ECLI:NL:OGEAC:2026:18

1. [EISER 1],wonend in Curaçao, 2. [EISER 2],wonend in Nederland, 3. [EISER 3],wonend in Nederland, eisers,gemachtigde: deurwaarder R.A. Ramazan,

tegen

1. Het procesverloop

Het procesverloop blijkt uit:

het verzoekschrift van 21 juli 2025,

de conclusie van antwoord,

de mondelinge behandeling van 27 januari 2026.

Vonnis is bepaald op vandaag.

2. De vordering

3. De beoordeling

Gedaagde is de weduwe van de op [datum] 2017 overleden [naam erflater]. Eisers zijn diens kinderen uit een eerder huwelijk. Bij onherroepelijk geworden vonnis van het Gemeenschappelijk Hof van 16 augustus 2022 is de nalatenschap van [naam erflater] verdeeld, evenals de twee ontbonden huwelijksgoederengemeenschappen. Bij dat vonnis is onder meer beslist dat het erfpachtrecht op het perceel [adres] met opstallen aan de zonen – eisers in deze procedure – wordt toegedeeld. Gedaagde is daarbij veroordeeld om binnen vier maanden na de uitspraak van dat vonnis haar medewerking te verlenen aan de overdracht van het erfpachtrecht, met bepaling dat het vonnis bij uitblijven van gedaagdes medewerking in de plaats treedt van de door haar op te maken akte. Bij dat vonnis is gedaagde niet tot ontruiming veroordeeld. Wel overweegt het Hof dat zijn beslissing “impliceert dat [gedaagde] het perceel en de opstallen binnen de voornoemde termijn op eerste verzoek van de zonen dient te verlaten.” Inmiddels zijn sinds die uitspraak drie-en-een-half jaar verstreken. Gedaagde verblijft nog in de woning en de overdracht van het erfpachtrecht is nog niet geregeld. De door het Hof bepaalde, door gedaagde aan eisers en hun moeder te betalen gebruiksvergoeding van NAf 504,17 per maand is niet voldaan.

Eisers stellen er belang bij te hebben dat gedaagde tot ontruiming wordt bevolen, omdat zij tot dusver geen aanstalten maakt de woning te verlaten, niettegenstaande de uitspraak van het Hof. Eisers stellen voorts dat zij verwachten de overdracht van het erfpachtrecht op korte termijn te kunnen afronden.

Gedaagde heeft erop gewezen dat zij lang met haar wijlen echtgenoot heeft geleefd en hem lang heeft verzorgd. Zij stelt voorts dat zij nauwelijks inkomsten heeft, niet beschikt over andere woonruimte en dat zij de strekking van het Hofvonnis nooit heeft begrepen. Haar volwassen dochter woont inmiddels niet meer bij haar. Gedaagde heeft ter zitting gevraagd haar nog een aantal maanden respijt te geven.

Het verweer van gedaagde kan er niet aan in de weg staan dat uitvoering wordt gegeven aan de door het Hof vastgestelde verdeling. Daarbij hoort dat gedaagde de woning ontruimt. Zij zal daartoe bij dit vonnis worden veroordeeld. Een termijn zoals hierna in de beslissing omschreven komt het gerecht onder de huidige omstandigheden passend voor.

Gedaagde zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de proceskosten.

4. De beslissing

veroordeelt gedaagde de woning [adres] uiterlijk op 30 april 2026 met alle personen en zaken die zich van de kant van gedaagde in en om de woning bevinden te verlaten en te ontruimen en ontruimd te houden en onder afgifte van de sleutels ter vrije en algehele beschikking van eisers te stellen,

verstaat dat de deurwaarder, door wie de gedwongen ontruiming zal dienen te geschieden, op grond van de wet- en regelgeving (artikel 555 e.v. Rv) bevoegd is de sterke arm van politie en justitie in te roepen, en verleent alvast toestemming voor de vertegenwoordiging als bedoeld in artikel 557 jo. 444 lid 2 Rv,

veroordeelt gedaagde tot betaling van de proceskosten, tot op heden begroot op Cg 450 aan griffierecht, Cg 339,50 aan oproepingskosten en Cg 1.000 voor salaris gemachtigde,

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. P.E. de Kort, rechter, en in het openbaar uitgesproken.