ECLI:NL:GHDHA:2026:2828

In eerste aanleg is de verdachte ter zake van het onder 2 met parketnummer 09-100590-23 tenlastegelegde vrijgesproken van de diefstal van de schoudertas. Voor het overige is de verdachte ter zake van het onder 1, 2 en 3 met parketnummer 09-100590-23 tenlastegelegde en het onder parketnummer 09-146283-23 tenlastegelegde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 40 maanden, met aftrek van voorarrest.

Voorts is beslist omtrent de vorderingen van de benadeelde partijen en de vordering tot tenuitvoerlegging, zoals nader omschreven in het vonnis waarvan beroep.

Namens de verdachte is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.

De benadeelde partij [benadeelde partij 1] is in eerste aanleg niet-ontvankelijk verklaard in zijn vordering tot schadevergoeding. Hij heeft zich – hoewel daartoe in de gelegenheid gesteld - in hoger beroep niet opnieuw gevoegd, zodat die vordering thans niet meer aan de orde is.

Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:

Zaak met parketnummer 09-100590-23:

Zaak met parketnummer 09-146283-23:

hij op of omstreeks 20 oktober 2022 te 's-Gravenhage tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, een speaker (van het merk JBL) en/of een telefoon, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [benadeelde partij 2] en/of [benadeelde partij 1] , in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden bevestigd, met uitzondering van de opgelegde straf, en dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 1.200 dagen, waarvan 29 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaren, met als bijzondere voorwaarde een meldplicht bij de reclassering.

Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven, omdat de proceshouding van de verdachte in hoger beroep is gewijzigd en geen verweer is gevoerd tegen de door de rechtbank bewezenverklaarde feiten. Voorts komt het hof tot een andere strafoplegging en een andere beslissing ten aanzien van de vordering van de benadeelde partij.

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het in de zaak met parketnummer 09-100590-23 onder 1, 2 en 3 en in de zaak met parketnummer 09-146283-23 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:

Zaak met parketnummer 09-100590-23:

Zaak met parketnummer 09-146283-23:

hij op of omstreeks 20 oktober 2022 te 's-Gravenhage tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, een speaker (van het merk JBL) en/of een telefoon, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [benadeelde partij 2] en/of [benadeelde partij 1] , in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het deze zich wederrechtelijk toe te eigenen.

Hetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in de verdediging.

Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.

In die gevallen waarin de wet aanvulling van het arrest vereist met de bewijsmiddelen dan wel, voor zover artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegepast, met een opgave daarvan, zal zulks plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit arrest zal worden gehecht.

Het in de zaak met parketnummer 09-100590-23 onder feiten 1, 2 en 3 bewezenverklaarde levert op:

de voortgezette handeling van:

(feit 1) medeplegen van opzettelijk iemand wederrechtelijk van de vrijheid beroven en beroofd houden

en

(feit 2) diefstal, voorafgegaan en vergezeld van geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en die diefstal gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen

en

(feit 3) diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van valse sleutels.

Het in de zaak met parketnummer 09-146283-23 bewezenverklaarde levert op:

diefstal door twee of meer verenigde personen.

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

Het hof heeft de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.

Daarbij heeft het hof in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

De verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt aan de wederrechtelijke vrijheidsberoving van de aangever. Nadat de aangever op straat door de verdachte werd aangesproken met de bedoeling geld van hem te verkrijgen, hebben de verdachte en anderen de aangever gedwongen mee te gaan naar een benzinestation om geld te pinnen en vervolgens naar de woning van één van de verdachten. Aldaar werd de aangever gedwongen zijn telefoon af te geven, waarna met die telefoon diverse pintransacties zijn verricht. Zowel op straat als in de woning is de aangever (met een mes) bedreigd of werd er geweld tegen hem gebruikt op momenten dat hij aan de situatie probeerde te ontsnappen.

De verdachte heeft door zijn handelen op grove wijze inbreuk gemaakt op de lichamelijke en geestelijke integriteit van aangever en geen respect getoond voor zijn recht op vrijheid en zijn recht op eigendom. Het hof rekent het de verdachte in het bijzonder aan dat hij betrokken is geweest bij de geweldshandelingen. De vrijheidsberoving en de wijze waarop deze heeft plaatsgevonden, moeten voor aangever bijzonder beangstigend zijn geweest. Te meer nu aangever de Nederlandse taal niet machtig is en derhalve niet kon begrijpen wat de verdachten onderling bespraken. Het is algemeen bekend dat slachtoffers van dergelijke misdrijven daarvan nog lang psychische gevolgen ondervinden. Uit de in hoger beroep voorgedragen slachtofferverklaring en de omstandigheid dat aangever na de gebeurtenissen psychologische hulp heeft gezocht, blijkt ook dat de feiten een aanzienlijke impact op hem hebben gehad en nog steeds hebben.

