ECLI:NL:OGEAC:2026:13

Het onderzoek ter openbare terechtzitting heeft plaatsgevonden op de pro-forma/regiezittingen van 13 september 2023, 15 december 2023, 1 maart 2024, 28 juni 2024, 18 oktober 2024, 31 januari 2025, 21 februari 2025, 6 juni 2025, 12 september 2025 en 9 januari 2026. Op 12 januari 2026, 13 januari 2026 en 14 januari 2026 heeft de inhoudelijke behandeling plaatsgevonden. De verdachte is bij de inhoudelijke behandeling (telkens) verschenen, bijgestaan door zijn raadslieden, mr. S.N. Zahedi, advocaat in Curaçao, en mr. H.J. Oosterhagen, advocaat in Nederland (hierna: de verdediging).

De benadeelde partijen [benadeelde partij 1], [benadeelde partij 2], [benadeelde partij 3] en [benadeelde partij 4] hebben zich gevoegd in het strafproces met een vordering tot schadevergoeding.

Standpunt Openbaar Ministerie

De officieren van justitie mr. V.Z.B. Girigoria-Hernandez en mr. W.J. de Graaf, (hierna: de officier van justitie/het Openbaar Ministerie) hebben ter terechtzitting gevorderd dat het Gerecht de tenlastegelegde feiten bewezen zal verklaren en de verdachte daarvoor zal veroordelen tot een levenslange gevangenisstraf.

De vordering behelst voorts:

Standpunt verdediging

De verdediging heeft bepleit dat verdachte integraal vrijgesproken dient te worden met betrekking tot het onder 1 tenlastegelegde feit van parketnummer 500.00054/24 (onderzoek Bliksem) en van de onder 1 en 2 tenlastegelegde feiten van parketnummer 500.00191/23 (onderzoek Cloud). Ten aanzien van het onder 3 tenlastegelegde feit van parketnummer 500.00191/23 heeft de verdediging (primair) bepleit dat verdachte geen opzet heeft gehad op de dood/zwaar lichamelijk letsel van/bij de leden van het arrestatieteam, dan wel dat verdachte (subsidiair) een beroep op putatief noodweer toekomt. Ten aanzien van feit 4 van parketnummer 500.00191/23 heeft de verdediging bepleit dat niet de gehele tenlastegelegde periode bewezen kan worden ten aanzien van het vuurwapen van het merk Glock 19, maar voor het overige refereert de verdediging zich aan het oordeel van het Gerecht voor dit feit.

Verder heeft de verdediging zich op het standpunt gesteld dat de onder verdachte inbeslaggenomen telefoons aan verdachte teruggegeven dienen te worden, zodat verdachte, mogelijk in hoger beroep, zijn standpunten kan onderbouwen met het deel van de inhoud van de telefoons dat nog niet in het procesdossier is gevoegd.

Tot slot heeft de verdediging een strafmaatverweer gevoerd en verweer gevoerd ten aanzien van de vorderingen van de benadeelde partijen.

Hierna zal door het Gerecht – voor zover van belang – de specifieke standpunten van de verdediging en het Openbaar Ministerie worden besproken.

Aan de verdachte is – na wijziging van de tenlastelegging ter terechtzitting van 12 januari 2026 – ten laste gelegd de feiten die zijn opgenomen in bijlage 1 van dit vonnis. De verdenkingen komen, kort en zakelijk weergegeven, op het volgende neer:

500.00191/23 (onderzoek Cloud)

Feit 1:

medeplegen van de moord op [slachtoffer 2] op 19 mei 2023 in Curaçao.

Feit 2 (primair):

medeplegen van de poging tot moord op [betrokkene 1] op 19 mei 2023 in Curaçao.

Feit 2 (subsidiair):

medeplegen van de poging tot zware mishandeling van [betrokkene 1] op 19 mei 2023 in Curaçao.

Feit 3 (primair):

poging tot doodslag op meerdere leden van het arrestatieteam van het Korps Politie Curaçao op 5 juli 2023 in Curaçao.

Feit 3 (subsidiair):

poging tot zware mishandeling van meerdere leden van het arrestatieteam van het Korps Politie Curaçao op 5 juli 2023 in Curaçao.

Feit 3 (meer subsidiair):

bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht, althans met zware mishandeling, gericht tegen leden van het arrestatieteam van het Korps Politie Curaçao op 5 juli 2023 in Curaçao.

feit 4:

voorhanden hebben van één of meerdere vuurwapens, waaronder een Glock 19 en scherpe patronen, in de periode van 1 januari 2020 tot en met 5 juli 2023 in Curaçao.

500.00054/24 (onderzoek Bliksem)

medeplegen van de moord op [slachtoffer 1] op of omstreeks 29 september 2022 in Curaçao.

Het Gerecht stelt vast dat de dagvaarding geldig is, dat het bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat het Openbaar Ministerie ontvankelijk is in zijn vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de bewezenverklaarde feiten uitsluiten.

Het Gerecht acht alle bewezenverklaarde feiten strafbaar.

De hiervoor bewezenverklaarde feiten zijn voorzien bij en strafbaar gesteld in de artikelen 1:119, 1:123, 2:259 en 2:262 van het Wetboek van Strafrecht en de artikel 3 en 11 van de Vuurwapenverordening 1930. De bewezenverklaarde feiten worden als volgt gekwalificeerd:

500.00191/23 (onderzoek Cloud)

feit 1:

medeplegen van moord;

Feit 2 (primair):

medeplegen van poging tot moord;

Feit 3 (primair):

poging tot doodslag, meermalen gepleegd;

Feit 4:

overtreding van een verbod gesteld bij artikel 3, eerste lid, van de Vuurwapenverordening 1930, meermalen gepleegd;

500.00054/24 (onderzoek Bliksem):

moord.

De verdediging heeft ter terechtzitting bepleit dat verdachte ten aanzien van feit 3 van parketnummer 500.00191/23 een schulduitsluitingsgrond toekomt, te weten een beroep op putatief noodweer met als gevolg – althans zo begrijpt het Gerecht het verweer van de verdediging – dat verdachte voor voornoemd feit zal moeten worden ontslagen van alle rechtsvervolging. Hiertoe heeft de verdediging aangegeven dat verdachte niet wist dat hij met de politie te maken had en dat hij lijdt aan traumatische stress en verhoogde alertheid, waardoor hij in de veronderstelling verkeerde dat hij zich diende te verdedigen tegen een ogenblikkelijke en wederrechtelijke aanranding van mogelijke criminele vijanden.

Het Gerecht stelt voorop dat van putatief noodweer sprake is indien een verdachte verschoonbaar heeft gedwaald over het bestaan van een noodweersituatie. Aannemelijk dient te zijn dat er objectieve omstandigheden waren die de verdachte redelijkerwijze aanleiding konden geven te veronderstellen dat hij dreigde te worden aangevallen. De subjectieve ervaring van de verdachte is daarbij niet leidend.

Het Gerecht oordeelt dat de feiten en omstandigheden die de verdediging aan het verweer ten grondslag heeft gelegd, niet aannemelijk zijn geworden. Uit de bewijsmiddelen blijkt namelijk dat de leden van het arrestatieteam verdachte wilde aanhouden en dat verdachte begon te schieten nadat zij “politie, politie” hadden geroepen. Het Gerecht heeft geen reden te twijfelen aan de op ambtseed opgemaakte processen-verbaal van deze politieagenten. Van een putatieve noodweersituatie was aldus geen sprake.

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluiten.

De verdachte is daarom strafbaar voor de hiervoor bewezenverklaarde feiten.

Het Openbaar Ministerie heeft een levenslange gevangenisstraf geëist. Hiertoe heeft het Openbaar Ministerie – kort en zakelijk weergegeven – aangevoerd dat verdachte gevaarlijk is en de kans op recidive hoog is. Gelet op het voorgaande en in combinatie met de ernstige strafbare feiten die door verdachte zijn gepleegd, stelt het Openbaar Ministerie zich op het standpunt dat voor verdachte geen plaats meer is in deze samenleving en daarom de levenslange gevangenisstraf de enige passende straf is.

Met betrekking tot de eis van het Openbaar Ministerie heeft de verdediging – in de kern – naar voren gebracht dat een levenslange gevangenisstraf niet passend is en niet in lijn is met Curaçaose rechtspraak waarin, vergeleken met onderhavige zaak van verdachte, voor veel zwaardere zaken levenslang is opgelegd. De verdediging verzoekt daarnaast om ook gelet op de persoonlijke omstandigheden van verdachte geen levenslange gevangenisstraf op te leggen.

