ECLI:NL:OGHACMB:2025:331

1. Verder procesverloop

Het Hof verwijst naar zijn tussenvonnissen van 25 maart 2025 en 17 juni 2025. Het gaat hier om zaak 10.

Zoals bepaald in het laatste tussenvonnis heeft op 31 oktober 2025 een mondelinge behandeling plaatsgevonden. Verschenen zijn voor GSP [betrokkene 1], hiertoe schriftelijk gemachtigd door [bestuurder 2], middellijk bestuurder van GSP, en haar gemachtigden mr. Van Hoof en mr. Frins. De schriftelijke machtiging van [betrokkene 1] is overgelegd. Ook zijn overgelegd producties 7 en 8. Mrs Van Hoof en Frins hebben schriftelijke pleitnotities overgelegd. [geïntimeerde] is per video verschenen. Zijn gemachtigde mr. Van Voorst is in persoon verschenen. Zij heeft, mede namens mr. Wildeman, pleitaantekeningen overgelegd.

Vonnis is bepaald op heden.

2. Verdere beoordeling

Het Hof gaat uit van de volgende feiten en omstandigheden:

a. [geïntimeerde] heeft naar eigen zeggen USD 123.000 gewonnen door te spelen op de website topbet.eu.

b. Bij inleidend verzoekschrift van 13 april 2022 heeft [geïntimeerde] GSP aangesproken tot betaling van dit bedrag.

c. GSP, als vergunninghouder ingevolge de Landsverordening buitengaatse hazardspelen, had tussen 1 november 2015 en 1 november 2017 een contract voor twee jaar met Oriënt Power Holdings Ltd. (hierna: Oriënt), die in deze periode topbet.eu uitbaatte. Het contract liep van rechtswege af en Oriënt wilde niet verlengen.

De Landsverordening buitengaatse hazardspelen is met ingang van 24 december 2024 opgevolgd door de Landsverordening op de kansspelen (P.B. 2024, no. 157) (LOK). Het Hof heeft kennisgenomen van Hoofdstuk 15 (Overgangs- en slotbepalingen) LOK. De LOK is in deze zaak niet van toepassing.

Het Gerecht heeft GSP veroordeeld tot betaling aan [geïntimeerde] van onder meer de geëiste USD 123.000, met wettelijke rente.

Het Gerecht overwoog onder meer:

Aansprakelijkheid van GSP in het algemeen

De in meerdere zaken bij dit Gerecht bediscussieerde vraag of en zo ja op welke grond een (hoofd)vergunninghouder zoals GSP aansprakelijk is voor de gevolgen van een tekortschieten in haar contractuele en/of wettelijke plicht door een (sub-)licentiehouder zoals Orient, mag inmiddels als beantwoord worden beschouwd. De meest recente en uitvoerige antwoorden staan in het vonnis van dit Gerecht van 13 maart 2023 inzake SBGOK/Cyberluck en Suncast, CUR202200098 en vooral in het vonnis van het Hof van 14 maart 2023 inzake SBGOK/Cyberluck e.a., CUR2021H00364 (ECLI:NL:OGHACMB:2023:31). Het Hof heeft in dit vonnis geoordeeld over de aansprakelijkheid [van] de vergunninghouder voor een vordering van de speler op een met gebruikmaking van die vergunning geexploiteerd online casino. Het Gerecht volgt op dit punt het oordeel van het Hof in zijn genoemde vonnis, dat samengevat luidt als volgt.

De vergunninghouder (hier GSP) is, naast de houder van de (sub-)licentie tot exploitatie van het online casino (hier Orient), aansprakelijk voor uitbetaling van het prijzengeld omdat op de vergunninghouder een bijzondere zorgplicht rust die meebrengt dat zij waarborgt dat gewonnen prijzengeld wordt uitbetaald door haar (sub-)licentiehouders. De vergunninghouder staat in voor uitbetaling van het regulier gewonnen prijzengeld. Dat volgt uit het systeem van de wet. De vergunninghouder is daarnaast aansprakelijk uit onrechtmatige daad, daaruit bestaande dat zij er niet voor heeft gezorgd dat haar contractpartner (hier Orient) zich hield aan de vergunningvoorwaarden, met name het uitbetalen van het regulier gewonnen prijzengeld. Tot slot is de vergunninghouder aansprakelijk uit hoofde van art. 6:76 BW. Zij heeft voor de uitvoering van haar verbintenis jegens de speler gebruik [heeft] gemaakt van de sub-licentiehouder als hulppersoon, voor wiens gedragingen zij dan op gelijke wijze als voor eigen gedragingen aansprakelijk is.

