ECLI:NL:OGEAC:2025:341

1. De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

het verzoekschrift van 28 april 2025 met bijlagen

de conclusie van antwoord in conventie, en van eis in reconventie met bijlagen

de conclusie van antwoord in reconventie met bijlagen

de mondelinge behandeling van 3 november 2025, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt en ter gelegenheid waarvan de advocaten van [eiser] en Key In het woord hebben gevoerd mede aan de hand van spreekaantekeningen.

Vonnis is bepaald op heden.

2. De feiten

eiser] heeft op 9 december 2021 van Key In een perceel grond gekocht gelegen in het verkavelingsplan [verkavelingsplan 1]. Diezelfde dag heeft [eiser] een overeenkomst van aanneming gesloten met Key In tot de bouw van een woning tegen een aanneemsom van USD 195.879, - plus USD 34.257,76 aan meerwerk.

Op 15 juli 2024 heeft [eiser] de woning betrokken.

eiser] heeft ten laste van Key In conservatoir verhaalsbeslag doen leggen op onroerende zaken van Key In.

3. De vordering

eiser] vordert dat Key In, bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad, wordt veroordeeld om aan hem te betalen USD 43.670, - vermeerderd met rente, met veroordeling van Key In in de proceskosten, de beslagkosten en die van de gedeeltelijke opheffing daarvan inbegrepen, vermeerderd met rente.

Key In concludeert tot afwijzing van de vordering met veroordeling van [eiser] in de proceskosten en in de nakosten vermeerderd met rente.

in reconventie

Key In vordert dat [eiser] wordt veroordeeld om aan Key In te betalen XCG 5.581,27.

eiser] concludeert tot afwijzing van de vordering, met veroordeling van Key In in de proceskosten en in de nakosten vermeerderd met rente.

4. De beoordeling

eiser] vordert (in conventie) nakoming van de in artikel 5 lid 4 van de overeenkomst van aanneming opgenomen boetebepaling. Daarin staat dat Key In aan [eiser] een boete verschuldigd is van USD 110,- per dag dat de bouwtermijn wordt overschreden.

eiser] stelt dat de bouwtermijn is aangevangen op 3 januari 2022 zodat de woning had moeten worden opgeleverd op 27 oktober 2022. [eiser] heeft daarbij rekening gehouden met de bouwvakantie rond Kerst en Oud & Nieuw en met andere vakantiedagen zoals die staan in het overzicht van de Antilliaanse Aannemers Vereniging. [eiser] kwalificeert de dag waarop hij de woning heeft betrokken, 15 juli 2024 als de datum van oplevering. [eiser] komt tot de conclusie dat de woning 397 dagen te laat is opgeleverd.

Daarom maakt [eiser] aanspraak op USD 43.670,-, te weten 397 x USD 110,-.

Key In betwist dat de woning te laat is opgeleverd. Key In voert aan dat de bouwtermijn is aangevangen op 10 januari 2022 en is geëindigd op 29 juli 2024. Key In stelt dat de bouwtermijn van 200 dagen is verlengd door:

meerwerk (6 weken)

te late betalingen in 2022 (3 weken)

officiële vrij dagen (6 weken)

overmacht/onvoorziene omstandigheden (6 maanden)

te laten betalingen in 2023 (52 weken)

Key In vordert (in reconventie) nakoming van het bepaalde in artikel 12 lid 1 van de aannemingsovereenkomst. Op grond van deze bepaling is [eiser] bij te late betaling met ingang van de vervaldag van de factuur de wettelijke rente en 2% boete verschuldigd. Key Inn heeft zowel de wettelijke rente als de 2% boete berekend over de verschuldigde hoofdsom. [eiser] heeft deze wijze van berekening niet weersproken, zodat ook het gerecht ervan uitgaat dat partijen dit zo hebben afgesproken.

Omdat de vraag naar de te late betaling zowel relevant is voor de conventie als de reconventie, zal het gerecht eerst beslissen op de reconventionele vordering.

In reconventie verder

Op grond van artikel 11 lid 2 van de aannemingsovereenkomst moet een factuur uiterlijk 5 werkdagen na de datum van verzending worden betaald.

