ECLI:NL:GHDHA:2023:2565, Gerechtshof Den Haag, 19-12-2023, 200.322.676/01

GERECHTSHOF DEN HAAG

Arrest van 19 december 2023

Het verloop van het geding

De beoordeling van het hoger beroep

Vonnis 5 januari 2023

Vordering van de man in appel

2. De man vordert in hoger beroep: alsdan op nader aan te voeren gronden te horen eis doen en concluderen dat het aan het hof behage te vernietigen het vonnis op 5 januari 2023 door de rechtbank te Rotterdam tussen partijen gewezen, en opnieuw rechtdoende bij arrest, uitvoerbaar bij voorraad:

Spoedeisend belang?

3. Uit de memorie van antwoord volgt dat de vrouw van mening is dat de man geen spoedeisend belang heeft om deze procedure in te stellen. Het hof begrijpt uit het appel van de man dat hij stelt nog steeds een spoedeisend belang te hebben bij de onderhavige vordering te meer daar hij zijn financiering van de overname van de echtelijke woning rond heeft.

4. Het hof is van oordeel dat de man een spoedeisend belang heeft bij zijn vordering. Tussen partijen is sprake van een langdurige en complexe echtscheiding waar beide partijen een aandeel in hebben. Zowel de man als de vrouw hebben er een belang bij dat er zoveel mogelijk een einde komt aan de jarenlange rechtsstrijd. De toedeling van de voormalige echtelijke woning aan de man heeft de rechtbank Rotterdam al in de beschikking d.d. 24 maart 2020 vastgelegd als zijnde de afspraak van partijen. De grieven van de vrouw tegen deze vastlegging heeft het hof in hoger beroep bij beschikking d.d. 19 december 2023 verworpen. Door het verwezenlijken van de verdeling van de voormalige echtelijke woning door de goederenrechtelijke voltooiing ervan komt er ten minste een einde aan een onderdeel van een conflict tussen partijen en komen partijen losser van elkaar. Door de goederenrechtelijke levering van de woning aan de man en het ontslag van de vrouw uit haar hoofdelijke aansprakelijkheid ontstaat er voor beide partijen een stuk financiële rechtszekerheid.

De grieven

5. Gezien de onderlinge samenhang van de grieven zal het hof de grieven gemeenschappelijk bespreken.

6. De man is van mening dat de redenering van de voorzieningenrechter op drie punten onjuist is. Het hof begrijpt uit de toelichting van de man dat hij niet verwijtbaar heeft gehandeld met betrekking tot de uitvoering van de overeenkomst inzake de verdeling van de woning. De man verwijst ter onderbouwing van zijn stelling naar de vier procedures die de vrouw tegen hem heeft gevoerd waarbij de woning een onderdeel was van het geschil. In de visie van de man heeft de vrouw ook berust in de waardebepaling van € 940.000,- met betrekking tot de woning.

7. Door de vrouw is gemotiveerd verweer gevoerd. In de visie van de vrouw is er geen sprake van verdeling en is er geen overeenstemming over de wijze van verdeling van de woning. In de visie van de vrouw hebben partijen zich in het verdelingsvonnis van 24 maart 2020 voorgenomen om de woning aan de man toe te delen, maar wel onder de voorwaarden: 1) als het financieel kan en 2) binnen drie maanden. In randnummer 20 van haar memorie van grieven stelt de vrouw dat de man niet drie jaar lang een verdeling kan blokkeren en de vrouw haar eigen leven niet laten leiden en de vrouw opzadelen met hogere financieringsrenten. In de visie van de vrouw is er thans geen reden meer de woning aan de man toe te delen aangezien de man dat niet kan bekostigen.

8. Het hof overweegt als volgt. De rechtsrelatie tussen ex-echtgenoten wordt mede beheerst door de redelijkheid en billijkheid. Van beide ex-echtgenoten tevens deelgenoten in een eenvoudige gemeenschap zijnde de woning, mag in redelijkheid worden verlangd dat zij op een constructieve wijze meewerken aan de verdeling. Uit de beschikking van 24 maart 2020 van de rechtbank Rotterdam volgt naar het oordeel van het hof expliciet dat er tussen partijen overeenstemming bestond dat de woning te Rotterdam aan de man zou worden toegedeeld tegen een waarde van € 940.000,- en dat de man de op de woning rustende hypothecaire geldlening als een eigen schuld zou overnemen en de vrouw ter zake die lening zou vrijwaren. Uit het proces-verbaal van dit hof van de zitting van 8 april 2021 volgt eveneens dat de woning te Rotterdam wordt verdeeld met toedeling aan de man voor een bedrag van € 940.000,-. In het proces-verbaal staat letterlijk: ”De voorzitter vat samen dat partijen overeenstemming hebben bereikt over de waarde van de woning in die zin dat de waarde van de woning gelijk is aan de hypothecaire geldlening die erop op rust.” Het enkele feit dat de man – mede bezien het conflict tussen partijen – niet binnen drie maanden de financiering heeft kunnen verkrijgen inzake de overname van de woning, rechtvaardigt niet dat de vrouw niet meer gebonden is aan de overeenkomst van verdeling die zij met de man op 24 maart 2020 heeft gesloten met betrekking tot de woning. Ook zij heeft haar aandeel erin gehad dat de man niet binnen de gestelde termijn van drie maanden uitvoering kon geven aan hetgeen partijen waren overeengekomen met betrekking tot de woning. Het hof is van oordeel dat de man niet toerekenbaar te kort is geschoten in de uitvoering van de op 24 maart 2020 tussen partijen gesloten overeenkomst inzake de woning te Rotterdam. Het hof is derhalve van oordeel dat de man nakoming kan vorderen van deze overeenkomst, hetgeen impliceert dat de vrouw dient mee te werken aan de goederenrechtelijke voltooiing van de toedeling van de woning aan de man door het meewerken aan de daarvoor vereiste leveringshandeling middels notariële akte en dat de vrouw uit haar hoofdelijke aansprakelijkheid jegens de bank wordt ontslagen. Ook uit de beschikking van dit hof van 19 december 2023 volgt dat de vrouw aan de verdeling van de woning te Rotterdam is gehouden. De grieven van de man treffen derhalve doel.

Dwangsom

Proceskosten

Beslissing