Het Gerecht overweegt als volgt.

De ernst van de feiten

Bij de bepaling van de op te leggen straf wordt gelet op de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezen verklaarde is begaan, op de mate waarin de gedraging aan de verdachte te verwijten is en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander bij het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen. Daarbij wordt rekening gehouden met de ernst van de bewezenverklaarde feiten in verhouding tot andere strafbare feiten, zoals die onder meer tot uitdrukking komt in straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd.

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan twee moorden, een poging tot moord, een poging tot doodslag op vier leden van het AT en het gedurende een langere periode voorhanden hebben van vuurwapens.

Met betrekking tot de gepleegde levensdelicten en de pogingen daartoe heeft de verdachte laten zien dat hij een man is die een volkomen gebrek aan respect heeft voor het leven van anderen. In strafverzwarende zin houdt het Gerecht rekening met de wijze waarop de slachtoffers zijn doodgeschoten. Hieruit kan het Gerecht niet anders afleiden dan dat verdachte moedwillig en op trefzekere wijze beide jonge mannen heeft geliquideerd. Beide slachtoffers zijn doorzeefd met kogels en hadden geen schijn van kans om de moordaanslagen te overleven.

De liquidaties hebben plaatsgevonden in een woonwijk. Het ervaren van dergelijke feiten is zeer schokkend voor omstanders. Dat is ook gebleken in de onderhavige zaak van [slachtoffer 2], waarbij familieleden (waaronder zeer jonge kinderen) hebben moeten zien hoe [slachtoffer 2], na de aanslag op zijn leven, stervende was. Aan de dodelijke slachtoffers is het hoogste goed, het recht op leven, ontnomen en aan de nabestaanden is, zoals ook ter terechtzitting is gebleken, een immens en onherstelbaar verdriet aangedaan, dat nog elke dag voelbaar is. Zij zullen verder moeten leven met de kennis dat hun dierbare is vermoord en zij zullen dit hun verdere leven met zich moeten meedragen. Dat de gepleegde levensdelicten en de pogingen daartoe in de samenleving gevoelens van afgrijzen, angst en onveiligheid teweeg hebben gebracht, behoeft geen betoog. Uit het dossier is ook gebleken dat veel mensen in de wijk bang zijn voor verdachte, dat getuigen zijn verhuisd uit angst en dat de bereidheid om te verklaren over verdachte zeer gering is uit angst voor represailles. Een angst die niet onterecht is gebleken.

Het motief van verdachte is niet helder geworden. Uit het dossier komt het beeld naar voren dat [slachtoffer 1] en verdachte ooit samen betrokken waren bij het plegen van misdrijven, maar dat een fout van [slachtoffer 1] bij een van deze misdrijven hem fataal is geworden. Ten aanzien van [slachtoffer 2] lijkt het motief iets duidelijker: uit verklaringen van naasten volgt dat [slachtoffer 2] niet kon loslaten dat verdachte zijn vriend [slachtoffer 1] had vermoord. [slachtoffer 2] bleef hierover praten en mogelijk was dat de aanleiding voor verdachte om hem het zwijgen te doen opleggen. Volledige duidelijkheid heeft het Gerecht hierover niet gekregen, aangezien verdachte de feiten ontkent en de slachtoffers er niet meer zijn om meer duidelijkheid te geven over het conflict dat zij met verdachten hadden.

Verder zijn [betrokkene 1], die als omstander aanwezig was bij de moord op [slachtoffer 2], en de leden van het AT ternauwernood ontsnapt aan de dood. Verdachte heeft met zijn handelen hun levens ernstig in gevaar gebracht. Ook uit de verklaring van [betrokkene 1] volgt dat hij na het bijwonen van de liquidatie op [slachtoffer 2] fysiek en mentaal zwaar heeft geleden, zeker aangezien hij lange tijd in de veronderstelling leefde dat verdachte hem alsnog zou doden als ze elkaar zouden tegenkomen.

Met betrekking tot de leden van het AT acht het Gerecht van belang om op te merken dat zij – in dienst van het land Curaçao – enkel hun werk hebben gedaan en ook die dag veilig thuis naar hun gezin wilden komen. Het is dan ook strafverzwarend als levensbedreigend geweld richting politieagenten wordt uitgeoefend.

Verder heeft verdachte gedurende een langere periode meerdere vuurwapens voorhanden gehad. Het ongecontroleerd voorhanden hebben van vuurwapens is bijzonder kwalijk, nu dit extreem gevaarzettend is, zoals in onderhavige zaak ook de trieste realiteit is geworden. Dat vuurwapens in het algemeen een gevaar vormen voor de samenleving blijkt wel uit het feit dat er in Curaçao regelmatig vuurwapenincidenten plaatsvinden, met dodelijke afloop of met zwaar letsel tot gevolg.

De persoon van verdachte en zijn proceshouding

Bij het bepalen van de op te leggen straf kijkt het Gerecht ook naar de persoon van verdachte. Verdachte betreft een jonge man die al vroeg de harde kant van het leven heeft ervaren, waaronder het op jonge leeftijd afscheid moeten nemen van zijn moeder. Daarnaast is verdachte opgegroeid in de wijk Seru Fortuna, waarvan het Gerecht ambtshalve weet dat de kansen niet voor het oprapen liggen. Verder heeft verdachte ter terechtzitting (onder meer) verklaard dat zijn kind hem nodig heeft.

Het Gerecht acht het invoelbaar dat het overlijden van zijn moeder een diepe indruk heeft gemaakt op verdachte. Dat geldt ook voor het missen van zijn dochter en het feit dat zij haar vader mist. Desalniettemin ziet het Gerecht in het voorgaande, hoe triest deze omstandigheden ook zijn, geen aanleiding tot strafvermindering. Verdachte had eerder na kunnen en moeten denken over de consequenties die zijn handelen, in het bijzonder voor zijn kind, zouden (kunnen) hebben.

Met betrekking tot de moeilijke omstandigheden waarin verdachte is opgegroeid in de wijk Seru Fortuna en het overlijden van zijn moeder, wil het Gerecht opmerken dat deze omstandigheden geen reden kunnen en mogen zijn om ernstige strafbare feiten te plegen. Verdachte had – hoe moeilijk dat wellicht ook geweest moet zijn – andere keuzes moeten maken in het leven en had bovendien als geen ander moeten weten hoeveel pijn hij de nabestaanden specifiek en de wijk in zijn algemeenheid aan zou doen door de slachtoffers om het leven te brengen.

Uit de strafkaart van verdachte leidt het Gerecht af dat hij eerder voor strafbare feiten is veroordeeld en ook in een proeftijd liep ten tijde van de verdenking voor een drugsfeit. Verdachte is echter niet eerder veroordeeld voor zware geweldsfeiten. Het Gerecht zal de strafkaart dan ook niet in strafverzwarende zin meewegen.

Uit de rapportages van de psycholoog en de psychiater blijkt – kort gezegd – dat verdachte volledig toerekeningsvatbaar was en dat de kans op recidive, zonder interventie, als hoog (psycholoog) en ongunstig (psychiater) wordt ingeschat.

Naast de persoonlijke omstandigheden, beoordeelt het Gerecht ook de proceshouding van verdachte. De verdachte heeft bij de politie en gedurende het onderzoek ter terechtzitting ervoor gekozen om zijn betrokkenheid bij de bewezenverklaarde feiten te ontkennen, wat zijn goed recht is. Daarmee heeft verdachte echter wel bijgedragen aan het in onwetendheid houden van de nabestaanden van de slachtoffers over verdachtes beweegredenen. Het Gerecht is zich ervan bewust dat volledige duidelijkheid over verdachtes beweegredenen er ook met dit vonnis niet gaat komen. Verdachte heeft daarmee geen verantwoordelijkheid genomen voor zijn daden en ook heeft hij geen oprechte berouw kunnen tonen voor het leed dat hij de nabestaanden en de andere slachtoffers heeft aangedaan. Dit rekent het Gerecht verdachte aan.

Tijdelijke gevangenisstraf of levenslang?

Het Gerecht stelt voorop dat geen enkele straf het gemis van de slachtoffers voor hun nabestaanden kan vergoeden. Moord is het meest ernstige strafbare feit dat de wet kent. Dat komt tot uitdrukking in de (maximale) straf die de wetgever op dit feit heeft gesteld: een levenslange gevangenisstraf of een maximale tijdelijke gevangenisstraf van 30 jaren. Het oriëntatiepunt van het Gemeenschappelijk Hof van Justitie voor een moord is 18 jaar onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Uit rechtspraak volgt verder dat een gevangenisstraf voor de duur van 21 jaren een passend uitgangspunt is voor een enkelvoudige liquidatie (vgl. Gerechtshof Den Haag 11 oktober 2022, ECLI:NL:GHDHA:2022:2002).

