Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof
's-Hertogenbosch
gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant, zittingsplaats Middelburg van 4 september 2025, op de vordering ex artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht, in de zaak met parketnummer 02-261276-23, tegen:
[betrokkene] ,
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1966,
wonende te [adres] .
Hoger beroep
De rechtbank heeft het geschatte wederrechtelijk verkregen voordeel vastgesteld op het bedrag van € 379.588,46 en aan de betrokkene de verplichting opgelegd tot betaling van dat bedrag aan de Staat.
Van de zijde van de betrokkene is tegen voormeld vonnis hoger beroep ingesteld.
Onderzoek van de zaak
Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep.
Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de betrokkene naar voren is gebracht.
De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof het vonnis van de rechtbank zal bevestigen.
Door de verdediging is afwijzing van de ontnemingsvordering bepleit.
Vonnis waarvan beroep
Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat daarvan slechts aantekening is gedaan ingevolge artikel 378a van het Wetboek van Strafvordering.
Vordering
De schriftelijke vordering van de officier van justitie strekt tot de vaststelling van het door betrokkene wederrechtelijk verkregen voordeel op een bedrag van € 379.588,46 en tot oplegging van de verplichting tot betaling aan de staat van het geschatte voordeel tot dat bedrag.
Door het hof gebruikte bewijsmiddelen
Indien tegen dit verkort arrest beroep in cassatie wordt ingesteld, worden de door het hof gebruikte bewijsmiddelen opgenomen in een aanvulling op het verkort arrest. Deze aanvulling wordt dan aan het verkort arrest gehecht.
De grondslag van het wederrechtelijk verkregen voordeel
De betrokkene is bij arrest van dit hof van 30 september 2026, parketnummer 20-002374-25, ter zake van onder meer diefstal, waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van een valse sleutel, meermalen gepleegd (feit 1), veroordeeld tot straf.
Het hof ontleent aan de inhoud van voormelde bewijsmiddelen in combinatie met het veroordelend arrest in de strafzaak het oordeel dat de betrokkene door middel van het begaan van het bewezenverklaarde een direct voordeel heeft genoten uit het strafbare feit of andere strafbare feiten, waaromtrent voldoende aanwijzingen bestaan dat zij door de betrokkene zijn begaan, als bedoeld in artikel 36e, tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht.
Vaststelling geschat wederrechtelijk verkregen voordeel
De betrokkene heeft van zijn werkgever [benadeelde] gedurende een periode van 5,5 jaar cadeaukaarten weggenomen. Hij heeft gedurende deze periode in het systeem van zijn werkgever veelvuldig cadeaukaarten besteld bij een leverancier terwijl hij daartoe niet bevoegd was. De betrokkene verhulde de bestellingen voor zijn werkgever in het systeem door dit op de offerte onder te brengen in een andere categorie, waardoor het niet opviel dat hij cadeaukaarten bestelde. Hij haalde de cadeaukaarten zelf op bij de leverancier en wisselde deze vervolgens in op verschillende websites, waarbij hij een bepaald percentage van de oorspronkelijke waarde van die cadeaukaarten ontving en die waarde liet uitbetalen op een van zijn bankrekeningen. Uit de door [benadeelde] opgestelde rapportage blijkt na intern onderzoek dat de betrokkene het proces in totaal 690 keer is gestart en dat aan het bedrijf op die wijze een financiële schade van in totaal € 527.610,00 is toegebracht.
Voor het schatten van het wederrechtelijk verkregen voordeel heeft het hof acht geslagen op het navolgende:
Vorengenoemde bedragen leveren tezamen een schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel op van € 379.588,46. Dit bedrag komt overeen met ongeveer 75% van de waarde van de cadeaukaarten zoals betaald door [benadeelde] (€ 527.610 - € 21.740 (servicekosten [bedrijf] ) = € 505.870), hetgeen het hof een realistische schatting acht van het percentage dat de betrokkene heeft ontvangen na inwisseling van de cadeaukaarten.
Het verweer van de verdediging dat de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel een hoge mate van ‘natte vingerwerk’ heeft en dat de vordering om die reden dient te worden afgewezen, wordt door het hof verworpen. Het hof acht de berekening voldoende concreet en de schatting valt per saldo zelfs in het voordeel van de betrokkene uit. Zo heeft de officier van justitie het op de bankrekeningen van de betrokkene aangetroffen inkomen vanuit crypto exchanges, welk inkomen vermoedelijk ook deels afkomstig is van het inwisselen van cadeaukaarten, buiten beschouwing gelaten. Daar komt bij dat de verdediging heeft nagelaten zelf gegevens aan te dragen op basis waarvan een betere schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel mogelijk was, terwijl zonneklaar is dat de betrokkene met zijn handelwijze aanzienlijke bedragen moet hebben ontvangen.
Daarbij overweegt het hof dat op het moment dat de betrokkene de cadeaukaarten ter beschikking kreeg deze een waarde vertegenwoordigden van € 527.610,-, en dit bedrag dus op dat moment het wederrechtelijk verkregen voordeel was. Dat hij ervoor gekozen heeft om deze cadeaukaarten voor een lager bedrag in te wisselen is een keuze van betrokkene geweest.
Met de rechtbank overweegt het hof ten slotte dat de wet toestaat dat er naast een vordering benadeelde partij ook een ontnemingsvordering kan worden ingediend door de officier van justitie.
Conclusie
Het door de betrokkene wederrechtelijk verkregen voordeel wordt op basis van het vorenstaande geschat op een bedrag van € 379.588,46.
Vaststelling van de betalingsverplichting
Het hof zal de betrokkene de verplichting opleggen laatstgenoemd bedrag aan de Staat te betalen. Van omstandigheden die moeten leiden tot een matiging van de betalingsverplichting is het hof niet gebleken.
Toepasselijke wettelijke voorschriften
De beslissing is gegrond op artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht.
BESLISSING
Het hof:
Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
Stelt het bedrag waarop het door de betrokkene wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op een bedrag van € 379.588,46 (driehonderdnegenenzeventigduizend vijfhonderdachtentachtig euro en zesenveertig cent).
Legt de betrokkene de verplichting op tot betaling aan de Staat ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel van een bedrag van € 379.588,46 (driehonderdnegenenzeventigduizend vijfhonderdachtentachtig euro en zesenveertig cent).
Bepaalt de duur van de gijzeling die ten hoogste kan worden gevorderd op 1080 (duizendtachtig) dagen.
Aldus gewezen door:
mr. A.M.G. Smit, voorzitter,
mr. G.P.N. Robben en mr. N. van der Laan, raadsheren,
in tegenwoordigheid van mr. R.J. Gras, griffier,
en op 30 september 2026 ter openbare terechtzitting uitgesproken.
Mr. A.M.G. Smit en mr. N. van der Laan zijn buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.