

Onttrekking aan het verkeer

Bij gelegenheid van het onderzoek van verdachte naar het door hem primair begane feit zijn twee zakjes met cocaïne aangetroffen. Deze behoren aan verdachte toe. Het hof onttrekt deze twee zakjes met cocaïne aan het verkeer omdat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met het algemeen belang en de wet.

Teruggave

Het hof zal de teruggave aan de politie Oost-Nederland gelasten van de onder verdachte inbeslaggenomen fietsaccu, merk Bosch (goednummer 3592432).

De straffen en maatregel zijn gebaseerd op de artikelen 33, 33a, 36b, 36d, 63 en 311 van het Wetboek van Strafrecht.

Deze voorschriften zijn toegepast zoals zij golden op het moment van het bewezenverklaarde.

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het primair tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het primair bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 30 (dertig) dagen.

Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Verklaart verbeurd het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten:

een schroevendraaier van het merk Sencys (goednummer BZAV2840).

Beveelt de onttrekking aan het verkeer van het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten: twee plastic zakjes, bevattende cocaïne (goednummer 3592427).

Gelast de teruggave aan de politie Oost-Nederland van het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten: een fietsaccu, merk Bosch (goednummer 3592432).

Dit arrest is gewezen door mr. G.A. Versteeg, mr. M.B. de Wit en mr. K.K. Lindenberg, in aanwezigheid van de griffier mr. G.A.G. van Essen en is uitgesproken op de openbare zitting van het hof van 2 oktober 2026.