GERECHT IN EERSTE AANLEG VAN CURAÇAO
Zaaknummer: CUR202302938
Beschikking van 5 maart 2024
in de zaak van [verzoeker], wonende in [woonplaats], verzoeker, verweerder in het voorwaardelijk zelfstandig verzoek, gemachtigde: mrs. R.M.L. Conquet en D.J. Brug,
tegen
de naamloze vennootschap ANTILLEAN FLIGHT SERVICE N.V.,
gevestigd in Curaçao, verweerster, verzoekster in het voorwaardelijk zelfstandig verzoek, gemachtigde: mr. L.N. Asjes,
Partijen zullen hierna [verzoeker] en AFS worden genoemd.
1. Het procesverloop
Het procesverloop blijkt uit:
de beschikking van 30 november 2023 (hierna: de tussenbeschikking),
de akte overleggen bewijsstukken met producties van AFS, ingediend op 9 januari 2024,
de antwoordakte van [verzoeker], ingediend op 6 februari 2024.
De uitspraak is bepaald op vandaag.
2. De verdere beoordeling
inzake het verzoek van [verzoeker]
In de tussenbeschikking heeft het gerecht onder meer AFS toegelaten te bewijzen dat [verzoeker] zich op 6 juli 2023 heeft schuldig gemaakt aan diefstal dan wel vernieling van bagages op de luchthaven, dan wel daaraan medeplichtig is geweest.
AFS heeft schriftelijk bewijs bijgebracht.
Indien AFS bewijs door getuigen had willen leveren, had zij dat voor of uiterlijk op de rolzitting van 12 december 2023 schriftelijk aan het gerecht dienen mede te delen (tussenbeschikking, r.o. 5.5). Een dergelijke mededeling heeft het gerecht niet bereikt, waaruit het gerecht concludeert dat AFS geen bewijs door getuigen wil leveren.
Bij haar akte heeft AFS in het geding gebracht een vonnis in kort geding van 14 december 2023 alsmede een USB-stick.
Bij dat vonnis van 14 december 2024 is Curacao Airport Partners N.V. (hierna: CAP) op vordering van AFS veroordeeld aan AFS kopieën te verstrekken van:
” • de videobeelden van 6 juli 2023 van de camera gericht op de Bagage Belt Arrival belt no. 2 met tijdspanne 15:01 tot 15:05.16 uur;
schermafbeeldingen van bovenvermelde video;
badge foto’s van de betrokken werknemers, [medewerker 1] als [verzoeker];”
Dat vonnis kan op zichzelf niet bijdragen aan het door AFS te leveren bewijs.
De USB-stick bevat, aldus AFS, door CAP aan haar afgegeven screenshots en videobeelden.
Het gerecht ziet geen aanleiding in te gaan op het verzoek van AFS een datum te bepalen voor een voortgezette zitting opdat nadere uitleg ter zake de videobeelden kan worden gegeven. Dit reeds niet omdat AFS heeft nagelaten ervoor zorg te dragen dat zij over de videobeelden kon beschikken ten tijde van de mondelinge behandeling op 2 november 2023 – in welk geval zij tijdens die mondelinge behandeling die uitleg had kunnen geven – althans omdat AFS die uitleg in haar akte had kunnen en moeten geven.
Op de screenshots en de videobeelden is [verzoeker] goed herkenbaar, namelijk als de medewerker met de pet waar aan de achterzijde zijn haar onderuit komt. Uit de antwoordakte van [verzoeker] begrijpt het gerecht ook dat hij erkent daarop zichtbaar te zijn.
Op de videobeelden is zichtbaar dat [verzoeker] met een viertal collega’s werkt. Zij dragen allen oranje hesjes, met bij vier van hen achterop de letters “AFS”. [verzoeker] werkt eerst met een collega in/bij een bagagekar en haalt daar koffers uit. Vervolgens gaat hij bij een andere bagagekar staan die daarnaast staat en daaraan is gekoppeld. In die andere bagagekar is een collega van hem aan het werk. Zichtbaar is dat die collega meerdere koffers opent en kennelijk de inhoud doorzoekt althans inspecteert. Het gerecht kan niet vaststellen dat die collega ook iets uit die koffers wegneemt. [verzoeker] blijft buiten bij die bagagekar staan. [verzoeker] kijkt geregeld, naar het voorkomt min of meer demonstratief, de andere kant op en niet bij de bagagekar naar binnen.
