GERECHT IN EERSTE AANLEG VAN SINT MAARTEN
Zaaknummer: SXM202500740
Vonnisdatum: 3 maart 2026
in de verzetzaak van
[eiser in het verzet],
wonende in Sint Maarten,
eiser in het verzet,
gemachtigde: mr. C.M. Gibbes,
tegen
1. [gedaagde in het verzet],
2. [gedaagde in het verzet],
3. [gedaagde in het verzet],
allen wonende in Sint Maarten,
gedaagden in het verzet,
gemachtigde: dhr. E.I. Maduro.
Partijen zullen hierna [gedaagde] en [eisers] worden genoemd.
De zaak in het kort
[gedaagde] heeft verzet ingesteld tegen een eerder verstekvonnis. Het Gerecht oordeelt dat hij destijds niet op de juiste wijze is opgeroepen, dat het verstek ten onrechte is verleend en dat hij tijdig in verzet is gekomen. Hij heeft echter geen gronden aangevoerd, waarom het verstekvonnis onjuist zou zijn. Daarom wordt het verstekvonnis uitsluitend vernietigd op het punt van de proceskosten.
Summary of the case
[gedaagde] lodged an appeal against an earlier default judgment. The Court ruled that he had not been properly summoned at the time, that the default judgment had been wrongly granted, and that he had lodged his appeal in good time. However, he did not put forward any grounds on which the default judgment might be incorrect. The default judgment was therefore set aside solely on the basis of the costs of the proceedings.
1. Het procesverloop
Zaaknummer SXM 202200873 (verstek)
eisers] hebben op 14 juli 2022 een verzoekschrift ingediend tot scheiding en deling respectievelijk verdeling van onverdeelde nalatenschappen. [gedaagde] was een van de gedaagden. Ter zitting was geen van de in het verzoekschrift vermelde gedaagden verschenen.
Bij vonnis van 24 januari 2023 is geen verstek verleend, maar een comparitie van partijen gelast om te trachten zoveel mogelijk adresgegevens van zoveel mogelijk gedaagden te achterhalen.
Vervolgens heeft op 23 maart 2023 de mondelinge behandeling plaatsgevonden. Het Gerecht had geconstateerd dat er geen uittreksel van [gedaagde] in het dossier was aangetroffen, ook niet met de vermelding “onbekend”, zoals bij een aantal andere gedaagden. Afgesproken werd dat [eisers] via diverse bevolkingsregisters alsnog zouden proberen de adresgegevens te achterhalen, ook van die van [gedaagde]. Een en ander werd pas veel later in een rolbeslissing van 22 augustus 2023 vastgelegd.
De heer Maduro heeft namens [eisers] opnieuw een uittreksel van [gedaagde] uit de Basisadministratie opgevraagd. Daaruit bleek dat [gedaagde] vanaf 11 april 2022 stond ingeschreven op [adres] in Sint Maarten. In een akte van 12 december 2023 heeft de heer Maduro dat adres aan het Gerecht meegedeeld en verklaard dat hij persoonlijk met [gedaagde] had gesproken over het belang van zijn aanwezigheid bij de nog te plannen zitting.
Bij akte van 12 december 2023 hebben [eisers] hun eis gewijzigd.
Het Gerecht heeft vervolgens op 11 juni 2024 een verstekvonnis tegen alle gedaagden gewezen. Hierbij is aan [gedaagde] en zijn [zus] toebedeeld als de gezamenlijke erfgenamen van [erflater] het perceel grond met daarop gebouwde opstal, gelegen op Sint Maarten in het district van Colebay aan [adres], nader aangeduid en gearceerd met de roze kleur op de als produktie 6 overgelegde kadastrale kaart, dat deel uitmaakt van het perceel grond, dat ten name van [erflaatster] in de Openbare Registers in de akte van eigendomsverkrijging in Register [nummer] staat ingeschreven.
Zaaknummer SXM 202500740 (verzet)
Het procesverloop blijkt uit:
het inleidend verzoekschrift (verzet) met producties, op 3 juli 2025 ter griffie ingediend;
de conclusie van antwoord in verzet van 14 oktober 2025.
De mondelinge behandeling heeft op 15 januari 2026 plaatsgevonden in aanwezigheid van partijen (gedaagden vertegenwoordigd door [partij 2] en hun gemachtigden. Ter gelegenheid van de mondelinge behandeling hebben partijen hun wederzijdse standpunten (nader) uiteengezet, mr. Gibbes mede aan de hand van door haar overgelegde pleitaantekeningen.