Key In stelt dat de volgende facturen te laat zijn betaald:

factuur

Bedrag

Van

Had moeten zijn betaald

Is betaald

te laat (dagen)

202173

USD 54.308,59

29/03/22

05/04/22

12/04/22

7

2022040

USD 23.385,24

04/08/22

11/08/22

25/08/22

14

2022273

ANG 35.275,78

12/04/23

19/04/23

18/01/24

277

2022185

XCG 1.386,14

19/07/23

26/07/23

12/09/23

48

2022284

XCG 485,40

05/12/23

12/12/23

18/01/24

37

Bij de beoordeling van de reconventionele vordering stelt het gerecht nog voorop dat op grond van de hoofdregel van artikel 129 Rv de stelplicht en bewijslast van de (tijdige) betaling op [eiser] rust. [eiser] betwist niet dat hij deze betalingsverplichtingen had.

Factuur 202173

Uit door [eiser] overgelegde e-mailcorrespondentie tussen partijen blijkt dat [eiser] op 29 maart 2022 en op 4 april 2022 vragen over de juistheid van deze factuur heeft gesteld aan Key In en dat [eiser] op 5 april 2022 een juiste factuur van Key In heeft ontvangen. In haar e-mail van 5 april 2022 heeft Key In aan [eiser] excuses gemaakt voor het dubbel noteren van meerwerk op de eerdere factuur. [eiser] stelt dat Key In de gecorrigeerde factuur op 8 april 2022 heeft verstuurd. Key In heeft dat niet betwist, waarmee deze stelling van [eiser] is komen vast te staan. Omdat [eiser] deze factuur op 12 april 2022 (en dus binnen vijf werkdagen na verzending) heeft betaald, heeft [eiser] deze factuur tijdig betaald. Key In heeft wat deze factuur betreft geen aanspraak op wettelijke rente en/of 2% boete.

Factuur 2022040

eiser] kan zijn stelling dat hij deze factuur tijdig heeft betaald niet nader onderbouwen dan dat dat in zijn herinnering zo is. Dat is, gelet op de betwisting van Key In, onvoldoende. Daarmee is komen vast te staan de stelling van Key In dat [eiser] deze factuur 14 dagen te laat heeft betaald.

Factuur 2022273

Hoewel de overgelegde factuur is gedateerd 4 december 2023, stelt het gerecht vast dat [eiser] de stelling van Key In dat de factuur dateert van 12 april 2023 niet heeft betwist, waarmee deze stelling van Key In is komen vast te staan.

Het gerecht volgt [eiser] niet in zijn stelling dat in de factuur een onjuist rekeningnummer op staat. [eiser] stelt dat dit blijkt uit de door hem overgelegde e-mailcorrespondentie tussen hem en de bank. In de overgelegde factuur staat dat betaald moet worden op bankrekeningnummer [bankrekeningnummer 1]. In de e-mail van de bank waarop [eiser] reageert met de bewoordingen Het euvel zat inderdaad in het rekeningnummer, wordt hetzelfde bankrekeningnummer genoemd als op de factuur is vermeld. [eiser] heeft zijn stelling gelet op de betwisting daarvan van Key In onvoldoende onderbouwd. Daarmee is komen vast te staan dat [eiser] deze factuur 277 dagen te laat heeft betaald.

Factuur 2022185

Key In heeft deze factuur niet overgelegd (ondanks de aankondiging dat deze factuur bij de conclusie van antwoord in conventie en van eis in reconventie is overgelegd als productie 7). [eiser] stelt dat in deze factuur in USD is gefactureerd en dat de bank van Key In ineens geen USD accepteerde. Dit is door Key In onvoldoende gemotiveerd weersproken. Daarom kan niet kan worden vastgesteld dat het aan [eiser] ligt dat deze factuur te laat is betaald en komt Key In wat deze factuur betreft geen boete en/of wettelijke rente toe.

