ECLI:NL:OGEABES:2026:17

1. De procedure

Het ‘small claim’-modelverzoekschrift met bijlagen is op 2 juni 2025 op de griffie van dit gerecht ingekomen.

Omdat [verweerder] verweer heeft gevoerd tegen de vorderingen van [verzoeker], is de zaak op grond van artikel 66d van het procesreglement verwezen naar een gewone terechtzitting van dit gerecht. Die zitting heeft op 26 november 2025 plaatsgevonden.

verzoeker] heeft verzocht om digitaal op de mondelinge behandeling aanwezig te zijn, maar het is haar niet gelukt om via de videoverbinding deel te nemen. Namens [verweerder] was de heer [bestuurder verweerder] (bestuurder, hierna: [bestuurder verweerder]) aanwezig. Van de mondelinge behandeling is een proces-verbaal opgemaakt. Dat is aan [verzoeker] gestuurd. [verzoeker] is in de gelegenheid gesteld om schriftelijk op het proces-verbaal te reageren. Zij heeft van die gelegenheid gebruikt gemaakt en haar e-mail van 11 december 2025 maakt onderdeel uit van het procesdossier. [verweerder] heeft op 19 december 2025 per e-mail gereageerd op de reactie van [verzoeker]. Die e-mail maakt ook onderdeel uit van het procesdossier.

Ten slotte is bepaald dat op 28 januari 2026 uitspraak zal worden gedaan.

2. De kern van de zaak

verweerder] heeft werkzaamheden als elektricien voor [verzoeker] verricht. [verzoeker] stelt dat die werkzaamheden niet goed zijn uitgevoerd. [verzoeker] vordert schadevergoeding voor de kosten die zij heeft gemaakt om het gebrekkig uitgevoerde werk door een derde partij te laten herstellen.

3. De beoordeling

Tijdens het bouwen van het woonhuis van [verzoeker] is zij tijdelijk in een wooncontainer gaan wonen. Partijen zijn mondeling een aannemingsovereenkomst overeengekomen waarbij aan [verweerder] de opdracht is verstrekt om een tijdelijke elektriciteitsinstallatie aan te leggen in de wooncontainer van [verzoeker]. Partijen hebben afgesproken dat een 110 Volt en 220 Volt aansluiting zou worden aangelegd.

Volgens [verzoeker] zijn de werkzaamheden gebrekkig uitgevoerd en was sprake van een onveilige situatie. Zij heeft een derde partij, ‘[installatiebedrijf]’ (hierna: [installatiebedrijf]), naar de werkzaamheden van [verweerder] laten kijken. [installatiebedrijf] heeft een document met de titel ‘Electrical Installation Inspection Report’ opgesteld. De conclusie van [installatiebedrijf] komt erop neer dat 90% van de door [verweerder] aangebrachte installatie gebrekkig is en dat zij adviseert om de gehele installatie opnieuw aan te leggen.

installatiebedrijf] heeft herstelwerkzaamheden aan de elektrische installatie van de wooncontainer uitgevoerd. Op 17 december 2024 heeft [installatiebedrijf] een factuur aan [verzoeker] gestuurd voor een totaalbedrag van USD 1.438,95. Uit de factuur blijkt dat die betrekking heeft op de volgende werkzaamheden:

“ – Installation of 8 power outlets of 220V connected to the existing distribution board.

- Installation of the container in accordance with the NEN1010 standard.”

Op 19 mei 2025 heeft [installatiebedrijf] nog een factuur aan [verzoeker] gestuurd voor een totaalbedrag van USD 2.120,00. In de factuur staat dat die betrekking heeft op de volgende werkzaamheden:

“To reinstall the installation under the container on [adres] which was unsafe”

[verzoeker] heeft haar schade onvoldoende onderbouwd

verweerder] heeft geen gemotiveerd verweer gevoerd tegen de stelling van [verzoeker] dat de aangelegde elektrische installatie in de wooncontainer gebrekkig en onveilig was. [verweerder] heeft enkel aangevoerd dat hij opdracht had gekregen om een tijdelijke installatie aan te leggen en geen installatie die jarenlang mee zou gaan. Hoewel [verzoeker] heeft erkend dat zij tijdelijk in de wooncontainer zou gaan wonen, neemt dat niet weg dat een elektrische installatie deugdelijk en op zijn minst veilig aangelegd moet worden. Dat is niet gebeurd. Daarom staat het vast dat sprake is van een tekortkoming in de nakoming van een verbintenis uit de aannemingsovereenkomst.