Verdachte heeft zich in onderhavige zaak niet schuldig gemaakt aan een enkelvoudige moord, maar aan twee extreem gewelddadige liquidaties. Strafverzwarend acht het Gerecht de bijzondere gewelddadigheid van de liquidaties, het gebrek aan erkenning en de schok die deze moorden in heel Curaçao, maar met name in Seru Fortuna teweeg heeft gebracht. Gelet op deze omstandigheden neemt het Gerecht een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 22 jaar als uitgangspunt voor de moord op [slachtoffer 1] en een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 24 jaar voor de moord op [slachtoffer 2], aangezien bij die moord ook geprobeerd is een omstander van het leven te beroven.

Daarnaast heeft verdachte zich schuldig gemaakt aan een poging tot doodslag op vier leden van het AT. Het oriëntatiepunt van het Gemeenschappelijk Hof voor een poging doodslag met een vuurwapen zonder letsel, is een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 5-6 jaar. Strafverzwarend weegt mee dat de poging doodslag is gepleegd jegens meerdere personen en dat dit geweld plaatsvond tegen politiebeambten. Voor deze poging tot doodslag acht het Gerecht een gevangenisstraf van 10 jaar een passend uitgangspunt.

Tot slot heeft verdachte gedurende meerdere jaren meerdere vuurwapens voorhanden gehad, waarbij hij zelf heeft verklaard dat hij regelmatig met deze vuurwapens op zak over straat liep. Gelet op de oriëntatiepunten acht het Gerecht een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 24 maanden een passend uitgangspunt voor dit feit.

Gelet op het voorgaande in combinatie met de hoeveelheid aan bewezenverklaarde feiten in onderhavige zaak, zou de som van de voornoemde uitgangspunten ruimschoots boven de 30 jaren gevangenisstraf uitkomen. Echter, op grond van artikel 1:13 lid 3 en 4 van het Wetboek van Strafrecht is de absolute maximale tijdelijke gevangenisstraf die in dit geval voor alle feiten samen kan worden opgelegd 30 jaar.

Vanwege alle hierboven genoemde feiten en omstandigheden staat het voor het Gerecht vast dat een gevangenisstraf van een kortere duur dan 30 jaren niet aan de orde is. De vraag is of met die tijdelijke maximale gevangenisstraf van 30 jaren kan worden volstaan, of dat een levenslange gevangenisstraf moet worden opgelegd, zoals het Openbaar Ministerie heeft geëist.

Het Gerecht stelt voorop dat een levenslange gevangenisstraf alleen in uitzonderlijke gevallen en met grote behoedzaamheid moet worden opgelegd, omdat de levenslange gevangenisstraf de zwaarste straf is die in Curaçao kan worden opgelegd en in beginsel het hele leven van de levenslanggestrafte duurt. Uit de jurisprudentie van het EHRM en de Hoge Raad volgt – kort gezegd – dat de oplegging van een levenslange gevangenisstraf niet verenigbaar is met artikel 3 EVRM als die straf als ‘irreducible’ moet worden beschouwd. Er moet al bij de oplegging van de levenslange gevangenisstraf een reële mogelijkheid bestaan tot herbeoordeling van die straf die in de daarvoor in aanmerking komende gevallen kan leiden tot verkorting van de straf of (voorwaardelijke) invrijheidstelling. Deze reële mogelijkheid is in het Wetboek van Strafrecht van Curaçao verankerd in artikel 1:30 Sr en in de ‘Richtlijn bij tenuitvoerlegginglevenslange gevangenisstraf’. Artikel 1:30 houdt – kort gezegd – in dat de levenslanggestrafte na 20 jaar detentie de kans krijgt op een voorwaardelijke invrijheidstelling, indien het Hof van oordeel is dat verdere onvoorwaardelijke tenuitvoerlegging geen redelijk doel meer dient.

Bij de oplegging van een levenslange gevangenisstraf in Curaçao is naar het oordeel van het Gerecht dus geen sprake van een uitzichtloze situatie voor de levenslanggestrafte, nu er na 20 jaar detentie een rechterlijke toets mogelijk is voor verdachte. Dit vindt het Gerecht van belang bij het bepalen van de strafmaat.

Het Gerecht heeft oog voor de hiervoor besproken persoonlijke omstandigheden van verdachte. Desondanks is het Gerecht, in het bijzonder gelet op het meedogenloos en gewetenloos optreden van verdachte dat heeft geresulteerd in onder meer twee liquidaties, met de officier van justitie van oordeel dat alleen de zwaarste gevangenisstraf passend en geboden is. Naast de hiervoor beschreven ernst van de feiten en verdachtes proceshouding, is uit de psychologische en psychiatrische rapportages ook gebleken dat verdachte volledig toerekeningsvatbaar was en de kans op recidive als hoog/ongunstig wordt ingeschat. Dit betekent dat verdachte de feiten bij volle bewustzijn heeft gepleegd. Ook het gemak waarmee in het bijzonder de beide liquidaties gepleegd lijken te zijn, de doeltreffende en koelbloedige uitvoering ervan, wijzen erop dat verdachte in staat moet worden geacht in de toekomst opnieuw zulke ernstige misdrijven te plegen.

Ook de informatie uit de telefoon van verdachte biedt een verontrustende blik op het leven van verdachte. Verdachte heeft talloze selfies gemaakt met een breed arsenaal aan vuurwapens en vlak na de geboorte van zijn dochter heeft hij een foto van haar gemaakt met een vuurwapen in haar hand. Ook geeft zijn telefoon een inkijkje in de belevingswereld van verdachte, zo is daarin een audiobericht aangetroffen waarin verdachte vertelt dat hij mensen dichtbij hem houdt en als vrienden behandelt, zodat als zij vermoord worden, men zich niet kan voorstellen dat hij het was. Dit laat de huiveringwekkende en berekende gedachtegang van verdachte zien. Het is verdrietig en beangstigend om te lezen dat verdachte die door mensen uit de wijk in zijn jeugd als grappenmaker werd gezien en werd geroemd om ‘de kleur van zijn stem’ zo’n ander crimineel pad ingeslagen is.

Verdachte is jong (26 jaar oud) en een levenslange gevangenisstraf zal op hem mogelijk zwaarder drukken dan op een oudere levenslanggestrafte die al een groot deel van zijn leven in vrijheid heeft geleid. Gelet op de rechterlijke toets die na 20 jaar zal plaatsvinden, ziet het Gerecht in de jonge leeftijd geen dusdanig zwaarwegende reden om het voorgaande anders te maken. Er is het Gerecht ook anderszins niet gebleken van enige omstandigheid of andere bijzondere reden, op basis waarvan het Gerecht zou moeten komen tot een andersoortige of lagere straf. Het Gerecht is met het Openbaar Ministerie dan ook van oordeel dat de kans op herhaling bij verdachte tot het begaan van soortgelijke feiten hoog is en dat de samenleving tegen verdachte moet worden beschermd. Dat betekent dat het Gerecht, alles afwegende, een levenslange gevangenisstraf zal opleggen.

Tot slot acht het Gerecht van belang op te merken dat verdachte vanwege veiligheidsredenen in Nederland gedetineerd zit. Het Gerecht kan zich voorstellen dat het ondergaan van de detentie in Nederland zwaar is, gezien verdachte ver weg van familie gedetineerd zit. Het Gerecht gaat er echter vanuit dat de verantwoordelijke instanties weloverwogen tot plaatsing van verdachte in Nederland zijn gekomen en dat zij de noodzaak hiervan periodiek zullen blijven toetsen.

Redelijke termijn

Het Gerecht heeft ambtshalve zich ook rekenschap gegeven van de mogelijke schending van de redelijke termijn. Het Gerecht stelt voorop dat elke verdachte recht heeft op een openbare behandeling van zijn zaak binnen een redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 EVRM. Deze waarborg strekt er onder meer toe te voorkomen dat een verdachte langer dan redelijk is onder de dreiging van een strafvervolging zou moeten leven. Deze termijn vangt aan vanaf het moment dat vanwege de Staat jegens de betrokkene een handeling is verricht waaraan deze in redelijkheid de verwachting kan ontlenen dat tegen hem of haar ter zake van een bepaald strafbaar feit door het Openbaar Ministerie een strafvervolging zal worden ingesteld. Bij de vraag of sprake is van een schending van de redelijke termijn moet rekening worden gehouden met de omstandigheden van het geval, waaronder begrepen de processuele houding van verdachte, de aard en ernst van het ten laste gelegde, de ingewikkeldheid van de zaak en de mate van voortvarendheid waarmee deze strafzaak door de justitiële autoriteiten is behandeld.

