Landsverordening ambtenarenrechtspraak (La)
RAAD VAN BEROEP
Uitspraak
op het hoger beroep van:
[Appellant],
De Gouverneur van Aruba,
Uitspraakdatum: 27 maart 2026
Zaaknummer: AUA2025H00123
IN AMBTENARENZAKEN
ARUBA
wonend in Aruba,
appellant, hierna: [Appellant],
gemachtigde: mr. R.P. Lee, advocaat,
tegen de uitspraak van het Gerecht in Ambtenarenzaken van Aruba (Gerecht) van 12 mei 2025, AUA202401790 (aangevallen uitspraak),
in het geding tussen:
[Appellant]
en
geïntimeerde, hierna: de gouverneur,
gemachtigde: mr. Y.F.M. Kaarsbaan,
Procesverloop
[Appellant] heeft hoger beroep ingesteld.
De gouverneur heeft een verweerschrift ingediend.
De Raad heeft het hoger beroep behandeld op de zitting van 6 februari 2026. [Appellant] is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. De gouverneur heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
Overwegingen
Waar gaat de zaak over?
1. Net als bij het Gerecht gaat deze zaak over de vraag of de gouverneur met het landsbesluit van 23 februari 2024 de ingangsdatum van de bevordering van [appellant] naar de rang van commissies (schaal 8) in verband met langdurige arbeidsongeschiktheid heeft mogen uitstellen van 1 juni 2022 naar 1 oktober 2022. De Raad beantwoordt deze vraag, net als het Gerecht, bevestigend. De Raad legt dat hieronder verder uit.
Wat is het oordeel van het Gerecht?
2. Het Gerecht heeft het bezwaar van [appellant] onder verwijzing naar relevante rechtspraak ongegrond verklaard. Het Gerecht heeft daarbij geoordeeld dat de gouverneur bij langdurige afwezigheid door arbeidsongeschiktheid bevoegd is de ingangsdatum van de bevordering uit te stellen. Voor het vaststellen van de duur van het uitstel hanteert de gouverneur een vaste gedragslijn, het zogenoemde
90-dagen beleid. Vaste gedragslijnen hoeven volgens het Gerecht niet in een schriftelijke beleidsregel te worden neergelegd. Op grond van de gedragslijn stelt de gouverneur bij een positieve beoordeling en een anciënniteitsperiode van vier jaar de bevordering uit met het aantal dagen afwezigheid door arbeidsongeschiktheid dat boven de 90 dagen uitkomt. De gedragslijn vormt volgens het Gerecht een redelijke invulling van de anciënniteitseis. De gouverneur heeft de gedragslijn op de situatie van [appellant] correct op de volgende wijze toegepast. In de voor [appellant] geldende anciënniteitsperiode van twee jaar, te weten van 1 juni 2020 tot 1 juni 2022, is hij op 144 dagen afwezig geweest door arbeidsongeschiktheid. De gouverneur heeft de ingangsdatum van de bevordering mogen uitstellen met 144 – (90:2) 45 = 99 dagen. Dit komt neer op een bevordering per 1 oktober 2022. Het Gerecht heeft geen aanleiding gezien om in de situatie van [appellant] af te wijken van het 90-dagen beleid.
Wat heeft [appellant] aangevoerd tegen de uitspraak van het Gerecht?
3. [ appellant] heeft in hoger beroep aangevoerd dat de gouverneur niet bevoegd is een bevorderingsdatum op te schuiven naar een later tijdstip omdat daarvoor een grondslag ontbreekt. Anders dan de Raad heeft geoordeeld in zijn uitspraken van 3 november 2025, ECLI:NL:ORBAACM:2025:24 tot en met ECLI:NL:ORBAACM:2025:26, heeft de gouverneur volgens [appellant] aan het opschuiven van de bevorderingsdatum geen vaste gedragslijn maar beleid ten grondslag gelegd. Omdat niet is voldaan aan de vereisten die aan beleid worden gesteld, is dit beleid nooit in werking getreden en kan het dus geen grondslag vormen voor het opschuiven van een bevorderingsdatum.
Hoe luidt het verweer van de gouverneur?