Factuur 2022284

Het gerecht volgt [eiser] niet in zijn stelling dat Key In in deze factuur een onjuist bankrekeningnummer heeft opgenomen. In deze factuur zijn dezelfde bankgegeven opgenomen als in factuur 2022273, te weten dat moet worden betaald op bankrekeningnummer [bankrekeningnummer 1] van Banco di Caribe N.V. Ook hier geldt dat [eiser] zijn stelling dat de in de factuur opgenomen bankgegevens onjuist zijn, onvoldoende heeft onderbouwd. [eiser] stelt verder dat de bank van Key In ineens geen betalingen in USD kon ontvangen. Het gerecht stelt evenwel vast dat de factuur ziet op betaling van XCG 485,40. Dit brengt het gerecht tot het oordeel dat [eiser] zijn stelling dat het aan Key In ligt dat hij te laat heeft betaald, onvoldoende heeft onderbouwd.

Het voorgaande leidt tot de slotsom dat de vordering van Key In in reconventie toewijsbaar is tot:

in USD: 528,25 (factuur 2022040)

in XCG: 2.525,49 (factuur 2022273 van XCG 2.512,46 en factuur 2022284 van XCG 13,03)

Omdat partijen in reconventie over en weer in het (on)gelijk worden gesteld, zullen de proceskosten in reconventie worden gecompenseerd als na te melden.

In conventie verder

Op de zitting hebben partijen verklaard dat ze het erover eens zijn dat uit artikel 5 van de aannemingsovereenkomst volgt dat zij een bouwtermijn van 200 dagen zijn overeengekomen en dat die termijn verlengd kan worden in de gevallen vermeld in artikel 5 lid 2 en de artikel 1 leden 2 en 3 van de overeenkomst. Verder zijn partijen het er over eens dat uit de aannemingsovereenkomst volgt dat overschrijding van de (verlengde) bouwtermijn leidt tot een door Key In aan [eiser] verschuldigde boete van USD 110,- per werkdag.

Partijen zijn het niet eens over wanneer de bouwtermijn is aangevangen. Verder zijn partijen het niet eens over of zich omstandigheden hebben voorgedaan op grond waarvan de bouwtermijn kan worden verlengd.

Aanvang van de bouwtermijn

Volgens Key In is de bouwtermijn aangevangen op 10 januari 2022; de datum waarop zij de eerste termijnbetaling van [eiser] heeft ontvangen. Volgens [eiser] is de bouwtermijn aangevangen op 3 januari 2022 omdat toen de overdracht van de woning was en op de afrekening van de notaris van die datum de betaling van de eerste fase is vermeld.

Artikel 1 lid 2 van de aannemingsovereenkomst luidt: De termijn waarbinnen de woning zal worden opgeleverd bedraagt 200 werkbare werkdagen, exclusief meerwerk, zijnde de eerste werkdag de eerst volgende werkbare dag na ontvangst van de eerste termijn betaling door Key In Investment. De bouwwerkzaamheden vangen aldus direct aan na het ondertekenen van de akte van levering bij de notaris.

Over de uitleg van deze bepaling zijn partijen het niet eens. De uitleg van deze bepaling van de aannemingsovereenkomst dient te geschieden aan de hand van het Haviltex-criterium. De aanvang van de bouwtermijn moet daarom worden vastgesteld aan de hand van wat partijen over en weer hebben verklaard en wat zij uit elkaars verklaringen en gedragingen in de gegeven omstandigheden redelijkerwijs mochten toekennen, in het licht van alle omstandigheden van het geval. Op grond van de hoofdregel van artikel 129 Rv rust op [eiser] de stelplicht en bewijslast dat aan artikel 1 lid 2 van de aannemingsovereenkomst de betekenis toekomt zoals hij bepleit. [eiser] roept immers de rechtsgevolgen van overschrijding van de bouwtermijn in.

