GERECHT IN EERSTE AANLEG VAN CURAÇAO
Zaaknummer: SXM202601047
Datum beslissing: 21 september 2026
Vonnis in kort geding
in de zaak van
1. [eiser],
2. [eiseres],
beiden wonend in Sint Maarten,
eisers, hierna ook: [eiser] (mannelijk, enkelvoud),
gemachtigde: mr. E.Y. Knoppel,
tegen
de naamloze vennootschap BANCO DI CARIBE N.V.,
mede kantoorhoudende in Sint Maarten,
gedaagde, hierna ook: de Bank,
gemachtigden: mrs. C.H.M. Fiévez en R. Zwanikken.
1. Het procesverloop
Op 8 september 2026 heeft [eiser] het verzoekschrift ingediend. Bij akte van 17 september 2026 heeft hij zijn eis gewijzigd. Daarbij heeft hij aanvullende producties ingediend. De mondelinge behandeling van de zaak is gehouden op
18 september 2026. Daaraan voorafgaand heeft de Bank een conclusie van antwoord met producties toegezonden. Daarna zijn er van de zijde van de Bank nog vijf aanvullende producties gekomen. Tijdens de mondelinge behandeling hebben partijen hun standpunten toegelicht, aan de zijde van de Bank mede aan de hand van overgelegde pleitaantekeningen.
Vonnis is bepaald op vandaag
2. De feiten
De Bank heeft een recht van eerste hypotheek op een erfpachtrecht op een perceel met meetbrief SXM PB […/….]. Het perceel is eigendom van [naam Holding N.V.] Op het perceel staat een bedrijfspand.
De hypotheek stekt tot zekerheid van de betalingsverplichtingen uit een hypothecaire lening van [eiser]. Het gaat om een op 6 februari 2013 verstrekte lening van USD 430.000,00 met een looptijd van 25 jaar.
eiser] is met een aantal andere familieleden aandeelhouder van [naam Holding N.V.].
eiser] heeft niet voldaan aan zijn betalingsverplichtingen uit hoofde van de hypothecaire lening. Tussen partijen is in discussie de hoogte van de achterstand, alsmede de daaraan verbonden vraag of de Bank tot beëindiging van de lening heeft mogen overgaan. Daarover wordt geprocedeerd in een bodemprocedure bij dit Gerecht. In die procedure is in een tussenvonnis van 18 augustus 2026 overwogen dat er nog veel onduidelijk is over de hoogte en de samenstelling van de vordering. De Bank is in het vonnis in de gelegenheid gesteld om daarover opheldering te geven. De daartoe te nemen akte is nog niet genomen.
Op 6 augustus 2026 heeft de Bank de executie van haar hypotheekrecht aangezegd door een openbare verkoop (veiling). De datum daarvoor is thans bepaald op 24 september 2026.
3. De vordering
eiser] vordert dat de executie wordt geschorst en geschorst zal blijven totdat in de genoemde bodemprocedure onherroepelijk is beslist, alsmede een verbod tot het nemen van verdere executiemaatregelen ter uitvoering van de aangezegde veiling, op straffe van een dwangsom van USD 10.000,00 voor ieder dag of een gedeelte daarvan dat de Bank hieraan niet voldoet. Aan zijn vordering legt hij ten grondslag dat de Bank met de aangezegde veiling haar zorgplicht schendt. [eiser] erkent dat hij een tijd lang niet aan zijn betalingsverplichtingen heeft voldaan. Hij stelt dat hij vanaf oktober 2025 weer maandelijks een bedrag voor aflossing en rente van USD 3.889,00 betaalt.
De Bank voert verweer. [eiser] heeft een betalingsachterstand van ongeveer twee jaar laten ontstaan. De Bank betwist de door [eiser] gestelde maandelijkse betalingen. [eiser] is nu weer gaan betalen, maar het is minder dan wat hij stelt. Als [eiser] vanaf het begin zou hebben betaald wat hij had moeten betalen dan zou hij USD 626.129,00 hebben betaald. Tot heden heeft hij maar
USD 402.293,49 betaald. De Bank heeft een nieuwe berekening van de vordering gemaakt. Daaruit volgt een vordering van USD 554.098,89 als principle balance en USD 113.557,11 aan rente en kosten. Door de betalingsachterstand is de Bank in beginsel gerechtigd haar recht van parate executie uit te oefenen. De precieze omvang van de vordering hoeft daarvoor niet vast te staan. Het geschil over de omvang van de vordering maakt niet dat de Bank misbruik maakt van haar bevoegdheid om te executeren. [eiser] stelt geen feiten en omstandigheden op grond waarvan van misbruik van bevoegdheid sprake zou zijn. Het belang van de Bank bij de executie van het hypotheekrecht is onder meer omdat in weerwil van wat daarover in de hypotheekvoorwaarden is bepaald, het pand niet tegen brand- en stormschade is verzekerd. In een voorkomend geval kan dat gevolgen hebben voor de hypothecaire zekerheid.
