ECLI:NL:OGEABES:2025:207

1. [eiser 1],

wonende te Bonaire,

2. [eiser 2],

wonende in Nederland,

3. [eiser 3],

wonende in Nederland,

4. [eiser 4],

1. De procedure

Het procesverloop blijkt uit:

het verzoekschrift d.d. 16 december 2024

de conclusie van antwoord in conventie, tevens houdende eis in reconventie

de mondelinge behandeling d.d. 14 juli 2025 en de daarbij door [eisende partij] overgelegde comparitie-aantekeningen.

Ten slotte is vonnis bepaald op heden.

2. De feiten

eisende partij] zijn kinderen van [erflater] (hierna “[erflater]”). [erflater] is op [datum] 2024 te Bonaire overleden.

erflater] woonde sinds 2016 tot aan zijn overlijden samen met [gedaagde] in de woning aan de [adres] te Bonaire.

Op 19 november 2024 is op verzoek van [eisende partij] – na daartoe verkregen verlof van het gerecht – door de deurwaarder conservatoir beslag tot afgifte gelegd op een aantal goederen in en bij de woning aan de [adres].

3. De vordering en het verweer

eisende partij] vorderen dat het gerecht:

- voor recht verklaart dat zij als enige kinderen van de ab intestato overleden wijlen [erflater] gerechtigd zijn om van een ieder alle goederen op te vorderen die tot zijn nalatenschap behoren;

- [ gedaagde] beveelt alle goederen van de nalatenschap af te geven, waarop [eisende partij] conservatoir/revindicatoir beslag heeft gelegd;

- een dwangsom oplegt van USD 250,00 per dag dat [gedaagde] niet aan het bevel voldoet;

- [ gedaagde] veroordeelt in de (na)kosten van het geding.

Zij voeren daartoe aan dat [erflater] is overleden zonder een testament op te maken. Zij zijn daarom de enige erfgenamen van [erflater] en gerechtigd tot de goederen van zijn nalatenschap. [gedaagde] is daartoe niet gerechtigd, maar gedraagt zich wel als heer en meester van die goederen.

gedaagde] voert in conventie verweer. In het verlengde van dit verweer vordert zij in reconventie opheffing van de door [eisende partij] gelegde beslagen.

Op de stellingen en verweren van partijen zal hierna, voor zover van belang, nader worden ingegaan.

4. De beoordeling

gedaagde] heeft ter zitting wel erkend dat [eisende partij] kinderen zijn van [erflater], maar zij stelt dat [eisende partij] niet hebben aangetoond dat zij de enige erfgenamen van [erflater] zijn. Zij hebben namelijk geen verklaring van erfrecht overgelegd waarmee zou kunnen worden bevestigd dat [erflater] geen testament heeft opgemaakt en dat [eisende partij] de enige kinderen van [erflater] zijn.

Het gerecht zal aan dit verweer voorbijgaan. In een verklaring van de sectordirecteur Fiscale Zaken te Willemstad staat dat uit het Centraal Testamentenregister niet is gebleken dat [erflater] bij uiterste wil over zijn nalatenschap heeft beschikt. [eisende partij] hebben onweersproken gesteld dat dit betekent dat op Bonaire, Curaçao of Aruba geen testament door [erflater] is opgemaakt. Het enkele feit dat [erflater] mogelijk ook enige tijd in Nederland heeft gewoond, is onvoldoende om te veronderstellen dat daar door hem wél een testament zou zijn opgemaakt. Dat er mogelijk meer wettige kinderen van [erflater] zijn dan [eisende partij], is door [gedaagde] op geen enkele manier onderbouwd. Van haar had verwacht mogen worden, zeker nu zij 8 jaar met [erflater] heeft samengewoond, dat zij een begin van aannemelijkheid van deze suggestie had gegeven.

gedaagde] heeft bij conclusie van antwoord een handgeschreven verklaring van [erflater], gedateerd op 13 augustus 2024, in het geding gebracht. [eisende partij] hebben weliswaar hun vraagtekens gezet bij de handtekening onder deze verklaring, maar niet gemotiveerd betwist dat deze verklaring door hun vader geschreven is. [eiser 1] heeft ter zitting verklaard dat het handschrift van de verklaring dat van zijn vader is. Het gerecht zal er daarom van uitgaan dat het hier gaat om een door [erflater] op 13 augustus 2024 opgestelde en ondertekende verklaring.

Zoals [eisende partij] terecht naar voren hebben gebracht kan deze verklaring niet als uiterste wilsbeschikking van [erflater] worden aangemerkt: het is geen notariële akte, zij is niet bij de notaris in bewaring gesteld en zij kan evenmin gelden als een codicil als bedoeld in artikel 4:961 BW BES. Het brengt dus geen verandering in het feit dat [eisende partij] de enige erfgenamen van [erflater] zijn en dat zij als enigen gerechtigd zijn tot de goederen van de nalatenschap. Dit betekent dat de door [eisende partij] gevraagde verklaring voor recht kan worden gegeven.

De vraag is vervolgens wat de goederen van de nalatenschap zijn. De door [eisende partij] in beslag genomen goederen zijn vermeld op een handgeschreven proces-verbaal van de deurwaarder (productie 3 bij het verzoekschrift). [eisende partij] hebben gesteld dat al deze goederen door hun vader zijn aangeschaft en dat [gedaagde] geen inkomsten had. Dit is door [gedaagde] onvoldoende betwist; zij heeft slechts ten aanzien van een drietal goederen opmerkingen gemaakt. De primaire vordering in reconventie (tot opheffing van het beslag op alle goederen) zal daarom in ieder geval worden afgewezen. Op de drie specifiek door [gedaagde] genoemde goederen (waarop haar subsidiaire vordering ziet) zal hierna worden ingegaan.