De eerste omstandigheid waar het gerecht naar kijkt, is de tekst van artikel 1 lid 2 van de aannemingsovereenkomst. De bepaling is ongelukkig geformuleerd. Waar in de eerste zin staat dat de aanvang bouwtermijn wordt gekoppeld aan de eerste werkdag (werkbare dag) na ontvangst van de eerste termijnbetaling door Key In, staat in de daarop volgende zin dat de bouwwerkzaamheden dus aanvangen direct na ondertekening van de leveringsakte. Het woord “dus” in de tweede zin gaat in de onderhavige situatie niet op. Immers is de leveringsakte getekend op 3 januari 2022 en heeft Key In de betaling ontvangen op 10 januari 2022. Het gerecht komt tot de conclusie dat de tekst van de aannemingsovereenkomst geen steun biedt voor de uitleg die [eiser] aan de overeenkomst geeft.

eiser] stelt dat hij van Key In de instructie had gekregen om de eerste bouwtermijn te betalen aan de notaris. Key In heeft dat niet betwist. Deze omstandigheid duidt er naar het oordeel van het gerecht op dat [eiser] mocht begrijpen dat de notaris de transactie namens Key In afhandelde en dat dus het moment van betaling aan de notaris, heeft te gelden als betaling aan Key In.

Het voorgaande betekent dat de bouwtermijn is aangevangen op (dinsdag) 4 januari 2022, de eerste werkdag (werkbare dag) na ontvangst van de eerste termijnbetaling door Key In. Alleen rekening houdend met de werkdagen, eindigt de bouwtermijn dan op 11 oktober 2022 (200 werkdagen gedeeld door 5 werkdagen per week = 40 weken = 280 kalenderdagen).

Werkbare dagen

Tussen partijen is niet in geschil dat, zoals de tweede alinea van artikel 1 lid 2 van de aannemingsovereenkomst bepaalt, geen werkbare werkdagen zijn: bouwvakantiedagen, rust- en vrije dagen, nationale feestdagen, religieuze feestdagen, onwerkbare werkdagen en meerwerk.

- Meerwerk

Het gerecht volgt Key In niet in haar stelling dat 232 uren meerwerk gelijk staat aan zes weken bouwtijdverlenging. Allereerst valt, zonder toelichting, die ontbreekt, niet in te zien hoe het aantal manuren zich vertaalt naar een dergelijke verlenging van de bouwtermijn. Ten tweede hebben partijen in artikel 5 lid 3 van de aannemingsovereenkomst afgesproken dat extra werkdagen door aanpassingen en of meerwerk in goed overleg dienen te gaan en vooraf schriftelijk worden vastgelegd. Vaststaat dat dit niet is gebeurd. Hierop kan dan ook geen verlenging van de bouwtermijn worden gebaseerd.

- Overige niet werkbare dagen

Key In stelt dat de bouwvakantie drie weken duurt en dat er gemiddeld 15 officiële vrije dagen per jaar zijn. [eiser] betwist niet dat de bouwvakantie drie weken duurt. Dat levert een verlenging van de bouwtermijn op van 15 werkdagen.

eiser] maakt er bezwaar tegen dat Key In uitgaat van een gemiddelde van 15 officiële vrije dagen per jaar. Het gerecht stelt vast dat 2022 na 4 januari de volgende acht officiële vrije dagen kende die niet in het weekend vielen: (1) 28/2 carnaval, (2) 15/4 Goede Vrijdag, (3) 18/4 paasmaandag, (4)27/4 Koningsdag, (5) 26/5 Hemelvaartsdag, (6) 2/7 Dag van het volkslied en de vlag, (7) 10/10 Curaçao Dag, (8) 26/12 tweede kerstdag.

Dit betekent dat de bouwtermijn in 2022 kan worden verlengd met (15 + 8 dagen) 23 dagen. (+23 dagen)

Te late betalingen

Op grond van artikel 5 lid 2 van de aannemingsovereenkomst leidt een te late betaling van facturen door [eiser] tot verlenging van de overeengekomen bouwtermijn.

Hiervoor is (in reconventie) vastgesteld dat [eiser] de volgende facturen te laat heeft betaald:

Factuur 2022040: 14 dagen te laat

Factuur 2022273: 277 dagen te laat

Factuur 2022284: 37 dagen te laat.