In de onderhavige zaak is de redelijke termijn aangevangen op 7 juli 2023, de dag waarop verdachte in verzekering is gesteld. Het Gerecht heeft op 4 februari 2026 vonnis gewezen. Het Gerecht stelt vast dat zij na ongeveer twee jaren en zeven maanden vonnis heeft gewezen. In deze zaak dient bij de vraag of sprake is van schending van de redelijke termijn rekening te worden gehouden met de bijzondere omstandigheden van deze zaak. Naar het oordeel van het Gerecht wordt de langere behandelduur gerechtvaardigd door de complexiteit en omvang van de zaak en in de getuigenverhoren die (deels in het buitenland) plaats hebben gevonden. Gelet op deze omstandigheden is het Gerecht van oordeel dat de redelijk termijn in deze zaak niet is overschreden.

Aan de orde zijn voorts de onder de verdachte in beslag genomen en nog niet teruggegeven voorwerpen. Het Gerecht overweegt als volgt.

Het inbeslaggenomen vuurwapen en munitie zijn vatbaar voor onttrekking aan het verkeer. Met behulp van deze voorwerpen is het onder 3 en 4 bewezen verklaarde (500.00191/23) begaan.

De inbeslaggenomen telefoons worden verbeurdverklaard. Uit beide telefoons komt informatie naar voren dat ze gebruikt (kunnen) zijn bij de aanschaf van vuurwapens. Daarmee is voldaan aan het vereiste zoals genoemd in artikel 1:68 lid 1 sub c en/of e Sr.

Daarbij merkt het Gerecht op dat deze telefoons pas mogen worden vernietigd, indien de strafzaak van verdachte onherroepelijk is, nu de verdediging heeft aangekondigd bij een eventueel hoger beroep nog onderzoekswensen te hebben ten aanzien van deze telefoons.

In de vier hierna te bespreken vorderingen van de benadeelde partijen is aangevoerd dat sprake is geweest van immateriële schade (schokschade). Het Gerecht zal hierna eerst het juridisch kader voor toekenning van schokschade bespreken en vervolgens beoordelen of daarvan – ieder afzonderlijk – sprake is geweest.

Immateriële schade komt in Curaçao voor vergoeding in aanmerking indien sprake is van zogenoemde schokschade. Uit het arrest van de Hoge Raad van 28 juni 2022, ECLI:NL:HR:2022:958 – waarin wordt uitgelegd wanneer sprake is voor vergoeding van schokschade – volgt dat iemand die een ander door zijn onrechtmatige daad doodt of verwondt – afhankelijk van de omstandigheden waaronder die onrechtmatige daad en de confrontatie met die daad of de gevolgen daarvan, plaatsvinden – ook onrechtmatig kan handelen jegens degene bij wie die confrontatie een hevige emotionele schok teweeg brengt. Het recht op vergoeding van dergelijke schade is beperkt tot de schade die volgt uit door die onrechtmatige daad veroorzaakt geestelijk letsel zoals hierna nader omschreven.

Gezichtspunten die een rol spelen bij de beoordeling van de onrechtmatigheid jegens degene bij wie een hevige emotionele schok is teweeggebracht als hiervoor bedoeld (hierna: het secundaire slachtoffer) zijn onder meer:

De Hoge Raad heeft daarbij overwogen dat de feitenrechter aan de hand van onder meer deze gezichtspunten in hun onderlinge samenhang beschouwd van geval tot geval moet beoordelen of sprake is van onrechtmatigheid, waarbij niet op voorhand aan een van deze gezichtspunten doorslaggevende betekenis toekomt. Als een van deze gezichtspunten geen duidelijke indicatie voor het aannemen van onrechtmatigheid geeft, kan onrechtmatigheid desondanks worden aangenomen als de omstandigheden daarvoor, bezien vanuit de overige gezichtspunten, voldoende zwaarwegend zijn.

Het recht op vergoeding van schade die is veroorzaakt door het onrechtmatig teweegbrengen van een hevige emotionele schok is voorts beperkt tot de schade die volgt uit geestelijk letsel. Voor de toewijzing van schadevergoeding ter zake van dat geestelijk letsel is vereist dat het bestaan van dat geestelijk letsel naar objectieve maatstaven is vastgesteld. In de rechtspraak over schokschade is in dat verband steeds overwogen dat dit in het algemeen slechts het geval zal zijn indien sprake is van een in de psychiatrie erkend ziektebeeld. De kern van de jurisprudentie van de Hoge Raad blijft – ook na het hierboven genoemde arrest van 28 juni 2022 – dat in rechte op basis van objectieve gegevens moet kunnen worden vastgesteld dat de immateriële schade in verband met geestelijk letsel daadwerkelijk het gevolg is geweest van een hevige emotionele schok die door een strafbaar feit is veroorzaakt.

Voorschot of een vordering tot werkelijk geleden schokschade?

De verdediging heeft primair de niet-ontvankelijkheid van de vordering bepleit, gelet op de gevorderde vrijspraak. In het geval van een bewezenverklaring, zoals in onderhavig geval, heeft de verdediging het subsidiaire standpunt ingenomen dat de benadeelde partij om een voorschot heeft gevraagd, terwijl dat juridisch niet mogelijk is. De verdediging heeft zich daarom op het standpunt gesteld om – in lijn met jurisprudentie van de Hoge Raad (ECLI:NL:HR:2019:793, r.o. 2.8.4.) – de vordering van alle benadeelde partijen ten aanzien van de immateriële schade niet-ontvankelijk te verklaren.

Het Gerecht is anders dan de verdediging van oordeel dat de benadeelde partij in het kader van de immateriële schade geen voorschot vordert, maar werkelijk geleden schokschade. In de vordering heeft de medewerker van slachtofferhulp weliswaar wat ongelukkig geformuleerd dat de schade bij wijze van ‘voorschot’ wordt gevorderd, maar uit de toelichting volgt dat de benadeelde partij werkelijk geleden schade vordert en een voorbehoud maakt om in een eventuele civiele procedure aanvullende schade te vorderen. Het Gerecht interpreteert deze vordering dan ook niet als een vordering tot het verkrijgen van een voorschot. Wat betreft de gevorderde immateriële schade zal het Gerecht dan ook tot een inhoudelijke beoordeling komen.

Vordering benadeelde partij [benadeelde partij 1]

De benadeelde partij heeft zich in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Deze bedraagt in totaal Cg. 23.201,23, bestaande uit de volgende posten:

Het Openbaar Ministerie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering kan worden toegewezen met de daarbij behorende wettelijke rente, met uitzondering van de gevorderde rijleskosten, nu een rechtstreeks verband met het strafbare feit ontbreekt. Ook vordert het Openbaar Ministerie oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Wat betreft de gevorderde begrafeniskosten refereert de verdediging zich aan het oordeel van het Gerecht. De verdediging heeft in het kader van de gevorderde rijleskosten bepleit dat dit deel van de vorderingen, primair, dient te worden afgewezen, nu er geen rechtstreeks verband bestaat met het strafbare feit. Subsidiair heeft de verdediging de niet-ontvankelijkheid van dit deel van de vordering bepleit.

Uit het onderzoek ter terechtzitting en de inhoud van het strafdossier is het Gerecht voldoende gebleken dat de benadeelde partij als gevolg van het onder 1 bewezenverklaarde feit (500.00191/23) rechtstreekse schade heeft geleden, met betrekking tot de gevorderde begrafeniskosten. De vordering zal voor dat deel dan ook worden toegewezen. De kosten voor de rijlessen acht het Gerecht, tegen de achtergrond van het arrest van de Hoge Raad (ECLI:NL:HR:2019:793), geen rechtstreekse schade. De vordering van de benadeelde partij zal voor dat deel dan ook worden afgewezen.

Dit betekent dat de materiële kosten tot een bedrag van Cg. 2.685,50 zal worden toegewezen.

