ECLI:NL:HR:2020:1074, Hoge Raad, 30-06-2020, 19/02310

Opzettelijk gebruik maken van vervalste kredietovereenkomst en bankafschriften om krediet te verkrijgen, art. 225.2 Sr. Afwijzing van bij appelschriftuur en ttz. in h.b. gedaan verzoek tot horen van persoon die kredietaanvraag zou hebben ingediend en geschriften zou hebben vervalst en afwijzing (in arrest) van bij pleidooi herhaald voorwaardelijk verzoek tot horen van die getuige. HR: Op redenen vermeld in CAG slaagt middel. CAG: In de kern legt hof aan zijn afwijzende beslissing van eerste verzoek ten grondslag dat verzoek onvoldoende is onderbouwd met stukken. Gelet op verklaring van verdachte en door raadsman gegeven onderbouwing van verzoek, is ‘s hofs afwijzende oordeel onvoldoende gemotiveerd, nu door raadsman en verdachte (uitgebreid) is betoogd dat getuige papieren voor lening heeft ingevuld en ingediend, bereid is daarover te verklaren en dat verdachte geen weet heeft gehad dat bij aanvraag gebruik is gemaakt van door getuige vals ingevulde of vervalste documenten. Doordat hof hetgeen door raadsman en verdachte daaromtrent is aangevoerd in het midden heeft gelaten en niet nader heeft gemotiveerd waarom verdedigingsbelang ontbreekt, terwijl uitgebreid is aangevoerd dat en waarom horen van getuige relevant is voor uitkomst van zaak, schiet motivering van ’s hofs afwijzende beslissing te kort. Ook motivering van afwijzing van herhaald verzoek tot horen van getuige in ‘s hofs arrest schiet tekort en is niet z.m. begrijpelijk, nu verklaring van verdachte niet slechts inhoudt dat ander stukken heeft vervalst of valselijk heeft opgemaakt maar ook dat die ander deze stukken voor verdachte heeft ingediend en dat verdachte zich niet bewust is geweest van deze vervalsing van ingediende stukken, terwijl verdediging horen van getuige noodzakelijk acht omdat dit enige manier is om verklaring van verdachte bevestigd te krijgen. Volgt partiële vernietiging en terugwijzing.