De bouwtermijn wordt daarom verlengd met 328 dagen. (+328 dagen)

Overmacht en onvoorziene omstandigheden

Key In heeft op grond van artikel 5 lid 2 recht op verlenging van de bouwtermijn in geval van overmacht en/of onvoorziene omstandigheden. Key In doet daar een beroep op. Key In stelt dat zij te maken had met enorme toeleveringsproblematiek omdat alle bestellingen van Building Depot, 16 containers vol, in één keer werden geleverd bij haar. Ook stelt Key In dat de bij Building Dept geplaatste bestellingen niet, als verwacht, binnen drie maanden werden geleverd, maar pas 9 tot 12 maanden later.

Tussen partijen is niet in geschil dat als gevolg van de coronapandemie bij Building Depot lange levertijden zijn ontstaan, vanwege late leveringen van goederen uit China. Key In stelt dat zij van Building Depot afhankelijk was omdat zij bij Building Depot voor alle te bouwen woningen in het plan dezelfde tegels, ramen en deuren had besteld. Key In heeft schriftelijke verklaringen in het geding gebracht van Building Depot waaruit blijkt dat Key In de eerste bestellingen heeft gedaan in september 2021 en dat 2021 en 2022, de twee jaren na COVID, heel moeilijke jaren voor Building Depot waren voor wat betreft het op tijd nakomen van afspraken. [eiser] voert aan dat Building Depot in september 2021 kopers erop wees dat de levertijd op kon lopen naar 9 maanden. Key In heeft dit niet weersproken, waarmee deze stelling van [eiser] is komen vast te staan. Key In heeft bovendien geen feiten en/of omstandigheden gesteld waaruit blijkt dat op het moment van het sluiten van de aannemingsovereenkomst, in december 2021, niet voorzienbaar was dat leveringen vertraging of hinder konden ondervinden. Deze gevolgen van de coronapandemie waren toen al wel bekend.

De omstandigheid dat Key In geconfronteerd is geweest met vertraging in de aanleg van nutsvoorzieningen, in het bijzonder de aansluitingen door Aqualectra van stroom, wat volgens Key In tot vertraging van de bouw heeft geleid, blijft in de rechtsverhouding tussen partijen voor rekening van Key In komen en geldt evenmin als onvoorziene omstandigheid. Key In heeft de daarvoor benodigde feiten en/of omstandigheden niet gesteld.

Dit leidt tot de slotsom dat er geen grond is om de overeengekomen bouwtermijn te verlengen vanwege overmacht en/of onvoorziene omstandigheden.

Conclusie verlenging bouwtermijn

Het voorgaande leidt tot de conclusie dat de overeengekomen bouwtermijn van 200 die is aangevangen op 4 januari 2022 en eindigt op 11 oktober 2022 wordt verlengd met (23 + 328) 351 werkdagen. Dat gaat als volgt:

351 gedeeld door 5 werkdagen per week = 70 weken en 1 werkdag,

70 weken = 490 kalenderdagen = 13 februari 2024

+ 1 werkdag = 14 februari 2024.

Berekend vanaf 11 oktober 2022 eindigt de bouwtermijn op (woensdag) 14 februari 2024.

Bij die berekening is geen rekening gehouden met de ‘overige niet werkbare dagen’ van 2023. Het gerecht stelt vast dat 2023 de volgende 9 officiële vrije dagen kende die niet in het weekend vielen: (1) 20/2 carnaval, (2) 7/4 Goede Vrijdag, (3) 10/4 paasmaandag, (4) 27/4 Koningsdag, (5) 1/5 Dag van de Arbeid, (6) 18/5 Hemelvaartsdag, (7) 10/10 Curaçao Dag, (8 en 9) 25 en 26/12 Kerst.

Dat levert een verlenging van de bouwtermijn op van 24 werkdagen: 15 werkdagen vanwege de bouwvakantie van drie weken en 9 officiële werkdagen.

Opgeteld vanaf 14 februari 2024:

+2 werkdagen (do 15 en vrij 16/2)

+ 5 werkdagen (ma t/m zo 19, 20, 21, 22, 23/2)

+ 5 werkdagen (ma t/m zo 26, 27, 28, (schrikkeljaar) 29/2 en 1/3)

+ 5 werkdagen (ma t/m zo 4, 5, 6, 7, 8/3)

+ 5 werkdagen (ma t/m zo 11, 12, 13, 14, 15/3)

+ 2 werkdagen (ma 18 en di 19/3)

Totaal + 24 werkdagen = 19 maart 2024

Rekening houdend met alleen werkdagen eindigt de bouwtermijn dan op

19 maart 2024.

