GERECHTSHOF ’s-HERTOGENBOSCH
Team belastingrecht
Enkelvoudige Belastingkamer, optredende, en hierna aangeduid, als ‘geheimhoudingskamer’ Nummers: 25/15 9 tot en met 25/164
Tussenuitspraak op grond van artikel 8:29 Algemene wet bestuursrecht (Awb) in het hoger beroep van
de inspecteur van de Belastingdienst,
hierna: de inspecteur,
en het incidentele hoger beroep van
[belanghebbende] ,
wonend in [woonplaats] (Portugal),
hierna: belanghebbende,
tegen de uitspraak van de rechtbank Zeeland-West-Brabant (hierna: de rechtbank) van 22 januari 2025, nummers BRE 20/8083, 20/8084, 20/8085, 21/1884, 21/1886 en 22/1630, in het geding tussen belanghebbende en de inspecteur.
1. Ontstaan en loop van het geding
De inspecteur heeft een navorderingsaanslag inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen (IB/PVV) over het jaar 2015 opgelegd. Tevens is bij beschikking belastingrente in rekening gebracht.
De inspecteur heeft de aanslag IB/PVV en de aanslag inkomensafhankelijke bijdrage Zorgverzekeringswet (Zvw) over het jaar 2016 opgelegd. Tevens is bij beschikking belastingrente in rekening gebracht. Ook heeft de inspecteur over het jaar 2016 een verliesverrekeningsbeschikking (hierna: de verliesverrekeningsbeschikking 2016) vastgesteld.
De inspecteur heeft een conserverende aanslag IB/PVV opgelegd over het jaar 2016 (hierna: de conserverende aanslag IB/PVV 2016) en heeft gelijktijdig daarmee revisierente aan belanghebbende in rekening gebracht.
De inspecteur heeft de aanslag IB over het jaar 2017 opgelegd. Tevens is bij beschikking belastingrente in rekening gebracht. Ook heeft de inspecteur over het jaar 2017 een verliesverrekeningsbeschikking vastgesteld (hierna: de verliesverrekeningsbeschikking 2017).
De inspecteur heeft de aanslag IB/PVV over het jaar 2018 opgelegd en daarbij (impliciet) een verliesvaststellingsbeschikking 2018 vastgesteld.
De inspecteur heeft de bezwaren van belanghebbende gegrond verklaard voor zover het de hoogte van de aanslagen IB/PVV en Zvw 2016 betreft, waarbij hij deze aanslagen en de bijbehorende belastingrentebeschikkingen heeft verminderd. Voor het overige heeft hij de bezwaren ongegrond verklaard.
Belanghebbende heeft daartegen beroep ingesteld bij de rechtbank. De rechtbank heeft het beroep deels niet-ontvankelijk, deels gegrond en deels ongegrond verklaard.
De inspecteur heeft tegen de uitspraak van de rechtbank hoger beroep ingesteld bij het hof. Belanghebbende heeft een verweerschrift ingediend.
Belanghebbende heeft incidenteel hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank.
De inspecteur heeft met dagtekening 15 december 2025 nadere stukken overgelegd en een verzoek om geheimhouding gedaan. Het verzoek ziet op de in bijlage J74a genoemde gegevens van medewerkers van het Central Liaison Office (hierna: CLO) en de bevoegde autoriteit van Malta (hierna: het stuk).
De inspecteur heeft een ongeschoonde versie van het stuk aan de geheimhoudingskamer van het hof overgelegd. Daarnaast heeft hij een geschoonde versie van het stuk overgelegd, dat het hof in Mijn Rechtspraak heeft geplaatst, waarbij aan belanghebbende een reactie is gevraagd op het geheimhoudingsverzoek van de inspecteur. Ook is gevraagd of belanghebbende toestemming geeft voor beperkte kennisneming.
Belanghebbende heeft gereageerd op het verzoek om geheimhouding van de inspecteur. De reactie van belanghebbende is in Mijn Rechtspraak geplaatst.
2. Verzoek
De geheimhoudingskamer zal beoordelen of sprake is van gewichtige redenen als bedoeld in artikel 8:29 Awb, die rechtvaardigen dat de inspecteur weigert de ongeschoonde versie van het stuk te overleggen.
3. Beoordeling van het verzoek
Juridisch kader
De geheimhoudingskamer stelt voorop dat de inspecteur op grond van artikel 8:42, lid 1, Awb is gehouden de op de zaak betrekking hebbende stukken aan het hof te zenden. Dit artikel strekt ertoe dat de gegevens die van belang zijn voor de beoordeling van het in beroep bestreden besluit aan de rechter – en belanghebbende – beschikbaar worden gesteld. Deze verplichting heeft ten doel te waarborgen dat een geschil over een door de inspecteur genomen besluit wordt beslecht op basis van alle relevante feitelijke gegevens die aan hem ter beschikking staan, zodat belanghebbende zich daarover kan uitlaten en de rechter daarmee bij zijn beoordeling rekening kan houden. Het betreft stukken die in de zaak van enig belang kunnen zijn geweest voor de besluitvorming door de inspecteur of die van enig belang kunnen zijn voor de besluitvorming door de rechter. Tot de over te leggen stukken behoren alle stukken die de inspecteur ter raadpleging ter beschikking staan of hebben gestaan en die van belang kunnen zijn voor de beslechting van de (nog) bestaande geschilpunten.