Het Gerecht is van oordeel dat het causaal verband tussen het bewezenverklaarde handelen van verdachte en de psychische klachten van de benadeelde partij voldoende aannemelijk is geworden op basis van de medische stukken die bij het schadevergoedingsverzoek zijn gevoegd. Daarmee staat voldoende vast dat zij immateriële schade heeft geleden. Het Gerecht stelt namelijk vast dat bij de benadeelde partij een hevige emotionele schok is teweeggebracht door de confrontatie met het levenloze en beschadigde lichaam van haar zoon als gevolg van het onrechtmatig handelen van verdachte. Dat heeft geleid tot geestelijk letsel in de vorm van een in de psychiatrie erkend ziektebeeld, te weten een reactieve depressie en een posttraumatische stressstoornis met dissociatieve symptomen. Het is bijzonder droevig te lezen dat de benadeelde partij regelmatig haar overleden zoon denkt te zien lopen en ook een suïcidepoging heeft gedaan met als doel om toch weer bij hem te zijn. Gelet op dit alles is de vordering voldoende onderbouwd en kan de benadeelde partij aanspraak maken op vergoeding van immateriële schade.

Het Gerecht acht het gevorderde bedrag van Cg. 20.000,- voor immateriële schade redelijk en billijk en zal de vordering daarom toewijzen tot een bedrag van Cg. 22.685,50, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 19 mei 2023. De verdachte is tot vergoeding van die schade gehouden, zodat de vordering tot dat bedrag toewijsbaar is. De proceskosten van de benadeelde partij zullen ten laste van de verdachte worden gebracht. Tot op heden zijn die proceskosten begroot op nihil.

Het Gerecht ziet aanleiding daarbij een schadevergoedingsmaatregel als bedoeld in artikel 1:78 van het Wetboek van Strafrecht aan de verdachte op te leggen. Voor het geval volledige betaling of volledig verhaal van het verschuldigde bedrag niet volgt, zal vervangende hechtenis van na te melden duur worden opgelegd.

Vordering benadeelde partij [benadeelde partij 2]

Het Openbaar Ministerie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering integraal kan worden toegewezen met de daarbij behorende wettelijke rente en oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Het Gerecht is van oordeel dat het causaal verband tussen het bewezenverklaarde handelen van verdachte en de psychische klachten van de benadeelde partij onvoldoende aannemelijk is geworden. Hoewel het verdriet en de wanhoop die de benadeelde partij nog steeds elke dag voelt, enorm invoelbaar is, is uit de onderbouwing bij het schadeverzoek niet gebleken dat sprake is bij benadeelde partij van geestelijk letsel in de vorm van een in de psychiatrie erkend ziektebeeld. Hoewel het Gerecht niet twijfelt aan de opmerking van de benadeelde partij dat zij hulp heeft gehad van een psycholoog van PSI Skuchamikan kan het Gerecht dit niet toetsen. Daarmee is niet voldaan aan de stelplicht van de benadeelde partij en zal bij gebrek aan voldoende onderbouwing de vordering niet-ontvankelijk worden verklaard ten aanzien van deze benadeelde partij.

Het Gerecht bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder de eigen proceskosten dragen.

Vordering benadeelde partij [benadeelde partij 3]

De (moeder van de) minderjarige benadeelde partij heeft zich in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Deze bedraagt in totaal Cg. 20.000,- aan immateriële schade.

Het Openbaar Ministerie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering integraal kan worden toegewezen met de daarbij behorende wettelijke rente en oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Het Gerecht is van oordeel dat het causaal verband tussen het bewezenverklaarde handelen van verdachte en de psychische klachten van de benadeelde partij op basis van de als bijlage bij het verzoek gevoegde stukken (onder andere een diagnostisering van een klinisch psycholoog) voldoende aannemelijk is geworden en dat zij immateriële schade heeft geleden. Het Gerecht stelt namelijk vast dat door bij de benadeelde partij een hevige emotionele schok is teweeggebracht door de confrontatie met het levenloze en beschadigde lichaam van haar oom als gevolg van het onrechtmatig handelen van verdachte. Dit is ook erg invoelbaar, aangezien [benadeelde partij 3], het nichtje van [slachtoffer 2], toen erg jong was (ongeveer 8 jaar). Dat de confrontatie met haar doodgeschoten oom heeft geleid tot geestelijk letsel in de vorm van een in de psychiatrie erkend ziektebeeld, te weten een posttraumatische stressstoornis, volgt uit de stukken en is begrijpelijk onderbouwd. Gelet daarop kan de benadeelde partij aanspraak maken op vergoeding van immateriële schade. Het Gerecht zal de vordering dan ook geheel toewijzen.

Het Gerecht acht het gevorderde bedrag van Cg. 20.000,- voor immateriële schade redelijk en billijk en zal de vordering daarom toewijzen tot een bedrag van Cg. 20.000,-, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 19 mei 2023. De verdachte is tot vergoeding van die schade gehouden, zodat de vordering tot dat bedrag toewijsbaar is. De proceskosten van de benadeelde partij zullen ten laste van de verdachte worden gebracht. Tot op heden zijn die proceskosten begroot op nihil.

Het Gerecht ziet aanleiding daarbij een schadevergoedingsmaatregel als bedoeld in artikel 1:78 van het Wetboek van Strafrecht aan de verdachte op te leggen. Voor het geval volledige betaling of volledig verhaal van het verschuldigde bedrag niet volgt, zal vervangende hechtenis van na te melden duur worden opgelegd.

Het Gerecht merkt op dat de vordering is ingediend door/namens de juridisch vertegenwoordiger van [benadeelde partij 3] (haar moeder [benadeelde partij 2]) maar dat de schade formeel juridisch wordt toegewezen aan de benadeelde partij zelf (de minderjarige [benadeelde partij 3]).

Vordering benadeelde partij [benadeelde partij 4]

De benadeelde partij heeft zich in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Deze bedraagt in totaal Cg. 20.000,- aan immateriële schade.

Het Openbaar Ministerie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering integraal kan worden toegewezen met de daarbij behorende wettelijke rente en oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Het Gerecht is van oordeel dat het causaal verband tussen het bewezen verklaarde handelen van verdachte en de psychische klachten van de benadeelde partij op basis van de bij het verzoek gevoegde stukken (onder andere een verslag van een neuropsycholoog) voldoende aannemelijk is geworden en dat zij immateriële schade heeft geleden. Het Gerecht stelt namelijk vast dat door bij de benadeelde partij een hevige emotionele schok is teweeggebracht door de confrontatie met het levenloze en beschadigde lichaam van haar partner als gevolg van het onrechtmatig handelen van verdachte. Dat heeft geleid tot geestelijk letsel in de vorm van een in de psychiatrie erkend ziektebeeld, te weten posttraumatische stress reacties. Gelet daarop kan de benadeelde partij aanspraak maken op vergoeding van immateriële schade. Het Gerecht zal de vordering dan ook geheel toewijzen.

Het Gerecht acht het gevorderde bedrag van Cg. 20.000,- voor immateriële schade redelijk en billijk en zal de vordering daarom toewijzen tot een bedrag van Cg. 20.000,-, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 19 mei 2023. De verdachte is tot vergoeding van die schade gehouden, zodat de vordering tot dat bedrag toewijsbaar is. De proceskosten van de benadeelde partij zullen ten laste van de verdachte worden gebracht. Tot op heden zijn die proceskosten begroot op nihil.

Het Gerecht ziet aanleiding daarbij een schadevergoedingsmaatregel als bedoeld in artikel 1:78 van het Wetboek van Strafrecht aan de verdachte op te leggen. Voor het geval volledige betaling of volledig verhaal van het verschuldigde bedrag niet volgt, zal vervangende hechtenis van na te melden duur worden opgelegd.

De op te leggen straf is, behalve op de reeds aangehaalde wettelijke voorschriften, gegrond op de artikelen 1:67, 1:68, 1:76, 1:78 en 1:136 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze luidden ten tijde van het bewezen verklaarde.

