ECLI:NL:HR:2025:1917, Hoge Raad, 16-12-2025, 24/01840

Mishandeling door onbekende vrouw zonder enige aanleiding te duwen en meerdere keren tegen haar lichaam te schoppen, art. 300.1 Sr. Vrijspraak in eerste aanleg. Bewijsklachten. Kon hof oordelen dat p-v van verhoor van getuige en schriftelijke verklaring van getuige 2 separate bewijsmiddelen zijn en kon hof tot bewezenverklaring van mishandeling komen, nu pijn en letsel bij vrouw ontbreken? HR: Om redenen vermeld in CAG leidt middel niet tot cassatie. CAG: Voor bewijs van duwen en schoppen heeft hof gebruik gemaakt van schriftelijke verklaring van getuige, bevindingen van verbalisant over filmpje dat getuige heeft gemaakt en verklaring van verdachte zelf. Aan het voor bewijs gebruikte p-v van verhoor van getuige, dat inhoudelijk slechts verwijst naar de voor bewijs gebruikte brief van getuige, komt weinig zelfstandige betekenis toe. Er bestaat echter geen rechtsregel die meebrengt dat dit p-v niet als separaat b.m. mag worden gebruikt. B.m. houden in dat verdachte die dag ruzie had met vrouw. Verdachte verklaart dat hij haar heeft geduwd. Getuige bevestigt dat en verklaart bovendien dat verdachte de vrouw meermalen heeft geschopt. Dat wordt ondersteund door beschrijving van verbalisant van camerabeelden die getuige heeft gemaakt. Hof heeft die schoppen aangemerkt als rake schoppen. Naar aanleiding van opmerking van raadsman dat op camerabeelden niet is te zien dat met kracht raak wordt geschopt heeft hof (na camerabeelden zelf te hebben gezien) overwogen geen reden te hebben om aan juistheid van vermelding van feitelijkheden weergegeven in relaas van verbalisant te twijfelen. Hof heeft vervolgens geoordeeld dat in aard van handelingen van verdachte (meerdere keren opzettelijk gewelddadig (raak) schoppen tegen lichaam van onbekende vrouw) besloten ligt dat daarmee vrouw pijn moet zijn toegebracht. Dat schoppen pijn doet, heeft hof kennelijk aangemerkt als feit van algemene bekendheid dat geen bewijs behoeft. Dat oordeel getuigt niet van onjuiste rechtsopvatting en is evenmin onbegrijpelijk. Evenmin onbegrijpelijk is dat hof heeft overwogen dat bevestigend antwoord van vrouw op vraag van getuige of het goed met haar gaat en opmerking dat zij niet gewond is, dat niet anders maken. Volgt verwerping.