Dan is nog geen rekening gehouden met de overige niet werkbare dagen van 2024, die het gerecht voor zover hier relevant stelt op 2 dagen, te weten 1/1 Nieuwjaarsdag en 12/2 carnaval. Daarmee rekening houdend eindigt de bouwtermijn op 21 maart 2024.

Omdat de woning op maandag 15 juli 2024 is opgeleverd ([eiser] heeft de woning toen betrokken), is de woning te laat opgeleverd. Tussen 21 maart 2024 en 15 juli 2024 zitten 116 kalenderdagen oftewel 16 weken en 4 dagen. Relevant is evenwel hoeveel werkbare werkdagen de woning te laat is opgeleverd. Dat leidt tot de volgende berekening, waarbij het gerecht eerst kijkt naar de 16 hele weken en vervolgens naar de resterende 4 dagen.

Zestien weken na 21 maart 2024 is woensdag 10 juli 2024. Een volledige week bevat 5 werkdagen. Zestien volledige weken bevatten 16 x 5 werkdagen = 80 werkdagen. Bij die berekening moet ermee rekening worden gehouden dat in die termijn waarin te laat is opgeleverd ook nog 4 officiële feestdagen zitten (te weten zaterdag 27 april Koningsdag, woensdag 1 mei Dag van de arbeid, donderdag 9 mei Hemelvaartsdag en dinsdag 2 juli Dag van de Vlag). De drie feestdagen die niet in het weekend vallen, komen in mindering op de 80 werkdagen. Dit zijn immers geen werkbare werkdagen. Dit betekent dat de woning in de 16 volledige weken, 77 werkbare dagen te laat is opgeleverd.

Bij de resterende vier dagen, gaat het om donderdag 11, vrijdag 12, zaterdag 13 en zondag 14 juli 2024. Alleen de eerste twee zijn werkdagen.

Het voorgaande leidt tot de conclusie dat de woning 79 werkbare dagen te laat is opgeleverd.

De vordering van [eiser] is daarom toewijsbaar tot USD 8.690, - (79 x USD 110,). De daarover gevorderde wettelijke rente kan als niet weersproken worden toegewezen.

Omdat partijen in conventie over en weer in het (on)gelijk worden gesteld, zullen de proceskosten in conventie worden gecompenseerd als na te melden.

Omdat het beslag gerechtvaardigd was zullen de door [eiser] gevorderde beslagkosten worden toegewezen. Bij de begroting wordt aangesloten bij het toe te wijzen bedrag. De beslagkosten van [eiser] worden begroot op XCG 2.650,65, te weten XCG 1.000, - aan salaris (tarief 4, 1 punt) en XCG 1.650,65 (1.297,15 + 353,50) aan explootkosten. Over (kosten van) gedeeltelijke opheffing van het beslag heeft [eiser] niets gesteld. Dat deel van de vordering wordt afgewezen.

5. De beslissing

Het gerecht:

veroordeelt Key In om aan [eiser] te betalen USD 8.690, - vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 28 april 2025 tot aan de dag der voldoening;

veroordeelt Key In om aan [eiser] te betalen XCG 2.650,65 aan beslagkosten;

verklaart de veroordelingen onder 5.1. en 5.2. uitvoerbaar bij voorraad;

compenseert de proceskosten aldus, dat iedere partij de eigen kosten draagt;

wijst af het meer of anders gevorderde;

in reconventie

veroordeelt [eiser] om aan Key In, tegen behoorlijk bewijs van kwijting, te betalen USD 528,25 en XCG 2.525,49;

compenseert de proceskosten in reconventie aldus dat iedere partij de eigen kosten draagt;

wijst af het meer of anders gevorderde.

Dit vonnis is gewezen door mr. M.E.B. de Haseth, rechter, en in het openbaar uitgesproken op 15 december 2025 in tegenwoordigheid van de griffier.