BESLISSING

Het Gerecht:

verklaart wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de onder 1, 2, 3 en 4 tenlastegelegde feiten van parketnummer 500.00191/23 en het tenlastegelegde feit van parketnummer 500.00054/24 heeft begaan;

verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt hem daarvan vrij;

kwalificeert het bewezen verklaarde als hiervoor omschreven;

verklaart het bewezen verklaarde strafbaar en de verdachte daarvoor strafbaar;

veroordeelt de verdachte tot een levenslange gevangenisstraf;

beveelt de onttrekking aan het verkeer van de in beslag genomen en nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten een vuurwapen en munitie;

beveelt de verbeurdverklaring van de in beslag genomen en nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten twee telefoons;

wijst de vordering tot vergoeding van de door de benadeelde partij [benadeelde partij 1] geleden schade toe tot een bedrag van Cg. 22.685,50, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 19 mei 2023 tot aan de dag van de voldoening, en veroordeelt de verdachte om dit bedrag tegen een behoorlijk bewijs van kwijting te betalen aan de benadeelde partij;

legt aan de verdachte als schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van de benadeelde partij [benadeelde partij 1] de verplichting op tot betaling aan het Land van een bedrag van Cg. 22.685,50, bij gebreke van betaling of verhaal te vervangen door 133 dagen hechtenis, met dien verstande dat toepassing van de vervangende hechtenis de betalingsverplichting niet opheft en bepaalt dat het te betalen bedrag wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 19 mei 2023 tot aan de dag van de voldoening;

verklaart de benadeelde partij [benadeelde partij 2] niet-ontvankelijk in haar vordering;

bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder de eigen proceskosten dragen;

wijst de vordering tot vergoeding van de door de benadeelde partij [benadeelde partij 3], geleden schade toe tot een bedrag van Cg. 20.000,-, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 19 mei 2023 tot aan de dag van de voldoening, en veroordeelt de verdachte, die hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, om dit bedrag tegen een behoorlijk bewijs van kwijting te betalen aan de benadeelde partij;

legt aan de verdachte als schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van de benadeelde partij [benadeelde partij 3] de verplichting op tot betaling aan het Land van een bedrag van Cg. 20.000,-, bij gebreke van betaling of verhaal te vervangen door 125 dagen hechtenis, met dien verstande dat toepassing van de vervangende hechtenis de betalingsverplichting niet opheft en bepaalt dat het te betalen bedrag wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 19 mei 2023 tot aan de dag van de voldoening;

wijst de vordering tot vergoeding van de door de benadeelde partij [benadeelde partij 4] geleden schade toe tot een bedrag van Cg. 20.000,-, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 19 mei 2023 tot aan de dag van de voldoening, en veroordeelt de verdachte, die hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, om dit bedrag tegen een behoorlijk bewijs van kwijting te betalen aan de benadeelde partij;

legt aan de verdachte als schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van de benadeelde partij [benadeelde partij 4] de verplichting op tot betaling aan het Land van een bedrag van Cg. 20.000,-, bij gebreke van betaling of verhaal te vervangen door 125 dagen hechtenis, met dien verstande dat toepassing van de vervangende hechtenis de betalingsverplichting niet opheft en bepaalt dat het te betalen bedrag wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 19 mei 2023 tot aan de dag van de voldoening;

bepaalt dat, indien de verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan het Land daarmee zijn verplichting tot betaling aan de benadeelde partijen in zoverre komt te vervallen en andersom dat, indien de verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de benadeelde partijen daarmee zijn verplichting tot betaling aan het Land in zoverre komt te vervallen;

veroordeelt de verdachte in de kosten door de benadeelde partijen [benadeelde partij 1], [benadeelde partij 3] en [benadeelde partij 4], voornoemd, gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging alsnog te maken.

Dit vonnis is gewezen door de rechter mr. P.M. Leijten, bijgestaan door mr. L. Witte (zittingsgriffier), en op 4 februari 2026 in tegenwoordigheid van een griffier uitgesproken ter openbare terechtzitting van het Gerecht in Curaçao (met een directe beeld- en geluidsverbinding met de PI te Alphen aan den Rijn in Nederland).

Bijlage 1:

Tenlastelegging:

[ingekopieerd en daardoor niet geanonimiseerd].

Bijlage 2: bewijsmiddelenoverzicht

Bewijsmiddelen met betrekking tot onderzoek Cloud

Een proces-verbaal van bevindingen van 22 mei 2023, pagina 3 tot en met 6 van het einddossier Cloud, voor zover inhoudende de bevindingen van verbalisanten [verbalisanten], zakelijk weergegeven:

Op 19 mei 2023 omstreeks 21.20 uur werden wij door de meldkamer van de politie gedirigeerd naar het adres [adres slachtoffer 2] voor een schietpartij. Bedoeld slachtoffer vertoonde geen teken meer van leven.

Personalia slachtoffer

Namen :[slachtoffer 2],

Geboorteplaats : Curaçao

Geboortedatum :

Adres : [adres].

Een proces-verbaal van forensisch onderzoek naar aanleiding van een schietincident met dodelijk afloop te [adres slachtoffer 1] van 1 september 2023, pagina 176 tot en met 213 van het einddossier Cloud, voor zover inhoudende de bevindingen van de verbalisanten [verbalisanten], zakelijk weergeven:

Op 19 mei 2023 zou een schietincident hebben plaatsgevonden op de [adres slachtoffer 2], waarbij het slachtoffer [slachtoffer 2] op de plaatsdelict kwam te overlijden.

Tijdens het sporenonderzoek op het plaats delict hadden wij verschillende sporen gezien. Wij zagen een aanzienlijk aantal hulzen die op de oostelijke trottoir en wegdek lagen in de omgeving alwaar het slachtoffer lag. Tevens zagen wij verschillende projectielinslagen aan de westelijke zijde van de perceelmuurafratering van [adres slachtoffer 2].

De projectielinslagen op de grond werd vermoedelijk veroorzaakt door afgevuurde projectielen met schotbanen vanuit de oostelijke richting naar het westelijke toe.

Foto 66: projectielinslagen aan de westelijkzijde van de perceel muurafrastering van [adres]. Gezien de impacthoogtes veroorzaakt door afgevuurde projectielen aan de muur is het zeer waarschijnlijk dat het slachtoffer staande verwond werd geraakt door gerichte schoten. Reconstruerende schotbanen van de inslagen, deze projectielinslagen zijn veroorzaakt door afgevuurde projectielen komende uit vanuit het westen naar het oosten toe. De beschadigingen aan de westelijke afrasteringsmuur van perceel [adres ] zijn van recente aard en kunnen worden herleid aan dit schietincident.

Interpretatie van bevinding:

Een schriftelijk bescheid, zijnde een rapportage van het Analytisch Diagnostisch Centrum, van 23 mei 2023, pagina 214 tot en met 225 van het einddossier Cloud, voor zover inhoudende de bevindingen van [rapporteur], zakelijk weergegeven:

Last name: [slachtoffer 2]

The autopsy cold reveal 15 gunshot trajectories with 25 gunshot wounds (including exit wounds). 5 gunshots were penetrating (bullets found inside the body)

The very different gunshot trajectories at different body regions prove a very dynamic even, e.g. due to a fleeing victim. In addition, due to the evidence of clearly ascending gunshot trajectories, it is very likely that shots have also been fired on the victim when he was already lying on the ground.

Cause of death

Internal bleeding to death due to multiple gunshots.

Een proces-verbaal van verhoor getuige van 5 juni 2023, pagina 23 tot en met 28 van het einddossier Cloud, voor zover inhoudende de verklaring [betrokkene 1], zakelijk weergegeven:

AG: Ik was ooggetuige van de schietpartij. [verdachte] was de schutter. Ik zag hoe hij het vuur op mij en [slachtoffer 2] opende.

VV: Van welk soort vuurwapen maakte [verdachte] gebruik op 19 mei 2023 toen hij het vuur op jou en [slachtoffer 2] opende?

AG: Volgens mij was het een Glock.

VV: Was [verdachte] alleen in de auto? AG: Nee, er zat minimaal nog een persoon in de auto.

(…) Het waren een heleboel schoten. Toen het schieten begon, hoorde ik schoten met tussenpozen, maar daarna hoorde ik opeenvolgende schoten. Aan het einde klonken de schoten alsof deze vanuit een machinegeweer kwamen. (…)

[slachtoffer 2] en ik waren goed bevriend met de man bijgenaamd [..] (het Gerecht begrijpt: [slachtoffer 1]) en sinds de dag dat [slachtoffer 1] door [verdachte] doodgeschoten werd,

begonnen de boze blikken tussen [slachtoffer 2] en [verdachte]. (…) Wel had [slachtoffer 2] aan mij verteld dat hij heel boos was over het feit dat [slachtoffer 1] door [verdachte] doodgeschoten werd.

VV: Heb jij verder nog iets te verklaren?

Na de schietpartij had [verdachte] zich (…) omgekleed en stond hij bij de plaats delict.

Een proces-verbaal van verhoor getuige van 12 juni 2023, pagina 30 tot en met 35 van het einddossier Cloud, voor zover inhoudende de verklaring van [betrokkene 1], zakelijk weergegeven:

AG: Gedurende de schietpartij werd mijn vriend [slachtoffer 2] door de schutter [verdachte] dood geschoten. Nogmaals ik stond erbij en ik heb hem gezien en herkend.

VV: Hoe ver was de afstand tussen aankomende auto en jullie toen vuur werd geopend?

