ECLI:NL:GHDHA:2026:2951

In eerste aanleg is de verdachte vrijgesproken van het onder 1 en 2 tenlastegelegde. Voort is een beslissing genomen op de vordering van de benadeelde partij, zoals nader omschreven in het vonnis waarvan beroep.

De officier van justitie heeft tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.

Aan de verdachte is - na wijziging van de tenlastelegging ter terechtzitting in eerste aanleg - tenlastegelegd dat:

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij op of omstreeks 25 december 2023 te ‘s-Gravenhage, tezamen en in vereniging met een ander, althans alleen, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan [slachtoffer 1] en personen die zich bevonden in de woning op het adres [adres 1] en/of [adres 2] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, voornoemde woningen meermalen met een vuurwapen heeft beschoten, waarbij een of meer kogel(s) het raam van [adres 1] heeft/hebben doorboord, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

meer subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij op of omstreeks 25 december 2023 te ‘s-Gravenhage, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of de bewoners van het [adres 1] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, en/of met zware mishandeling, door meermalen, althans eenmaal, met een (geladen) vuurwapen naar de woning van die [slachtoffer 1] is gegaan en daar meermalen, althans eenmaal, met dat vuurwapen (vanaf een galerij) heeft geschoten in de richting van de woning aan het [adres 2] waarbij de woning aan het [adres 1] is geraakt;

meest subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij op of omstreeks 25 december 2023 te ‘s-Gravenhage, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of de bewoners van het [adres 1] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling, door meermalen, althans eenmaal, met een (geladen) vuurwapen naar de woning van die [slachtoffer 1] is gegaan en daar meermalen, althans eenmaal, met dat vuurwapen (vanaf een galerij) heeft geschoten in de richting van de woning aan het [adres 2] waarbij de woning aan het [adres 1] is geraakt; tot en/of bij het plegen van welk misdrijf hij, verdachte, op of omstreeks 25 december 2023 te ‘s-Gravenhage, tezamen en in vereniging met een ander of anderen opzettelijk behulpzaam is geweest en/of opzettelijk gelegenheid, middelen en/of inlichtingen heeft verschaft door de schutter (medeverdachte [medeverdachte] ) te vervoeren;

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij, op of omstreeks 25 december 2023 te ‘s-Gravenhage, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk en wederrechtelijk een voorruit en/of plafond, in elk geval enig goed dat/die geheel of ten dele aan de bewoners van het adres [adres 1] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft vernield, beschadigd en/of onbruikbaar gemaakt en/of weggemaakt tot en/of bij het plegen van welk misdrijf hij, verdachte, op of omstreeks 25 december 2023 te ‘s-Gravenhage opzettelijk behulpzaam is geweest en/of opzettelijk gelegenheid, middelen en/of inlichtingen heeft verschaft door de schutter (medeverdachte [medeverdachte] ) te vervoeren.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd en dat de verdachte ter zake van het onder 1 meer subsidiair en 2 primair tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 14 maanden met aftrek van het voorarrest.

Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven, omdat het hof zich daarmee niet verenigt.

Het hof stelt vast dat op 25 december 2023 te ‘s-Gravenhage gedurende de nacht meerdere malen met een vuurwapen is geschoten, waarbij een raam en daarna het plafond in de woonkamer van de woning aan het [adres 1] door een kogel zijn getroffen. In die woning lagen op dat moment de bewoners in de slaapkamer te slapen, waaronder [slachtoffer 2] . Het hof is van oordeel dat het dossier weliswaar sterke aanwijzingen bevat die het vermoeden rechtvaardigen van betrokkenheid van de verdachte bij de tenlastegelegde feiten, maar is van oordeel dat daarin geen wettig en overtuigend bewijs besloten ligt dat de verdachte de aan hem ten laste gelegde feiten daadwerkelijk heeft gepleegd dan wel dat er bewijs is voor medeplegen van die feiten. Het hof overweegt daartoe als volgt.

Dat de verdachte en de medeverdachte [medeverdachte] (hierna: de medeverdachte) in de bewuste nacht bij de woning aan het [adres 1] te ’s-Gravenhage zijn geweest, kan met grote waarschijnlijkheid worden afgeleid uit veiliggestelde camerabeelden waarop een zilvergrijze Citroën Xsara Picasso met kenteken [kenteken] te zien is waaruit 2 mannen stappen, en er beelden van datzelfde voertuig bij een tankstation op de Laan van NOI later diezelfde nacht zijn waarop te zien is dat uit die auto 2 mannen stappen die zijn herkend als de verdachte en de medeverdachte, alsmede uit de tekst van een opgenomen telefoongesprek waarin het waarschijnlijke doelwit van het schietincident (een bewoner van het pand boven het beschoten pand, die eerder ook bedreigd zou zijn) de voornaam van de medeverdachte noemt.

