ECLI:NL:OGEABES:2026:26

1. De procedure

Het gerecht heeft kennisgenomen van de volgende stukken:

het verzoekschrift van de Voogdijraad met bijlagen, waaronder een alimentatieberekening, ingekomen 16 september 2025,

het verweerschrift van de vader met bijlagen, waaronder drie recente loonstroken, ingekomen op 18 november 2025,

de producties van de zijde van de moeder, ingekomen op 21 november 2025,

het e-mailbericht van de vader van 23 november 2025, met bijlage.

De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 26 november 2025. Daarbij zijn verschenen mevrouw M.E. Sassin en en mevrouw R. Abrahams namens de Voogdijraad. De moeder, bijgestaan door haar gemachtigde en de vader (via videoverbinding met Nederland) zijn ook verschenen. Tijdens de zitting heeft de Voogdijraad een herberekening overgelegd. Door de gemachtigde van de moeder zijn pleitaantekeningen overgelegd.

De beschikking is (nader) bepaald op vandaag.

2. De feiten

Partijen zijn gehuwd geweest. Tussen hen is bij beschikking van 20 maart 2024 de echtscheiding uitgesproken.

Uit dit huwelijk zijn [minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3] geboren. De ouders zijn samen belast met het gezag over hen.

De moeder en de kinderen wonen vanaf oktober 2022 permanent op Bonaire. De vader woont in Nederland.

Bij beschikking van 5 maart 2025 heeft dit Gerecht een zorgregeling bepaald die bestaat uit een vaste/primaire contactregeling en een secundaire contactregeling als omschreven onder 2.2. van die beschikking:

Vaste/primaire contactregeling - de minderjarigen zijn in de zomervakantie drie of vier weken bij de vader,- de minderjarigen brengen afwisselend de kerstvakantie door bij de vader en de moeder,Waar de man ervoor kiest om met kerst- en zomervakantie met de minderjarigen door te brengen, zal door de man bepaald worden en dit zal tijdig aan de moeder worden doorgegeven.

Secundaire contactregeling Wat betreft de verjaardagen van de kinderen, carnavals-, paas- en regattavakanties moet de man ruimte en mogelijkheid krijgen om, in overleg met de moeder, tijd door te brengen met de kinderen op Bonaire of elders, wanneer hij hier (financieel) toe in staat is. De secundaire contactregeling moet tijdig worden gecommuniceerd, bij voorkeur het jaar ervoor, zodat de andere ouder ook voldoende tijd heeft om plannen te maken.

De kosten van de zorgreling bleef tussen partijen in geschil. In de beschikking van 5 maart 2025 heeft het Gerecht bepaald dat de moeder voorlopig, voor de periode vanaf achttien maanden vanaf de datum van die beschikking, de kosten van de primaire contactregeling draagt, omdat zij zich hiertoe in het belang van de kinderen en het bereiken van een regeling bereid had verklaard.

Bij beschikking van 19 augustus 2025 heeft het Hof de hiervoor genoemde beschikking van het Gerecht, en dus ook de zorgregeling, bekrachtigd en voor wat betreft de vaste/primaire zorgregeling aangevuld. Het Hof heeft het volgende aan de vaste/primaire zorgreling toegevoegd: - bepaalt dat de vader de kinderen in de zomervakantie dan wel (om het jaar) in de kerstvakantie op Bonaire bij de moeder ophaalt om vervolgens met de kinderen naar Nederland te reizen en bepaalt dat de moeder de minderjarigen bij de vader ophaalt om met ze van Nederland naar Bonaire te reizen.

Het Hof heeft in de beschikking van 19 augustus 2025 over de verdeling van de reiskosten het volgende overwogen:

“4.7. Het Gerecht heeft bepaald dat de moeder gedurende een termijn van achttien maanden de kosten van de primaire contactregeling draagt. Het Hof ziet geen aanleiding om hierin nu verandering te brengen. Het gaat - concreet – nog om de reiskosten van twee zomervakanties, Komende kerstvakantie blijven de kinderen bij de moeder. De moeder is in staat de kosten te dragen. In het algemeen geldt dat ouders kosten voor de omgangregeling bij helfte moeten delen. Maar er kunnen omstandigheden zijn die meebrengen dat, al dan niet tijdelijk, van dat uitgangspunt wordt afgeweken. De vader heeft weliswaar inmiddels een baan, maar financieel is de scheiding nog niet afgewikkeld. Gelet hierop acht het Hof het redelijk dat de moeder deze kosten tot 5 september 2026 draagt.”