Op een van de screenshots is de bagagekar te zien met daarin een open koffer, waarover een man gebukt staat terwijl hij de deksel van die koffer vasthoudt. Drie andere mannen staan buiten die bagagekar toe te kijken, van wie [verzoeker] iets terzijde staat. Hij kijkt niet naar binnen. Voor het overige voegen de screenshots niets wezenlijks aan de videobeelden toe.
Het gerecht heeft in de tussenbeschikking, r.o. 2.8, de ontslagbrief van 6 juli 2023 geciteerd. Het verwijt, waarop volgens die brief het ontslag op staande voet is gebaseerd, is diefstal en vernieling aan baggages van passagiers en medeplichtigheid daaraan en poging tot diefstal en vernieling, waardoor misbruik van vertrouwen een struikelblok wordt voor de werkrelatie. De bewijsopdracht is in het licht daarvan geformuleerd.
Het hoeft geen betoog dat de collega die volgens de videobeelden koffers opende en de inhoud ervan doorzocht althans inspecteerde, zijn boekje ver te buiten ging. Een Ramp agent, bagageafhandelaar, dient zich immers zonder enige twijfel te onthouden van dergelijke handelingen. Uit de videobeelden kan niet worden geconcludeerd dat de collega in de bagagekar zich heeft schuldig gemaakt aan diefstal en/of vernieling. Wel moet zijn handelen worden gekwalificeerd als een poging tot diefstal. Enige andere aannemelijke verklaring voor het openen van koffers en het doorzoeken althans inspecteren van de inhoud ervan dan het onderzoeken of er iets van zijn gading inzit en zo ja dat weg te nemen, is immers niet denkbaar.
Het gerecht heeft op grond van de videobeelden de overtuiging dat [verzoeker] heeft waargenomen en beseft wat zijn collega in de bagagekar aan het doen is. Dat [verzoeker] op de uitkijk of op wacht stond, is op basis van die videobeelden en screenshots echter niet komen vast te staan.
Dit maakt [verzoeker] medeplichtig. Met betrekking tot die medeplichtigheid wordt – naar aanleiding van hetgeen [verzoeker] daaromtrent heeft aangevoerd – nog het volgende overwogen. Onderhavige procedure is civielrechtelijk van aard en het woord “medeplichtig” in de bewijsopdracht dient dan ook, anders dan [verzoeker] bepleit, niet in strafrechtelijke zin te worden opgevat. Dat woord is gebruikt in navolging van de door AFS gebruikte terminologie, voor het eerst (zie hiervoor) in de ontslagbrief d.d. 6 juli 2023. Aan die ontslagbrief en de door AFS gestelde medeplichtigheid is gerefereerd in de tussenbeschikking, r.o. 4.7, waarna in r.o. 4.8 uitgebreid is toegelicht wat AFS onder die medeplichtigheid verstaat en wat (dus) ook in de bewijsopdracht daaronder moet worden verstaan. Daar kon (ook) bij [verzoeker] redelijkerwijs geen misverstand over bestaan.
Op grond van het bovenstaande is AFS naar het oordeel van het gerecht geslaagd in het bewijs. Daaruit volgt dat het ontslag op staande voet op goede gronden is gegeven en dat het verzoek van [verzoeker] zal worden afgewezen.
De aard van een verlof tot kosteloos procederen leent zich niet voor uitvoerbaarverklaring bij voorraad, zodat die vordering in zoverre zal worden afgewezen.
verzoeker] zal worden veroordeeld in de kosten van dit geding, gevallen aan de zijde van AFS. Deze worden tot aan deze beschikking begroot op NAf 3.125,- wegens salaris gemachtigde.
inzake het zelfstandig tegenverzoek van AFS
AFS heeft haar zelfstandig tegenverzoek voorwaardelijk ingediend, namelijk onder voorwaarde dat de arbeidsovereenkomst tussen partijen na (het gerecht begrijpt:) 6 juli 2023 nog bestaat. Die voorwaarde is niet vervuld, zodat het zelfstandig tegenverzoek niet behoeft te worden beoordeeld.
3. De beslissing
Het gerecht:
inzake het verzoek van [verzoeker] en het zelfstandig tegenverzoek van AFS
verleent [verzoeker] verlof kosteloos te procederen;
wijst de door [verzoeker] gevorderde uitvoerbaarverklaring bij voorraad af;
voorts inzake het verzoek van [verzoeker]
wijst het verzoek af;
veroordeelt [verzoeker] in de proceskosten van AFS van NAf 3.125.-.
Deze beschikking is gegeven door mr. O. Nijhuis, rechter, en in het openbaar uitgesproken in aanwezigheid van de griffier.