In haar requisitoir heeft de advocaat-generaal zich op het standpunt gesteld dat naast deze omstandigheden ten bewijze van de feiten steun zou kunnen worden ontleend aan een aangifte van [aangever] op 2 februari 2024, waarin die aangever verklaart over een bedreiging die zou hebben plaatsgevonden enkele uren voorafgaand aan het schietincident op 25 december 2023, waarbij de verdachte samen met een persoon die zich voordeed als ' [naam] ' aan [aangever] deur zou zijn gekomen en een wapen op hem, [aangever] , zou hebben gericht en die ‘ [naam] ’ daarbij een op aangever [aangever] gericht pistool in de hand zou hebben gehad. Deze stellingname van de advocaat-generaal houdt naar het oordeel van het hof evenwel geen stand. Het hof stelt vast dat die aangifte niet tot enig onderzoek heeft geleid, zoals het horen van de verdachte en de medeverdachte. Om die reden laat zich de relevantie van die enkele aangifte niet beoordelen en kan die niet voor het bewijs worden gebruikt.

Op basis van het dossier en de onderzoeken ter terechtzitting stelt het hof vast dat niemand (één van) de twee bij de woning van aangever uit de auto gestapte mannen daadwerkelijk heeft zien schieten. Nu de verdachte gebruik heeft gemaakt van zijn zwijgrecht, en de medeverdachte evenmin een inhoudelijke verklaring heeft afgelegd over het mogelijk daderschap, blijft daarmee onduidelijk wie de schutter is geweest. Evenmin kan het hof vaststellen wat de eventuele rol van de verdachte is geweest. Het hof stelt voorop dat voor een bewezenverklaring van medeplegen vereist is dat sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking, waarbij de verdachte een wezenlijke bijdrage aan het delict moet hebben geleverd en zijn opzet gericht moet zijn geweest op zowel die samenwerking als het strafbare feit zelf. Naar het oordeel van het hof is een dergelijke samenwerking niet voldoende komen vast te staan. Het dossier bevat geen bewijs van een gezamenlijk plan om de woning te beschieten en evenmin bewijs van een gezamenlijke uitvoering, of van enige andere wezenlijke bijdrage van de verdachte, ook niet in onderling verband en samenhang bezien. Ook voor medeplichtigheid ontbreekt voldoende bewijs. Niet kan worden vastgesteld wie van de ter plekke aanwezigen heeft geschoten en evenmin kan dus worden vastgesteld of en zo ja, op welke wijze de een de ander heeft geholpen, en dus ook niet of en in welke mate het opzet van de verdachte op het tenlastegelegde gericht is geweest. De enkele omstandigheid dat de verdachte en de medeverdachte naar alle waarschijnlijkheid ter plekke aanwezig waren, dat er op de woning is geschoten en dat zij later samen bij een tankstation zijn gezien is naar het oordeel van het hof onvoldoende voor een bewezenverklaring van medeplegen, dan wel medeplichtigheid.

Naar het oordeel van het hof is derhalve niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen aan de verdachte onder 1 en 2 is tenlastegelegd, zodat de verdachte daarvan behoort te worden vrijgesproken.

In het onderhavige strafproces heeft [slachtoffer 2] heeft zich als benadeelde partij gevoegd en een vordering ingediend tot vergoeding van geleden immateriële schade als gevolg van het aan de verdachte tenlastegelegde tot een bedrag van € 500,-, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. Dit bedrag bestaat uit immateriële schade.

Omdat verdachte van de hem ten laste gelegde feiten wordt vrijgesproken, zal het hof

de benadeelde partij op de voet van artikel 361, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering niet-ontvankelijk verklaren in de vordering en bepalen dat verdachte en de

benadeelde partij ieder hun eigen proceskosten dragen.

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart niet bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 2]

Verklaart de benadeelde partij [slachtoffer 2] niet-ontvankelijk in de vordering tot schadevergoeding.

Bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder hun eigen kosten dragen.

Dit arrest is gewezen door mr. H.C. Wiersinga, als voorzitter, mr. Chr.A. Baardman en mr. A. de Lange, leden, in bijzijn van de griffier mr. T. Kherad.

Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 11 september 2026.