AV: het was een afstand van ongeveer 3 meter. Toen hij uit de auto stapte had ik hem gezien en herkend, hij schoot in onze richting ([slachtoffer 2] en ik).

Toen ik wegrende hoorde ik hoe hij mij te voet achtervolgde ik hoorde zijn voetstappen, hij bleef in mijn richting schieten. Ik hoorde het geluid van de kogels inslagen die de ijzeren poort/muren gingen. Het was een dag na de schietpartij dat ik merkte dat ik een schotverwonding had opgelopen, namelijk mijn linkerschouder is door een kogel geschramd.

Een proces-verbaal van forensisch onderzoek in verband met een verwonding van [betrokkene 1] van 31 augustus 2023, pagina 226 tot en met 228 van het einddossier Cloud, voor zover inhoudende de bevindingen van verbalisant [verbalisant], zakelijk weergeven:

Dat het toegebrachte letsel aan de bovenzijde van het schouderblad van [betrokkene 1] pigmentatie loze plaatselijke verkleuring van de huid vertoont. Dit pigmentatie loze plaatselijke verkleuring van de huid, is ontstaan door genezing van een oppervlakkige huidbeschadiging. Dit oppervlakkige huidbeschadiging is mogelijk ontstaan, door een of ander voorwerp, die in aanraking is gekomen met de huid of vice versa.

Een proces-verbaal van verhoor getuige bij de rechter-commissaris van 12 maart 2025, zover inhoudende de verklaring van [betrokkene 1], zakelijk weergegeven:

Wij ([slachtoffer 2] en ik) stonden naast elkaar. Ik zag dat ze op [slachtoffer 2] schoten. Vervolgens begonnen zij ook op mij te schieten.

Een proces-verbaal van bevinding uitlezen mobiele telefoon [verdachte] van 4 november 2024, pagina 261 tot en met 301, i.h.b. pagina 265, van het einddossier Cloud, voor zover inhoudende de bevindingen van verbalisant [verbalisant], zakelijk weergegeven:

De mobiele telefoon met aansluitnummer [telefoonnummer] behorende aan verdachte [verdachte] werd geanalyseerd.

[ingekopieerd screenshot, notitie 17-5-2023 “ Ga een rondje daarachter maken en kijkt of je “naam slachtoffer 2” ziet”]

Specifiek ten aanzien van feit 3 en feit 4 (Het Gerecht merkt op dat voor feit 4 de hiervoor en de hierna te noemen bewijsmiddelen met betrekking tot de gebruikte vuurwapens ook van toepassing zijn)

De door verdachte ter terechtzitting van 12 januari 2026 afgelegde verklaring, zakelijk weergegeven:

Ik zag de Sportage voorbijrijden. De tweede keer dat het langsreed zei [..] tegen mij dat er vier personen in zaten en dat het vreemd was.

(…) Ik heb gericht op die auto geschoten toen die stopte. Ik heb inderdaad twee keer geschoten. Toen de autodeuren opengingen, schoot ik.

Een proces-verbaal van aanhouding buiten heterdaad van 5 juli 2023, pagina 351 tot en met 354 van het einddossier Cloud, voor zover inhoudende de bevindingen van arrestatieteamleden 0617, 0801, 0039 en 0070, zakelijk weergegeven:

Op 5 juli 2023 hebben wij aangehouden op de [adres aanhouding] [verdachte]. Wij bevonden ons in een onopvallende auto. Gelijktijdig het stoppen werd door ons kenbaar gemaakt dat wij van de politie zijn. Die geschiedde door met luide stem het woord ‘POLITIE’ te schreeuwen. Het is hierna dat de verdachte met een vuistvuurwapen in ons richting wees en hiermede twee schoten achter elkaar loste.

Een proces-verbaal van forensisch onderzoek aan een op vuurwapen gelijkende voorwerpen van 12 juli 2023, pagina 171 en 172 van het einddossier Cloud, voor zover inhoudende de bevindingen van verbalisant [verbalisant], zakelijk weergegeven:

Het op 5 juli 2023 bij verdachte [verdachte], inbeslaggenomen voorwerp is een pistool van het merk Glock, model 19, kaliber 9x19 mm. Tevens werden een patroonhouder inhoudende 12 scherpe patronen voor onderzoek aangeboden. De voor onderzoek aangeboden pistool is een vuurwapen in de zin van de Vuurwapenverordening 1930. De voor onderzoek aangeboden scherpe patronen zijn munitie in de zin van Vuurwapenverordening 1930. Het aangeboden pistool is deugdelijk.

Een proces-verbaal van forensisch onderzoek aan een op vuurwapen gelijkende voorwerpen van 12 juli 2023, pagina 232 tot en met 234 van het einddossier Cloud, voor zover inhoudende de bevindingen van verbalisant [verbalisant], zakelijk weergegeven:

Op maandag 12 juli 2023 heb ik, [verbalisant], twee (2) hulzen en twee projectielen

ontvangen van een proefschiettest verricht op voornoemde datum van een vuurwapen

die in beslag werd genomen van de verdachte genaamd:

— [verdachte], op 05 juli 2023,

(…)

waarvan het serienummer mechanisch weg gevijld was;

2- Een bijbehorende patroonhouder van voornoemde vuurwapenen;

Op 12 juli 2023 heb ik een microscopisch vergelijkend munitieonderzoek

de In beslag genomen vuurwapen A en In beslag genomen hulzen van [adres aanhouding] ingesteld. Hierbij zag ik dat de systeemsporen(kraslijnen aanwezig vanwege onregelmatigheden van de slagpinindruk, stootbodemuitwerper) op HI en H2 van vuurwapen A, geen overeenkomsten vertoonden met hulzen

in beslag genomen op de plaatsen delict te [adres slachtoffer 2] en [adres slachtoffer 1].

Een proces-verbaal van verhoor verdachte van 1 juli 2024, pagina 481 tot en met van 482 het einddossier Bliksem, voor zover inhoudende de verklaring van [verdachte], zakelijk weergegeven:

VV: bij je aanhouding was je in het bezit van een vuurwapen.

AV: In 2020 heb ik een vuurwapen gekocht. Het was een Glock 19.

Bewijsmiddelen met betrekking tot onderzoek Bliksem

Een proces-verbaal van bevindingen van 29 september 2022, pagina 1 en 2 van het einddossier Bliksem, voor zover inhoudende de bevindingen van verbalisanten [verbalisanten], zakelijk weergegeven:

Op 29 september 2022 werden wij omstreeks 6:15 uur gedirigeerd naar [adres] voor een schietpartij. Vervolgens zagen wij een man die in het balkon van voornoemd adres op zijn buik lag en hij lag in een plas bloed. Hij had verschillende perforaties aan zijn hoofd en bovenkant van zijn lichaam. Naast hem lagen een groot aantal kogelhulzen op de grond. De bewoonster verklaarde de naam van het slachtoffer [slachtoffer 1] was, geboren op [geboortedatum] in Curaçao en (…) woonachtig te [adres].

Een proces-verbaal van forensisch onderzoek van 23 november 2022, pagina 214 tot en met 247 van het einddossier Bliksem, voor zover inhoudende de bevindingen van verbalisanten [verbalisanten], zakelijk weergegeven:

Op de plaats delict werden 34 hulzen van het kaliber 9 mm Luger aangetroffen. Gezien er hulzen op de plaats delict werden aangetroffen werd een pistool van het kaliber 9 mm Luger gebruikt en tenminste 34 schoten afgelost. Zeer waarschijnlijk stond de schutter bij de ingang van de veranda. Uit het bewijsmateriaal kan worden afgeleid dat zeer waarschijnlijk het slachtoffer op de stoel zat te eten toen hij eerste keer verschoten werd door de schutter (bloedspoor in vorm van een bloedveeg op de armlegger van de stoel en de muur). Hierna bewoog het slachtoffer, al gewond in de richting van de noordelijke muur, waar hij afgemaakt werd door meerdere doelgerichte schoten. Dit is te zien aan de verschillende kogelinslagen aan de noordelijke muur.

Een schriftelijk bescheid, zijnde een rapportage van het ADC van 30 september 2022, pagina 270 tot en met 285 van het einddossier Bliksem, voor zover inhoudende de bevindingen van [rapporteur], zakelijk weergegeven:

Name: [slachtoffer 1]

Birthdate: [datum]

The autopsy could reveal 31 gunshot trajectories with 47 gunshot wounds (including exit- and possible re-entry wound). 14 gunshots were penetrating (bullet inside the body).

Cause of death

Severe brain trauma and bleeding to death due to multiple gunshots on inner organs.