Daarnaast heeft de verdachte zich samen met anderen schuldig gemaakt aan diefstal uit een eetgelegenheid, waarbij een JBL-speaker en telefoon van de medewerker zijn weggenomen. Door aldus te handelen heeft de verdachte eveneens blijk gegeven geen respect te hebben voor de eigendomsrechten van anderen.

Voorts heeft het hof acht geslagen op een de verdachte betreffend uittreksel Justitiële Documentatie d.d. 13 augustus 2026, waaruit blijkt dat de verdachte reeds eerder en veelvuldig onherroepelijk is veroordeeld voor het plegen van soortgelijke en andersoortige strafbare feiten.

Het hof is van oordeel dat, gelet op de ernst van de feiten en het aandeel dat de verdachte hierin heeft gehad, alsmede gelet op het omvangrijke strafblad van de verdachte niet kan worden volstaan met een andere of lichtere straf dan een substantiële onvoorwaardelijke gevangenisstraf.

Evenwel zal het hof tot een andere strafoplegging komen dan de rechtbank. Doorslaggevend daarbij zijn de ter terechtzitting in hoger beroep door en namens de verdachte gepresenteerde persoonlijke omstandigheden. Het hof heeft in dit verband acht geslagen op een e-mailbericht van een reclasseringsmedewerker van 25 augustus 2026. Hieruit volgt onder meer dat de verdachte sinds zijn traumatherapie tijdens zijn detentie in deze zaak rustiger is en gemotiveerd is om zijn leven een positieve wending te geven en gemotiveerd is nieuwe politiecontacten te allen tijde te voorkomen. De reclasseringsmedewerker ziet daarbij een duidelijke verandering ten opzichte van de periode voorafgaand aan de detentie van de verdachte. De verdachte heeft inmiddels afstand gedaan van zijn oude vrienden en is aangemeld voor een coachingstraject, gericht op het vinden van zinvolle dagbesteding.

In het voordeel van de verdachte weegt het hof tot slot de proceshouding van de verdachte mee. Ter terechtzitting in hoger beroep is gebleken dat de verdachte inmiddels meer inzicht heeft in de ernst van zijn handelen en zich ook schuldbewuster toont over wat er is gebeurd.

Al met al acht het hof de door de officier van justitie in eerste aanleg gevorderde straf passend en geboden en ziet het hof dus ook – anders dan de rechtbank – ter voorkoming van recidive aanleiding om een deel van de straf voorwaardelijk op te leggen en daar een meldplicht aan te verbinden, ook zodat de verdachte huidige belgeleiding kan behouden.

Redelijke termijn

Het hof heeft echter geconstateerd dat de redelijke termijn, als bedoeld in artikel 6, eerste lid, van het van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en de fundamentele vrijheden is overschreden.

De verdachte heeft op 13 november 2023 hoger beroep ingesteld tegen het vonnis. Het dossier is bij het hof binnengekomen op 28 augustus 2024. Nu het hof op 9 september 2026 arrest wijst, is de redelijke termijn – die vanwege de omstandigheid dat de verdachte gedurende het grootste deel van de appelprocedure in voorlopige hechtenis verbleef op 16 maanden dient te worden gesteld – in hoger beroep in ruime mate overschreden.

De overschrijding in hoger beroep bedraagt bijna anderhalf jaar.

Het hof zal de forse overschrijding van de redelijke termijn verdisconteren in de duur van de op te leggen gevangenisstraf. Het hof zal daarom in plaats van de in beginsel passend geachte gevangenisstraf voor de duur van 48 maanden, waarvan 12 maanden voorwaardelijk, een gevangenisstraf voor de duur van 42 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk, opleggen.

Het hof is – alles afwegende – van oordeel dat een deels voorwaardelijke gevangenisstraf van na te melden duur – waarvan het onvoorwaardelijke deel korter is aan de duur van het reeds ondergane voorarrest – een passende en geboden reactie vormt. Het voorwaardelijk deel dient de verdachte ervan te weerhouden in de toekomst opnieuw strafbare feiten te plegen. Het hof zal aan het voorwaardelijk deel de bijzondere voorwaarde van een toezicht door de Reclassering koppelen, inhoudende het meewerken aan huisbezoeken en een meldplicht. Gebleken is dat de verdachte hier baat bij heeft en dat hij gemotiveerd is hieraan mee te werken.

In het onderhavige strafproces heeft [het slachtoffer] zich als benadeelde partij gevoegd en een vordering ingediend tot vergoeding van geleden materiële en immateriële schade als gevolg van het aan de verdachte tenlastegelegde, tot een bedrag van € 10.473,72.

In hoger beroep is deze vordering aan de orde tot dit in eerste aanleg gevorderde en in hoger beroep gehandhaafde bedrag € 10.473,72.

De advocaat-generaal heeft geconcludeerd tot toewijzing van de vordering van de benadeelde partij.

De vordering van de benadeelde partij is namens de verdachte betwist.