Als een stuk behoort tot de op de zaak betrekking hebbende stukken, brengt dat in beginsel met zich dat het in zijn geheel en ongeschoond dient te worden overgelegd. Het bepaalde in artikel 8:29 Awb biedt echter aan partijen, als daarvoor gewichtige redenen zijn, de mogelijkheid het overleggen van stukken te weigeren (geheimhouding) of het hof mee te delen dat uitsluitend de hoofdkamer kennis neemt van de stukken (beperkte kennisneming). Ook biedt dit artikel aan partijen, als daarvoor gewichtige redenen zijn, de mogelijkheid stukken niet volledig maar deels geschoond aan de andere partij en de hoofdkamer te overleggen. In artikel 8:29, lid 5, Awb staat dat beperkte kennisneming alleen is toegestaan met toestemming van belanghebbende.
Beslissend bij de vraag of de inspecteur zich terecht op geheimhouding/beperkte kennisneming beroept is niet of de stukken of de onleesbaar gemaakte delen daarvan voor de verdediging van belanghebbendes standpunt noodzakelijk of essentieel zijn en ook niet of kennisneming door belanghebbende voor de verdediging van zijn standpunt van belang zou kunnen zijn. Slechts als de door de inspecteur voor geheimhouding/beperkte kennisneming aangevoerde redenen aanzienlijk zwaarder wegen dan het belang van belanghebbende bij onbeperkte kennisneming van alle op de zaak betrekking hebbende stukken, is sprake van gewichtige redenen die geheimhouding/beperkte kennisneming rechtvaardigen.
De geheimhoudingskamer wijst er nog op dat als de belangenafweging ertoe leidt dat bepaalde gegevens voor belanghebbende geheim dienen te blijven, hieruit voortvloeiende problemen voor belanghebbende in de procedure bij de hoofdkamer moeten worden gecompenseerd. Dit kan bijvoorbeeld tot uitdrukking komen in de bewijslastverdeling.
De belangenafweging moet plaatsvinden in de concrete aan de geheimhoudingskamer voorgelegde zaak en na kennisneming door de geheimhoudingskamer, die de afweging moet maken, van de gehele dossiers.
Beoordeling van het verzoek
De gegevens die de inspecteur in het stuk heeft geschoond betreffen namen, e-mailadressen en telefoonnummers van de medewerkers van het CLO en de bevoegde autoriteit van Malta. Als gewichtige reden voor geheimhouding heeft de inspecteur aangevoerd de bescherming van gegevens van deze medewerkers en eerbiediging van hun persoonlijke levenssfeer.
Bij de beoordeling van het verzoek stelt het hof het volgende voorop. De inspecteur heeft in dit geval een verzoek om geheimhouding gedaan. De inspecteur heeft het hof daarbij te kennen gegeven dat hij – indien het hof beslist dat geheimhouding in dit geval gerechtvaardigd is – er geen bezwaar tegen heeft dat de hoofdkamer kennis neemt van de ongeschoonde stukken voor het geval belanghebbende daarin toestemt. Belanghebbende heeft te kennen gegeven zich niet te verzetten tegen het geheimhoudingsverzoek van de inspecteur dat ziet op de gegevens van medewerkers van het CLO en de bevoegde autoriteiten van Malta (zie 1.13). De geheimhoudingskamer heeft vastgesteld dat de geschoonde gegevens inderdaad uitsluitend namen, e-mailadressen en telefoonnummers van de medewerkers van het CLO en de bevoegde autoriteit van Malta betreffen. Belanghebbende heeft toestemming verleend voor beperkte kennisneming als bedoeld in artikel 8:29, lid 5, Awb. Gelet op het voorgaande vat het hof het verzoek van de inspecteur op als een verzoek om beperkte kennisneming.
De geheimhoudingskamer is van oordeel dat het belang bij bescherming van de privacy van deze medewerkers in dit geval aanzienlijk zwaarder weegt dan het belang van belanghebbende bij kennisneming van deze gegevens. De kenbaarheid van deze gegevens is ook niet direct van belang voor de beslissing in de hoofdzaak. De geheimhoudingskamer is van oordeel dat sprake is van gewichtige redenen die beperkte kennisneming rechtvaardigen.
Conclusie
Uit dat wat hiervoor is overwogen, volgt dat het verzoek van de inspecteur om beperkte kennisneming is gerechtvaardigd. De gegevens die zijn geschoond mogen daarom geheim blijven voor belanghebbende.
4. Beslissing
De geheimhoudingskamer:
De uitspraak is gedaan door M.J.C. Pieterse, raadsheer, in tegenwoordigheid van J.H.M. van Ooijen, als griffier.
De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 15 juli 2026 en een afschrift van de uitspraak is op die datum in Mijn Rechtspraak geplaatst.
Deze tussenuitspraak is alleen door de raadsheer ondertekend aangezien de griffier verhinderd is deze te ondertekenen.
De griffier, De raadsheer,
J.H.M. van Ooijen M.J.C. Pieterse
Rechtsmiddel
Tegen tussenbeslissingen stelt de wet geen afzonderlijk, tussentijds beroep in cassatie dan wel een ander rechtsmiddel open. Tegen dergelijke beslissingen van de rechtbank of het gerechtshof kan slechts worden opgekomen tegelijkertijd met het hoger beroep respectievelijk het beroep in cassatie tegen de einduitspraak, zijnde de uitspraak waarbij het geding wordt afgedaan.