Aansprakelijkheid van GSP in dit geval

GSP stelt in de conclusie van antwoord dat zij selectief is voor wat betreft de derden (sub-licentiehouders) met wie zij contracteert: die worden gescreend en aan strenge voorwaarden gebonden, waaronder de vergunningsvoorwaarden. GSP houdt daarop ook toezicht, en neemt sancties als de exploitanten zich niet aan de voorwaarden houden, zoals het beëindigen van de relatie. Zij doet dat mede in het belang van de spelers, die moeten kunnen vertrouwen op een goed gereguleerde markt, aldus GSP.

Geheel in tegenspraak hiermee is van enig feitelijk toezicht door GSP op de handel en wandel van Orient niet gebleken, laat staan van een effectief, hands on toezicht dat de wanprestatie van Orient wellicht had kunnen voorkomen of achteraf herstellen. Daartoe was GSP wel verplicht krachtens de Landsverordening en vergunning. [geïntimeerde] mocht reeds op grond van die regels effectief toezicht verwachten. Hij mocht dit te meer verwachten op grond van het feit dat Orient op haar website adverteerde met een aan de master license van GSP ontleende, verified license en autorisatie van The Government of Curaçao, nota bene onder een logo waarin een wapenschild dat lijkt op de vlag van de Nederlandse Antillen wordt gecombineerd met de namen Government of Curaçao en Gaming Services Provider NV (productie 3 bij het verzoekschrift).

GSP heeft overigens haar wettelijke verplichting, waaruit een zorgplicht jegens spelers zoals [geïntimeerde] voortvloeide, om te beginnen al geschonden door de sub-licentie te verstrekken aan Orient, een buitenlandse vennootschap, terwijl de Landsverordening in artikel 1 lid 2 bepaalt dat vergunningen slechts worden verleend aan in de Nederlandse Antillen gevestigde rechtspersonen. Dat criterium had GSP ook moeten aanleggen bij de keuze van haar sub-licentiehouders. Reeds door dat niet te doen heeft zij effectief toezicht vanuit het Curacaose rechtssysteem op het gebruik van door haar regering verleende vergunningen onmogelijk gemaakt.

Het Gerecht gaat ervan uit dat de overeenkomst tussen GSP en Orient is geëindigd in 2018, al heeft GSP nagelaten daarvan enig bewijs te leveren. Zij heeft volstaan met screenshots van (wat zij stelt dat is) de website van Orient in mei 2017 en in augustus 2018. Op de eerste staat (nog) Topbet is licensed by the government of Curaçao en op de tweede staat dat niet (meer). Het is veelzeggend dat GSP kennelijk niet meer bewijs kan leveren ter onderbouwing van het rechtsfeit dat zij in essentie aan haar verweer ten grondslag legt: dat zij per 2018 is ontslagen van elke verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid voor het doen en laten van Orient. Als goed toezichthouder had GSP zeker moeten stellen dat uiterlijk met ingang van de einddatum van haar overeenkomst met Orient de verwijzing naar enige vergunning van GSP en enige betrokkenheid van de regering van Curacao werden verwijderd van de website van het casino. GSP had er ook voor moeten zorgen - of er ten minste op moeten toezien dat Orient dat deed - dat spelers erover werden geïnformeerd dat 'hun' casino (al dan niet) onder een andere vergunning en een andere jurisdictie werd voortgezet. Ongetwijfeld heeft zo'n voortzetting geleid tot toepasselijkheid van andere algemene voorwaarden op de overeenkomsten met spelers, en ook daarover hadden zij moeten worden geInformeerd. Doordat GSP dit alles heeft nagelaten, als het ware 'de stekker eruit heeft getrokken' zonder nazorg, heeft [geïntimeerde] in de veronderstelling kunnen (blijven) verkeren dat het casino van Orient waar hij speelde werd beschermd door toezicht van de vergunninghouder, zonodig te sanctioneren door het land Curacao.

Slotsom

Het een en ander valt GSP als onrechtmatige daad jegens [geïntimeerde] toe te rekenen, zodat zij diens schade dient te vergoeden. De schade is gelijk aan de winst die Orient ten onrechte niet aan [geïntimeerde] heeft uitgekeerd, dat wil zeggen de vordering in hoofdsom. Naast toewijzing van deze vordering heeft [geïntimeerde] geen belang (gesteld) bij het geven van een verklaring voor recht. In zoverre wordt de vordering afgewezen.

Hiertegen richt zich terecht het hoger beroep van GSP.

Er is geen geschreven of ongeschreven rechtsregel waaruit voortvloeit dat een vergunninghouder na het einde van de contractuele ‘sublicence’ (effectief) toezicht moet blijven houden op de voormalige ‘sublicence’-houder. Onder bijzondere omstandigheden kan dat anders zijn, maar deze zijn in dit geval niet gesteld of gebleken. Kortom, voor de door het Gerecht (rov. 3.3.4 slot) genoemde ‘nazorg’ bestaat geen basis. Ook de nieuwe, niet-toepasselijke LOK biedt deze basis niet.