Vonnis is bepaald op vandaag.
2. Het geschil
gedaagde] vordert, bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad, i. Opposant goed opposant te verklaren, en
ii. Het bestreden vonnis van 11 juni 2024 te vernietigen en de vorderingen van
[eisers] alsnog niet-ontvankelijk te verklaren, dan wel af te wijzen, met veroordeling van [eisers] in de proceskosten.
gedaagde] legt aan de vordering het volgende ten grondslag. [gedaagde] is nooit op de juiste wijze in het geding opgeroepen. [gedaagde] heeft ook nooit een exploot van de deurwaarder ontvangen en de in rekening gebrachte explootkosten van Cg 3.183,50 zijn excessief.
In het verzoekschrift van 11 juli 2022 wordt verwezen naar een kadastrale kaart met verschillende gearceerde percelen die als productie 3 is ingediend. Er wordt geen uitleg gegeven over hoe [eisers] tot de voorgestelde scheiding en deling zijn gekomen. Daarnaast wordt door [eisers] aangevoerd dat [gedaagde] niet aan het scheiden en delen van het perceel wilde meewerken. Echter, in het verzoekschrift zijn geen bewijsmiddelen opgenomen waaruit dat geconcludeerd kan worden.
[gedaagde] heeft een woning en opstallen op het perceel neergezet en wil zijn
standpunt naar voren brengen. Verder heeft opposant zijn eigen ideeën over hoe het
perceel verdeeld dient te worden. Het verzoekschrift bevat geen onderbouwde juridische argumenten die de vorderingen van [eisers] ondersteunen, aldus [gedaagde].
eisers] hebben het volgende tot verweer gevoerd. [gedaagde] is wel op de juiste wijze opgeroepen. [gedaagde] was in ieder geval al in 2024 op de hoogte van de inhoud van het verstekvonnis, omdat het ten tijde van een kort geding procedure waarin [gedaagde] mede-eiser was, aan het Gerecht is overhandigd. Het verzet is daarom te laat ingesteld en [gedaagde] dient niet-ontvankelijk te worden verklaard.
Inhoudelijk is geen verweer gevoerd tegen de stellingen in het oorspronkelijke verzoekschrift en [gedaagde] heeft ook geen tegenvordering ingesteld. Ook daarom is [gedaagde] niet-ontvankelijk, aldus [eisers].
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.
3. De beoordeling door het Gerecht
Geldigheid oproepexploot
gedaagde] stelt terecht dat in het oorspronkelijke verzoekschrift ten onrechte is vermeld dat hij zonder bekende woon- of verblijfplaats in Sint Maarten was. Na de comparatie van partijen en na de rolbeslissing van 22 augustus 2023 hebben [eisers] opnieuw geïnformeerd bij het Bevolkingsregister en toen een woonadres van [gedaagde] verkregen.Dat adres is ook aan het Gerecht meegedeeld in de akte van 22 december 2023 van [eisers] In de wijziging van eis van diezelfde datum hebben [eisers] bij de vermelding van de gedaagden het juiste adres van [gedaagde] opgenomen. Abusievelijk heeft het Gerecht dat niet in het latere verstekvonnis overgenomen.
De gemachtigde van [eisers] heeft in deze verzetprocedure verklaard dat hij persoonlijk met [gedaagde] heeft gesproken en hem gezegd dat hij op de zitting zou moeten verschijnen. Volgens de gemachtigde van [eisers] heeft [gedaagde] vervolgens verklaard dat hij vanwege een medische behandeling in het buitenland mogelijk niet aanwezig kon zijn.
Tijdens de comparitie van partijen heeft de heer Maduro verklaard dat er later nog een oproeping van [gedaagde] door de deurwaarder is geweest, waarvan [eisers] de rekening hebben betaald. Na de zitting heeft de gemachtigde per e-mail van 16 januari 2026 aan het Gerecht laten weten dat er toch geen nadere oproeping van [gedaagde] is geweest.
Het Gerecht twijfelt niet aan de mededeling van de heer Maduro dat hij op 11 december 2023 nog telefonisch met [gedaagde] heeft gesproken over deze zaak. Een formele oproeping of latere zitting is er echter niet geweest. Het Gerecht is daarom van oordeel dat het verstek tegen [gedaagde] ten onrechte is verleend.De tijdigheid van het verzet
De verzettermijn om tegen een verstekvonnis op te komen bedraagt twee weken. Deze termijn gaat lopen na de betekening van het vonnis aan de veroordeelde in persoon of na het plegen door deze van enige daad waaruit noodzakelijk voortvloeit dat het vonnis hem bekend is.