Het is niet in geschil dat [verweerder] reeds een schadevergoeding, te weten het bedrag van de factuur van [installatiebedrijf] van 17 december 2024, aan [verzoeker] heeft betaald.

Het gerecht begrijpt dat [verzoeker] in deze procedure nog een aanvullende schadevergoeding vordert vanwege de tekortkoming in de nakoming van de aannemingsovereenkomst. [verzoeker] stelt dat de hoogte van haar schade USD 2.120,00 bedraagt en heeft ter onderbouwing daarvan de factuur van 19 mei 2025 overgelegd. Tijdens de mondelinge behandeling heeft [bestuurder verweerder] de verschuldigdheid van die factuur betwist en verklaard dat hij niet weet waar die factuur betrekking op heeft. In haar e-mailbericht van 11 december 2025 heeft [verzoeker] verklaard dat de factuur van 19 mei 2025 “was submitted to small claims for reinstalling invoice not yet paid and damages, time and additional costs the owner occurred”.

Naar het oordeel van het gerecht heeft [verzoeker] de hoogte van haar schade onvoldoende onderbouwd. Zij heeft onvoldoende gesteld waar de factuur van 19 mei 2025 concreet betrekking op heeft. Vanwege de betwisting door [verweerder] van de verschuldigdheid van de factuur en de onduidelijkheid waar de factuur betrekking op heeft had dat wel op haar weg gelegen. Kennelijk heeft de factuur betrekking op het herstel en op “damages, time and additional costs”. Maar welk bedrag gemoeid is met het vermeende herstel en welk bedrag betrekking heeft op andere kosten en/of schade is niet duidelijk. Anders dan de factuur van 17 december 2024 waar concreet en gespecificeerd staat aangegeven hoe het bedrag op de factuur is opgebouwd en welke werkzaamheden daarvoor zijn verricht, is de beschrijving op de factuur van 19 mei 2025 summier en algemeen van aard. Hoe het bedrag van USD 2.120,00 is opgebouwd blijkt nergens uit. Ook de datum van de factuur roept vragen op; gelet ook op de toelichting van [verzoeker] lijkt deze te zijn opgesteld met het oog op deze procedure en geen betrekking te hebben op in de periode kort vóór deze factuur verrichte werkzaamheden. Voor zover wordt bedoeld met deze factuur eerdere additionele werkzaamheden in rekening te brengen, is onduidelijk om welke werkzaamheden het gaat, wanneer deze zijn verricht en of deze niet al in de factuur van 17 december 2024 waren opgenomen. Het gerecht kan daarom niet beoordelen of [verweerder] gehouden is het in de factuur van 19 mei 2025 genoemde bedrag te vergoeden. De vordering van [verzoeker] tot betaling van dat bedrag zal als onvoldoende onderbouwd worden afgewezen.

[verzoeker] moet de proceskosten van [verweerder] betalen

verzoeker] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten van [verweerder] betalen. Omdat [verweerder] zich niet heeft laten bijstaan door een gemachtigde, zullen haar proceskosten op nihil worden begroot.

4. De beslissing

wijst de vorderingen van [verzoeker] af;

veroordeelt [verzoeker] tot betaling van de proceskosten aan de zijde van [verweerder], tot de uitspraak van dit vonnis begroot op nihil.

Dit vonnis is gewezen door mr. R.P.P. Hoekstra, rechter, en in het openbaar uitgesproken op 28 januari 2026 in tegenwoordigheid van de griffier.