3. Het verzoek en de beoordeling

De Voogdijraad verzoekt, na vermindering daarvan tijdens de mondelinge behandeling, om de bijdrage van de vader in de kosten van verzorging en opvoeding van [minderjarige 1], [minderjarige 2] en [minderjarige 3] samen vast te stellen op USD 443,00 totaal per maand voor alle drie de kinderen.

De vader heeft verweer gevoerd tegen dat verzoek. Allereerst verwijst hij voor de berekeningswijze naar onderdelen van het Rapport alimentatienormen zoals dat in Europees Nederland geldt. Verder is de draagkracht van de moeder volgens hem hoger dan door de Voogdijraad berekend. Zij heeft meer inkomen dan zij aan de Voogdijraad heeft opgegeven. Zij heeft meerdere panden en bedrijven zowel in Bonaire als in Nederland, waaruit zij inkomen genereert, althans kan genereren. Die inkomsten moeten in kaart worden gebracht, aldus de vader.De vader heeft ook aangevoerd dat hij in tegenstelling tot de berekening van de Voogdijraad geen draagkracht heeft voor kinderalimentatie aangezien bij per jaar ongeveer USD 15.000,00 aan kosten moet maken voor de primaire/vaste zorgregeling. Hij moet niet alleen tickets kopen (2x retour vader en 6x enkele reis kinderen), maar ook een auto huren en een accommodatie regelen.Tot slot voert de vader aan dat de kinderalimentatie onderdeel is van de onderhandelingen over de afwikkeling van alle onderdelen van de scheiding. Dit verzoek om kinderalimentatie lijkt volgens de vader alleen te zijn gedaan om druk op de onderhandelingen te zetten. De moeder heeft voldoende geld om de kinderen te kunnen onderhouden volgens hem.

De moeder heeft het volgende aangevoerd. De kinderalimentatie wordt op Bonaire door de Voogdijraad berekend aan de hand van een Bonairiaans model. In dit geval moet echter van die berekening worden afgeweken volgens haar. De inkomens van partijen zijn hoger dan gemiddeld en dat geldt ook voor de behoefte van de kinderen. De moeder heeft een behoeftelijst overgelegd. Ook de reiskosten die de zorgregeling met zich brengt verhogen de behoefte volgens de moeder.De draagkracht van de moeder is in tegenstelling tot hetgeen de vader zegt volgens de moeder wel juist berekend. De moeder betwist dat zij meer inkomen heeft. Zij verhuurt slechts één pand, maar tegenover de huurinkomsten staan hogere lasten van een hypotheek. Overige huurinkomsten zijn van verschillende bedrijven die onvoldoende genereren om winst uit te keren. De opbrengst wordt ingezet om te ondernemen. Bovendien slapen een deel van de bedrijven die de vader noemt.Tot slot staat kinderalimentatie voor de moeder los van een totaaloplossing in het kader van de financiële afwikkeling van de scheiding. De vader moet bijdragen voor de kinderen.

Het gerecht overweegt als volgt. Zolang partijen niets hebben afgesproken over de kinderalimentatie kan om vaststelling hiervan door het gerecht hiervan worden gevraagd. Bij de bepaling van het bedrag aan kinderalimentatie stelt het gerecht voorop dat ouders ingevolge de wet verplicht zijn te voorzien in de kosten van verzorging en opvoeding van hun minderjarige kinderen (artikel 1:392 en 1:394 BW BES). Daarbij wordt enerzijds rekening gehouden met de behoefte van de kinderen en anderzijds met de draagkracht van beide ouders (artikel 1:397 BW BES).

Om de behoefte en de draagkracht te berekenen heeft de Voogdijraad Caribisch Nederland een rekenmodel ontwikkeld. Dat model is tot stand gekomen door het rekenmodel zoals dat in Europees Nederland geldt te vertalen naar de situatie op de BES-eilanden. Zowel financiële als culturele elementen zijn hierin meegenomen. De rekenmethode is sterk vereenvoudigd. In de berekening worden percentages gebruikt uit het onderzoek naar een ijkpunt voor het sociaal minimum in Caribisch Nederland en de voortgangsrapportage. Deze zaak wordt in Bonaire beoordeeld omdat de kinderen hier wonen, waarbij dit model tot uitgangspunt geldt. Om de behoefte en draagkracht te berekenen zijn de netto-inkomens van beide ouders van belang. Vermogen blijft buiten beschouwing.

De Voogdijraad gaat aan de zijde van de moeder uit van een nettosalaris van USD 5.929,00 per maand. Het inkomen van de moeder is gebaseerd op recente loonstroken. Zij is DGA van Hot Hero B.V. en zij is daar in dienst. De Voogdijraad gaat aan de zijde van de vader uit van een nettosalaris van USD 4.500,00 per maand. Ook zijn inkomen is gebaseerd op recente loonstroken. Hij is in dienst bij de gemeente Velsen.