Het verstekvonnis van 11 juni 2024 is niet in persoon aan [gedaagde] betekend. [gedaagde] stelt dat hij pas van de inhoud van het vonnis op de hoogte raakte in het door hem gevoerde kort geding in juni 2025, waarin het vonnis deel uitmaakte van het verzoekschrift.
[eisers] stellen dat [gedaagde] al van het vonnis op de hoogte was in een eerder kort geding waarin hij samen met zij zus Ines een verzoekschrift indiende tegen een huurster van een woning op het perceel grond waar het in deze procedure ook over gaat. In die procedure heeft de huidige gemachtigde van [eisers] het vonnis van 22 juni 2024 als bewijsmiddel aan de rechter overgelegd om aan te tonen dat de grond waarop de huurwoning staat, van [gedaagde] en Ines was.
Het Gerecht stelt vast dat [gedaagde] zich in de kort geding procedure in 2024 slechts op het standpunt stelde dat het perceel grond tot de nalatenschap van [erflater] behoorde. Daarvan is de kort geding rechter ook uitgegaan. Uit het vonnis valt niet af te leiden dat [gedaagde] in die procedure het verstekvonnis in het geding heeft gebracht. [gedaagde] ontkende tijdens de comparitie in de onderhavige zaak zelfs dat hij van de procedure op de hoogte was. Het Gerecht laat dat verder in het midden, omdat in ieder geval vaststaat dat [gedaagde] zelf niet tijdens de kort geding zitting aanwezig was. Het enkele feit dat de gemachtigde destijds het verstekvonnis aan de rechter heeft overhandigd, maakt nog niet dat [gedaagde] daarvan kennis had. De gemachtigde heeft ook niet verklaard dat hij het vonnis van [gedaagde] had ontvangen. Het kan heel goed zo zijn, dat zijn zus Ines het vonnis wel kende, maar die kennis kan niet aan [gedaagde] worden toegerekend.
Het voorgaande leidt tot de conclusie dat [gedaagde] het verzet tijdig heeft ingesteld.Inhoudelijke beoordeling
Het verzoekschrift in verzet moet evenals de conclusie van antwoord in een ‘gewone’ procedure de gronden van verzet bevatten. Met andere woorden, een eiser in het verzet moet niet alleen vorderen dat het verstekvonnis wordt vernietigd, maar moet ook verweer voeren tegen de oorspronkelijke eis. [gedaagde] heeft in zijn verzet verklaard dat hij zijn standpunt naar voren wil brengen, maar dat heeft hij niet gedaan. Verder heeft [gedaagde] meegedeeld dat hij zijn eigen ideeën heeft over hoe het perceel verdeeld dient te worden. Die ideeën heeft hij echter niet prijsgegeven. Op deze wijze kunnen [eisers] er dus ook niet op reageren. Het verzet slaagt daarom in zoverre niet.
[gedaagde] heeft hiervoor wel voldoende aangetoond dat de oproeping in rechte ten aanzien van hem niet op de juiste is gebeurd. Dat betekent dat hij niet in de proceskosten van het verstekvonnis kan worden veroordeeld. In zoverre slaagt het verweer van [gedaagde] en zal het verstekvonnis uitsluitend ten aanzien van hem en uitsluitend ten aanzien van de kosten worden vernietigd.Proceskosten
Beide partijen zijn in de verzetprocedure over en weer in het ongelijk gesteld. Daarom zullen de proceskosten worden gecompenseerd. Ieder draagt de eigen kosten.
4. De beslissing
Het Gerecht:
verstekprocedure (SXM 202200873)
vernietigt het verstekvonnis van 24 juni 2024, maar uitsluitend ten aanzien van [gedaagde] en uitsluitend voor wat betreft de proceskostenveroordeling van [gedaagde];
bekrachtigt het verstekvonnis voor het overige;
en, opnieuw rechtdoende:
verwijst [eisers] in de kosten van [gedaagde] in de verstekprocedure, begroot op nihil;
Verzetprocedure (SXM202500740)
verklaart [gedaagde] ontvankelijk in zijn verzet;
wijst de vorderingen af;
compenseert de proceskosten, ieder draagt de eigen kosten.
Dit vonnis is gewezen door mr. L.J. Saarloos, rechter, bijgestaan door M.J. Schutjes, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 3 maart 2026.