HET GERECHT IN AMBTENARENZAKEN VAN ARUBA
UITSPRAAK
op het bezwaar in de zin van de
Landsverordening ambtenarenrechtspraak (La) van:
[Klager],
wonend in Aruba,
KLAGER,
gemachtigde: de advocaat mr. R.P. Lee,
gericht tegen:
DE DIRECTEUR VAN HET DEPARTAMENTO RECURSO HUMANO,
zetelend in Aruba,
VERWEERDER,
gemachtigden: mrs. V.M. Emerencia en R. Henriquez (DWJZ).
INLEIDING
Bij brief van 23 september 2025 heeft verweerder aan klager bericht dat zijn inkomen zal worden aangepast en dat te veel ontvangen salaris zal worden teruggevorderd.
Hiertegen heeft klager op 23 oktober 2025 een pro-forma bezwaar ingediend bij het gerecht. Op 29 januari 2026 heeft klager de gronden van zijn bezwaar aangevuld.
Verweerder heeft op 19 maart 2026 een contramemorie ingediend.
Het gerecht heeft het bezwaar behandeld ter zitting van 17 augustus 2026. Klager is verschenen bijgestaan door zijn gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigden.
Hierna is de uitspraak bepaald op vandaag.
OVERWEGINGEN
Het gerecht komt tot het oordeel dat het bezwaar gegrond is en dat de bestreden beslissing nietig is. Het gerecht ziet echter aanleiding om de nietigheid voor gedekt te verklaren. Het gerecht licht dit oordeel hierna toe.
Wat is relevant om te weten?
Klager is als ambtenaar werkzaam bij de Openbare Bibliotheek (Bibliotheek) in de functie van medewerker administratief uitleencentrum.
Bij brief van 23 september 2025 heeft verweerder klager bericht dat zijn inkomen op grond van artikel 31, lid 4, van de Landsverordening vakantie en vrijstelling van dienst ambtenaren (Lvvda), met ingang van 26 september 2025 zal worden aangepast. Het te veel ontvangen salaris over de periode van 26 september 2025 tot 1 oktober 2025 zal worden teruggevorderd.
Bij landsbesluit van 28 oktober 2025, no. 2, heeft het bevoegd gezag besloten in overeenstemming met de brief van verweerder van 23 september 2025.
Wat zijn de standpunten van partijen?
Verweerder stelt zich op het standpunt dat klager niet-ontvankelijk dient te worden verklaard in zijn bezwaar. Volgens verweerder is de brief waartegen het onderhavige bezwaar is gericht slechts een aankondiging van de aanpassing van het inkomen van klager en niet op rechtsgevolg gericht. Het rechtsgevolg vloeit voort uit het landsbesluit van 28 oktober 2025. Tegen dit landsbesluit heeft klager eveneens bezwaar gemaakt. Hij heeft dit bezwaar vervolgens ingetrokken, waardoor het landsbesluit thans in rechte vaststaat.
Verweerder concludeert daarom tot niet-ontvankelijkverklaring van het bezwaar.
Klager heeft ter zitting, desgevraagd, aangevoerd dat het onderhavige bezwaar zowel is gericht tegen de brief van 23 september 2025 als tegen de uitvoering daarvan. Anders dan verweerder stelt, is de brief volgens klager niet slechts van informatieve aard. Aan de daarin aangekondigde aanpassing van zijn inkomen is immers direct uitvoering gegeven. Verweerder was volgens klager echter niet bevoegd om tot die aanpassing over te gaan, omdat die bevoegdheid uitsluitend toekomt aan het bevoegd gezag. Bovendien was op het moment dat uitvoering werd gegeven aan de inkomensaanpassing nog geen besluit van het bevoegd gezag genomen. Dat besluit is pas later, bij landsbesluit van 28 oktober 2025, genomen. Volgens klager ontbrak ten tijde van de uitvoering dan ook de vereiste grondslag en zijn de brief en de daaropvolgende uitvoering onbevoegd tot stand gekomen. Om die reden kunnen deze volgens hem niet in stand blijven.
Klager verzoekt het gerecht het bezwaar gegrond te verklaren. Daarnaast verzoekt hij om toekenning van een schadevergoeding wegens het volgens hem onrechtmatig handelen van de overheid. Klager stelt dat dit handelen bij hem frustratie, spanning en ongemak heeft veroorzaakt. Hij begroot de door hem geleden schade op Afl. 500,- per halfjaar, in totaal Afl. 1.000,-.
Wat vindt het gerecht?
De vraag die voorligt, is of de brief van 23 september 2025 en de daaropvolgende uitvoering van de aanpassing van het inkomen van klager in stand kunnen blijven. Het gerecht overweegt als volgt.