De Voogdijraad heeft de behoefte van de kinderen op basis van deze inkomens berekend op USD 696,00 per kind per maand. De totale behoefte van de kinderen voor drie kinderen komt daarmee op USD 2.087,00 per maand. De moeder heeft recht op kinderbijslag ter hoogte van USD 693,00 per maand. Dan blijft er een behoefte voor kinderalimentatie over van USD 1.394 per maand.

De draagkracht van de moeder is berekend op USD 3.907,00 per maand (forfaitaire woonlast is USD 1.275,00 per maand en forfaitaire post voor levensonderhoud is USD 747,00 per maand). Er is rekening mee gehouden dat zij samenwoont met haar partner. De draagkracht van de vader is berekend op USD 1.818,00 per maand (forfaitaire woonlast is USD 1.935,00 per maand en forfaitaire post voor levensonderhoud USD 747,00 per maand). Samen hebben de ouders dus een draagkracht van USD 5.725,00 per maand. De ouders moeten bijdragen aan de behoefte van de kinderen naar rato van draagkracht. De Voogdijraad heeft berekend dat de vader een bedrag van USD 443,00 per maand moet bijdragen aan de behoefte en de moeder USD 951,00 per maand.

Het gerecht ziet geen aanleiding om van de standaardberekening van de Voogdijraad af te wijken. Als al zou blijken dat de moeder meer inkomsten zou hebben, hetgeen niet eenvoudig vast te stellen is, dat kan alleen door het inschakelen van een accountant, dan zal ook de behoefte van de kinderen naar alle waarschijnlijkheid hoger zijn, althans zal er wellicht aanleiding zijn om vanwege een uitzonderlijk hoog netto gezinsinkomen af te wijken van de standaardberekening. Op dit moment is daar geen aanleiding voor. Uiteindelijk lijkt dat ook niet veel uit te maken, omdat de draagkracht van de vader de beperkende factor zal zijn. Volledigheidshalve merkt het gerecht nog op dat in dat kader niet kan worden aangenomen dat de kosten van levensonderhoud in Nederland lager liggen dan in Caribisch Nederland, waardoor forfaitaire posten zouden moeten gecorrigeerd. Bovendien speelt een rol dat wordt verzocht om door de vader te betalen bedrag aan kinderalimentatie van USD 443,00 per maand voor drie kinderen in totaal vast te stellen. Als dat bedrag zou worden toegewezen betekent dat dat de vader zijn deel van de kosten van de zorgreling uit zijn resterende draagkracht zou moeten kunnen betalen (USD 1.818,00 – USD 443,00 = USD 1.375,00 per maand). Met een goede planning zouden die kosten geen USD 15.000,00 per jaar hoeven zijn. Feitelijk betaalt de moeder alle andere kosten voor de kinderen, want de kinderen wonen bij haar. De conclusie is het verzoek van de Voogdijraad zal worden toegewezen. Het gerecht zal de door de man te betalen kinderalimentatie vaststellen op USD 443,00 per maand voor alle drie de kinderen samen, oftewel op USD 147,66 per maand. De datum waarop de door het gerecht vastgestelde kinderalimentatie ingaat, wordt bepaald op 1 februari 2026, zijnde de eerste dag van de maand volgend op deze uitspraak.

Tot slot merkt het gerecht nog het volgende op. Uit het verweerschrift en de mondelinge behandeling leidt het gerecht af dat de vader er nog steeds veel moeite mee heeft dat de moeder heeft besloten in Bonaire te blijven waardoor ook de kinderen daar nu wonen. Zoals het Hof ook al aankaartte zal de vader dit, hoe moeilijk ook, moeten accepteren en er in het belang van de kinderen er het beste van moeten maken.

4. De beslissing

bepaalt de door de vader te betalen bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding van de minderjarigen:

[minderjarige 1], geboren op [geboortedatum] 2012 te Haarlem, Nederland,

[minderjarige 2], geboren op [geboortedatum] 2014 te Haarlem, Nederland,

[minderjarige 3], geboren op [geboortedatum] 2016 te Haarlem, Nederland,

Met ingang van 1 februari 2026 op USD 147,66 per kind per maand, voor wat betreft de toekomstige termijnen telkens bij vooruitbetaling, te voldoen aan de Belastingdienst Caribisch Nederland,

verklaart deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders verzochte af.

Deze beschikking is gegeven door mr. J.M.J. Keltjens, rechter, en in het openbaar uitgesproken op 30 januari 2026 in tegenwoordigheid van de griffier.