4. De gouverneur heeft verwezen naar de voor deze zaak relevante rechtspraak van de Raad. Hij betwist de stelling van [appellant] dat hij (niet schriftelijk en niet gepubliceerd) beleid voert bij het opschuiven van de bevorderingsdatum.
Hoe oordeelt de Raad?
De Raad volgt niet het standpunt van [appellant] dat de gouverneur de bevoegdheid mist om het zogenoemde 90-dagen beleid te voeren. De Raad overweegt daartoe het volgende.
In de onder 3 genoemde uitspraken van de Raad van 3 november 2025 heeft de Raad onder 6.3 als volgt geoordeeld:
“ (…) Met betrekking tot het opschuiven van de ingangsdatum van bevordering in verband met langdurige arbeidsongeschiktheid wordt door de gouverneur sinds enkele jaren een vaste gedragslijn gehanteerd. Deze gedragslijn staat bekend als het ’90-dagen beleid’. De Raad stelt vast dat het door de gouverneur gehanteerde 90-dagen beleid niet schriftelijk is vastgesteld en officieel is bekendgemaakt. De gemachtigden van de gouverneur hebben op de zitting uiteengezet dat dit wel de bedoeling is, maar dat het traject daarvoor nog niet is afgerond. Anders dan [appellante] betoogt betekent dit echter niet dat deze vaste gedragslijn niet kan worden toegepast. Een vaste gedragslijn kan worden vastgelegd in schriftelijke beleidsregels, die door publicatie worden bekendgemaakt, maar dat hoeft niet. Indien een vaste gedragslijn niet is bekendgemaakt en gepubliceerd heeft dat tot gevolg dat het bestuursorgaan bij het nemen van een besluit niet kan volstaan met de enkele verwijzing naar die gedragslijn, maar in de motivering van het besluit moet uiteen zetten wat de vaste gedragslijn inhoudt en hoe die in het concrete geval is toegepast. (…)”
Onder 7.3 van dezelfde uitspraken heeft de Raad uiteengezet dat het 90-dagen beleid als wetsinterpreterend beleid is aan te merken. Dit beleid ziet op de uitleg van het begrip “actieve dienst” in de anciënniteitsvereiste bij een mogelijke bevordering.
Het enkele feit dat de gouverneur en ook de Raad in zijn uitspraken van 3 november 2025 spreken van “90-dagen beleid”, betekent niet dat daarmee gegeven is dat sprake is van een beleidsregel in juridische zin. Niet de gebruikte terminologie is doorslaggevend, maar de inhoudelijke kwalificatie van de gevolgde gedragslijn. Een vaste gedragslijn ontstaat door consistente besluitvorming in vergelijkbare gevallen, in het spraakgebruik ook wel aangeduid als ”beleid”.
Ook het gegeven dat het voornemen bestaat het 90-dagen beleid aan de ministerraad voor te leggen, brengt niet mee dat sprake is van een beleidsregel in vorenbedoelde zin.
De Raad heeft eerder geoordeeld dat het 90-dagen beleid past binnen de kaders van de wet en recht. De gouverneur heeft dat beleid ook op de situatie van [appellant] mogen toepassen. Omdat de feitelijke toepassing van die gedragslijn op de situatie van [appellant] tussen partijen niet in geschil is, komt ook de Raad tot de conclusie dat de gouverneur de bevorderingsdatum van [appellant] terecht heeft vastgesteld op 1 oktober 2022.
Conclusie
6. De slotsom is dat het hoger beroep niet slaagt. De Raad zal de aangevallen uitspraak bevestigen.
7. De Raad geeft de gouverneur uit het oogpunt van rechtszekerheid en kenbaarheid in overweging te bevorderen dat de gehanteerde vaste gedragslijn schriftelijk wordt vastgelegd en extern bekendgemaakt.
8. De Raad ziet geen aanleiding voor een veroordeling van proceskosten in hoger beroep.
Beslissing
De Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.
Aldus gegeven door mr. B.J. van Ettekoven voorzitter, mr. J. Sybesma en
mr. P. Klik, leden, en in het openbaar uitgesproken op 27 maart 2026 in tegenwoordigheid van de griffier.