4. De beoordeling
Op grond van art. 3:268 BW is de hypotheekhouder bevoegd om tot openbare verkoop van het verhypothekeerde goed ten overstaan van een notaris over te gaan als de schuldeiser met zijn betalingsverplichtingen in verzuim is. Slechts onder bijzondere omstandigheden kan sprake zijn van misbruik van deze bevoegdheid, hetgeen onder meer het geval kan zijn als de hypotheekhouder geen rechtens te respecteren belang heeft bij deze verkoop. Ingevolge artikel 438 Rv kan de rechter in kort geding in dat geval, en voor zover hier van belang, de uitvoering van de executie schorsen voor een bepaalde tijd of totdat op het geschil in een bodemprocedure zal zijn beslist.
eiser] erkent dat sprake is van een betalingsachterstand. [eiser] stelt echter dat de Bank niet mag executeren omdat de hoogte van de vordering niet vaststaat en daarover door de rechter nog beslist moet worden. Er loopt al een bodemprocedure waarin, in een tussenvonnis, de Bank is opgedragen om de hoogte en opbouw van de vordering inzichtelijk te maken. Daarnaast wijst hij erop dat hij in het afgelopen jaar zijn maandelijkse betalingen heeft hervat. Dat is mede mogelijk omdat het verhypothekeerde goed – een bedrijfspand – na enige tijd weer is verhuurd.
Het Gerecht oordeelt als volgt. Dat de hoogte van de vordering van de Bank niet vaststaat, staat in beginsel niet aan een recht van openbare verkoop in de weg. Het enkele verzuim van de schuldenaar is daarvoor voldoende. [eiser] heeft erkend dat sprake is van een betalingsachterstand, zodat ook het Gerecht daarvan zal uitgaan. De vraag is echter welk belang de Bank heeft bij de uitoefening van dit recht, anders dan dat zij in het kader van de aangekondigde veiling al notariskosten heeft moeten maken, die bij een schorsing voor niets zullen blijken. Immers, de onduidelijkheid over de hoogte van de vordering zal ertoe leiden dat de uit een verkoop te ontvangen gelden voorlopig, en zonder rentevergoeding, in depot bij de notaris blijven staan, in afwachting van een daarover te geven rechterlijke beslissing. Daaraan heeft de Bank dus helemaal niets. Dat geld staat stil.
Daartegenover staat het belang van [eiser] bij een blijvende schorsing van de executie dat daarin is gelegen dat hij, althans [naam Holding N.V.], daarmee huurinkomsten uit het bedrijfspand blijft ontvangen, waarmee vervolgens kan worden afgelost op de schuld. Dat belang weegt zwaarder dan het belang van de Bank om de openbare verkoop door te zetten. De vordering van [eiser] tot schorsing zal daarom worden toegewezen. Anders dan gevorderd, zal de schorsing gelden totdat bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad over de hoogte van de vordering zal zijn beslist. Ook anders dan gevorderd, zal aan de uitvoering hiervan geen dwangsom worden verbonden. Er zijn geen aanwijzingen dat de Bank niet vrijwillig uitvoering zal geven aan de in deze beslissing uitgesproken schorsing.
Gelet op het door de Bank gestelde belang daarbij, zal aan de schorsing de voorwaarde worden verbonden dat binnen een maand voor het bedrijfspand een opstalverzekering zal zijn gesloten die, onder meer, dekking geeft voor schade als gevolg van storm en brand ter hoogte van USD 840.000,00. Dit bedrag is gelijk aan de voor de onderhavige veiling aangekondigde reserved price. Voorts zal aan de schorsing de voorwaarde worden verbonden dat [eiser] de door hem gestelde maandelijkse betalingen aan de Bank van USD 3.889,00 continueert dan wel deze gaat betalen, telkens te voldoen voor de eerste dag van de maand.
De kosten voor de veiling zijn vooralsnog voor rekening van de Bank. Indien aan een van de genoemde voorwaarden niet zal worden voldaan, dient [eiser] deze alsnog aan de Bank te vergoeden.
Nu geen van de partijen in overwegende mate in het ongelijk is gesteld, zullen de kosten van de procedure worden gecompenseerd in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.
5. De beslissing
Het Gerecht, rechtdoende in kort geding,
schorst de executie van het hypotheekrecht van de Bank op het perceel met meetbrief SXM PB […/….] totdat in de bij dit Gerecht aanhangige bodemprocedure bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad is beslist over de hoogte van de vordering van de Bank op [eiser] uit hoofde van de hypothecaire lening,
verbindt daaraan de voorwaarde dat binnen een maand na dit vonnis een opstalverzekering op het verhypothekeerde goed met het daarop gelegen bedrijfspand zal zijn gesloten, die onder meer dekking geeft voor schade door storm en brand, ten bewijze waarvan [eiser], eveneens binnen een maand, een kopie van de polis aan de Bank moet geven,
verbindt aan het onder 5.1 bepaalde eveneens de voorwaarde dat [eiser] telkens voor de eerste van de maand een bedrag van ten minste USD 3.889,00 aan de Bank betaalt aan rente en aflossing,
bepaalt dat bij het niet vervullen van een van de genoemde voorwaarden, [eiser] de door de notaris in verband met de voorgenomen veiling gemaakte kosten aan de Bank vergoed,
verklaart het vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,
compenseert de kosten in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt,
wijst af het meer of anders gevorderde.
Dit vonnis is gewezen door mr. J.R. Veerman, rechter, en in het openbaar uitgesproken op 21 september 2026 in tegenwoordigheid van de griffier.