Estimation of the time of death

The exarhinatlons on the time since death at the scene suggest a calculated time of

death of ca. 3.5 hours up to 11 hours before the time of examination at 08.40 on

29.09.2022. This corresponds with a most likely median time interval of 7.25 hours (ca

01.30).

Een proces-verbaal van verhoor getuige van 3 januari 2024, proces-verbaalnummer 202401031505G, pagina 31 tot en met 37 van het einddossier Bliksem, voor zover inhoudende de verklaring van ([getuige ]), zakelijk weergegeven:

Op de avond voor de schietpartij, 28 september 2022, stond ik samen (…) de mannen [betrokkene], [betrokkene] (…) bij de elektrische kast aan het einde van de [adres]. Wij zaten die avond bij de elektrische kast te praten toen wij [bijnaam verdachte] zagen aankomen lopen. Bij verloop van de minuten zagen wij [slachtoffer 1] voorbij lopen. Toen [bijnaam verdachte] [slachtoffer 1] zag voorbij lopen zei hij het volgende tegen [betrokkene]: “Vandaag moet deze man doodgaan want hij heeft veel fouten”. Kennelijk bedoelde hij [slachtoffer 1] op dat moment. (…)

Wij zagen dat [slachtoffer 1] vanuit het feest was en richting de woning waar hij dood geschoten werd liep. (…)

Na enkele minuten zag ik dat "[bijnaam verdachte]" uit zijn woning kwam. (…) Ik zag dat hij een machinegeweer in handen hield (…). Het was gekomen

bij de woning waar [slachtoffer 1] werd doodgeschoten dat ik zag hoe [bijnaam verdachte] met het machinegeweer in handen in de richting van [slachtoffer 1] die opdat moment in het balkon zat begon te schieten. (…) Het waren een heleboel schoten.

Bewijsmiddelen zowel in onderzoek Cloud als Bliksem

Een proces-verbaal munitie vergelijkend onderzoek van 17 juli 2023 van verbalisant [verbalisant], pagina 168 tot en met 170 van het einddossier Cloud, zakelijk weergegeven:

Op 21 mei 2023 heb ik, [verbalisant] negenendertig (39) hulzen ontvangen van het onderzoek verricht op 19 mei 2023 te [adres slachtoffer 2] die op de boven voornoemde datum in beslag werden genomen.

Deze zijn de navolgende veiliggestelde voorwerpen:

• Negenendertig (39) hulzen (ter hoogte [adres slachtoffer 2]) van het kaliber 9 Luger (of wel 9 x 19 mm), voorzien van de bodemstempels "G.F.L (10x) en S&B(29x)";

• Een volmantel projectiel van het kaliber 9 mm Luger mm

Bedoeld hulzen op het plaats delict te [adres slachtoffer 2] werden gewaarmerkt als Stukken van overtuigingen (S.V.O's) 5, 6, 7, 7A, 8, 8A, 8B, 9, 10, 10A, 11, 12, 12A, 12B, 12C, 13,14,14A, 15, 16, 16A, 16B, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32 en 33.

VERGELIJKINGMATERIAAL 1:

Op 17 oktober 2022 heb ik vierendertig (34) hulzen en vijf gedeformeerde projectielen ontvangen van het onderzoek verricht op 29 september 2022 te [adres slachtoffer 1] die op de boven voornoemde datum in beslag werden genomen. Deze zijn de navolgende veiliggestelde voorwerpen:

• Vierendertig (34) hulzen van het kaliber 9 mm Luger (of wel 9 x 19 mm), voorzien van de bodemstempels “G.F.L(22x) en S&B(12x)”;

• Vijf (5) gedeformeerde projectielen

Bedoeld hulzen op het plaats delict te [adres slachtoffer 1] werden gewaarmerkt als Stukken van overtuigingen (S.V.O's) 2, 3, 6, 6A, 6B, 7, 8, 8A, 8B, 9, 10. 10A. 10B. 11, 11A, 11B, 11C, 11D, 11E. 11F, 12, 12A, 12B, 12C, 13, 13A, 13B, 13C, 13D, 13E, 14A, 14B, 15 en 15A.

VRAAGSTELLING; Verzocht werd om met deze veiliggestelde hulzen, een munitie vergelijkend onderzoek te verrichten waarbij bekeken zal worden of de hulzen afkomstig van het schietincident te [adres slachtoffer 2] in relatie kunnen worden gebracht met de in beslag genomen hulzen van vergelijkingsmateriaal 1 en 2.

RESULTAAT VERGELIJKINGSONDERZOEK:

Op 29 mei 2023 heb ik een microscopisch vergelijkend munitieonderzoek naar de in beslag genomen hulzen te [adres slachtoffer 2] en de veiliggestelde hulzen te [adres slachtoffer 1] (…), ingesteld. Hierbij zag ik dat het systeemspoor (kraslijnen aanwezig vanwege onregelmatigheden van de slagpinindruk, stootbodem en uitwerper) op de hulzen van [adres slachtoffer 2], overeenkomsten vertoonden met de hulzen van het voor onderzoek aangeboden vergelijkingsmateriaal 1 en 2. Voor wat betreft de S.V.O’s 5, 6, 7, 7A, 8, 8A, 8B, 9, 10, 10A, 11, 12, 12A, 12B, 12C, 13, 14, 14A, 15, 16, 16A, 16B, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25 en 26 ([adres slachtoffer 2]) zag ik tijdens onderzoek dat de systeemsporen van bedoelde hulzen overeenkomen met S.V.O 2, 3, 6, 6A, 6B, 7, 8, 8A, 8B, 9, 10. 10A, 10B, 11, 11A, 11B, 11C, 11D, 11E, 11F, 12, 12A, 12B, 12C, 13, 13A, 13B, 13C, 13D, 13E 14A, 14B, 15 en 15A ([adres slachtoffer 1] (…)

Interpretatie van bevinding (vergelijkingsonderzoek):

Het microscopisch vergelijkingsonderzoek verricht tussen de veiliggestelde hulzen (5, 6, 7, 7A, 8, 8A, 8B, 9, 10, 10A, 11, 12, 12A, 12B, 12C, 13, 14, 14A, 15, 16, 16A, 16B, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25 en 26) van het kaliber 9x19 mm te [adres slachtoffer 2] heeft uitgewezen dat de afvuursporen, met de hierin voorkomende kraslijnen en onregelmatigheden op de huls bodem, onderling aansluiting vertoonden met de huizen S.V.O 2, 3, 6, 6A, 6B, 7, 8, 8A, 8B, 9, 10, 10A, 10B, 11, 11A, 11B, 11C, 11D, 11E, 11F, 12, 12A, 12B, 12C, 13, 13A, 13B, 13C, 13D, 13E, 14A, 14B, 15 en 15A afkomstig van het schietincident te [adres slachtoffer 1].

Een aanvullend proces-verbaal van forensisch onderzoek van 9 december 2025, registratienummer 332/2025, voor zover inhoudende de bevindingen van verbalisant [verbalisant], zakelijk weergegeven:

Op verzoek van de officier van justitie werd door mij een forensisch-technisch onderzoek verricht naar munitiedelen afkomstig van de volgende schietincidenten:

[adres slachtoffer 1]– 19 mei 2023

Bij onderzoek aan de 39 aangetroffen hulzen werd vastgesteld dat:

een Glock-pistool (Glock-systeemspoor);

een Beretta-pistool (Beretta-systeemspoor)

[adres slachtoffer 2]– 29 september 2022

Bij onderzoek aan de 34 aangetroffen hulzen werd vastgesteld dat:

samenvatting van bevindingen:

de munitiedelen van [adres slachtoffer 1] (29 september 2022) vertonen met een zekerheid grenzende waarschijnlijkheid systeemsporen van een pistool overeenkomend met een Glock-systeemspoor, gelijk aan het Glock-systeemspoor dat is vastgesteld op het plaats delict [adres slachtoffer 2].

De door verdachte ter terechtzitting van 12 januari 2026 afgelegde verklaring, zakelijk weergegeven:

Het klopt dat [bijnaam verdachte] mijn bijnaam is.

Ik stond in de avond van 28 september 2022 bij de elektrische kast, het was al donker. De elektrische kast is in de buurt van de woning van [getuige en betrokkene]. Ik was bij de kast onder andere met [getuige] en [betrokkene].

(…)

Ik was op 29 september 2022 aanwezig op de plaats delict toen de politie onderzoek deed naar het lichaam van [slachtoffer 1].

(…)

Ik ben gaan douchen en daarna weer naar buiten gegaan en toen weer naar de plek waar [slachtoffer 2] op straat lag gegaan om te kijken.