Niet is komen vast te staan dat na het aflopen van het contract met Oriënt op de website topbet.eu nog steeds gerefereerd werd aan de masterlicence van GSP en de vergunning van de Curaçaose regering en als dit al zo zou zijn, dat een zodanige verwijzing toerekenbaar is aan GSP. GSP heeft onweersproken gesteld dat productie 3 bij inleidend verzoekschrift, (een screenshot van de site topbet.eu waarop het door het Gerecht genoemde schild is te zien met daarop “Government of Curacao” en “Gaming Services Provider N.V.”,) dateerde uit de periode 1 november 2015 - 1 november 2017.

Artikel 1 lid 2 van de Landsverordening buitengaatse hazardspelen bepaalt (sedert 10/10/10):

De Vergunning tot het aanleggen en houden van deze hazardspelen wordt slechts gegeven aan in Curaçao gevestigde rechtspersonen.

Dit geldt voor een vergunninghouder, niet voor een houder van een contractuele ‘sub-licence’. De Landsverordening regelt niets over de ‘sublicence-holders’. Weliswaar zijn in aan het Hof voorgelegde andere zaken de ‘sublicence-holders’ in het algemeen in Curaçao gevestigd en spreekt de Hoge Raad van ‘In Curaçao is de praktijk ontstaan dat houders van een op de voet van de Landsverordening verleende vergunning (hierna: vergunninghouders) ‘sublicences’ verlenen aan in Curaçao gevestigde rechtspersonen’ (ECLI:NL:HR:2024:1910, rov. 3.3, eerste zin), maar het gaat te ver om de Landsverordening aldus uit te leggen dat de eis van het in Curaçao gevestigd zijn ook geldt voor de geheel niet wettelijk geregelde (positie van de) ‘sublicence-holders’.

En zelfs al zou dit anders zijn, de ‘sublicence’ van Oriënt gold slechts tussen 1 november 2015 en 1 november 2017, terwijl niet vaststaat of en zo ja, hoeveel [geïntimeerde] in deze periode gewonnen heeft wat hem niet is uitbetaald (zie hierna rov. 2.12).

Er is geen geschreven of ongeschreven rechtsregel waaruit voortvloeit dat een vergunninghouder na afloop van het contract met een ‘sublicence’-houder, verplicht is de spelers daarvan en van een eventuele opvolging op de hoogte te stellen. De gemachtigde van GSP heeft ter zitting gesteld dat dit tot grote onrust onder spelers zou leiden, waarop niemand zit te wachten. Deze stelling komt het Hof plausibel voor. Ook de nieuwe, niet-toepasselijke LOK geeft bedoelde inlichtingenplicht niet.

De gemachtigde van [geïntimeerde] heeft ter zitting gesteld dat [geïntimeerde] zijn eerste prijzengeld al in 2015 won. Het dossier biedt hiervoor geen aanknoping; het blijkt ook niet uit de als productie 5 bij inleidend verzoekschrift overgelegde emailcorrespondentie. Volgens de verklaring van [geïntimeerde] ter zitting in hoger beroep zijn er screenshots waaruit zijn winst blijkt maar deze bevinden zich niet in het dossier. [geïntimeerde] heeft verder nog verklaard dat hij in totaal USD 150.000 heeft gewonnen en dat er betalingen zijn verricht van, USD 1.000 per week en later van USD 2.500 per week, tot een totaal bedrag van USD 27.000, met een laatste betaling op 4 mei 2020. Ook hieruit kan niet worden afgeleid dat [geïntimeerde] prijzengeld heeft gewonnen wat niet is uitgekeerd in de periode 1 november 2015 tot 1 november 2017. GSP heeft ter zitting gesteld geen gegevens te kunnen verschaffen. Zij werd pas in 2022 aangesproken. Gegevens worden door haar vijf jaar bewaard en deze termijn was toen al verlopen.

In het midden kan blijven of het Gerecht terecht causaal verband heeft aangenomen tussen de door het Gerecht aangenomen normschendingen en de geëiste schade van USD 123.000.

De uitkomst is dat het bestreden vonnis moet worden vernietigd en de vorderingen worden afgewezen. [geïntimeerde] dient de proceskosten te dragen.

3. Beslissing

Het Hof:

- vernietigt het bestreden vonnis, en opnieuw rechtdoende:

- wijst de vorderingen af;

- veroordeelt [geïntimeerde] in de kosten van deze procedure aan de zijde van GSP gevallen en tot op heden begroot voor de eerste aanleg op Cg 4.000 aan gemachtigdensalaris en voor het hoger beroep op Cg 4.480 aan griffiegeld, Cg 451,45 aan betekeningskosten en Cg 12.250 aan gemachtigdensalaris.