Naar het oordeel van het hof heeft de benadeelde partij aangetoond dat de gestelde schade is geleden en dat deze schade een rechtstreeks gevolg is van het bewezenverklaarde. De verdachte is naar burgerlijk recht in beginsel ook aansprakelijk voor de schade die door het strafbare feit is toegebracht. Gebleken is echter dat de medeverdachten van de verdachte reeds onherroepelijk zijn veroordeeld door de rechtbank en dat in die zaken de vordering van de benadeelde partij is toegewezen. Ook is gebleken dat de benadeelde partij de gevorderde schade na betaling door het CJIB middels de zogeheten voorschotregeling reeds vergoed heeft gekregen. Dit naar aanleiding van de veroordelingen van de medeverdachten van de verdachte. Dit betekent dat de benadeelde partij in de onderhavige zaak tegen de verdachte geen belang meer heeft bij toewijzing van de vordering, nu zijn schade reeds is vergoed. De benadeelde partij kan daarom niet in zijn vordering worden ontvangen.

Met betrekking tot de mogelijkheid desalniettemin een schadevergoedingsmaategel op te leggen aan de verdachte (ten bedrage van het gevorderde en reeds door het CJIB aan de benadeelde partij uitgekeerde bedrag) overweegt het hof het volgende.

Binnen het wettelijk systeem is niet uitgesloten dat, onder omstandigheden, een schadevergoedingsmaatregel wordt opgelegd voor schade die niet (langer) toewijsbaar is op grond van een vordering van een benadeelde partij omdat deze daarin niet kan worden ontvangen. Dat de in (één van) de strafzaken van de medeverdachten opgelegde schadevergoedingsmaatregel er inmiddels toe heeft geleid dat het slachtoffer de geleden schade (voor zover gevorderd) inmiddels vergoed heeft gekregen, staat dan ook niet zonder meer in de weg aan de oplegging van de schadevergoedingsmaatregel in de onderhavige zaak. In de onderhavige zaak ziet het hof echter aanleiding om geen schadevergoedings-maatregel op te leggen. Dit vanwege het feit dat de financiële belangen van het slachtoffer niet gediend worden met de oplegging daarvan en vanwege de huidige en te verwachten toekomstige (zeer geringe) financiële draagkracht van de verdachte (die bovendien al een zeer substantieel bedrag aan andersoortige schulden heeft openstaan bij het CJIB).

Gelet op het voorgaande zal het hof de benadeelde partij niet-ontvankelijk in zijn vordering tot schadevergoeding. De benadeelde partij kan zijn vordering desgewenst bij de burgerlijke rechter aanbrengen.

In voorgaande ziet het hof aanleiding om te oordelen dat het geen gronden aanwezig acht om de benadeelde partij dan wel de verdachte te veroordelen in de kosten van de andere partij en zal het hof bepalen dat de benadeelde partij en de verdachte ieder de eigen kosten dragen.

Bij arrest van de meervoudige kamer van de rechtbank Den Haag van 9 maart 2023, gewezen onder parketnummer 09-295638-22, is de verdachte veroordeeld tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 30 dagen.

Het hof zal het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk verklaring in de vordering tot

tenuitvoerlegging ingediend onder genoemd parketnummer, nu de vordering is gebaseerd op een zaak waarin geen voorwaardelijke of op zijn minst deels voorwaardelijke straf is opgelegd.

Het hof heeft gelet op de artikelen 14a, 14b, 14c, 47, 56, 57, 63, 282, 311 en 312 van het Wetboek van Strafrecht, zoals zij rechtens gelden dan wel golden.

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het in de zaak met parketnummer 09-100590-23 onder 1, 2 en 3 en in de zaak met parketnummer 09-146283-23 tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het in de zaak met parketnummer 09-100590-23 onder 1, 2 en 3 en in de zaak met parketnummer 09-146283-23 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 42 (tweeënveertig) maanden.

Bepaalt dat een gedeelte van de gevangenisstraf, groot 6 (zes) maanden, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt dan wel gedurende de proeftijd de hierna te noemen bijzondere voorwaarde niet heeft nageleefd.

Stelt als bijzondere voorwaarde:

Van rechtswege gelden hierbij als voorwaarden dat de verdachte:

Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Vordering van de benadeelde partij [het slachtoffer]

Verklaart de benadeelde partij [het slachtoffer] niet-ontvankelijk in de vordering tot schadevergoeding en bepaalt dat de benadeelde partij de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder hun eigen kosten dragen.

Verklaart het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk in de vordering tenuitvoerlegging met parketnummer 09-295638-22.

Heft op het tot aan de uitspraak geschorste bevel tot voorlopige hechtenis.

Dit arrest is gewezen door mr. E.C. van Veen, als voorzitter, en mr. B.P. de Boer en mr. M.E.L. Hendriks, leden, in bijzijn van de griffier mr. M.S. Karsters.

Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 9 september 2026.