ECLI:NL:PHR:2013:CA1727, Parket bij de Hoge Raad, 24-05-2013, 12/01990

CONCLUSIE inzake:

tegen:

Deze zaak leent zich voor een verkorte conclusie.

1.1 Partijen zijn overeengekomen gezamenlijk het gebied Molendijk/Korenstraat te Hedel in herontwikkeling te brengen. In dat kader hebben zij een overeenkomst gesloten, die op 4 juni 2008 schriftelijk is vastgelegd. Ingevolge de overeenkomst heeft verweerster in cassatie (hierna: [verweerster]), gelden geleend aan eisers tot cassatie (hierna: [eisers]), teneinde [eisers] in staat te stellen gronden te kopen ten behoeve van de bedoelde herontwikkeling.

1.2 In de overeenkomst is in art. 4 bepaald dat voor het welslagen van het ontwikkelingsplan noodzakelijk is dat ook de eigendommen van ene [betrokkene] worden aangekocht en dat daarvoor maximaal een investering van € 3.000.000 nodig zal zijn. In art. 5 onder a van de overeenkomst is een ontbindende voorwaarde opgenomen, inhoudende dat de overeenkomst wordt ontbonden als de eigendommen van [betrokkene] niet kunnen worden verworven.

1.3 [verweerster] heeft, kort samengevat, terugbetaling van de aan [eisers] uitgeleende bedragen gevorderd tot een bedrag van € 666.500, vermeerderd met rente en kosten. [verweerster] heeft zich daarbij beroepen op het ontbonden zijn van de overeenkomst, onder meer vanwege het intreden van de ontbindende voorwaarde van art. 5 onder a van de overeenkomst.(1) De rechtbank heeft in haar vonnis van 23 juni 2010 de vordering van [verweerster] toegewezen tot een bedrag in hoofdsom van € 658.000, vermeerderd met rente en kosten en de reconventionele vordering van [eisers] afgewezen.(2)

1.4 Op het hoger beroep van [eisers] heeft het hof in zijn arrest van 8 november 2011 geoordeeld dat de ontbindende voorwaarde van art. 5 onder a zo moet worden uitgelegd dat deze zou intreden als niet 21.000m2 grond van [betrokkene] zou kunnen worden gekocht voor een prijs van (maximaal) € 3.000.000 (rov. 4.9). Voorts heeft het hof geoordeeld dat, anders dan [eisers] stellen, niet kan worden gezegd dat [verweerster] heeft bewerkstelligd dat deze voorwaarde is ingetreden (rov. 4.10). Het hof heeft het vonnis van de rechtbank bekrachtigd.

1.5 [eisers] hebben tijdig(3) beroep in cassatie ingesteld. Tegen [verweerster] is verstek verleend. [eisers] hebben hun standpunten nog schriftelijk toegelicht.

1.6 Middel I klaagt over onbegrijpelijkheid van 's hofs oordeel (in rov. 4.9) dat [eisers] onvoldoende gemotiveerd hebben betwist de stellingen van [verweerster] (i) dat partijen in art. 4 van de overeenkomst uitgingen van 21.000m2 grond van [betrokkene] voor een (maximum)prijs van € 3.000.000, en (ii) dat de exploitatiebegroting eveneens van genoemd aantal vierkante meters tegen genoemde prijs uitging. Daaruit volgt, aldus het middel, dat 's hofs uitleg van de ontbindende voorwaarde van art. 5 onder a onbegrijpelijk is. Eveneens onbegrijpelijk is 's hofs oordeel dat [eisers] hebben miskend dat zij de exploitatieopzet als onderdeel van het overeengekomene hebben aanvaard. Middel II klaagt dat het hof ten onrechte het bewijsaanbod van [eisers] heeft gepasseerd, doordat het hof zijn beslissing te dienaangaande heeft doen steunen op onbegrijpelijke feitelijke vaststellingen en/of oordelen en/of doordat het hof die beslissing niet naar behoren heeft gemotiveerd. Middel III klaagt dat het hof zijn oordeel (in rov. 4.11) dat het beroep van [verweerster] op de aldaar bedoelde ontbindende voorwaarde onder c opgaat, op onjuiste gronden heeft doen steunen, althans heeft doen steunen op gronden die het oordeel niet kunnen dragen.

1.7 In deze middelen is verzuimd met bepaaldheid en precisie uiteen te zetten waarom 's hofs aangevallen oordelen onbegrijpelijk of onjuist zijn. De middelen zijn uitsluitend gemotiveerd in de schriftelijke toelichting. De middelen voldoen daarmee niet aan de ingevolge art. 407 lid 2 Rv aan een cassatiemiddel te stellen eisen.(4)

1.8 Middel IV behelst slechts een voortbouwende klacht en kan niet tot cassatie leiden.

1.9 Nu geen middel is aangevoerd dat voldoet aan de eisen van art. 407 lid 2 Rv, strekt de conclusie tot niet-ontvankelijkverklaring van [eisers] in hun beroep.(5)

A-G