De brief van 23 september 2025 is een beschikking. Hierin wordt mededeling gedaan van verlaging en terugvordering van salaris. De brief heeft daarmee rechtsgevolg. Dat de brief slechts een aankondiging inhoudt vooruitlopend op een nog te nemen landsbesluit blijkt uit de brief niet. Het bezwaar van klager is daarom ontvankelijk.
Klager voert aan dat de brief van 23 september 2025 niet afkomstig is van het bevoegde gezag en dat onbevoegd uitvoering is gegeven aan de daarin aangekondigde aanpassing van zijn inkomen. Op het salaris is al een inhouding gedaan voordat het landsbesluit is genomen.
Bij landsbesluit van 28 oktober 2025 heeft het bevoegd gezag, de gouverneur, alsnog besloten tot aanpassing van het inkomen van klager. Klager heeft tegen dit landsbesluit bezwaar gemaakt, maar heeft dit bezwaar later ingetrokken. Daarmee is het landsbesluit van 28 oktober 2025 in rechte komen vast te staan.
De beslissing tot verlaging van de bezoldiging en terugvordering van het te veel betaalde bedrag diende te worden genomen door het bevoegde gezag. De brief van 23 september 2025 is niet afkomstig van het bevoegde gezag en kan daarom niet als een daartoe strekkend bevoegdelijk genomen besluit worden aangemerkt. In zijn bezwaarschrift van 23 oktober 2025 stelt klager dat op zijn salaris al een inhouding is gedaan. Verweerder heeft dit niet bestreden. Omdat het landsbesluit van 28 oktober 2025 is, bood het landsbesluit nog geen grondslag voor deze verlaging. Dat verweerder klager wilde voorbereiden op de korting op zijn salaris en dat van klager mag worden verwacht dat hij de toepasselijke wettelijke bepalingen kent, maakt dit niet anders. Deze omstandigheden ontslaan verweerder niet van het vereiste dat aan de uitvoering van een salarisverlaging een besluit van het bevoegde gezag voorafgaat.
Het bezwaar is dan ook gegrond. De brief van 23 september 2025 en de daaropvolgende feitelijke handelingen tot verlaging van de bezoldiging en inhouding van het te veel betaalde bedrag zijn nietig.
Het gerecht ziet echter aanleiding om de nietigheid voor gedekt te verklaren. Bij landsbesluit van 28 oktober 2025 heeft het bevoegde gezag de verlaging van de bezoldiging en de terugvordering van het te veel betaalde bedrag alsnog vastgelegd. Daarmee is het ontbreken van een besluit van het bevoegde gezag alsnog hersteld.
Voor het toekennen van de door klager verzochte schadevergoeding bestaat geen grond. De aanpassing van het inkomen en de terugvordering blijft in stand. Het aanvankelijke gebrek is met het landsbesluit van 28 oktober 2025 hersteld. Klager heeft niet onderbouwd dat hij schade heeft geleden in de korte periode waarin een grondslag voor de aanpassing van het inkomen ontbrak. Voor een vergoeding van schade vanwege de duur van de procedure bestaat evenmin aanleiding.
CONCLUSIE EN GEVOLGEN
Het gerecht zal het bezwaar gegrond verklaren, de brief van 23 september 2025 en de daarop gebaseerde feitelijke handelingen (de inhoudingen op het salaris) nietig verklaren en de nietigheid voor gedekt verklaren.
Aanleiding bestaat verweerder te veroordelen in de kosten van het bezwaar. De kosten worden begroot op Afl. 1.400,- voor rechtsbijstand (1 punt voor het bezwaarschrift en 1 punt voor het bijwonen van de zitting).
BESLISSING
De rechter in dit gerecht:
- verklaart het bezwaar gegrond;
- verklaart de brief van verweerder van 23 september 2025 en de daarop gebaseerde inhouding op het salaris nietig;
- verklaart de nietigheid van de brief van verweerder van 23 september 2025 voor gedekt;
- veroordeelt verweerder in de proceskosten van klager tot een bedrag van Afl. 1.400,-.
Deze beslissing is gegeven door mr. W.J.A.M van Brussel, rechter in dit gerecht, bijgestaan door mr. A.A. Wever, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting op 5 oktober 2026, in tegenwoordigheid van de griffier.
Informatie over hoger beroep
Tegen deze uitspraak kunnen alle partijen hoger beroep instellen bij de Raad van Beroep in ambtenarenzaken (RvBAz).
Het hoger beroepschrift moet worden ingediend binnen 30 dagen:
De indiener van het hoger beroep moet in ieder geval:
Partijen kunnen gebruik maken van de mogelijkheid om binnen de gegeven hoger beroepstermijn te volstaan met een pro-forma hoger beroepschrift. Dit betekent dat de hoger beroepsgronden op een later moment kunnen worden ingediend.
Voor het instellen van hoger beroep is geen griffierecht verschuldigd.