In de eerste plaats heeft [gedaagde] gesteld dat een inbeslaggenomen container eigendom is van de Fundsahon Propiedat Inmobil Boneiru. Deze niet weersproken stelling staat er aan in de weg [gedaagde] te bevelen deze container af te geven, nu zij daarover niet de beschikkingsmacht heeft. Het is aan [eisende partij] om de zaken met een eventuele andere rechthebbende af te handelen. Het beslag tot afgifte dient dus te worden opgeheven, zoals [gedaagde] in reconventie heeft gevorderd.

In de tweede plaats heeft [gedaagde] gesteld dat de Samsung TV haar eigendom is en dat deze door haar is gekocht. Ter zitting heeft zij verklaard dat zij de TV samen met [erflater] heeft gekocht en dat ieder een deel heeft betaald. Gelet op deze stellingen staat onvoldoende vast dat de TV (geheel) tot de nalatenschap van [erflater] behoort en dat [eisende partij] daartoe gerechtigd zijn. [eisende partij] hebben ook niet aan kunnen tonen dat de TV eigendom van [erflater] was. Ten aanzien van de TV zal dus geen bevel tot afgifte worden gegeven en de reconventionele vordering tot opheffing van het beslag daarop zal worden toegewezen.

Tenslotte heeft [gedaagde] gesteld dat de Hyundai Tucson met kenteken [Kenteken] (hierna ‘de auto’) haar eigendom is omdat deze door [erflater] aan haar was overgedragen. Zij wijst daarbij op de eerdergenoemde verklaring van [erflater] van 13 augustus 2024. In deze verklaring is vermeld:

Hyundai met nummerplaat [kenteken]

De Hyundai Tucson – kleur [kleur] – is op de datum van pagina 1 van dit schrijven overhandigd aan [gedaagde] (eigenaarschap).

Het gerecht overweegt dat dit deel van de verklaring niet het karakter heeft van een uiterste wilsbeschikking; het gaat immers over een overdacht van de auto bij leven en niet over wat daarmee na de dood van [erflater] moet gebeuren. Dit betekent dat er op dit punt geen vormvereisten zijn. Uit de verklaring volgt dat de auto op 13 augustus 2024 door [erflater] in eigendom is overgedragen aan [gedaagde] en dus niet tot de nalatenschap van [erflater] behoort. Ook ten aanzien van de auto zal dus geen bevel tot afgifte worden gegeven en de reconventionele vordering tot opheffing van het beslag daarop zal worden toegewezen. Nu de auto al in bewaring is genomen door de deurwaarder zullen [eisende partij] worden veroordeeld tot afgifte ervan aan [gedaagde].

Het voorgaande leidt tot de navolgende beslissingen. De gevorderde dwangsommen zullen worden gematigd en gemaximeerd. [gedaagde] zal worden toegelaten om kosteloos te procederen, gelet op het door haar overgelegde KRB-formulier. Nu partijen over en weer in het gelijk en in het ongelijk zijn gesteld, zullen de proceskosten worden gecompenseerd.

5. De beslissing

Het gerecht,

verklaart voor recht dat [eisende partij] als enige kinderen van de ab intestato op 27 september 2024 overleden [erflater] gerechtigd zijn om van een ieder alle goederen op te vorderen die tot diens nalatenschap behoren;

beveelt [gedaagde] om binnen 7 dagen na de betekening van dit vonnis over te gaan tot afgifte van de goederen waarop op 19 november 2024 door de deurwaarder conservatoir beslag tot afgifte is gelegd, met uitzondering van:

- een twintig voet container kleur zwart grijs met 3 sleutels

- een Samsung TV

- een Hyundai Tucson, kenteken [kenteken]

bepaalt dat [gedaagde] een dwangsom ten behoeve van [eisende partij] verbeurt van USD 100,00 per dag voor elke dag of gedeelte van een dag dat zij nalaat aan voormeld bevel te voldoen, zulks tot een maximum van USD 20.000,00;

verklaart de veroordeling tot zover uitvoerbaar bij voorraad;

wijst het meer of anders gevorderde af;

in reconventie

heft op het conservatoire beslag tot afgifte van het motorvoertuig van het merk Hyundai Tucson met kenteken [kenteken] en beveelt [eisende partij] tot afgifte daarvan met de sleutels aan [gedaagde] binnen 7 dagen na betekening van dit vonnis;

bepaalt dat [eisende partij] een dwangsom ten behoeve van [gedaagde] verbeuren van USD 100,00 per dag voor elke dag of gedeelte van een dag dat zij nalaten aan voormeld bevel te voldoen, zulks tot een maximum van USD 20.000,00;

heft op het conservatoire beslag tot afgifte van de Samsung TV;

heft op het conservatoire beslag tot afgifte van de twintig voet container kleur zwartgrijs met 3 sleutels;

verklaart de veroordeling tot zover uitvoerbaar bij voorraad;

wijst het meer of anders gevorderde af;

in conventie en in reconventie

laat [gedaagde] toe kosteloos te procederen;

compenseert de proceskosten aldus dat iedere partij de eigen kosten draagt.

Dit vonnis is gewezen door mr. R.P.P. Hoekstra, rechter, en in het openbaar uitgesproken op 27 augustus 2025 in tegenwoordigheid van de griffier.